Artykuł dotyczy zasad finansowania partii politycznych w Polce. Poddano weryfikacji tezę o stwarzaniu przewagi konkurencyjnej partii finansowanych z budżetu państwa nad pozo-stałymi partiami. Przeprowadzono analizę wysokości subwencji, dotacji i innych środków finansowych wypłacanych uprawnionym partiom politycznym. Zwrócono szczególną uwa-gę na dominację środków pochodzących z budżetu nad innymi źródłami finansów najwięk-szych partii politycznych. W konkluzji zaproponowano znaczne ograniczenie subwencji statutowej i w konsekwencji zastąpienie jej dobrowolnym opodatkowaniem się obywateli.
EN
The article concerns the principles of financing of political parties in Poland. The thesis about creating a competitive advantage of the parties financed from the state budget over other parties was verified. An analysis of the amount of subsidies and other fundspaid to eligible political parties was carried out. Particular attention was paid to the domina-tion of funds from the budget over other sources of finance of the largest political par-ties. In conclusion, it was proposed to significantly limit the statutory subsidy and, as a consequence, replace it with voluntary taxation of citizens.
Slogan reklamowy staje się nieodzownym narzędziem marketingu politycznego, ma na celu przykuć uwagę odbiorców, zdefiniować adresowany do niego przekaz oraz w kilu słowach określić intencje nadawcy wobec odbiorcy. Marketing polityczny korzystając z doświadczeń marketingu produktowego wykorzystuje w kampaniach politycznych slogany jako jedno z narzędzi budowania perswazyjności języka.
Odpowiedzialność za obietnice wyborcze jest fragmentem, wycinkiem, szerszej problematyki odpowiedzialności za słowo w życiu publicznym. W demokratycznym państwie prawnym państwo powinno zapewnić obywatelom pewność co do wypowiedzi przedstawicieli organów państwowych (władzy publicznej). Z „akcjami wyborczymi” jest ten problem, że biorą w nich udział także osoby nie będące takimi reprezentantami. Stąd też pojawia się zagadnienie prawnej odpowiedzialności za słowa, obietnice głoszone w toku kampanii wyborczej. Warto nadmienić, iż temat niniejszego opracowania jest aktualny. Debata publiczna bowiem koncentruje się wokół znaczenia (i ostrości) słów wypowiadanych przez przedstawicieli sceny politycznej. Ostatnie tragiczne wydarzenia w Polsce (zabójstwo na tle politycznym) są dowodem na to, że wypowiedzi polityka mają większą moc rażenia niż „zwykłych” ludzi. Czy można rozliczyć składających obietnice wyborcze z braku ich realizacji? Konsekwencji należy poszukiwać nie tylko na obszarze prawa cywilnego. Ten artykuł jest próbą wielopłaszczyznowej analizy zagadnienia.
EN
The responsibility for electoral promises is the fragment, segment, wider problems of responsibility for word in the public life. In democratic legal state, the state should assure citizens certainty to the statement of representatives of state organs ( the public power). The problem with “ electoral actions” is also that take part in them persons are not such representatives. Here also appears the question of the legal responsibility for words, the promises advoctae in course of electoral campaign. The subject of present study is current. The public debate focuses round meaning (and the sharpness) the words expressed by representatives of political scene. Recent tragical events in Poland (murder on political background) are proof on this, that statements policy has the larger power of dazzling than “usual” men. What is the possibility of accounts folding the electoral promises with lack their realization? The consequences are not only in civil law. This article is the attempt of multiplane analysis of problem.
Notion ethos concerning usually a society is understood as guiding beliefs or ideals that characterize a community, a nation. Ethos as a descriptive category is used to analyze different phenomena on several unit and society life levels. Its importance shows the research on public life (Moreover, Mentioned category is crucial to describe the public life). Presence of values which generate and hold up the existence of democratic institutions is especially important for a young democracies like Poland. The article’s purpose is to analyze polish presidential campaign in the light of mission understood as a carrier of values. The author who is mainly interested in polish history, assumes that the values from civil and patriotic ethos should be present in polish culture. The author analyses (considers) materials from two polish-wide newspapers with high editions “Rzeczpospolita” and”Gazeta Wyborcza”.
