The aim of the article is to analyze the 2010 polish presidential campaign from a perspective of cultural area of democracy. The author is trying to find an answer to following question: which form of the democracy is preferred by two major candidates in presidential election. If Liberal democracy – simultaneously the most appreciated and the most criticized form of a democracy – with its all reflected values was present in this election campaign? The author assumes that one of basic election campaign components is the mission, contains catalog of values, which are essential for creating ideological vision of the state and for holding the presidency. To illustrate the subject the author analyses the pronouncements of two main candidates Jarosław Kaczyński and Bolesław Komorowski as well as the political and social comments from daily „Gazeta Wyborcza” newspaper.
Fellowship of Orthodox Youth in Poland began with the movement of Orthodox students in Warsaw and quickly grown into a nationwide organization. It has been running for nearly 40 years and during this time, it has had an invaluable influence on the shaping of the life of the Orthodox Church in Poland. Recently, however, one can notice the decay of many of its activities and the decrease in the number of participants in particular events. There is also some concern about the gradual decline in the average age of members of the organization.
Artykuł podejmuje próbę wykazania, iż procesy komunikacji wpływają na rozwój samorządów terytorialnych. Są bowiem one podstawą budowy sprawnej i efektywnej administracji samorządowej, która wspiera i inicjuje działania na rzecz rozwoju oraz zadowolenia społecznego. Autor omawia najistotniejsze z tego punktu widzenia czynniki mające wpływ na skuteczne zarządzanie podmiotami samorządowymi. Na podstawie ich analizy stwierdza, że wskazane jest podejście interdyscyplinarne obejmujące zarówno metody, jak i sposoby komunikowania się. Empiryczna weryfikacja wybranych aspektów komunikacji została przeprowadzona na przykładzie czterech samorządów terytorialnych województwa podkarpackiego. Rezultaty badań pokazały, że komunikacja i realizacja misji samorządowej zależy od organizacji urzędu, co ma wpływ na współpracę między samorządem terytorialnym a organizacjami pozarządowymi (NGO), lokalnym biznesem oraz społecznością lokalną. Ponadto komunikacja jest podstawowym narzędziem umożliwiającym wpływ mieszkańców na realizację celów wyznaczonych przez samorządy.
In 1999, soon after the European Union member states had decided to establish the European Security and Defence Policy, the processes of appointing adequate tools for its accomplishment also started. Decisions were made to create organs and institutions and to elaborate appropriate procedures which would enable fast and precise decision-making of planning and conduct in the field of security and defence. Since that time the European Union and its Security and Defence Policy have evolved in many aspects and are still evolving. Security researchers currently attempt to provide the answer to an important problem: what are the trends characterising changes in the Common Security and Defence Policy of the European Union. The author, basing on research and own experiences of work in the politico-strategic planning structures of the European External Action Service, analyses current trends in the Common Security and Defence Policy, especially regarding the evolution of the Union’s organs and institutions, crisis management procedures, implementation of comprehensive approach and tendencies in the newly-deployed missions. This material is a result of extensive discussions and consultations conducted within a broad international and interinstitutional crisis management environment. It is based on interviews with high-level subject-related personnel and the listed bibliography. Kiedy państwa członkowskie Unii Europejskiej w 1999 r. jednomyślnie podjęły decyzję o ustanowieniu europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony, przystąpiły jednocześnie do tworzenia odpowiednich narzędzi, służących do jej realizacji. Zdecydowano o powołaniu organów i instytucji oraz wypracowaniu procedur, które umożliwiłyby szybkie i precyzyjne podejmowanie decyzji dotyczących planowania i prowadzenia działań w obszarze bezpieczeństwa i obrony. Od tamtego czasu Unia Europejska, a także jej polityka bezpieczeństwa i obrony przeszły szereg przeobrażeń i nadal ewoluuje. Specjaliści z zakresu nauk o bezpieczeństwie usiłują dziś udzielić odpowiedzi na istotny problem: jakie trendy charakteryzują kierunki zmian we wspólnej polityce bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej? Autor, na podstawie badań i doświadczeń własnych z pracy w strukturach planowania poziomu polityczno-strategicznego Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, analizuje bieżące trendy we wspólnej polityce bezpieczeństwa i obrony, dotyczące między innymi ewolucji unijnych organów i instytucji, procedur zarządzania kryzysowego, wdrażania podejścia zintegrowanego oraz tendencji w nowo powoływanych misjach reagowania kryzysowego. Niniejsze opracowanie jest wynikiem obszernych dyskusji i konsultacji przeprowadzonych z szerokim międzynarodowym i międzyinstytucjonalnym forum zarządzania kryzysowego. Bazuje na wywiadach i rozmowach z personelem wyższego szczebla, literaturze przedmiotu i wskazanej bibliografii.
