Wstęp. Mimo postępu medycyny wciąż wielu chorych pozostaje z niepomyślną prognozą własnego stanu zdrowia. Z analiz ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia wynika, że do 2020 r. średnia długość życia wzrośnie do 71,6 lat. Prognozowany wzrost liczby osób w starszym wieku zwiększa ryzyko zachorowań na choroby nowotworowe i inne choroby somatyczne. Nowoczesna opieka paliatywna różni się zasadniczo od opieki, która sprawowana była w szpitalach dawniej. Obecnie wprowadzono szereg programów postępowania medycznego opartych na wynikach badań naukowych, a dotyczących między innymi poprawy jakości życia, sprawności funkcjonalnej i sprawności psychofiycznej tej grupy chorych. celem pracy była ocena stopnia ograniczenia sprawności funkcjonalnej osób przyjmowanych do hospicjum. Materiał i metoda. Grupę badaną stanowiło 41 osób objętych opieką hospicyjną i 41 osób z grupy kontrolnej. Do oceny badanych czynników wykorzystano skalę Katza, skalę złożonych czynności życia codziennego Lawtona oraz skalę Tinetti. Badanie przeprowadzono w czasie przyjmowania pacjentów do opieki hospicyjnej. Wyniki. Na podstawie analizy statystycznej prostych i złożonych czynności życia codziennego zaobserwowano zróżnicowanie poziomu sprawności badanych osób obu grup, na niekorzyść grupy badanej. Grupa badana uzyskała gorsze wyniki w zakresie czynności lokomocyjnych, jak zmiana pozycji i chód. U 56% osób badanej grupy wystąpi- ło duże i średnie ryzyko upadków, w grupie kontrolnej duże i średnie ryzyko upadków stwierdzono u 24% badanych osób. Wnioski. 1. Większość osób przyjmowanych do hospicjum charakteryzuje ciężka i umiarkowana zależność w zakresie prostych i złożonych czynności życia codziennego oraz ograniczona sprawność lokomocyjna. 2. Najczulszą skalą oceny utraty sprawności funkcjonalnej jest skala Lawtona. 3. Wyniki w skali Lawtona są porównywalne do wyników uzyskanych w skali Katza i skali Tinetti, co pozwala stosować skale zamiennie dla oceny stanu funkcjonalnego osób przyjmowanych do hospicjum.
EN
background. Despite advances in medicine, many patients still experience an unfavorable prognosis as to their health. The analysis conducted by the experts of the World Health Organization shows that by 2020, the average life expectancy will increase to 71.6 years. The projected increase in the number of elderly people increases the risk of developing cancer and other somatic disorders. Modern palliative care is fundamentally diffrent from the care that was common in hospitals in the past. A range of treatment procedures has been introduced, based on the results of medical research relating to, among other things, improving the quality of life, functional capacity and psychophysical capacity in this group of patients. Objective. The aim of this study was to assess the functional capacity impairment of persons admitted to hospice care. Material and method. The test group consisted of 41 patients receiving hospice care and 41 persons in the control group. To evaluate the factors tested, Katz Scale (Index of Independence in Activities of Daily Living, ADL), Lawton Scale (Instrumental Activities of Daily Living, IADL) and Tinetti Scale have been used. The examination was performed at the time of admission of patients to hospice care. results. Based on statistical analysis of basic and complex activities of daily living a diffrence in the capacity level was observed, with the test group subjects receiving poorer results. The test group achieved worse results in terms of locomotor activity such as change of the position and gait. In 56% of the subjects from the test group there was a high and medium risk of falls; in the control group large and medium risk of falls was found in 24% of subjects. conclusions. 1. The majority of patients admitted to hospice care are characterized by severe and moderate dependence in terms of basic and complex activities of daily living and have limited locomotor capacity. 2. Lawton IADL Scale is the most sensitive one in the assessment of the loss of functional capacity. 3. Lawton scale results are comparable to the results obtained using Katz Scale and Tinetti Scale, which allows for the use of the scales interchangeably.