Współcześnie coraz częściej zdarza się że decyzje jednostek są kształtowane przez media, a dla stałego dialogu władzy i obywateli konieczne staje się zastosowanie nowych technik informacyjno- telekomunikacyjnych, w tym Internetu. Aby społeczeństwo mogło być w pełni nazwane obywatelskim: obywatele powinni być dobrze poinformowani, powinni interesować się polityką, powinni mieć równe prawa wypowiadania się i udziału w podejmowaniu decyzji, wszelkie decyzje powinny być poddawane publicznej debacie. Już na pierwszy rzut oka widać, że praktycznie żaden z punktów nie jest realizowany w praktyce, a raczej są marginalizowane. Zaś media stały się wiodącym forum dyskusyjnym na tematy publiczne i państwowe. Autorka zastanawia się nad wpływem demokracji i mediów masowych na przebieg kampanii wyborczej i na wizerunek kandydata w wyborach. Media przedstawiane są również jako tzw. czwarta władza (po trzech władzach: wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej), która kontroluje inne władze i informuje społeczeństwo o ewentualnych uchybieniach. Przypisana im rola czwartej władzy zdaje się mediom nie wystarczać, coraz częściej obserwujemy wiele przypadków, w których media ingerują w ład konstytucyjny. Autorka zauważa, iż zdarza się często, że działania mediów masowych nie służą dobru społeczeństwa i systemowi demokratycznemu. Zamiast więc korzystnie wpływać na rozwój demokracji i świadomości społecznej, ograniczają ją i deformują.
EN
Nowadays, it is more and more often that the decisions of individuals are shaped by the media, and for the permanent dialogue of power and citizens it becomes necessary to apply new information and telecommunications techniques, including the Internet. For a society to be fully called civil society: citizens should be well informed, should be interested in politics, should have equal rights of expression and participation in decision making, all decisions should be subject to public debate. At first glance, it can be seen that virtually none of the points is implemented in practice, but rather are marginalized. And the media has become the leading discussion forum on public and state issues. The author reflects on the influence of democracy and mass media on the course of the election campaign and on the image of the candidate in the election. The media are also presented as so-called the fourth authority (after three forms of power: executive, legislative and judiciary), which controls other authorities and informs the public about possible failures. The role of the fourth power assigned to them seems to be insufficient for the media, more and more often we observe many cases in which the media interfere in the constitutional order. The author notes that it often happens that mass media activities do not serve the good of society and the democratic system. So instead of favorably influencing the development of democracy and social awareness, they limit and deform it.
Media considered the fourth power play a huge role in the election campaign. With the development of the Internet there were new opportunities to promote candidates in the election. The article discussed was the share of spending on online campaigns largest Polish political parties in campaigns in 2011-2015.
The article treats of political communication actual problems concerning evolutionary trends in election practice. One of election process tendencies is political personalization, which is expressed in democratic elections in the world. The article’s purpose is to show mass-media role in creating an evolution of this phenomenon. Political personalization is the subject when general attention in election strategy is focused on politician as a person. Political party and a ideological program plays lesser role in election process. The article’s aim is to present political personalization in interpretation of A. Mughan, who leaded interesting analysis on this matter. Mass-media are one of most important reasons stimulating political personalization. Television plays key role in personalization process through influence on political image creating. A. Mughan put also a question concerning institutional factors impact on political personalization, assuming that in parliamentary systems with strong party leadership we can face the “presidentialization of parliamentary elections” phenomenon following American political system.
