Niniejszy artykuł omawia ujmujący całościowe zjawiska model uczenia się i nauczania (phenomenon-based approach) z pedagogicznej perspektywy fenomenologii, czyli filozofii tego, co bezpośrednio dane. Prezentowane podejście stało się fundamentem nowej podstawy programowej dla szkół podstawowych w Finlandii, która oficjalnie wprowadza multidyscyplinarne moduły kształcenia przewidujące okresy realizacji projektów poświęconych całościowym zjawiskom. W artykule pokazujemy, jak to konkretne podejście wbudowane zostało w program nauczania, jakie jest jego teoretyczne zakotwiczenie i jak powiązane jest ono z konstruktywizmem. Zgłębiamy również jego implikacje dla nauczania i uczenia się w optyce fenomenologicznej. Na zakończenie przedstawiamy wniosek, że kluczowym czynnikiem w osiąganiu celów edukacyjnych jest właściwe sprzężenie między nauczaniem a uczeniem się. Uczniowie stanowią czynnik procesu uczenia się, ale niekoniecznie sami proces ten inicjują; nauczyciele, podobnie, nie mogą go w pełni samodzielnie przeprowadzić. A zatem aby przywrócić uczenie się pedagogice, musimy zrozumieć przestrzeń między nauczaniem a uczeniem się.
EN
This paper aims to explore the phenomenon-based approach in teaching and learning, through the pedagogical lenses of phenomenology, the philosophy of phenomena. The phenomenon-based approach has informed the new core curriculum for basic education in Finland, which has officially introduced multidisciplinary learning modules as periods of phenomenon-based project studies. In this paper, we discuss how the specific approach is integrated into the curriculum, its theoretical grounding and its connections to constructivism. We also explore its implications for teaching and learning from a phenomenological perspective. The paper concludes that the responsive relation between teaching and learning is essential when our purpose is educational. Students are part of the learning process, but they do not necessarily initiate it; similarly, teachers cannot fully instruct it. Thus, we need to make meaning of the space between teaching and learning, in an effort to reclaim learning for pedagogy.
Objective. This study aimed to investigate the acute effects of a simulated Brazilian jiu-jitsu match,practiced by athletes with disabilities, on the serum levels of hormonal and lactate markers. Methods. Five male athletes were included (mean and SD: age 38.5 ± 4.2 years; height 1.68 ± 0.05 cm; body mass 89.4 ± 5.8 kg; BMI 31.6 ± 3.7 kg.m2); participants I and II were professional athletes with world titles. The results were individually analyzed, which constitutes a multiple case study under the Ethics Committee registration no. 2.997.241. Blood samples were collected before and immediately after the simulated match session. The data analyzed were: lactate, cortisol, testosterone, and body temperature.Results. Regarding testosterone values, an increase was observed in all participants after the match (mean and SD: 36.4 ± 6.8 pre-match and 45.9 ± 8.1 post-match), with a significance of p = 0.006 between moments. For cortisol, the gross values of all participants decreased after the match (mean and SD: 157.6 ± 15.4 pre-match and 121.8 ± 14.7 post-match), with a significant difference between moments (p=0.02). The lactate values also increased in all participants (mean and SD: 2.52 ± 0.05 pre-match and 11.6 ± 0.8 post- match), with a significant difference between moments (p=0.0004). In addition, no correlations were found between hormonal concentrations and age (Testosterone x Age, p-value=0.7600; Cortisol x Age, p-value=0.600). Conclusions. Different alterations in hormonal and metabolic parameters represent responses to acute physical exercise. From these data, it is possible to evaluate the training load implemented and suggest periodization and recovery techniques according to the individual responses.
PL
Cel. Celem pracy było zbadanie ostrego wpływu symulowanej walki brazylijskiego jiu-jitsu, uprawianego przez sportowców niepełnosprawnych, na stężenie w surowicy krwi markerów hormonalnych i mleczanowych. Metody. W badaniu brało udział pięciu mężczyzn (średnia i SD: wiek 38,5 ± 4,2 lat; wzrost 1,68 ± 0,05 cm; masa ciała 89,4 ± 5,8 kg; BMI 31,6 ± 3,7 kg.m2), przy czym uczestnicy I i II byli zawodowymi sportowcami z tytułami mistrzów świata. Wyniki analizowano indywidualnie, co stanowi studium wielu przypadków. Próbki krwi pobierano przed i bezpośrednio po symulowanej sesji walki. Analizowane dane to: mleczan, kortyzol, testosteron i temperatura ciała. Wyniki. Jeśli chodzi o wartości testosteronu, zaobserwowano wzrost u wszystkich uczestników po walce (średnia i SD: 36,4 ± 6,8 przed walką i 45,9 ± 8,1 po walce), z istotnością statystyczną p = 0,006. W przypadku kortyzolu, wartości brutto wszystkich uczestników zmniejszyły się po walce (średnia i SD: 157,6 ± 15,4 przed walką i 121,8 ± 14,7 po walce), z istotną różnicą pomiędzy momentami (p=0,02). Wartości mleczanu również wzrosły u wszystkich uczestników (średnia i SD: 2,52 ± 0,05 przed walką i 11,6 ± 0,8 po walce), z istotną różnicą pomiędzy momentami (p=0,0004). Ponadto nie stwierdzono korelacji pomiędzy stężeniami hormonów a wiekiem (Testosteron x Wiek, p-value=0,7600; Kortyzol x Wiek, p-value=0,600). Wnioski. Różne zmiany w parametrach hormonalnych i metabolicznych są odpowiedzią na ostry wysiłek fizyczny. Na podstawie tych danych można ocenić obciążenie treningowe oraz zaproponować techniki periodyzacji i regeneracji w zależności od indywidualnych reakcji.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.