The turn of the 20 th and 21 st centuries is connected with the significant development of the technology of social media. This is the period when the so-called new media that have a significant impact on building religious awareness of modern societies. This article is a record of research on the meanings of the concept of mission in new media, as well as the extent to which these meanings have changed over time, from ancient periods to the present day. The author presents changes in the scope of the meaning of the term missions and shows his contemporary meanings that are present in new media: entertainment, political, business, cosmic, vocational, diplomatic, automotive, health or sports. The concept of missions in the Christian field occurs in around 13%. The author makes a statement of this fact, to what extent it is the result of the secularization of society, and how much of a positive process of implementing the concept of missions into a broader linguistic range of meaning, or both.
Państwo ukraińskie reformuje administrację publiczną zgodnie z normami europejskimi i światowymi. Okoliczność ta determinuje potrzebę zbadania problemów teorii i praktyki publicznego zarządzania bezpieczeństwem narodowym. Staraniem krajowych naukowców, a mianowicie: W. Abramowa, O. Bortnikowa, O. Zozuli, G. Sawrańskiej, M. Szewczenki, opracowano kwestię realizacji funkcji partycypacyjnej Systemu Bezpieczeństwa Narodowego Ukrainy. Dziś wciąż niewiele jeszcze jest prac dotyczących kwestii poprawy systemu zapewnienia bezpieczeństwa narodowego Ukrainy w oparciu o realizację idei zarządzania partycypacyjnego. Celem artykułu jest ujawnienie specyfiki koncepcji zarządzania partycypacyjnego jako teoretycznego założenia poprawy systemu bezpieczeństwa narodowego Ukrainy. W artykule przeanalizowano zjawisko administracji publicznej, zbadano strukturę i funkcje Systemu Bezpieczeństwa Narodowego, sformułowano problemy organizacji zarządzania partycypacyjnego w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa narodowego Ukrainy. Do rozwiązania problemów badawczych wykorzystano metody analizy i syntezy, metodę analizy porównawczej, podejście instytucjonalne. Wyjaśniono istotę idei zarządzania partycypacyjnego, która polega na integralności procesu zarządzania od identyfikacji interesów jednostki, społeczności, społeczeństwa do oceny wyników ich decyzji. Udowodniono, że skuteczne wdrożenie partycypacyjnej funkcji systemu bezpieczeństwa narodowego rozwiązuje problem udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji politycznych i kontrolowaniu działań władzy, a także przyczynia się do poprawy efektywności systemu bezpieczeństwa narodowego. zarządzanie partycypacyjne, bezpieczeństwo narodowe, publiczne zarządzanie bezpieczeństwem narodowym, misja, funkcje i główne zadania systemu bezpieczeństwa narodowego
In this article the author conducted an analysis of the effectiveness in the terms of poor performance of the ISAF mission. Simultaneously he provides recommendations for conditionswhich in his opinion should be established a peaceful and safe solution for country’s security environment . First of all, he emphasized the necessity and importance of the effort whichshould made by the international community in the area of common solidarity. In his opinion the termination of the mission by the end of 2014 is highly risky, and he recommends further deployment and an extension and expansion of troops size. He pointed out that the use of military lines of operation in the field of applications of lethal assets should be considered in the close relation to features of the asymmetric conflict of Afghan’s COIN strategy. In his opinion they should mainly focus on fighting Al-Qaeda’s militants and provide support to keep local population safe and secure. In addition, a powerful military component should play a role of a security provider to assist during the broad spectrum of the soft power non-kinetic activities i.e. humanitarian, economic, political and social ones. In accordance to the author’s research findings, the Taliban can only be defeated at the local level, therefore it seems necessary to establish security forces of local units doing their job in close cooperation with local authorities recognized by the local inhabitants. Such cooperation might be a way to solve problems and to meet the expectations of ordinary people without any harming of their will.The establishment of the safe and secure environment at the local level with truly formed ties with local community would be the first step to cut insurgents from the sources of logistic support and supply as well as the recruits draft from villages. It is also considered that the international community should concentrate their efforts to effectively prevent rebel forces from the external support mainly from neighboring Pakistan.