Cel pracy: Ukazanie kampanii prezydenckiej z perspektywy teorii dramaturgicznej E. Goffmana z ujęciem wykorzystania technik kreowania wizerunku. Wyszczególnione zostały wybrane metody kreowania wizerunku i zestawione z elementami kampanii prezydenckiej na urząd prezydenta warszawy R. Trzaskowskiego i P. Jakiego. Zabieg ten miał na celu ukazanie polityków jako aktorów, którzy wykorzystują atrybuty teatralne i okreśłonego zabiegi w celu uzyskania zamierzonego efektu kreowania wizerunku. Materiał i metody: Wykorzystane zostały wybrane materiały z kampanii prezydenckiej i przeanalizowane metodą analizy treści. Wyniki: Politycy wykorzystali określone metody kreowania wizerunku podczas kampanii w celu wywołania określonego wrażenia u wyborców. Zachowanie aktorów jest starannie przygotowane i wszystkie elementy sceniczne są wykorzystane podczas kampanii: scena, aktorzy, kulisy, rekwizyty. Wnioski: Politycy podczas kampanii prezydenckiej wykorzystywali wybrane techniki kreowania wizerunku w celu ukazania siebie w określony sposób, który będzie odpowiedzią na oczekiwania wyborców.
Samorządowa kampania wyborcza odznacza się właściwą sobie specyfiką. Swoje kandydatury może promować wiele rodzajów komitetów: partii politycznych i ich koalicji, organizacji społecznych oraz samych wyborców. Rywalizacja wyborcza jest dzięki temu barwniejsza, gdyż dotyka wielu problemów istotnych z punktu widzenia lokalnych społeczności. Wyróżniającym się akcentem samorządowej kampanii wyborczej jest walka pomiędzy komitetami partyjnymi oraz komitetami organizacji społecznych, jak i wyborców. Nieraz bowiem komitety lokalne dysponują wystarczającym kapitałem, zarówno finansowym, jak i organizacyjnym, ku temu, aby podjąć się rywalizacji z komitetami partyjnymi. Kampanie do organów przedstawicielskich samorządu terytorialnego prowadzone są na dwóch zasadniczych płaszczyznach – centralnej oraz lokalnej. Pierwsza dotyczy komitetów partyjnych, druga – komitetów organizacji społecznych oraz komitetów wyborców. Naturalnie, partie polityczne szerzej wykorzystują masowe środki docierania do wyborcy, przez co może wydawać się bardziej nowoczesna i profesjonalna. Coraz częściej jednak komitety lokalne sięgają po środki masowego przekazu, nie tylko bazując na tradycyjnych technikach prowadzenia kampanii. Generalnie należy zaznaczyć istotną rolę mediów lokalnych, partycypujących w przekazie kampanijnym. Z pewnych względów łatwiej może przychodzić kampania wyborcza dotychczasowym mandatariuszom. W samorządowej kampanii niebagatelne znaczenie mogą mieć różne formy bezpośredniego oddziaływania władz na obywateli i ich organizacje. Ponadto, przedstawiciele sprawujący już swe mandaty mieli już okazję do tego, aby zrealizować obietnice wyborcze i zyskać w oczach mieszkańców jednostek samorządu terytorialnego. Od przebiegu kampanii wyborczej często zależy późniejszy sukces wyborczy. Uzyskanie mandatu w wyborach samorządowych może być początkiem kariery politycznej. Niektórzy ze zwycięzców realizują się na polu samorządowym, niektórzy zaś walczą o mandaty w wyborach ogólnokrajowych. Ciągle jednak istnieje problem wykorzystania potencjału kandydatów, którzy przegrali.
EN
Territorial self-government election campaign stands out its proper specific. Its candidatures might be supported by many various committees: political parties and their coalitions, as well as non-governmental organizations and voter’s. Thus election campaign is more colourful, because it refers to many important issues for local communities. The fight between political parties committees and committees of non-governmental organizations, such as voters committees is outstanding emphasis of territorial self-government election campaign. Repeatedly, local committees do not have enough measures, neither financial nor organizational, in order to compete with political party committees. Election campaign to local authorities organs are conducted in two basic areas – central and local. The first deals with political parties committees, the second – non-governmental organization committees, as well as voters committees. Naturally, political parties use the media broader, therefore they might seem more modern and professional. However local committees use the media increasingly, not only limiting to traditional techniques of leading campaign. Generally, it should be pointed out to role of the local media in participation in territorial self-government election campaign. There is few reasons thanks to which competing in election campaign might be easier for current local authorities. There might be various forms of direct effect local authorities on citizens and their organizations which are notable. Moreover, members of current local authorities always have opportunities to fulfill pre-election promises and to gather support of residents of territorial units. Election success often depends on election campaign. Gathering the mandate in territorial selfgovernment elections might be the beginning of political career. Some of election winners pursue on a local area, others jostle for mandates in national elections. Though there is still a problem with usage of potential of looser candidates.
