Sullo sfondo delle caratteristiche generali dell’insegnamento delle lingue straniere in Polonia all’inizio del Novecento viene presentato il manuale di italiano Praktyczna metoda języka włoskiego di Fortunato Giannini e Carlo Moscheni. Si passano in rassegna la struttura del manuale e le varie metodologie che gli autori applicano nel corso dell’insegnamento al fine di mettere in risalto rispettivamente l’approccio contrastivo, filologico e pragmatico, nonché il valore delle informazioni sulla lingua e cultura italiana.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie specyfiki nauczania języka włoskiego w Polsce w pierwszej połowie XX wieku. Na tle ogólnej charakterystyki nauczania języków obcych język włoski – nie objęty programem nauczania szkolnego po odzyskaniu niepodległości – jawi się jako język niszowy, dlatego też publikowane w omawianym okresie podręczniki przeznaczone są w dużej mierze do samodzielnej nauki. Jako reprezentatywny dla tej kategorii został omówiony podręcznik Praktyczna metoda języka włoskiego autorstwa F. Gianniniego i C. Moscheni. Ilustrowana przykładami analiza przedstawia sposób, w jaki łączy on aplikację metody gramatyczno-tłumaczeniowej z elementami metod bezpośrednich, nakierowanych na wykształcenie kompetencji komunikacyjnych, odpowiadając w ten sposób na oczekiwania użytkownika języka włoskiego w tym okresie historycznym.
The diversity of paradigms and research perspectives in social sciences results in multiple definitions of context. The definitions vary in the structure of their elements and methods of building the concept as well as its scope. The article presents some modern social theories, in which the problem of context has been addressed: The Bakhtin Circle, symbolic interactionism, ethnography of speaking, conversation analysis and critical discourse analysis. The main similarities and differences among the approaches are put under scrutiny by the author. The article’s aim is to initiate work on a more accurate notion of context in social sciences.
PL
Wielość paradygmatów i perspektyw badawczych w naukach społecznych sprawia, że elementy tworzące kontekst, sposoby jego konstruowania, jak i same jego granice nie są jednoznacznie zdefiniowane. W artykule przeanalizowane zostały różne sposoby ujęcia kontekstu w wybranych współczesnych teoriach społecznych (Koło Bachtinowskie, interakcjonizm symboliczny, etnografia mówienia, analiza konwersacyjna i krytyczna analiza dyskursu), wskazane zostały podobieństwa i różnice w omawianych podejściach badawczych. Analiza sposobów ujęcia kontekstu interakcji może przyczynić się do uporządkowania sposobów kon- ceptualizacji kontekstu w naukach społecznych.
The purpose of this paper is to show the possibility of application of the phenomenological-hermeneutic method in pedagogical research of upbringing reality. In the first part of the text the synthetic description of phenomenological and hermeneutic research procedure used in pedagogics was presented. Then, in the context of practical implementation of pedagogical research in the phenomenological-hermeneutic paradigm as the most general way of its application a case study method was proposed. The specificity of presented methodological orientation suggests the need for using adequate data processing techniques. Therefore use of Mdified method of Analysis of Phenomenological Data by Van Kaam was proposed. Description of this technique was preceded by a description of cenversation, understood not as a research technique, but as a way of organizing the data collection stage. In the last part of text opportunities and constraints resulting from the application of this method in pedagogical research were isolated.
PL
Celem artykułu jest ukazanie możliwości zastosowania metody fenomenologiczno-hermeneutycznej w pedagogicznych badaniach rzeczywistości wychowawczej. W pierwszej części przedstawiono syntetyczny opis procedur fenomenologicznych i hermeneutycznych, stosowanych w pedagogice. Następnie, w kontekście praktycznej implementacji badań pedagogicznych w paradygmacie fenomenologiczno-hermeneutycznym, zaproponowano metodę studium przypadku jako najogólniejszy sposób aplikacji tegoż paradygmatu. Specyfika przedstawionej orientacji metodologicznej wskazuje na potrzebę zastosowania adekwatnych technik przetwarzania danych. Dlatego też zapropnowano Zmodyfikowaną Metodę Analizy Danych Fenomenologicznych Van Kaama. Charakterystykę tej techniki poprzedzono opisem konwersacji, rozumianej nie jako techniki badawczej, lecz jako sposobu uorganizowania zasobu danych. W ostatniej części artykułu wyodrębniono obszary zastosowań i wymogi płynące z implementacji tej metody w badaniach pedagogicznych.
