W artykule za cel przyjęto ocenę dostępności pieszej parków zlokalizowanych w granicach Łodzi. Na analizowanym obszarze zinwentaryzowano 43 założenia parkowe, o łącznej powierzchni 574,6ha (www.zielonalodz.info; www.parki.org.pl; www. bip.uml.lodz.pl), z czego 13 jest zabytkowych (Studium…2010; Wycichowska 2008). Wynikiem analiz było przedstawienie liczby mieszkańców w izochronach 0-5 minut; 5-10 minut; oraz 10-15 minut od parków. W tym celu wykorzystano dane pochodzące z Urzędu Miasta Łodzi. Stwierdzono, że największa koncentracja potencjalnych użytkowników parków (osoby w wieku przedprodukcyjnym i poprodukcyjnym) występuje w centrum miasta oraz w jego sąsiedztwie. Niestety tereny zieleni urządzonej mają tam niewielką powierzchnię. W czasie dojścia do 15 minut od parków, mieszka ponad połowa mieszkańców miasta (56,3%). Najwięcej osób rezyduje w pobliżu parku Staromiejskiego i Podolskiego. Najsłabszą dostępnością pieszą dla mieszkańców Łodzi charakteryzuje się z kolei Park nad Nerem, położony w południowo-zachodniej części miasta.
W artykule za cel przyjęto identyfikację różnic w zagospodarowaniu parków miejskich Turku i Konina. Według danych z ewidencji jednostek samorządowych na 2016 r., w badanych miastach położonych jest łącznie 11 parków spacerowo-wypoczynkowych, w tym pięć w Turku a sześć w Koninie. Dla realizacji założonego celu zastosowano dwie główne metody: inwentaryzację urbanistyczną (dla analizy zagospodarowania) oraz analizę SWOT (w celu porównania parków w obu miastach, na podstawie wcześniej przeprowadzonych badań). W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że najlepiej zagospodarowanym parkiem w Turku jest Miejski Park im. Konstytucji 3 Maja, najgorzej natomiast – Park im. F. Kowalskiej. W Koninie natomiast – najlepiej zagospodarowany jest Park im. F. Chopina, najgorzej natomiast – Park przy ul. Ślesińskiej. Z kolei różnorodność wyposażenia badanych parków zdecydowanie wyróżnia miasto Konin.
XX
The aim of this article is to identify differences in the development of Turek and Konin parks. According to data from the local government records for the year 2016, there are 11 pedestrian and leisure parks in the cities studied, five in Turek and six in Konin. In order to achieve the assumed objective two main methods were applied: urban inventory (for the analysis of the development) and SWOT analysis (to compare parks in both cities, on the basis of surveys). As a result of the research it was found that the best developed park in Turek is May the 3rd Constitution Park, and the least developed is F. Kowalska Park. In Konin, the best developed park is Frederic Chopin Park, while the worst one is the park at Ślesińska Street. On the other hand, as regards the diversity of the equipment in the parks studied, the city of Konin is definitely better.
Parks are undoubtedly areas of great natural value to the city, mainly due to the ecosystem services and ecological functions they provide. An important component of every park is its forest stand. In this paper, the study of dendroflora were conducted in seven parks of Bielsko-Biała. The parks were created in the 19th century. They are located mainly in the central part of the city. This paper presents the results of the study on the species composition as well as the quantity of each species in the parks. Furthermore, basic dendrometric characters such as tree height and circumference at the breast height were also analyzed. A total of 615 trees belonging to 32 species from 21 genus and 12 families were found in parks. There was a dominance of deciduous trees (28 species) over conifers (5). The largest number of examined trees was in Strzegowski Park, and the smallest in Park at Komorowicka Street. In turn, the largest number of species was in Słowacki Park, and the smallest in the Park near to Zipser villa. In addition, the presence of 144 specimens with monumental dimensions was indicated. Most of the park trees had dimensions in the range of 200–300 cm in terms of circumference at the breast height and height in the interval 20–30 m. Typical trees that occur in the natural forest communities of Poland were noted in the parks. These include: oaks, beeches, ash trees, hornbeams, alders, maples or lindens. Some of them are often selected for planting in parks and avenues. Of the 32 tree species, 10 were most numerous: Tilia cordata, T. platyphyllos, Acer platanoides, A. pseudoplatanus, A. saccharinum, Fraxinus excelsior, Alnus glutinosa, Carpinus betulus, Aesculus hippocastanum and Quercus robur. Among examined species, alien invasive species (Robinia pseudoacacia and Quercus rubra) were noted. They are classified as medium invasive plants. In this paper the authors pointed out the parameters that can affect the number of trees included in the study, for example: minimum circumference at the breast height, park area, age of the forest stand and local condition. Therefore, further research regarding the dendroflora in parks of Bielsko-Biała should be expanded with additional analyses, especially to determinate full species composition and changes in the stand.
