Niniejsze opracowanie jest próbą wskazania na rzeczywiste skutki wejścia w życie ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw w zakresie oddzielenia funkcji Prokuratora Generalnego od stanowiska Ministra Sprawiedliwości. Argumenty podnoszone w toku debaty nad projektem ustawy pozwalały przypuszczać, że w jej efekcie Prokuratorowi Generalnemu zapewniona zostanie duża doza niezależności. W gruncie rzeczy zmiany polegają natomiast na zmianie powiązania funkcjonalnego z władzą wykonawczą, na zerwaniu powiązań między bieżącą polityką a prokuraturą dzięki rezygnacji z podporządkowania ministerstwu sprawiedliwości, a nie na separacji. W opracowaniu poruszona została zatem kwestia nowego usytuowania Prokuratora Generalnego wśród organów władzy, sposób jego powoływania i dostępne mechanizmy odpowiedzialności.
EN
The hereby study is an attempt to indicate the factual effects of the introduction of the Act of October 9, 2009 on the Modification of the Act on Public Prosecutor’s Office and Other Acts regarding the Division between the Function of the General Public Prosecutor and the Post of Minister of Justice. Arguments raised during the debate on the bill allowed to assume that, as an effect of the act, the General Public Prosecutor shall be granted a large deal of independence. In fact, the modifications consist in a change regarding a functional relation with the executive power, dissolving any relations with the current policy and the public prosecutor’s office due to the resignation from the subordination to the Ministry of Justice, and not separation. The issue of the new positioning of the General Public Prosecutor among the authorities, the procedure of appointing him and available mechanisms of liability, have been indicated in the study.
Niniejsza praca koncentruje się na przedstawieniu problematyki zarządzania kryzysowego, funkcjonującego w ramach rozwiązań instytucjonalnych systemu bezpieczeństwa państwa. Szczególną uwagę poświęcono administracji zespolonej i wykorzystaniu przez nią procedur zarządzania ryzykiem. Zakres pracy odnosi się do poszczególnych szczebli funkcjonowania administracji. Badania skupiły się na analizie suprasystemu bezpieczeństwa państwa oraz wyselekcjonowaniu zadań z zakresu zapewnienia bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego przypisanych ustawowo poszczególnym ministrom i kierownikom centralnych organów administracji.
Przedmiotem niniejszego opracowania jest analiza podstaw konstytucyjnych wymiaru bezpieczeństwa Hiszpanii. Podjęto starania aby udowodnić tezę, iż problematyka bezpieczeństwa staje się coraz bardziej doniosła w przypadku tego państwa, co znajduje odzwierciedlenie w postanowieniach ustawy zasadniczej. Konstytucja wyraźnie określa kompetencje poszczególnych organów państwa w zakresie polityki bezpieczeństwa. Tym samym, odzwierciedla ona istotę i specyfikę bezpieczeństwa państwa, jak również dostarcza licznych instrumentów, które umożliwiają skuteczne zapobieganie jego destabilizacji. Celem Autora jest przedstawienie nie tylko zapisów Konstytucji odnoszących się do bezpieczeństwa Hiszpanii, ale również ich dogłębna analiza w kontekście relacji między poszczególnymi organami władzy odpowiedzialnymi za stabilność państwa.
EN
The aim of this analysis is to show the Constitutional basis of security in Spain. The author tried to prove the thesis that the security issue, as a key part of Spanish Constitution, has become much more important for this country. The Constitution of Spain provides a wide set of competences in the security field for every state institution. The Constitution defines the specifics of the state security and gives the instruments to protect the destabilization of the state. The author would like to present the Constitutional regulations connected with security in Spain and to analyze the relations between the state institutions responsible for security policy.
The aim of this analysis is to show the Constitutional basis of security in Spain. The author tried to prove the thesis that the security issue, as a key part of Spanish Constitution, has become much more important for this country. The Constitution of Spain provides a wide set of competences in the security field for every state institution. The Constitution defines the specifics of the state security and gives the instruments to protect the destabilization of the state. The author would like to present the Constitutional regulations connected with security in Spain and to analyze the relations between the state institutions responsible for security policy.
PL
Przedmiotem niniejszego opracowania jest analiza podstaw konstytucyjnych wymiaru bezpieczeństwa Hiszpanii. Podjęto starania aby udowodnić tezę, iż problematyka bezpieczeństwa staje się coraz bardziej doniosła w przypadku tego państwa, co znajduje odzwierciedlenie w postanowieniach ustawy zasadniczej. Konstytucja wyraźnie określa kompetencje poszczególnych organów państwa w zakresie polityki bezpieczeństwa. Tym samym, odzwierciedla ona istotę i specyfikę bezpieczeństwa państwa, jak również dostarcza licznych instrumentów, które umożliwiają skuteczne zapobieganie jego destabilizacji. Celem Autora jest przedstawienie nie tylko zapisów Konstytucji odnoszących się do bezpieczeństwa Hiszpanii, ale również ich dogłębna analiza w kontekście relacji między poszczególnymi organami władzy odpowiedzialnymi za stabilność państwa.
The article examines the evolution of the presidency in Poland since its re-establishment in 1989 until the present Constitution of the Republic of Poland. It analyses the regulations relating to the legal competences of the president. Many of the president’s originally broad competences have been changed or limited. The institution of the president has been included in the executive branch; however, due to the varied nature of president’s competences, it cannot be treated as an organ of the public administration.
PL
Przedmiotem artykułu jest ewolucja instytucji prezydenta od jej reaktywacji w 1989 r. do obecnie obowiązującej Konstytucji RP. Analizie poddane zostały regulacje dotyczące kształtu prawnego tej instytucji. Początkowo duży zakres kompetencji prezydenta uległ pewnym przekształceniom i ograniczeniom. Urząd prezydenta został zaliczony do organów władzy wykonawczej. Jednak jego różnorodny charakter kompetencji nie pozwala zaliczyć go do organów administracji publicznej.
In Hungary legislative power rests with the National Assembly. According to the Fundamental Law of Hungary the authority to pass legislation is vested in the National Assembly, the supreme body of popular representation. This paper gives a general overview of the role of the branches of powers in law-making in Hungary. We introduce the role of the legislative power in law-making, the role of the executive power, the role of the judicial power in law-making, and finally the role of the President of the Republic in legislation.
PL
Na Węgrzech organem władzy ustawodawczej jest Parlament. Według regulacji Konstytucji węgierskiej kompetencję do uchwalania ustawodawstwa przysługuje Parlamentowi, najwyższemu organowi reprezentacji ludowej. Przedmiotem artykułu jest przedstawienie roli organu władzy ustawodawczej w procesie ustawodawczym. Autorzy odwołują się również do udziału innych organów władzy państwowej w stanowieniu prawa.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.