The main goal of this paper is to indicate the significance of the Communicative Language Teaching (CLT) approach in teaching English conversation. The first issue presented in this article is to explain the essence of conversation. Afterward, there is a demonstration of major distinctive features assigned to the CLT approach, functions of language and four categories of communicative competence. The following point is dedicated to learner’s and teacher’s roles determined by the CLT approach and a brief mention concerning three types of materials which enhance communicative capacity. Furthermore, there is a presentation and description of principles used for designing techniques including a checklist of microskills. On top of that, various categories and types of oral production are put forward. The last part of the article contains examples of exercises.
PL
Głównym celem tego artykułu jest wskazanie znaczenia podejścia komunikacyjnego CLT w nauczaniu konwersacji w języku angielskim. Pierwszą kwestią przedstawioną w tym artykule jest wyjaśnienie pojęcia konwersacji oraz ukazanie jej kwintesencji. Następnie zaprezentowano główne założenia przypisane podejściu komunikacyjnemu CLT, funkcje językowe i cztery kategorie kompetencji komunikacyjnej. Kolejny punkt stanowi opis ról przypisanych uczniom i nauczycielom w obrębie podejścia komunikacyjnego CLT oraz krótka wzmianka o trzech rodzajach materiałów, które zwiększają zdolności komunikacyjne. Ponadto, zaprezentowano i opisano zasady stosowane w projektowaniu technik, w tym listę mikro umiejętności. W dalszej części artykułu zaproponowane zostały różne kategorie i rodzaje aktywności werbalnej. Ostatnia część artykułu zawiera przykłady ćwiczeń
The article undertakes the issue of the way of communication through audiovisual media that is typical of the 21st century; its characteristics include digitalization, interactivity and a global range of effect. They make it possible for a super-continental network of information exchange to function. In global communication new models of communicating appear: allocution, conversation, consultation and registration, significantly influencing the situation of the sender and the recipient. Global communication that for many countries is the driving force of economic development, still is present only in affluent societies; poor or developing countries have a limited access to it, because of high cost of its implementation.
Artykuł zawiera komunikacyjną analizę funkcji frazemu bez sensu. Autor rozważa konwersacyjne i dyskursywne możliwości użycia tej frazy. Stosuje w tym celu metodologię gramatyki komunikacyjnej, która pozwala na analizę komunikatów na poziomie ideacyjnym i interakcyjnym. W obszarze semantycznym bez sensu pozbawia wartości zdetrywializowany standard semantyczny. W konwersacjach jest reakcją na scenariusze sprzeczne z naturalną logiką i zdroworozsądkowym przyczyno-skutkowym biegiem rzeczy. Ważną funkcją jest eksponowanie scenariuszy nieskuteczności, marnotrawstwa, zbędności, braku korzyści, przewidywanych lub faktycznych szkód. Na poziomie interakcyjnym fraza bez sensu pełni funkcję wsparcia argumentacyjnej siły przekazu, jest też sposobem podważenia argumentacji – podkreśla słabość przesłanek. W strategiach aksjologicznych bez sensu jest ważną składową aktów emotywnych i budulcem napięcia emocjonalnego między rozmówcami. Tu przede wszystkim służy wyeksponowaniu przeżywanej negatywnej emocji. Ujemnym skutkiem użycia frazy bez sensu jest wprowadzanie do kontaktu interpersonalnego dystansu, a w niektórych przypadkach atmosfery intelektualnej degradacji nadawcy przekazu. W artykule znajduje się kilka przykładów medialnych wypowiedzi politycznych z frazą bez sensu, które służą dyskredytowaniu przeciwnika politycznego.
EN
The article presents a communication-based analysis of the function of the ‘bez sensu’ [meaningless/ pointless/makes no sense etc.] phraseme. The author discusses the conversational and discursive opportunities for using it. He applies the methodology of communicational grammar, which enables the analysis of communications at the ideational and interactive levels. Within the semantic level, ‘bez sensu’ removes the value of the trivialised semantic standard. In conversations, it is the reaction to scripts which contradict natural logic and the common-sensical cause-and-effect course of things. An important function is the bringing forward of scripts of failure, wastefulness, redundancy, and lack of benefit or expected or actual harm. At the interactive level, the ‘bez sensu’ expression fulfils the function of support for the argumentative power of a communication; it is also a measure of undermining an argumentation – it emphasises the frailty of its premises. In axiological strategies, ‘bez sensu’ is a major component of emotive acts and the building block of the emotional tension between interlocutors. In this instance, it is mostly used to bring forward the experience of a negative emotion. One negative outcome of using the ‘bez sensu’ expression is the introduction distance to interpersonal contact, and in some cases the sense of intellectually debasing the sender of a communication. The article includes several examples of media-based political statements with the ‘bez sensu’ expression, which are used for discrediting political opponents.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.