PL
Autor artykułu podejmuje się analizy przyczyn nieskuteczności misji ISAF w Afganistanie. Jednocześnie wskazuje warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby można było zaprowadzićw kraju trwały pokój i bezpieczeństwo. Przede wszystkim akcentuje konieczność większej solidarności działań społeczności międzynarodowej. Poddaje w wątpliwość zasadność zakończenia misji ISAF do końca 2014 r. i postuluje jej przedłużenie, wraz ze zwiększeniem liczebności kontyngentów wojskowych. Wskazuje, że w aspekcie militarnym kluczowe jest odpowiednie dostosowanie działań kinetycznych do specyfiki asymetrycznego konfliktu afgańskiego. Mają się one koncentrować głównie na walce z Al-Kaidą i ochronie miejscowej ludności. Silny kontyngent wojskowy ma być elementem zabezpieczającym szeroko zakrojone przedsięwzięcia o charakterze niekinetycznym, tj. humanitarnym, gospodarczym, politycznym i społecznym. Jak twierdzi autor, talibów można pokonać jedynie na poziomie lokalnym, dlatego niezwykle ważne jest stworzenie lokalnych jednostek sił bezpieczeństwa, które byłyby ściśle powiązane z tamtejszymi instytucjami cieszącymi się legitymacja społeczną. Taka współpraca pozwoliłaby na trafne odczytywanie i realizację potrzeb społecznych, bez ryzyka godzenia w przekonania Afgańczyków. Zapewnienie bezpieczeństwa i pozytywna współpraca odcięłaby rebeliantów od głównego zaplecza logistycznego i rekrutacyjnego. Działania społeczności międzynarodowej muszą również zmierzać do efektywnego odcięcia rebeliantów od pomocy z zewnątrz, głównie z sąsiedniego Pakistanu.
First traces of the Franciscan presence in Peru date back to 450 years ago. Father Marcos de Niza arrived in Peru with Francisco Pizarro's expedition. According to chronicles of 1532, he commenced his mission among local people together with twelve friars. In 1985 the General Curia of the Order of Friars Minor Conventual (OFMConv) in Rome prepared the project of founding a new Latin American mission post in Peru.
PL
Pierwsze ślady obecności franciszkanów w Peru pochodzą sprzed 450-ciu lat. O. Marcos de Niza przybył na te ziemie wraz z ekspedycją Francisca Pizarra. Według kronik w roku 1532 wraz z dwunastoma współbraćmi rozpoczął pracę misyjną wśród tutejszej ludności. W 1985 roku Kuria Generalna Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych OFMConv w Rzymie opracowała projekt założenia nowej placówki misyjnej w Ameryce Łacińskiej w Peru, w Pariacoto.
The main aim of the article is an analysis of historical cooperative principles and their significance in cooperative banking sector. In Poland, there are 565 cooperative banks and about 101,300 members are associates of cooperative banks. The cooperative principles are partly doing in this banks and a number of member of cooperative banks is decreasing.
PL
Głównym celem artykułu jest analiza historycznych zasad spółdzielczych i ich znaczenia w sektorze bankowości spółdzielczej. W Polsce działa 565 banków spółdzielczych, w których zrzeszonych jest prawie 1013 tys. członków. Wartości spółdzielcze są realizowane tylko częściowo, a liczba członków banków spółdzielczych spada.
