W pracy zastosowano wskaźniki związane z obsunięciem kapitału tj. wskaźniki Martina i Paina. Badania dotyczyły funduszy akcyjnych w latach 2004-2014, które podzielono na podokresy o długości dwóch, trzech, czterech i pięciu lat. Wskaźniki Martina i Paina zostały wyznaczone dla miesięcznych jednostek uczestnictwa funduszy akcyjnych. Otrzymane wyniki dla funduszy porównano z wartościami wskaźników otrzymanych dla benchmarku, za jaki przyjęto indeks WIG. Zbadano również stabilność rankingów funduszy, wyznaczając współczynnik korelacji rang Spearmana między poszczególnymi podokresami, oraz zweryfikowano jego istotność. Fundusze akcyjne w latach 2004-2014 w większości osiągnęły wyniki gorsze od benchmarku (jakim był indeks WIG). W miarę wydłużania się horyzontu czasowego pogarsza się stabilność funduszy.
W pracy wykorzystano wskaźniki zysków i strat do tworzenia rankingów otwartych funduszy inwestycyjnych akcji i zrównoważonych. Zastosowane metody tzn. wskaźniki Calmara, Sterlinga i Burke’a, korzystają z mierników strat zamiast standardowo stosowanych miar ryzyka, czyli odchylenia standardowego i współczynnika beta. Pozwala to w ocenie funduszy uwzględnić potoczne rozumienie ryzyka przez klientów. Analiza obejmuje lata 2003-2012, okres ten dodatkowo podzielono na dwa podokresy: 2003-2007 i 2007-2012.
EN
In the study, the profit and loss indicators were used to create the rankings of open investment funds equity and balanced open-end mutual funds. The applied methods, Calmar, Sterling and Burke’s indicators, apply the indicators of losses instead of standard risk measures, i.e. standard deviation and beta coefficient. This allows, as part of the assessment of funds, to include the conventional understanding of risk by customers. The analysis covers the period from 2003 to 2012, which was further divided into two sub-periods: 2003-2007 and 2007-2012.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.