Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi na nieustannie zmieniające się okoliczności spowodowane pandemią. Nowa sytuacja wymaga dostosowania, a także zmiany przyzwyczajeń społeczeństwa. Epidemia wpływa również na systemy prawne, zwłaszcza na prawo karne. W związku z tym nasuwają się pytania, w szczególności, w jaki sposób ustawodawstwo może zabezpieczyć przeciążoną służbę zdrowia przed potencjalną odpowiedzialnością karną. W niniejszym opracowaniu omówione zostały najbardziej dyskusyjne aspekty, z którymi może się zmierzyć personel medyczny, w szczególności odmowa udzielania świadczeń zdrowotnych, gdy lekarzowi nie zapewnia się środków ochrony indywidualnej lub konflikt obowiązków podczas leczenia. Ponadto, w artykule przedstawiono nowo wprowadzoną instytucję – klauzulę dobrego samarytanina, która w szczególnych okolicznościach zwalnia od odpowiedzialności karnej pracowników służby zdrowia określonych w ustawie, za wskazane przestępstwa. Kwestie przedstawione powyżej opierają się na bezwzględnie obowiązujących przepisach prawa, poglądach doktryny i orzecznictwa, a także stanowisku służb medycznych.
EN
The article aims to point out the incessantly changing circumstances caused by the global pandemic. The new reality requires adaptation as well as changes in the habits of the society. The pandemic also impacts legal systems, particularly the criminal law. Due to this fact, fundamental questions arise, in particular, how legislation might secure the overstretched health service against presumptive criminal liability. The paper discusses the most debatable aspects that healthcare professionals might face, notably the refusal of health benefit when the doctor is not provided with personal protective equipment or conflict of the interest during medical treatment. Furthermore, the article presents the newly implemented institution – the good Samaritan clause, which exempts from criminal liability health professionals defined in the act, under special circumstances for indicated criminal offenses. The issues outlined hereinabove are based on the mandatory legal provisions, the views of the doctrine and jurisprudence as well as the stance of medical services.
The commented judgment of the Supreme Court (III CSKP 18/21) is related to the fundamental standard of a democratic state, which is freedom of expression and its possible conflict with the right to protect the good name of a public legal person. The author accepts both theses of the judgment, however, he is critical of part of the content of the justification of the judgment, evaluating the judgment from the normative and praxeological perspectives. The fact of granting public legal persons, including local government units, the right to protection of legal goods, catalogued in relation to the subjective status of these units and the specificity of their normative structure, should not raise objections. However, a significant problem arises at the moment of collision, and thus the need to weigh up between the protection of the dignity and good name of a public legal person and the right to freedom of expression, when in the course of journalistic work, articles with content unfavourable to a public legal person are published. As a result of the analysis conducted with the use of formal-dogmatic and comparative methods related to the analysis of national and international legal acts relating to the analyzed issues, it can be concluded that if the analysis of the situational context of a statement gives it a place within the framework of permitted criticism dictated by the protection of the social interest, it seems to fulfil the legitimate acknowledgement of the absolute primacy of freedom of expression over the protection of the good name of a public legal person.
PL
Komentowane orzeczenie Sądu Najwyższego (III CSKP 18/21) odnosi się do fundamentalnego standardu państwa demokratycznego, jakim jest wolność wypowiedzi i jej możliwej kolizji z prawem do ochrony dobrego imienia publicznej osoby prawnej. Autor artykułu akceptuje obie tezy wyroku, jednakże krytycznie odnosi się do części treści uzasadnienia wyroku, oceniając wyrok z perspektywy normatywnej i prakseologicznej. Fakt przyznania publicznym osobom prawnym, w tym jednostkom samorządu terytorialnego, prawa do ochrony dóbr prawnych, skatalogowanych ze względu na status podmiotowy tych jednostek oraz specyfikę ich struktury normatywnej, nie powinien budzić zastrzeżeń. Istotny problem pojawia się jednak w momencie kolizji, a co za tym idzie – w przypadku konieczności ważenia pomiędzy ochroną godności i dobrego imienia publicznej osoby prawnej a prawem do wolności wypowiedzi, gdy w toku pracy dziennikarskiej opublikowane zastaną artykuły o treści niekorzystnej dla publicznej osoby prawnej. W wyniku przeprowadzonej analizy z wykorzystaniem metod formalno-dogmatycznej i prawnoporównawczej, zarówno krajowych, jak i międzynarodowych aktów prawnych dotyczących analizowanej problematyki, stwierdzić można, że jeżeli analiza kontekstu sytuacyjnego wypowiedzi przyznaje jej miejsce w ramach dozwolonej krytyki podyktowanej ochroną interesu społecznego, wydaje się w pełni zasadne przyznanie absolutnego prymatu wolności wypowiedzi nad ochroną dobrego imienia publicznej osoby prawnej.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.