This article explores the use of management sciences in the Church and examines the appropriateness of importing modern organizational principles into the ecclesial world. It highlights management principles used by four growing Evangelical Churches. It then it explores the birth and development of modern management. Finally, a principle is proposed from which it is possible for the Church to maintain a healthy dialogue with management sciences that combines openness and prudence.
PL
W tym artykule przeanalizowano wykorzystanie nauk o zarządzaniu w Kościele i zbadano stosowność stosowania nowoczesnych zasad organizacyjnych w środowisku kościelnym. Autor podkreśla zasady zarządzania stosowane przez cztery rosnące kościoły ewangelickie. Następnie bada narodziny i rozwój nowoczesnego zarządzania. Wreszcie proponuje zasadę, dzięki której Kościół może prowadzić zdrowy dialog z naukami o zarządzaniu, który łączy otwartość i roztropność.
The concept of Mission takes three dimensions: ad Gentes, re-evangelization and finally the missionary activity of the Church, which the Church undertakes among her faithful members. The mission is a constitutive element in the nature and the life of the Church; the Church, devoid of her missionary character, is non-existent. Theologically, therefore, Church and mission are complimentary, two sides of the same coin. As a consequence, then, the question to ask in today’s discussion is not whether Africa is still a missionary continent because, essentially, where the Church is there is the mission of God. The Church in Africa is missionary in two fold ways: (1) as passive recipient of the deposit of faith entrusted by Jesus to the Apostles and (2) as active agent in bringing the Gospel to the ends of the earth. There are also areas where mission in Africa is urgent: 1) The mission of Reconciling Peoples, 2) Proclamation of the Gospel to the adherents of non-Christians through dialogue, 3) Evangelization of the society (secularism, modernism as challenges today), 4) Pastoral care of the “already baptized,” 5) Inculturation: “Continuous dialogue between the Christian faith and human cultures.”
PL
Współczesna koncepcja misji opiera się na trzech elementach: misji ad Gentes, reewangelizacji i wreszcie stałej działalności misyjnej Kościoła wśród jej wiernych członków. Misja jest centrum życia Kościoła, a Kościół pozbawiony charakteru misyjnego w zasadzie nie istnieje. Pytanie, jakie należy zadać, to nie czy Afryka jest jeszcze kontynentem misyjnym, ale jaka jest istota misji Bożej. Kościół w Afryce jest misyjny w dwójnasób: (1) jako bierny odbiorca depozytu wiary powierzonego przez Jezusa Apostołom i (2) jako substancja czynna w niesienia Ewangelii aż po krańce ziemi. Sfery, w których misja Kościoła w Afryce jest priorytetem, są następujące: 1) zadanie pojednania i pokoju, 2) głoszenia Ewangelii dla niechrześcijan poprzez dialog, 3) ewangelizacja społeczeństwa (sekularyzm, modernizm), 4) duszpasterstwo „ochrzczonych”, 5) inkulturacja: „Ciągły dialog między wiarą chrześcijańską i kulturą”.
Artykuł omawia reportaże radiowe przygotowane przez Fundację „Głos Ewangelii”. Cykle reportaży Życie jest piękne zostały zanalizowane i zinterpretowane pod kątem tematyki, zastosowanych środków dźwiękowych oraz obecności wątków religijnych i Boga. Wybrany materiał audialny pozwolił również na wskazanie ogólnych cech stylu reportaży Fundacji „Głos Ewangelii”.
EN
The article discusses the radio reports prepared by the Głos Ewangelii Foundation. The Życie jest piękne series was analysed and interpreted in terms of the themes, the sound effects used, and the presence of religious themes and the notion of God. The selected audio material also enabled the researchers to indicate the general qualities of the reporting style of the Głos Ewangelii Foundation.