Autoreklama, pozwalająca partiom politycznym zaprezentować się jako ugrupowania ludzi odpowiedzialnych, doświadczonych i ambitnych, odgrywa w propagandzie przedwyborczej kluczową rolę. W kampanii wyborczej do parlamentu w 2007 roku, by zaskarbić sobie sympatię wyborców, politycy głównych ugrupowań – PO i PiS-u – wykorzystywali zarówno jawne, jak i ukryte sposoby autoprezentacji. W pierwszej grupie znalazły się m.in. formy czasownika w pierwszej osobie liczby mnogiej, w drugiej – zabiegi ingracjacyjne i środki językowe takie jak metafory i presupozycje. Podstawowym zadaniem artykułu jest wykazanie, że PO i PiS w przedwyborczej autoprezentacji wykorzystują te same mechanizmy (głównie manipulacyjne) werbalnego oddziaływania na wyborców, choć sposób wypowiedzi polityków należących do tych ugrupowań, ich poglądy czy partyjne programy znacznie się różnią.
EN
Self-promotion, which allows political parties to present themselves as a group of people who are reliable, experienced and ambitious, plays a key role in pre-election propaganda. In the parliamentary election campaign in 2007, politicians of the two leading rival parties — PO and PiS — used both explicit and implicit ways of self-presentation with the aim of winning the sympathy of voters. The explicit means included the first person plural verb forms; the implicit means- a much larger group- encompassed various ingratiation techniques and linguistic means such as metaphors or presuppositions. The main goal of the following article is to demonstrate that the pre-election self-presentation of PO and PiS uses the same (mostly manipulative) mechanisms of verbal influence on voters, although the rhetoric, views, or agendas of both parties vary considerably.
Celem artykułu jest wskazanie wpływu przemian polskiego października na dyskusje i spory wokół suwerenności PRL. Wyniesiona do władzy na fali politycznej odwilży ekipa na czele z Władysławem Gomułką zdawała sobie sprawę z konsekwencji przynależności Polski do radzieckiego imperium. Dla nowego przywódcy PRL zwiększenie suwerenności kraju było tożsame z poszerzeniem autonomii polskich komunistów w ramach tzw. wspólnoty socjalistycznej, zgodnie z jej uwarunkowaniami ideologicznymi, a także bez szkody dla dominującej pozycji Kremla. W takim duchu należało rozumieć polityczne posunięcia Gomułki dotyczące sprawy Węgier oraz negocjacje, jakie strona polska prowadziła ze Związkiem Radzieckim na temat problemów gospodarczych, kwestii stacjonowania wojsk radzieckich w Polsce oraz repatriacji Polaków z ZSRR. W wyniku tych rozmów uregulowano na bardziej sformalizowanych i prawnych zasadach stosunki ze wschodnim sąsiadem, co w oczach znacznej części społeczeństwa stanowiło zwiększenie marginesu niezależności PRL od Kremla. Zdawano sobie powszechnie sprawę, że w ówczesnych warunkach nie można było uzyskać więcej. Mimo to kwestia suwerenności PRL była obecna podczas kampanii przed wyborami do Sejmu w styczniu 1957 r. Wielu kandydatów na posłów, w tym członków partii, podnosiło podczas spotkań z wyborcami problem uzależnienia Polski od wschodniego sąsiada, a także poruszało temat rewizji granic wschodnich oraz niekorzystnej dla PRL wymiany handlowej z ZSRR. Nastroje antyradzieckie, co szczególnie niepokoiło władze, dawały o sobie znać również w wojsku.