Prognozy demograficzne wskazują, że najszybciej rosnącą grupą wiekową pacjentów na świecie są osoby powyżej 65. roku życia. Szacuje się, że ich odsetek w 2050 r. osiągnie ok. 31,3% populacji Polski. Oznacza to, że ludzie w wieku podeszłym będą dominować wśród pacjentów zgłaszających się do lekarzy wszystkich specjalności. Opieka medyczna w okresie starości powinna być ukierunkowana na indywidualne potrzeby pacjenta. Prawidłowe zdiagnozowanie objawów, określenie potrzeb zdrowotnych seniora we wszystkich wymiarach determinuje dalsze postępowanie medyczne. Narzędziem ułatwiającym to zadanie jest całościowa ocena geriatryczna (COG). To wielodyscyplinarne narzędzie, a zarazem złożony proces diagnostyczny, składający się z szeregu skal, którego celem jest określenie zakresu zaburzeń zdrowia seniora, jego zdolności do samodzielnego funkcjonowania, potrzeb i problemów na płaszczyźnie fizycznej, psychicznej, socjoekonomicznej oraz środowiskowej. Główne skale znajdujące zastosowanie w COG to: ADL, IADL, Barthel i inne służące do oceny stanu funkcjonalnego seniora. W ramach COG ocenia się także stan psychiczny chorego, stosując skalę MMSE , skrócony test sprawności umysłowej Hodgkinsona, test rysowania zegara, skalę Yesavage’a i inne. Z kolei ocena socjalno-środowiskowa ma na celu zdefiniowanie potrzeb osoby w wieku podeszłym w zakresie opieki doraźnej oraz długoterminowej.
EN
Demographic projections show that the fastest growing age group of patients in the world are people over 65 years of age. For instance, it is estimated that in 2050 their share will reach approximately 31.3% of the Polish population. This means that the elderly will certainly dominate among patients visiting doctors of all specializations. Health care at old age should be focused on individual needs of the patient. A right diagnosis of symptoms, identifying the health needs of seniors in all dimensions, determines application of further medical procedures. A tool that facilitates this task is Comprehensive Geriatric Assessment (CGAGA). CGAGA is a multidisciplinary tool and also a complex diagnostic process, consisting of a series of scales, the aim of which is to determine the scope of seniors’ health disorders, their ability to operate independently, their needs and problems encountered in the physical, psychological, socio-economic and environmental spheres. The main scales which apply in the CGAGA are: ADL, IADL, Barthel and others which serve to assess the functional capacity of the senior. As part of the CGAGA one can also evaluate the psychological state, using MMSE , Hodgkinson test, CDT, scale of Yesavage and others. In turn, the social-environmental assessment is meant to define the needs of elderly patients, which are connected with emergency interventions and long-term care.
Introduction: Dementia is a common problem among the elderly. Cognitive impairments may cause difficulty in performing basic activities of daily living. The deterioration of physical and / or mental capacity can lead to the necessity of institutional care over patients. Aim: To assess functional capacity and the risk of falls in the elderly with mild and moderate dementia. Material and Methods: The study group included 146 people aged 60-90 residing in the Residential Home as well as Care and Treatment Centre in the south-eastern Poland. Cognitive and functional capacity, balance, and the risk of falls were assessed using the following scales and clinical tests: the Mini-Mental State Examination (MMSE), Geriatric Depression Scale (GDS), Activities of Daily Living (ADL), Time Up & Go test, Tinetti test, Berg Balance Scale. Results: It has been demonstrated that individuals with dementia were characterized by reduced capacity in performing basic activities of daily living. More than half of the patients with mild and moderate dementia presented 5-times higher risk of falls than those without dementia. Moderate risk of falls was observed in 76.1% of patients with moderate dementia. Conclusions: Cognitive impairments decrease the capacity to perform basic activities of daily living. The higher the stage of dementia, the worse the balance and the greater the risk of falling. It is necessary to develop simple rehabilitation programs allowing to maintain the highest possible level of functional capacity in the elderly patients with dementia under institutional care.