Czy piąte znamię Kościoła? Oprócz czterech znamion Kościoła, od pontyfikatu św. Jana Pawła II wskazuje się na miłosierdzie jako istotne znamię dla autentycznego wypełnienia się tożsamości i misji Kościoła. Chrystologiczne i pneumatologiczne rozumienie tych znamion prowadzi do właściwego zrozumienia Kościoła w odniesieniu do miłosierdzia. Kościół jest miłosierny nie de facto z powodu swoich dzieł miłosierdzia wobec ubogich lub grzeszników. Kościół jest raczej odbiorcą bezprecedensowego Bożego Miłosierdzia, wylanego w darze Ducha Świętego, i tym samym dzieli się Duchem Miłosierdzia z innymi poprzez swoje sakramenty, przepowiadanie i posługę. Misja miłosierdzia Kościoła wykracza zatem poza niezliczone sposoby łagodzenia ludzkiej nędzy. Kościół zjednoczony z Chrystusem, swoim Oblubieńcem, ma udzielać wszystkim jedynego daru Bożego Miłosierdzia – Ducha Świętego.
EN
In addition to the four marks of the Church, mercy has been emphasized since the pontificate of St. John Paul II as essential to the authentic fulfillment of the Church’s identity and mission. A Christological and pneumatological understanding of these marks of the Church leads to a proper grasp of the Church in relation to mercy. The Church is merciful not de facto because of her works of mercy on behalf of the poor or sinners. Rather, she is first the recipient of unprecedented Divine Mercy, poured forth in the gift of the Holy Spirit, and so shares that same Spirit of Mercy with others through her sacraments, preaching, and service. The Church’s mission of mercy thus extends beyond the myriad of manners to alleviate human misery. In union with Christ, her Bridegroom, the Church is to communicate the one gift of Divine Mercy, the Holy Spirit, to all.
Po wyborze na Stolicę Piotrową papież Franciszek bardzo szybko wszedł w świat młodych ludzi i zaskarbił sobie ich zaufanie. Nawiązał z nimi życzliwy, ale i wymagający dialog, który sprawił, że dla wielu stał się ważnym punktem odniesienia oraz przewodnikiem i towarzyszem po drogach wiary i życia. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie głównych treści papieskiego nauczania skierowanego do młodzieży oraz zadań, jakie stawia Franciszek młodemu pokoleniu chrześcijan w Kościele i w świecie. Studium przedmiotu objęło analizę oficjalnych dokumentów i wypowiedzi papieża Franciszka, jakimi są coroczne orędzia na Światowy Dzień Młodzieży, homilie podczas Mszy św. w uroczystość Niedzieli Palmowej (która w Kościele obchodzona jest również jako Światowy Dzień Młodzieży w wymiarze diecezjalnym), przemówienia i homilie ze Światowych Dni Młodzieży w Rio de Janeiro i w Krakowie oraz List do młodych z okazji przygotowania Documento Preparatorio XV Zgromadzenia Ogólnego Zwyczajnego Synodu Biskupów na temat „Młodzież, wiara i rozeznanie powołania”. W ich świetle wyszczególniono następujące zagadnienia: 1) młodość; 2) misja młodych w Kościele; 3) misja młodych w świecie.
EN
Following his election as the Bishop of Rome Pope Francis immediately entered the world of young people and won their trust. He has established with them a kind, yet challenging dialogue that made the Pope an important source of reference, a guide and a companion on the paths of faith and life. This article aims at presenting the main content of the papal teaching addressed to the young people as well as the tasks set by Francis to the young generation of Christians in the church and the world. The study involves analysis of official documents and speeches of Pope Francis that constitute yearly messages for the World Youth Day, homilies delivered during Palm Sunday celebrations (which is treated in Church as the World Youth Day at a diocesan level), speeches and homilies from Rio de Janeiro and Cracow World Youth Days as well as the letter addressed to the young people on the occasion of the presentation of the preparatory document of the 15th Ordinary General Assembly of the Synod of Bishops dealing with the topic «Young People, the Faith and Vocational Discernment». The following issues were separated in the light of the above documents: 1) the Youth, 2) the Mission of the Young People in the Church, 3) the Mission of the Young People in the world.