EN
The aim of the article is to indicate the impact of the political thaw in the Polish October on discussions and dispute over the sovereignty of the PRL. Raised to power on a wave of political thaw, the team headed by Władysław Gomułka was aware of the consequences of Poland’s belonging to the Soviet empire. For the new leader of the PRL, increasing the sovereignty of the country was the same as the autonomy of Polish communists within the so-called socialist community, in accordance with its ideological conditions, as well as without undermining the Kremlin’s dominant position. It was in such a spirit that one should understand Gomułka’s political actions regarding the Hungarian issue and the negotiations that the Polish side had with the Soviet Union on economic problems, the issue of stationing Soviet troops in Poland, and the repatriation of Poles from the USSR. As a result of these talks, relations with the eastern neighbor were regulated in more formalized and legal terms, which in the eyes of a significant part of society was an increase of the independence of the PRL from the Kremlin. They were generally aware that under the current conditions, no more could have been obtained. Nevertheless, the issue of the sovereignty of the PRL was present during the campaigns before the elections to Parliament in January 1957. Many candidates for deputies, including party members, raised during the meetings with voters the issue of Poland’s dependence on the eastern neighbor, and also raised the subject of the revision of eastern borders and the trade with the USSR, at that time unfavorable for PRL. Anti- Soviet moods, which were particularly worrying for the authorities, also made themselves known in the army.
Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce charakteryzuje najniższa frekwencja wyborcza ze wszystkich typów głosowań. Jako przyczyny tego zjawiska wskazuje się m.in. brak wiedzy obywateli na temat roli i wpływu Parlamentu Europejskiego na politykę krajową oraz generalnie stosunkowo niską aktywność wyborczą Polaków. Jednocześnie stwierdzono, że głównym nośnikiem informacji na temat kandydatów i kampanii wyborczej jest telewizja. Szczególna zaś rola w tym zakresie spoczywa na telewizji publicznej, która ma ustawowo określone zadania i obowiązki związane z prezentowaniem tematyki wyborczej oraz kształtowaniem świadomości obywatelskiej. Wskazane jest zatem ustalenie, w jakim stopniu telewizja publiczna wywiązała się z postawionych przed nią zadań w 2014 r. uwzględniając fakt, iż frekwencja wyborcza nie osiągnęła w tym roku nawet 24%, a Polska pod tym względem zajęła jedno z ostatnich miejsc wśród państw Unii Europejskiej.
EN
Elections to the European Parliament in Poland are characterized by the lowest voter turnout of all the other kinds of elections. The following reasons, among others, for the phenomenon are pointed out: lack of knowledge of citizens about the role and influence of the European Parliament on the national policy and generally law election activity of Polish people. At the same time it was found that the main carrier of information about candidates and election campaign is television. A special role in this regard rests with public television, which has statutorily defined tasks and responsibilities associated with presenting electoral issues and shaping civic awareness. It is therefore advisable to establish to which extent public television fulfilled the tasks in 2014, taking into account the fact that the turnout did not reach even 24% that year, and Poland in this respect took one of the last places among European Union member states.
It appears that during an election campaign no one who treats his electoral contest seriously should give up any instrument of communicating with their electorate, even one as apparently ineffective as radio advertising. Bearing in mind the flaws of radio election advertising that arise mainly from the medium which the radio is, i.e. the necessity of receiving the message only through the sense of hearing, the habit of listening to the radio while doing other activities, and difficulties in discerning the content important to the sponsors of a particular advertisement, as well as the high fragmentation of the market and the audience of widely dispersed listeners, the advantages of this tool should also be remembered. Because radio can be listened to practically everywhere, radio advertising has wider chance to be “received” by the listener. It seems that to guarantee the efficacy of advertising based only on sound message one has to remember David Ogilvy’s principles and to meet the requirements presented by McLeish: formulate the thesis of an advertisement, write the right text, choose the appropriate voice and way of speaking, select right music and special effects, and, with some reservation here, see to it that there is some humour in the advertisement. The risk associated with expenses incurred for this communication tool can be further diminished if we decide to air radio election advertisements only as part of free election broadcasts on the programmes of Polish Radio and its regional stations. However, we should remember that not all times of election advertising broadcasts are optimal for their ordering parties. Regardless of the broadcasting time and whether we choose paid advertising or take the opportunity of having free broadcasts as part of election programmes on the public radio, the fundamental aspect of effective radio election advertising is its interesting form and content.