XX
Wstęp: Otępienie to często występujący problem wśród osób starszych. Zaburzenia poznawcze mogą być przyczyną trudności w wykonywaniu podstawowych czynności dnia codziennego. Pogorszenie sprawności fizycznej i/lub psychicznej może prowadzić do konieczności objęcia chorych opieką instytucjonalną. Cel pracy: Ocena sprawności funkcjonalnej i ryzyka upadków osób starszych z otępieniem lekkiego i średniego stopnia. Materiał i metoda: Badaniem objęto grupę 146 osób w wieku od 60 do 90 lat, przebywających w Domach Pomocy Społecznej oraz Zakładach Opiekuńczo-Leczniczych na terenie południowo-wschodniej Polski. Do oceny sprawności poznawczej, funkcjonalnej oraz równowagi i ryzyka upadku wykorzystano skale i testy kliniczne: Mini-Mental State Examination (MMSE), Geriatryczną Skalę Oceny Depresji (GDS), Activities of DailyLiving (ADL), Time Up & Go, test Tinetti, Skalę Równowagi Berg. Wyniki: Wykazano, że osoby z otępieniem charakteryzowały się obniżoną sprawnością w zakresie wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego. Ponad połowa badanych z otępieniem w stopniu średnim miała 5-krotne wyższe ryzyko upadku niż osoby bez otępienia. U 76,1% badanych ze średnim otępieniem wykazano umiarkowane ryzyko wystąpienia upadku. Wnioski: Zaburzenia funkcji poznawczych wpływają na obniżenie zdolności do wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego. Im wyższy stopień otępienia tym gorsza równowaga i większe ryzyko upadku. Niezbędne jest opracowanie prostych programów usprawniających, umożliwiających utrzymanie możliwie najwyższego stopnia sprawności funkcjonalnej u osób starszych z otępieniem objętych opieką instytucjonalną.
The purpose of this study was to evaluate the effects of physical exercises on concentration and functional efficiency in elderly women. The subjects consisted of 56 women, age ranged from 60-83 years. Participants were divided into study group, which consisted of 26 women participating in gymnastics classes and control group, which consisted of 30 not physically active women. The tests which were carried out: the test of attention d2, the modified get up and go test for 10 meters, 30-second chair test and evaluation of the upper body agility. The study was conducted in Krakow in the period from November 2009 to January 2010.Women with high levels of concentration represented 39% of test group and 8% of control group (p<0,001). The time of modified get up and go test for 10 meters is on average 1.53 seconds shorter in the study group than in the control group. The average number of cycles of standing up-sitting was 19.07 ± 3,98 in the study group and 15,64 ± 2,89 in control group. The average result of the assessment upper body agility in the study group was 1.98 cm and 7.5 cm in the control group. Participation in physical training signifi cantly affects the maintenance of good parameters of concentration and functional efficiency in elderly women
PL
Celem pracy była ocena wpływu uczestnictwa w treningu zdrowotnym na zdolność koncentracji oraz sprawność funkcjonalną starszych kobiet. Do badania zakwalifikowano 56 mieszkanek Krakowa w wieku od 60 do 83 lat życia. Grupę badaną stanowiło 26 uczestniczek zorganizowanych zajęć gimnastyki zdrowotnej. Do grupy kontrolnej włączono 30 seniorek, które deklarowały brak uczestnictwa w ćwiczeniach fizycznych. W ramach eksperymentu przeprowadzono: Test badania uwagi d2, Zmodyfikowany test wstań i idź na 10 metrów, 30-sekundowy test wstawania z krzesła, ocenę gibkości górnej części ciała, oraz kwestionariusz samooceny wieku biologicznego w odniesieniu do wyglądu zewnętrznego i stanu psychofizycznego. Badania prowadzono od listopada 2009 do stycznia 2010 r. Osoby z wysokim poziomem koncentracji według kryterium Testu d2 stanowiły 39% kobiet z grupy badanej i 8% z grupy kontrolnej (p<0,001). Średni czas wykonania Testu wstań i idź na 10 metrów w grupie badanej był krótszy o 1,53 sekundy w porównaniu do grupy kontrolnej. W grupie badanej średnia liczba powtórzeń czynności wstawania i siadania na krześle w ciągu 30 sekund wyniosła 19,07 ± 3,98, a w grupie kontrolnej 15,64 ± 2,89. Średni wynik oceny gibkości górnej części ciała w grupie badanej wyniósł 1,98 cm, a w grupie kontrolnej 7,5 cm. Osoby z grupy badanej oceniły swój wiek biologiczny jako niższy średnio o 3 lata od wieku kalendarzowego w porównaniu do osób z grupy kontrolnej. Wyniki badań wskazują, że systematyczne uczestnictwo w zajęciach treningu zdrowotnego wpływa korzystnie na utrzymanie dobrych parametrów zdolności koncentracji starszych kobiet.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.