W artykule za cel przyjęto ocenę dostępności pieszej oraz transportem indywidualnym parków zlokalizowanych w granicach Turku i Konina. Na analizowanych obszarach zinwentaryzowano 11 parków w tym pięć w Turku a sześć w Koninie. Wynikiem analiz było przedstawienie powierzchni zabudowy mieszkaniowej w izochronach 0–5 minut, 5–10 minut oraz 10–15 minut od parków. W tym celu wykorzystano dane pochodzące z Bazy Danych Obiektów Topograficznych (BDOT). Powyższe dane wskazują, że lepszą dostępnością pieszą jak i transportem indywidualnym, dla mieszkańców, charakteryzują się parki w Turku, na co wpływ ma fakt, że jest to miasto pięciokrotnie mniejsze pod względem powierzchni niż Konin, zaś liczba i powierzchnia parków w obu przypadkach jest porównywalna. Analizy te są niezwykle istotne, ponieważ dostępność terenów zieleni dla mieszkańców stanowi jeden ze wskaźników jakości środowiska miejskiego.
EN
The aim of this article is to evaluate the accessibility on foot and by individual transport of parks located in Turek and Konin. The analysed area comprises 11 parks: five in Turek and six in Konin. The analysis enabled the presentation of the housing area within isochrones 0–5 minutes, 5–10 minutes and 10–15 minutes from the parks. To achieve this purpose, data from the Topographic Objects Data Base were used. It was found that the parks in Turek are more easily accessible for pedestrians and individual transport than those in Konin, which is largely due to the fact that Turek is a city five times smaller than Konin, while the size of park area in both cases is similar. It is important to conduct this type of analysis because accessibility of green areas to inhabitants is one of the indicators of urban environment quality.
Pałac Dzięki w Wiązownicy-Kolonii należy do tych dzieł architektury, na które zwykle nie zwraca się szczególniejszej uwagi. Ukryty w dolinie rzeki Kacanki, XIX-wieczny pałacyk jest podniszczony i tak wpasowany w krajobraz, że łatwo go przeoczyć. Zatarło się również jego dawne, parkowo- ogrodowe otoczenie, które zrealizowano, kiedy postanowił tu osiąść carski urzędnik Wasilij W. Pogodin. Donatariuszy Mikołaja I historiografia ocenia surowo, ale dla Wiązownicy przybycie nowego właściciela było cywilizacyjnym przełomem. Historia jego córki i zięcia to glosa do tzw. opolaczenia – zjawiska wsiąkania rdzennych Rosjan w polskie otoczenie. W artykule podjęto próbę identyfikacji historycznych granic założenia.
EN
The Dzięki Palace in Wiązownica-Kolonia is one of those works of architecture which are not usually given any special attention. Hidden in the valley of the Kacanka River, the 19th century palace is now tattered and so well fitted into the landscape that it is easy to overlook it. Its former park and garden environment has also been blurred – this complex was established when a tsarist official Wasilij W. Pogodin decided to settle here. The donatories of Nicholas I have been severely evaluated by historiography, but in the case of Wiązownica the arrival of the new owner was a civilization breakthrough. The story of his daughter and son-in-law is an example of “Polonization” – a phenomenon of the infiltration of indigenous Russians into the Polish environment. The article attempts to determine the historical boundaries of the complex.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.