W Polsce od 2011 r., za sprawą budżetów partycypacyjnych, coraz więcej mieszkańców miast zyskuje możliwość współdecydowania o sposobie wydatkowania określonej puli środków publicznych. Jednocześnie podkreśla się, że polskie miasta doświadczają istotnych zmian transformacyjnych, którym powinny towarzyszyć systematycznie prowadzone badania nad jakością życia. Rezultaty tych badań stanowić mogą podwaliny do wypracowywania skutecznych polityk miejskich. W tym kontekście celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników analizy zgłaszanych przez mieszkańców Łodzi zadań do budżetu partycypacyjnego oraz porównanie ich z rezultatami badań ankietowych nad jakością życia w mieście. Porównanie to powinno umożliwić udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy rezultaty analiz zadań zgłaszanych w ramach budżetów partycypacyjnych mogą być traktowane jako alternatywny i prosty sposób pomiaru jakości życia w mieście?
Jakość życia w mieście determinowana jest przez wiele różnorodnych czynników. Jednym z nich jest zarządzanie miastem. W artykule przedstawione zostały wyniki prowadzonych od 2014 roku badań dotyczących jakości życia w miastach. Zebrane opinie respondentów z obszaru województwa śląskiego dostarczyły wniosków związanych z oceną poziomu zadowolenia z życia w mieście oraz skutków dla zarządzających miastem.
EN
Quality of life in the city is determined by many different factors. One of them is the management of the city. The article presents the results of the 2014 study on the quality of life in cities. The gathered opinions of respondents from the area of the Silesian Voivodeship provided conclusions related to the assessment of the level of satisfaction with life in the city and implications for authorities managing the city.
One of the Sustainable Development Goals promoted by the UN, as well as in other international declarations and strategic documents (WHO, European Union), is to ensure: “universal access to safe, public green spaces”. The main goal of this article is to present and discuss selected indicators of accessibility and attractiveness of urban green spaces (especially those formal and publicly available). The review includes both indicators constructed for research purposes and for spatial planning in cities. Many indicators have been proposed in the literature to measure access to green spaces, taking into account aspects such as: distance, green space area and amount of green space per capita. Such indicators are very general, they do not reflect the condition of a particular green space, and they are used mostly for planning purposes. Sometimes, they are extended to issues closely related to access, such as property rights, opening hours and physical barriers (e.g. busy roads or rivers that significantly hinder access to a given green space). Moreover, these indicators are connected with additional features of green spaces pertaining to their attractiveness (cleanliness, equipment, number of users, biodiversity). Only such a comprehensive analysis of accessibility and attractiveness allows us to capture the actual state of affairs and the possible implementation of activities improving access to attractive urban green spaces. These indicators capture respectively the accessibility of green spaces and their attractiveness. The review mainly covered English‑language literature. The article provides a review of existing indicators and synthesizes knowledge related to the broadly understood access and attractiveness of urban green spaces.
PL
Jednym z celów zrównoważonego rozwoju propagowanych przez ONZ, a także wielu dokumentów i deklaracji innych międzynarodowych organizacji (WHO, Unia Europejska) jest zapewnienie powszechnego dostępu do bezpiecznych, ogólnie dostępnych zielonych przestrzeni publicznych. Celem artykułu jest prezentacja i omówienie wybranych wskaźników dostępności i atrakcyjności miejskich terenów zieleni (szczególnie tych formalnych i publicznie dostępnych). Uwzględnione zostaną zarówno wskaźniki konstruowane w celach badawczych, jak i tworzone na potrzeby planistyczne w miastach. W literaturze pojawia się wiele wskaźników związanych z dostępem do terenów zieleni. Uwzględniają one zwłaszcza aspekty związane z odległością, powierzchnią terenu zieleni oraz wielkością terenu przypadającą na jedną osobę. Takie wskaźniki są bardzo ogólne, nie odzwierciedlają stanu danego terenu zieleni, są stosowane najczęściej na potrzeby planistyczne. Niekiedy rozszerzane są o zagadnienia ściśle związane z dostępnością, takie jak kwestie własności, godzin otwarcia oraz fizycznych barier (np. ruchliwe drogi lub rzeki, które znacznie utrudniają drogę dojścia do danego terenu zieleni). Ponadto wskaźniki te są czasem zestawiane z dodatkowymi cechami terenów zieleni, świadczącymi o ich atrakcyjności (czystość, wyposażenie, liczba użytkowników, bioróżnorodność). Dopiero kompleksowe przeanalizowanie dostępności i atrakcyjności pozwala na uchwycenie faktycznego stanu rzeczy i wspiera procesy decyzyjne zmierzające do zapewnienia dostępu do bezpiecznych i atrakcyjnych miejskich terenów zieleni. Artykuł ma charakter przeglądowy: prezentuje i ocenia powszechnie wykorzystywane wskaźniki, a także syntetyzuje dotychczasową wiedzę związaną z szeroko pojętą dostępnością i atrakcyjnością miejskich terenów zieleni.
W artykule przeanalizowano natężenie postaw wobec miast i ich korelaty na podstawie badań przeprowadzonych w sześciu miastach Polski Wschodniej (stolicach trzech województw: Rzeszowie, Białymstoku i Lublinie oraz trzech miastach, które utraciły status stolicy województwa w wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej w 1999 r.: Białej Podlaskiej, Krośnie i Suwałkach). W ramach badania uzyskano 11 397 ankiet wypełnionych przez studentów, uczniów szkół ponadpodstawowych oraz rodziców/opiekunów uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Analizy przeprowadzono tworząc syntetyczną miarę postaw wobec miasta. Analiza poziomów intensywności pozwoliła na uchwycenie postaw pozytywnych, negatywnych i neutralnych. Na podstawie zebranego bogatego materiału empirycznego zaobserwowano istotne statystycznie różnice dotyczące takich zmiennych jak płeć, miasto referencyjne, miejsce zamieszkania w mieście referencyjnym lub poza nim, kategoria respondenta, poziom wiedzy o mieście referencyjnym, zaufanie do innych ludzi, przekonanie, że dane miasto jest dobrym miejscem do życia dla respondenta oraz postrzeganie miasta przez innych.
EN
In the article, the intensity of attitudes toward cities and their correlates was analyzed based on research conducted in six cities in Eastern Poland (the capitals of three voivodeships: Rzeszów, Białystok, and Lublin, as well as three cities that lost their voivodeship capital status due to administrative reforms implemented in 1999: Biała Podlaska, Krosno, and Suwałki). The study involved 11,397 surveys completed by parents/guardians of primary and secondary school students, secondary school students, and university students. The analyses were carried out by creating a synthetic measure of attitudes toward the city. The analysis of intensity levels allowed us to capture positive, negative, and neutral attitudes. Based on the rich empirical material collected, statistically significant differences were observed concerning variables such as gender, reference city, residence within or outside the reference city, respondent category, knowledge level about the reference city, trust in other people, belief that the given city is a good place to live for the respondent, and perception of the city by others.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.