The article consists of two parts: the first – The Decline of the Ethical Aspect – presents the most important element of the current ethical situation. It presents the fact that, because of changes taking place in social reality, the means that hitherto supported the process of the formation of an individual’s self-knowledge and autonomy of action, are now disappearing. A consequence of the elimination of ethical values from the individual’s life is an ever further reaching process of disintegration of identity, which fosters consumerist attitudes. The second part – Working on Oneself – shows means of building up and preserving one’s identity. The most important of these means is the obligation of knowing oneself. Self-knowledge is the necessary condition of overcoming the crisis, an obligation to oneself that does not consist in possession of a theory confirmed by facts concerning ourselves. Finally, the article contains an assessment of the chances of putting these indications into practice.
PL
Artykuł podejmuje zagadnienie rozpadu tradycyjnych wartości, które zacierają się lub stają się całkowicie zależne od sytuacji. Nie mogą przebić się w złożonych kontekstach współczesnego świata, tracą siłę obowiązywania I, w efekcie, przestają motywować działania. Przynależność do grupy, narodu, religii lub nakaz sumienia przestają być czynnikami regulującymi postępowanie I tworzącymi więzi między ludźmi. Taki stan rzeczy nasuwa pytanie o środki pozwalające jednostce kształtować własną tożsamość. Artykuł składa się z dwóch części. Część pierwsza - Zanikanie aspektu etycznego - przedstawia najważniejsze elementy aktualnej sytuacji etycznej. Ukazuje fakt, że z powodu zmian rzeczywistości społecznej zanikają środki, które dotąd wspierały proces kształtowania samowiedzy jednostki I jej autonomię działania. Następstwem eliminacji wartości etycznych z życia jednostki jest coraz dalej sięgający proces rozpadu jej tożsamości, co sprzyja postawom konsumpcyjnym. Druga część – Praca nad sobą – wskazuje środki konieczne do tworzenia I zachowania tożsamości. Najważniejszym z nich jest powinność poznania siebie. Samowiedza jest niezbędnym warunkiem przezwyciężenia kryzysu, powinnością wobec siebie, która nie polega na dysponowaniu pewna teorią, potwierdzaną przez fakty nas dotyczące. Artykuł zawiera w końcu ocenę realizacji szans owych wskazań.
Celem artykułu jest wskazanie na rolę metafory DROGI jako środka perswazji w dyskursie kaznodziejskim. Materiał do badań stanowią kazania wygłoszone w roku 2010 i 2011, zebrane w jednym z tomów „Świętokrzyskich kazań radiowych”. Jak wynika z przeprowadzonej analizy, metaforyka DROGI (m.in. obok metaforyki SERCA) występowała najczęściej w badanych tekstach. Praca nad kazaniami doprowadziła do stwierdzenia, iż pojawiają się w nich często następujące komponenty: cel DROGI (wymiennie pielgrzymki) – Królestwo Niebieskie oraz Bóg jako ten, który pomaga człowiekowi w jego DRODZE do celu. Bóg człowiekowi pokazuje właściwą DROGĘ, prowadzi nią, idzie z człowiekiem, wyposaża go na DROGĘ. W kazaniach pojawiły się wskazania na niewłaściwe postawy człowieka, czyli chodzenie nieodpowiednią DROGĄ. Przedstawione przykłady, pochodzące z tekstów kaznodziejskich, są dowodem na to, że metaforyka DROGI ułatwia przekazanie odbiorcom prawd trudnych, związanych ze sferą sacrum, za pomocą prostych sformułowań, które jednocześnie zwiększają obrazowość i komunikatywność przekazu. Metaforyka DROGI jest jednym ze skutecznych środków perswazji w kazaniach.
EN
The aim of an article is to show the role of the road metaphor as a mean of persuasion in discourse of the preacher. The material of researches was taken from sermons, that were pronounced in years 2010 and 2011, gathering together in one of volumes: „Świętokrzyskie broadcast sermons”. As a result of carried on analysis – road methaphor (together with inter alia heart methaphor) performs most frequently in examined texts. Studies show that in sermons following components were used the most frequently: aim of the road (mentioning of pilgrimage) – kingdom of Heaven, and the God, as the One, who helps a man in his road to aim. The God shows to the man appropriate road, leads him, goes with him, equips him. Sermons bring out inappropriate attitudes of the man: walking on the wrong road. Showed examples, coming from sermons, prove that road metaphor simplifies recipients to communicate difficult truths, conected with sacrum sphere, with help of simple expressions, that increasing imagery and communication of speech.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.