Objectives The aim of the study was to examine the potential differences in the assessment of the severity of work-related stress, and in the global assessment of the areas of worklife and individual worklife dimensions in employees working in service occupations. Material and Methods The research covered 61 emergency workers, 92 helping professionals, and 58 knowledge workers. A subjective assessment of the areas of worklife was carried out using the Areas of Worklife Survey, and the Perceived Stress Scale (PSS-10) was used to investigate stress severity. Results The research has revealed statistically significant differences between workers belonging to the 3 groups of service occupations in their assessment of the severity of work-related stress. The findings have shown that 26% of the variance of the Stress Severity Assessment variable is explained by belonging to a specific occupational group. Police officers and helping professionals experience comparably severe stress, which is significantly stronger than that experienced by the laboratory staff. Statistically significant differences have also been found between the studied groups in terms of the global assessment of all areas of worklife, as well as in the assessment of particular areas, i.e., control, rewards, fairness and values. No significant differences have been found with regard to the workload and community areas. Conclusions Working in social service occupations, whether as emergency or helping professionals, may lead to a similar level of stress severity. The surveyed workers do not differ in their assessment of workload or of the sense of trust, cooperation and support received from their co-workers. Further research should be carried out to explore the sources of stress, which may be linked to other factors than the areas of worklife presented here, such as stress inducing contact with customers, environmental determinants of work, existing hazards to life or health, or the intrinsic predispositions of individuals performing specific types of work and gender. Int J Occup Med Environ Health. 2019;32(4):569–84
Background This article presents the results of the study on the Polish version of the revised Emotional Labor Scale (ELS), developed by Lee and Brotheridge. The ELS measures deep acting and 2 aspects of surface acting (hiding feelings and faking emotions). Material and Methods Psychometric characteristics of the Polish version of the ELS, named Deep Acting and Surface Acting Scale (DASAS), were analyzed in the preliminary study on 332 people working in various service professions. We verified factor structure of the scale, its reliability, and construct validity (that is, the relationships between its subscales and other measures of workplace functioning). Results The results indicated that the DASAS has good psychometric properties which are comparable with the characteristics of the original scale. We replicated a 3-factor structure of the scale and confirmed its satisfying internal consistency and construct validity. Conclusions The preliminary findings suggest that the DASAS is an adequate measure of deep and surface acting. Med Pr 2015;66(3):359–371
PL
Wstęp Artykuł prezentuje wyniki prac nad polską wersją zrewidowanej Emotional Labour Scale (ELS), narzędzia do pomiaru pracy emocjonalnej opracowanego przez Lee i Brotheridge. Skala pozwala mierzyć pracę głęboką oraz 2 aspekty pracy płytkiej (ukrywanie uczuć i udawanie emocji). Materiał i metody Własności psychometryczne polskiej wersji, nazwanej Skalą Płytkiej i Głębokiej Pracy Emocjonalnej (SPGPE), poddano ocenie w badaniu wstępnym z udziałem 332 przedstawicieli różnych zawodów usługowych. Zweryfikowano strukturę czynnikową skali, jej rzetelność oraz trafność teoretyczną, analizując związki jej podskal z innymi miarami dotyczącymi funkcjonowania w środowisku pracy. Wyniki Uzyskane wyniki wskazały, że SPGPE charakteryzuje się dobrymi parametrami psychometrycznymi, porównywalnymi z wersją oryginalną. Zreplikowano 3-czynnikową strukturę narzędzia oraz potwierdzono jego zadowalającą zgodność wewnętrzną i trafność teoretyczną. Wnioski Wstępne analizy pozwalają uznać SPGPE za trafne i rzetelne narzędzie do pomiaru płytkiej i głębokiej pracy emocjonalnej. Med. Pr. 2015;66(3):359–371
Background Nowadays more and more employees are required to perform emotional labor (EL) which means that they need to express emotions set by the organizational procedures, simultaneously masking the true feelings. Employees, while performing emotional labor, choose between one of the two strategies (surface acting or deep acting) and this leads to e.g., burnout. As the performance of emotional labor and its consequences depend on the specification of work and chosen strategy, it was assumed that the consequences of EL may be different for workers in various occupations. Material and Methods The authors performed a comparative analysis between teachers (N = 129) and professionals of commercial service sector (N = 136). In the analysis the Polish adaptation of deep acting and surface acting scale (DASAS) and the Polish version of OLBI (Oldenburg Burnout Inventory) were used. Results The statistical verification of hypotheses showed that employees of commercial service sector show a greater tendency toward choosing surface acting than teachers. Furthermore, in the group of teachers negative consequences are more related to emotional exhaustion, while both components of burnout are at the same level among employees of the other group. In both groups of respondents surface acting leads to the increase in burnout. Conclusions Emotional labor can lead to a variety of negative consequences, e.g., burnout or psychosomatic diseases. Based on this knowledge, organizations can develop standards for the expression of emotions and preventive actions, such as identification with organization, which can counteract the negative EL consequences. Med Pr 2017;68(5):605–615
PL
Wstęp Coraz częściej w różnych zawodach wymaga się od zatrudnionych wykonywania pracy emocjonalnej (PE), czyli okazywania emocji ustalonych przez procedury organizacyjne, przy równoczesnym maskowaniu prawdziwych uczuć, jeżeli mogłyby zostać negatywnie odebrane przez klienta. Pracownicy, wykonując pracę emocjonalną, sięgają po jedną z 2 strategii działania (płytką lub głęboką), co może prowadzić m.in. do wypalenia zawodowego. Ponieważ wykonywanie pracy emocjonalnej i jej konsekwencje zależą od obranej strategii działania oraz specyfiki pracy, założono, że konsekwencje PE mogą być odmienne dla pracowników wykonujących różne zawody. Materiał i metody Dokonano analizy porównawczej między pracą nauczycieli (N = 129) a osób zatrudnionych w sektorze usług komercyjnych (N = 136). Badania przeprowadzono, korzystając ze Skali Płytkiej i Głębokiej Pracy Emocjonalnej oraz polskiej wersji kwestionariusza OLBI (Oldenburg Burnout Inventory – Oldenburski Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego). Wyniki Statystyczna weryfikacja hipotez wykazała, że badane grupy różnią się pod względem obieranego działania: pracownicy usług komercyjnych częściej podejmują pracę emocjonalną o charakterze płytkim niż nauczyciele. W przypadku nauczycieli negatywne konsekwencje w zakresie wypalenia zawodowego częściej dotyczą wyczerpania emocjonalnego niż zaangażowania, natomiast oba komponenty kształtują się na takim samym poziomie wśród pracowników sektora usług komercyjnych. W obu grupach płytkie działanie przyczynia się do wzrostu wypalenia, przy czym w grupie nauczycieli silniejszy związek występował między poziomem wypalenia a ukrywaniem emocji niż ich udawaniem. Wnioski Praca emocjonalna może być podłożem różnych negatywnych konsekwencji, m.in. wypalenia zawodowego, obniżonego zaangażowania czy chorób psychosomatycznych. W oparciu o tę wiedzę można tworzyć standardy organizacji dotyczące ekspresji emocji oraz działania profilaktyczne, takie jak umożliwienie identyfikacji z organizacją, co przeciwdziała negatywnym konsekwencjom wykonywania PE. Med. Pr. 2017;68(5):605–615
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.