W ostatnich latach zauważalna jest zmiana podejścia do usług oferowanych w ramach przekładu audiowizualnego i dostępności mediów. Zamiast skupiać się na konkretnej grupie widzów, widoczne jest dążenie do bardziej uniwersalnych rozwiązań, które brałyby pod uwagę odbiorców o różnej charakterystyce. Zgodnie z tym podejściem niektórzy badacze sugerują na przykład, że napisy dla niesłyszących (SDH) czy aplikacje dostępnościowe stworzone z myślą o osobach niewidomych mogłyby być użyteczne także dla osób starszych. U tej grupy widzów mogą występować typowe dla starzenia zmiany w narządach zmysłu czy obniżenie sprawności poznawczej, co może mieć istotny wpływ na proces oglądania filmów oraz preferowaną metodę tłumaczenia. Biorąc pod uwagę starzenie się populacji wielu krajów, można założyć, że osoby starsze stanowią ważną część grupy potencjalnych klientów kin. Niestety niewiele wiadomo na temat konkretnych potrzeb i preferencji osób starszych związanych z przekładem audiowizualnym, ponieważ dotychczasowe badania skupiały się na młodszych widzach. Celem tego artykułu jest krótkie scharakteryzowanie osób starszych jako odbiorców przekładu audiowizualnego oraz omówienie tematów, jakie mogą podjąć przyszłe badania nad tą grupą widzów.
EN
In recent years, approaches to audiovisua translation and media accessibility services have shifted from serving one group of viewers only towards a more universal design that takes into account a wider range of users. In line with that approach, some scholars point out, for example, that subtitling for the deaf and hard of hearing (SDH) or accessibility applications created with the blind and partially-sighted in mind could prove beneficial to senior citizens. This group of viewers is likely to experience age-related sensori-motor and cognitive decline, which may significantly influence their film-watching experience as well as their preference for an AVT method. As populations in many countries are aging, senior citizens might be considered an important part of potential cinema clientele. Unfortunately, since studies in AVT have concentrated on younger audiences, little is known about senior citizens’ specific preferences concerning audiovisual translation. The objective of this article is to briefly characterise senior citizens as recipients of audiovisual translation and discuss the possibilities for future studies on the subject.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.