Recapitulated in autobiographical narrative interviews, the experiences of two Polish women: Magda and Ewa constitute the basis for this article on various types of liaison work (hegemonic and symmetrical). They are set within the framework of (quasi) professional work aimed at helping Pakistani immigrant women in Italy and at supporting autistic children in Poland and Belgium, respectively. Thus, both narrators are forced to deal with considerably different cultural patterns rooted in an oriental and Islamic lifestyle, in the former case, and manifesting themselves in the therapies of children with disabilities in European countries, in the latter. An attempt is made to examine the social as well as biographical consequences of introducing a certain type of liaison work, when the recipients are persons afflicted with suffering. Moreover, the study discusses the tensions, ambivalences and paradoxes which appear in micro-situations, including conversations and professional activities, frequently framed by the neoliberal ideology promoted by the educational programs of the European Commission. It seems that they are rarely a subject of critical analysis which takes into consideration the biographical consequences experienced by both sides of the interaction and their social implications, particularly in the area of multiculturalism or intercultural dialogue.
PL
Podstawę podjętych w tym artykule rozważań nad różnymi typami pracy pośredniczącej (hegemonialnej i symetrycznej) stanowią zrelacjonowane w autobiograficznych wywiadach narracyjnych doświadczenia dwóch Polek: Magdy i Ewy. Doświadczenia te osadzone są w ramie pracy (quasi)profesjonalnej polegającej, w pierwszym przypadku, na pomocy młodym imigrantkom z Pakistanu oraz, w drugim przypadku, na opiece nad dziećmi autystycznymi w Polsce i w Belgii. Wymaga to od obu narratorek odniesienia się do znacząco odmiennych wzorów kulturowych, zakorzenionych w kulturze Orientu i islamu oraz związanych z terapią dzieci niepełnosprawnych w różnych krajach Europy. Szczególna uwaga jest tutaj poświęcona społecznym i biograficznym konsekwencjom wprowadzenia określonego typu pracy pośredniczącej w sytuacji, gdy jej adresatami są osoby dotknięte cierpieniem. Analiza podjęta w tym artykule obejmuje zatem błędy, napięcia, ambiwalencje i paradoksy pojawiające się w mikro-sytuacjach rozmowy i działaniach profesjonalnych często ramowanych przez neoliberalną ideologię obecną w edukacyjnych programach Komisji Europejskiej. Rzadko, jak się wydaje, stanowią one przedmiot krytycznej analizy uwzględniającej biograficzne konsekwencje ponoszone przez obie strony interakcji i społeczne implikacje przede wszystkim w obszarze wielokulturowości czy dialogu międzykulturowego.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.