Celem artykułu jest wykazanie przemian, jakim podlegają uczelnie w Polsce. Zmieniają się warunki ich funkcjonowania, głównie relacje między nimi a państwem, które do tej pory pełniło ważną funkcję ochronną. Współczesne uczelnie zyskały większą autonomię, jednocześnie jednak zmuszone zostały do zaspokajania różnorodnych oczekiwań i konkurowania o środki. Te zmiany pociągają za sobą istotne przeobrażenia dotyczące zakresu ich odpowiedzialności, która nabiera nowego znaczenia i zaczyna pełnić inne funkcje niż dotychczas.
EN
The main objective of this article is to show how the current (or recent) global transformations are influencing contemporary Universities. The conditions in the way universities function are changing as well, especially in relation to the government, which serves in a protective role. Contemporary universities have gained more autonomy, but along with that comes the responsibility of competing for financial funding. As a result, these transformations have created the need to change mission statements in order to address the fulfillment of different roles and responsibilities.
В статье обсуждаются взгляды на русскую эмиграцию писательницы и публицистки Евгении Вебер-Хирьяковой на основании ее текстов в варшавской газете «За Свободу!». Контекстом для анализа являются высказывания других представителей русской диаспоры в Варшаве и в Париже. Обзор публицистики и литературной критики писательницы приводит к выводу, что Вебер-Хирьякова воспринимала эмиграцию как миссию, причем особую роль отводила литературе. Ей были близки традиции русской литературной классики, сочетавшей эстетические и этические идеалы, а также концепция писателя-пророка. Тексты Вебер-Хирьяковой, принадлежавшей к радикальным кругам диаспоры, отвергавшим любые компромиссы с советской Россией, отражали программу газеты «За Свободу!».
EN
The paper described Yevgeniya Veber-Khiryakova's views on Russian emigration based on her cooperation with the Warsaw newspaper “Za Svobodu!”. The context for the analysis became statements of other representatives of the Russian Diaspora in Warsaw and Paris. The analysis of journalistic writing and literary criticism have been performed, which led to the conclusion that she perceived emigration as a mission, with a special role attributed to literature. Veber-Khiryakova referred to the great traditions of Russian literature, which tried to combine aesthetic and ethical ideals, and to the idea of a writer – prophet. The texts of Veber-Khiryakova, which are part of the program of the newspaper “Za Svobodu!”, testify to her affiliation with radical diaspora circles, unfavorable to any compromises with Soviet Russia.
PL
W artykule poddano krytycznej analizie poglądy na emigrację rosyjską pisarki i publicystki Jewgienii Weber-Chiriakowej w oparciu o jej artykuły zamieszczone w warszawskiej gazecie „Za Svobodu!”. Kontekstem dla analizy są wypowiedzi innych przedstawicieli rosyjskiej diaspory w Warszawie i w Paryżu. Przegląd publicystyki i krytyki literackiej pisarki dowodzi, że Weber-Chiriakowa postrzegała emigrację jako misję, szczególne znaczenie przypisując literaturze. Odwoływała się do tradycji klasycznej literatury rosyjskiej, która starała się łączyć ideały estetyczne z etycznymi, a także do koncepcji pisarza-proroka. Teksty Weber-Chiriakowej, która należała do radykalnych kręgów diaspory, nieprzychylnych wobec jakichkolwiek kompromisów z Rosją sowiecką, odzwierciedlały założenia programowe gazety „Za Svobodu!”.
Artykuł przedstawia wybrane konteksty odpowiedzialności w pracy zawodowej nauczyciela we współczesnej rzeczywistości społeczno-edukacyjnej. Omawiana jest w nim sylwetka nauczyciela w kontekście nieustannych zmian w przestrzeni szkolnej i społecznej, a wraz z nimi oczekiwań wobec nauczycieli, ich kompetencji i rozwoju zawodowego. Autorka na podstawie wybranych ujęć teoretycznych ukazuje nauczyciela jako lidera społecznego, analizuje zawód nauczycielski i jego rozwój na przestrzeni lat, przedstawia etyczny wymiar jego pracy oraz związek między osobowością i wartościami a oddziaływaniem wychowawczym w przestrzeni szkolnej. Celem tekstu jest ukazanie wielości i różnorodności ról społecznych, jakie podejmuje nauczyciel w praktyce edukacyjnej i wychowawczej. W artykule został zaprezentowany przekrój różnych teorii przedstawiających wielowymiarowość sylwetki pedagoga, zarówno w wymiarze edukacyjnym, jak również społecznym i kulturowym. Działania pedagogiczne podejmowane w kontekście szybkich przemian ekonomicznych, społeczno-kulturowych i technologicznych wymagają bowiem ciągłego poszerzania zakresu zadań pracy zawodowej. Bycie nauczycielem nie jest jedynie profesją, ale całożyciową misją, która niesie za sobą dużą odpowiedzialność za wychowanka oraz za sposób oddziaływania wychowawczego, zarówno podejmowanego intencjonalnie, jak również będącego pochodną osobowości nauczyciela.