PL
Wydaje się, że w okresie kampanii wyborczej nikt, kto poważnie traktuje swoją walkę wyborczą, nie powinien rezygnować z jakiegokolwiek narzędzia komunikowania się z wyborcami, nawet tak, wydawałoby się nieskutecznego, jakim jest reklama radiowa. Pamiętając o wadach radiowej reklamy wyborczej, wynikających głównie z nośnika, jakim jest radio, a więc o konieczności odbioru treści jedynie przy użyciu zmysłu słuchu, zwyczaju słuchania radia przy okazji wykonywania innych czynności, a także trudnościach w wychwyceniu treści na których zależy sponsorom reklamy i wysokiej fragmentacji rynku oraz rozproszeniu odbiorców, należy pamiętać o zaletach tego narzędzia. W związku z tym, że radia możemy słuchać praktyczne wszędzie, również i radiowa reklama wyborcza ma przez to większe szanse być „odebraną” przez słuchacza. Wydaje się, że gwarancją skuteczności reklamy opartej jedynie na dźwięku jest pamiętanie o przykazaniach Oglivy i spełnienie wszystkich wymogów przedstawionych przez McLeisha, a więc sformułowanie tezy reklamy, prawidłowe napisanie tekstu, wybór odpowiedniego głosu i sposobu mówienia, dobór odpowiedniej muzyki i efektów specjalnych, a także, tu z pewnym zastrzeżeniem, zadbanie o humor w reklamie. Ryzyko związane z wydatkami poniesionymi na to narzędzie komunikowania możemy dodatkowo zmniejszyć decydując się na emisję radiowych reklam wyborczych jedynie w ramach nieodpłatnych audycji wyborczych w programach Polskiego Radia i jego regionalnych rozgłośniach, pamiętając jednak, że nie wszystkie pory emisji reklam wyborczych są optymalne dla ich nadawców. Bez względu jednak na porę emisji i na fakt, czy zdecydujemy się na płatną reklamę, czy skorzystamy z możliwości nieodpłatnych emisji w ramach audycji wyborczych w radiu publicznym, podstawą skutecznej radiowej reklamy wyborczej jest jej ciekawa forma i treść.
Political marketing tool is inherent in the business of politicians in contemporary reality. After 1989 there was a big change in the presentation of politicians. The mechanisms of the free economy has moved into the realm of politics. Created a system of competition and pluralism associated with the views, the modes of presentation, strategies action. Politicians niche (non-mainstream) try to use marketing tools to gain more social support, and ultimately achieve electoral success. This article attempts to examine the effectiveness of selected activities in the field of political marketing during election campaigns by candidates who are not counted among the favorites. The influence of marketing on the outcome of the election (a term depending on the direction and strength of these two variables). Working erected question: to what extent a successful electoral candidates niche (or failure) corresponds to the effective use of the tools of political marketing, and to what extent determine the other factors? The analysis was performed, examining ways of conducting election campaigns of candidates for presidents elected at different times (years 1990–2015). The study was based on a review of key elements of political marketing: strategy election results of surveys, image creation media, political public relations. An attempt was made to determine which of these tools (the use of) produces the best results. For better comparison and transparency of research results, all candidates were selected from among those not considered the favorite (niche, non-mainstream).
PL
Marketing polityczny stanowi nieodłączne narzędzie w działalności polityków we współczesnej rzeczywistości. Po 1989 roku nastąpiła duża zmiana w zakresie prezentacji polityków. Mechanizmy z wolnej gospodarki zostały przeniesione w sferę polityki. Wytworzył się system konkurencji i pluralizm związany z poglądami, sposobami prezentacji, strategiami działania. Politycy niszowi (spoza głównego nurtu) próbują wykorzystywać narzędzia marketingu, aby zdobyć większe poparcie społeczne, a w efekcie odnieść wyborczy sukces. Celem artykułu jest próba zbadania skuteczności wybranych działań z zakresu marketingu politycznego w trakcie prowadzenia kampanii wyborczych przez kandydatów, którzy nie są zaliczani do grona faworytów. Zbadano wpływ działań marketingowych na wynik wyborów (określenie kierunku i siły zależności wspomnianych dwóch zmiennych). Postawiono robocze pytanie: w jakim stopniu za sukces wyborczy kandydatów niszowych (lub porażkę) odpowiada skuteczne posługiwanie się narzędziami marketingu politycznego, a w jakim stopniu decydują o tym inne czynniki? Analizę wykonano, badając sposoby prowadzenia kampanii wyborczych wybranych kandydatów na prezydentów w różnym czasie (lata 1990–2015). Badanie przeprowadzono na podstawie przeglądu kluczowych elementów marketingu politycznego: strategii wyborczych, wyników sondażowych, kreacji wizerunku medialnego, politycznego public relations. Podjęto próbę określenia, które z tych narzędzi (jego wykorzystanie) przynosi najlepsze rezultaty. Dla lepszego porównania i transparentności wyników badań, wszyscy kandydaci zostali wybrani z grona osób nieuznawanych za faworytów (niszowych, spoza głównego nurtu).
