The conducted study refers to the works of Cracow researchers (K. Frysztacki, M. Nóżka and M. Smagacz-Poziemska) who, while observing children functioning in the street space, noticed that it is very difficult to create a universal model that would reproduce the cause and effect chain of their actions. According to them, more attention should be paid to the contextual aspect of functioning of this category of children. Considering the nature of the bond with the public space, the aforementioned researchers distinguished two categories: translocal children (unrooted, on the move) and interlocal children (rooted, located in the public space). The aim of this study was to learn the role of the environmental context in shaping the sense of coherence of street children. The theoretical assumptions refer to Aaron Antonovsky's coping model and works presenting the process of coherence formation, with particular emphasis on the period of adolescence, which is considered the peak phase of the identity crisis. The conducted research is a part of the exploratory and diagnostic research focused on searching (exploration) and learning about hidden facts and the relationships between them. The survey technique was used to conduct the survey and the SOC-13 questionnaire was used as a research tool. The research group consisted of street children selected due to their nature of bonds with the public space, so they were children functioning within the district or on the move. The obtained results confirm that the type of bonds with the public space has a significant impact on the characteristics and skills that a child develops in contact with the street, which should be considered when designing methods of social work with each of these categories of children.
PL
Realizowane badania nawiązują do prac badaczy krakowskich (K. Frysztacki, M. Nóżka, M. Smagacz-Poziemska), którzy prowadząc obserwacje dzieci funkcjonujących w przestrzeni ulicy zauważyli, iż bardzo trudne jest stworzenie uniwersalnego modelu, odtwarzającego przyczynowo- skutkowy łańcuch ich działań. Zdaniem wyżej wspomnianych autorów należy zwrócić większą uwagę na kontekstualny aspekt funkcjonowania tej kategorii dzieci. Biorąc pod uwagę charakter więzi z przestrzenią wspomniani badacze wyodrębnili dzieci translokalne (niezakorzenione, przemieszczające się) i dzieci interlokalne (zakorzenione, osadzone w przestrzeni). Celem prezentowanych badań było poznanie roli kontekstu środowiskowego w kształtowaniu poczucia koherencji dzieci ulicy. W założeniach teoretycznych odwołano się do modelu radzenia sobie Aarona Antonovsky’ego oraz prac przedstawiających proces kształtowania się koherencji ze szczególnym uwzględnieniem okresu adolescencji, który uważany jest za szczytową fazę kryzysu tożsamości. Przeprowadzone badania wpisują się w typ badań eksploracyjno-diagnostycznych, których istotą jest poszukiwanie (eksploracja) i poznawanie ukrytych faktów oraz zależności pomiędzy nimi. Do przeprowadzenia sondażu wykorzystano technikę ankiety, narzędziem badawczym był kwestionariusz do badania poczucia koherencji – SOC 13. Grupę badawczą stanowiły dzieci ulicy wyodrębnione ze względu na ich charakter więzi z przestrzenią, były to więc dzieci funkcjonujące w obrębie dzielnicy bądź przemieszczające się. Uzyskane wyniki potwierdzają, że rodzaj więzi z przestrzenia ma znaczący wpływ na cechy i kompetencje, które dziecko wypracowuje w kontakcie z ulicą, co należy uwzględnić projektując metody pracy socjalnej z każdą z tych kategorii dzieci.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.