The article presents the analysis of the contents of John Paul II’s homilies which relate to the issues concerning the identity of the presbyter. Following the Pope's thought one can notice the emphasis of the fact that the presbyter participates in the mission of Christ Himself. The participation in the mission consists in fulfilling His perfect sacrifice, celebrating all the sacraments and preaching the Gospel. The presbyter holds the ministry in the person of Christ - in persona Christi - meaning it is done by God Himself. This participation in Christ’s mission is guaranteed by the laying on of hands, in which way the first disciples of the Master appointed their helpers and successors. Thus, the identity of the presbyter is shaped by a strong bond with God and His salvation. To fulfill the salvation the presbyter must efface himself and let Jesus be the master of his gestures, words and deeds. Life in such a close relationship with Christ is a great mystery of God's plan who entrusts Himself to weak and sinful people. Such reality is a great gift for anyone who, thanks to the works of the priest, can directly experience intimacy with God and His saving acts. It is also a gift for the presbyter himself who, despite his fragility, is blessed with a special friendship with Jesus Christ. The one chosen to priesthood is marked with a lasting seal of priestly ordination meaning that he becomes God's beloved servant forever, regardless of his current spiritual condition. Such a lifelong honor and commitment may at the same time fill the presbyter with fear because of his own littleness and imperfection. Nevertheless, the presbyter, trusting the efficacy of the words from the ordination ritual „And I am confident of this, that the one who began a good work among you will bring it to completion by the day of Jesus Christ" (cf. Phlp 1,6) can fulfill the ministry, devoting himself to Christ with trust.
16 listopada 2017 r. przedstawiciele 23 uczelni w Polsce podpisali "Deklarację społecznej odpowiedzialności uczelni". Deklaracja w dwunastu punktach określa zasady związane ze społeczną odpowiedzialnością uczelni. Przyczyn rosnącego znaczenia koncepcji społecznej odpowiedzialności uczelni można upatrywać w malejącym znaczeniu etosu akademickiego. Zbiór wartości zawartych w etosie akademickim powinien stanowić wyznacznik działań podejmowanych przez uczelnie, stąd jego osłabienie budzi pewien niepokój. Rozwijająca się koncepcja społecznej odpowiedzialności uczelni stwarza szansę na podtrzymanie tych wartości. Celem artykułu jest próba odnalezienia wartości wspólnych dla etosu akademickiego i "Deklaracji społecznej odpowiedzialności uczelni". Przeprowadzona analiza pozwala stwierdzić, że popularyzacja koncepcji społecznej odpowiedzialności uczelni została wzmocniona poprzez deklarację, która w dużej mierze odnosi się do etosu akademickiego.
EN
On 16 November 2017, 23 Polish higher education institutions signed a CSR Declaration. The declaration includes twelve points stipulating the principles related to CSR in higher education. The reasons for the growing significance of the concept of CSR in higher education can be attributed to the diminishing importance of academic ethos. The values that constitute academic ethos should be a guiding light for activities undertaken by universities, so their diminishing significance is a cause for concern. Developing the concept of CSR in higher education is an opportunity to keep these values alive. The article explores the values common for academic ethos and CSR in the Higher Education Declaration. The analysis leads to the conclusion that the popularisation of the concept of CSR in higher education has been reinforced by the declaration, which largely refers to academic ethos.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.