Celem artykułu jest dokonanie analizy czasu trwania kampanii wyborczych w polskim systemie prawnym, przy czym rozważania dotyczącego tego zagadnienia zostały ograniczone do kilku zagadnień. Pierwsza część opracowania dotyczy czasu trwania kampanii wyborczych w aspekcie teoretycznoprawnym. Poprzez zbadanie wybranych przepisów prawa wyborczego, określam początek, zakończenie, jak i długość kampanii. Druga część obejmuje z kolei czas trwania kampanii wyborczych w praktyce. Analiza czasu trwania dotychczasowych kampanii wyborczych w Polsce w połączeniu z ustaleniami poczynionymi w pierwszej części artykułu pozwoliła mi m.in. na określenie minimalnego i maksymalnego czasu trwania kampanii, a także na ustalenie średniej jej długości. W tekście zwrócono także uwagę na nowelizację kodeksu wyborczego ze stycznia 2018 roku.
EN
The aim of this paper is the analysis of election campaigns periods according to Polish legal system. The main consideration is limited to the problems mentioned below. First part deals with the election campaigns periods in Poland in theoretical and legal aspects. I analyzed selected legal provisions which describe beginning, ending and the length of elections campaigns. Secondly, I examined the election campaigns periods in Poland in practical aspect. Theoretical knowledge which I acquired allowed me to specify for instance the minimum and the maximum periods of election campaigns and to calculate their average length. The last amendment of the Polish Election Code of January 2018 is also considered.
W artykule pokazane zostały historyczne uwarunkowania partii o populistycznym wymiarze. Populizm ukazany został jako zjawisko o wielu płaszczyznach konceptualizacji. W celu połączenia rozważań na temat populizmu i systemu partyjnego badane były czeskie ugrupowania, które można wpisać w nurt zwany zazwyczaj we współczesnej politologii nowym populizmem. Przedmiotem badań nie były ugrupowania marginalne czy też partie oderwane, a te, które od 1993 r. obecne są na czeskiej scenie politycznej: ČSSD, ODS, TOP09, KDU-ČSL, ANO 2011, KSČM.
EN
The paper presents the history of the populist dimension. Populism is depicted in this article as a phenomenon with many planes of conceptualization. In order to combine the considerations of populism and the party system, Czech groups have been investigated, which can be included in the current commonly called modern populism in modern politics. The subject of the study was not marginal groups, including detached parties, and those which have been present on the Czech political scene since 1993: ČSSD, ODS, TOP09, KDU-ČSL, ANO 2011, KSČM.
Obecność przepisów regulujących tzw. tryb wyborczy postępowania sądowego czyni zadość obowiązkowi państwa w zakresie stanowienia norm mających zapewnić uczciwość kampanii wyborczej, tak aby obywatele mogli podejmować rozsądne decyzje wyborcze oparte na prawdziwych informacjach, a jej aktywni uczestnicy mieli zagwarantowaną możliwość skutecznego dochodzenia ochrony dóbr osobistych, które mogłyby zostać naruszone w przypadku rozpowszechniania nieprawdy. Autor charakteryzuje okoliczności pozwalające wszcząć postępowanie w tym trybie, roszczenia przysługujące jego uczestnikom oraz konstrukcję procedury sądowej, która się na nie składa.
