Autor omawia kondycję współczesnej sfery publicznej zanurzonej w rzeczywistości medialnej. Zachodzące w niej zmiany sprawiają, że dyskutuje się o motywach i intencjach, a nie o konkretnych decyzjach, działaniach i ich efektach. Głównymi podmiotami mediatyzowanej agory stają się polityczne „gwiazdy” różnego kalibru, które swą „charyzmę” budują na bazie publicznie okazywanych uczuć – czyli tego, co winno pozostać w zaciszu oikos, a dzięki eksponowaniu prywatności zdobywają władzę.
EN
The article discusses the condition of the contemporary public sphere immersed in the media reality. The changes taking place in it make discussions about motives and intentions rather than about specific decisions, actions and their effects. The main actors of the mediated agora are political "stars", which build their "charisma" on the publicly expressed feelings – thinks which should stay in the quiet oikos, and through the display of privacy they are getting a power / authority.
The article analyses the problem of political leadership in developing countries on the example of Yemen. The main source of data for the analysis is the personal experience of one of the authors, who worked for two years in the local higher education system. The activity of Yemen’s national leaders, who headed the authoritarian regime in both parts of the country and who coordinated the political, economic and ideological efforts of the authorities, aimed at modernization of the Arab society, has been chosen as the object of the study. The research focuses on the practice of public administration and social transformations, which was implemented in the Yemen Arab Republic and the National Democratic Republic of Yemen, when Ali Abdullah Saleh (1978-2011) and Ali Nasser Muhammad (1972-1986) - prominent representatives of the modernist authoritarianism, headed these countries. First one was an Arab Marxist, the other a moderate Islamic nationalist. The article uses the method of comparative analysis to show the role and importance of political leadership in Yemen under the conditions of the authoritarian regime. The analysis of relevant leaders’ activities provides serious basis for reflection to managers, political scientists and economists.
PL
W niniejszym artykule poddano analizie problem przywództwa politycznego w krajach rozwijających się na przykładzie Jemenu. Wybór tematyki podyktowany jest tym, że w 2020 upłynęło trzydzieści lat od zjednoczenia tego państwa oraz doświadczeniami osobistymi jednego z autorów, który przez dwa lata pracował w tamtejszym systemie szkolnictwa wyższego. Przedmiotem badań jest działalność autorytarnych prezydentów Jemenu i Narodowo-Demokratycznej Republiki Jemenu: Alego Abdullaha Saleha (1978- 2011) i Alego Nassera Muhammada (1972-1986). Pierwszy z nich był arabskim marksistą, drugi – umiarkowanym islamskim nacjonalistą. W artykule zastosowano metodę analizy porównawczej, za pomocą której ukazano rolę i znaczenie przywództwa politycznego w Jemenie w warunkach reżimu autorytarnego.
Considers presented in this article fall under the topic of perspectives of relational leadership. Exploration of the specific mechanism in the construction of the relationships between the political leaders and their followers have been the subject of psychological needs. Complementary to those needs can be the foundation of coherent relations between the leader and his followers. Coherent relationships can also provide the similarity principle which is most frequently mentioned among the many reasons to establish inter-personal relationships. The authors principle in the article is referred to as the cognitive similarities of a leader and his followers. These considerations are preceded by an analysis of a specific type of relationship between a leader and his followers called a charismatic leadership. In this case charisma is not seen as the feature of a single leader, but as a product of the social perception of a larger group of people.
The article focuses on the notion of populism analyzed from the point of view of political science and history due to the absence of a universally accepted and often unambiguous interpretation. The thesis concentrates on the complexity of the definition and manifestations of populism. It also offers reflections on populism as perceived by some scholars who have researched this sphere. An integral part of the scientific debate, which has been going on for several decades, presents the standpoint that the category of "populism" as a tool of political analysis, should be abandoned. However, considerable achievements of populism researchers provide a solid foundation for its active penetration by experts in political science. Populism is mostly vivid at lower social and political class levels characteristic of underdeveloped political and legal culture as well as democracy. The inability of people to distinguish realistic proposals from demagogy combined with their low political culture, is actively used by populist leaders to mobilize the masses for political support. The article underlines the author's analysis of populism viewed through the prism of irrational, rational, and technological dimension.
PL
W tekście autorka skupia się na pojęciu populizmu czyniąc to z pespektywy politologii, historii, zdając sobie przy tym sprawę z braku jednoznacznej i powszechnie akceptowalnej definicji poruszanego zagadnienia. Hipoteza o złożoności definicji i ogromnej różnorodności przejawów populizmu u większości autorów zajmujących się populizmem zawsze staje na początku ich refleksji o zjawisku. Nieodłączną częścią debaty naukowej, która toczy się już od kilku dziesięcioleci, jest twierdzenie, że pojęcie „populizmu” jako narzędzie analizy politycznej należy całkowicie porzucić. Tym niemniej, znaczące osiągnięcia badaczy populizmu przyczyniły się do tego, że opracowania dookoła poruszanego pojęcia stanowią źródło do którego dość często sięgają nauki polityczne. Populizm występuje najczęściej w grupach społecznych/politycznych o niskiej kulturze politycznej i prawnej charakteryzujących się dość słabo rozwiniętą demokracją. Niezdolność mas do rozróżnienia realistycznych propozycji od demagogii, stanowi wszystkie te cechy niskiej kultury politycznej, które są aktywnie wykorzystywane przez przywódców politycznych celem mobilizacji poparcia. Autorka postrzega populizm przez pryzmat jego przejawów – irracjonalizmu, racjonalizmu i technokracji.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.