Przedmiotem artykułu jest problematyka przekładu wokalnego. Zdaniem Stanisława Barańczaka tłumaczenie tekstu przeznaczonego do śpiewu wymaga największej maestrii językowej, a jednocześnie jest obwarowane wieloma zasadami i regułami. Nawet najmniejsze odstępstwa strukturalno-semantyczne przekładu w stosunku do oryginału mają konsekwencje w konfrontacji z muzyką. Tłumaczenia wokalne Barańczaka są traktowane jako fenomen osobny, a jednocześnie jako interpretacyjne wyzwanie nie tylko dla wykonawcy, ale przede wszystkim dla badacza pogranicza muzyki i literatury. Z przeprowadzonych analiz pieśni hrabiny Almavivy wynika, że Rozyna w tłumaczeniu i oryginale to dwie różne bohaterki. Barańczak kreuje postać, która nie funkcjonuje konkurencyjnie wobec pierwowzoru, lecz komplementarnie, w nowym, intermedialnym sposobie odbioru.
EN
Problems of vocal translations are made subject of the paper. Following Stanisław Barańczak, translation text for singing consists in the greatest language mastery and also is constrained by a number of rules and regulations. Even the smallest structural-semantic deviation from the original may lead to consequences when confronted with music. Barańczak’s vocal translations are seen as a separate phenomenon, and also as an interpretive challenge not only for the performer, but first and foremost for music-literature borderline researcher. An analysis of Countess Almaviva’s songs reveals that Rosina in the original and in the translation are different characters. Barańczak creates a figure that is not conflicting to its prototype, but functions complementarily in a new intermedial reception mode.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.