EN
An election campaign is an inseparable element in an election process. During this time candidates convince citizens to vote for them or they try to denigrate an opponent. Sometimes they use to lie to destroy the political rival’s image. An election law forbids doing such things, because it makes campaign unfair and it could infringe personal rights. An author in this article tries to answer such questions as: What legal measures have candidates in elections after the infringement of their rights? What are the rules of court procedure in these cases?
The introduction of general presidential elections in the Czech Republic strengthened the position of the head of state, though this did not entail a change in its constitutional powers. It also created the possibility of winning candidates who do not have the support of parliamentary political parties. However, the candidature application can be made by members of parliament or voters. Candidates must gather 50,000 signatures from citizens, or the support of twenty Deputies or ten Senators. The Ministry of Interior verifies the application and registries candidates. The electoral campaign in the presidential election may be conducted by both candidates and registered third persons. The election law has regulated its course liberally, among other things, without providing election silence. The main restriction is the campaign spending limit. No candidate may spend more than 40,000,000 CZK, except candidates who advance to the second round (they may spend 50,000,000 CZK).
PL
Wprowadzenie powszechnych wyborów prezydenckich w Republice Czeskiej umocniło pozycję głowy państwa, choć nie pociągnęło to za sobą zmiany jego konstytucyjnych uprawnień. Stworzyło to również możliwość wygrania przez kandydatów, którzy nie mają poparcia parlamentarnych partii politycznych. Jednakże kandydatów mogą jednak zgłaszać członkowie parlamentu lub wyborcy. Kandydaci muszą zebrać 50 000 podpisów obywateli lub wsparcie dwudziestu posłów lub dziesięciu senatorów. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych weryfikuje zgłoszenia i rejestruje kandydatów. Kampania wyborcza w wyborach prezydenckich może być prowadzona zarówno przez kandydatów, jak i przez zarejestrowane osoby trzecie. Prawo wyborcze uregulowane jest liberalnie i między innymi nie przewiduje ciszy wyborczej. Głównym ograniczeniem jest limit wydatków na kampanię. Żaden kandydat nie może wydać więcej niż 40 000 000 CZK, z wyjątkiem kandydatów, którzy przejdą do drugiej rundy (mogą wydać 50 000 000 CZK).
Artykuł poświęcony został wyborom samorządowym w Legnicy w 2014 r., przedstawionym w kontekście bezpośredniej elekcji prezydenta miasta. Zaprezentowano sylwetki kandydatów na urząd, ich komitety i programy wyborcze, a także dokonano analizy przyjętych strategii. Omówiono postępującą profesjonalizację lokalnej kampanii wyborczej na przestrzeni ostatnich lat, czego odzwierciedleniem było m.in. zastosowanie nowoczesnych narzędzi i technik marketingowych przez większość z kandydatów. Przedstawiono wyniki głosowania oraz wskazano możliwe determinanty uzyskanych ocen przez pretendentów do urzędu
EN
The focus of this article is on the local elections in Legnica in 2014 shown in the context of direct voting for the mayor. It presents the candidates for the office, their committees and programs, as well as analysing the strategies adopted by them. The article describes the process of progressive professionalization of election campaigns in recent years, which manifests itself in the use of modern tools and marketing techniques by most candidates. The voting results are presented and their potential determinants are discussed.
Parliamentary elections in 2011 and presidential elections in 2012 proved to be the most exciting struggle for power in Russia. Despite numerous reports of irregularities, Vladimir Putin was the winner of the presidential elections in Russia. People felt betrayed by the authority, it was found that the four-year term of Prime Minister Putin was merely a transitional period to re-take the helm at the Kremlin. Political forecasts did not predict the huge public demonstrations, which were opposed to Putin’s candidacy for president. Elections, both parliamentary and presidential, resembled his character more than the choice of a plebiscite among the alternatives from a wide political spectrum. Events in Russia, which were observed by political scientists, have set the new research questions concerning the electoral competition. The purpose of the analysis is to answer the question whether there has been a change in the formulation of political disputes in Russia and if so, what factors affect their transformation? The paper is to specify the factors dynamizing the electoral competition, and also to indicate what values manage to mobilize people. The analysis of the manifestations accompanying the elections in Russia will also point to new forms and techniques of protest.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.