The aim of this paper is to present ethnic structure of contemporary Ukraine along with the review of national and ethnic identity of Ukrainian society evolution dynamism after decomposition of Soviet Union – the phenomenon defi ned as “ethnic renaissance” or “ethnic awakening” in context of transformation process. Through analysis of language and religious associations’ structure, educational system and social-cultural life, author simultaneously releases the reasons of deep national diversity and regional disparities of Ukrainian society in respect to national identifi cation.
PL
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie struktury etnicznej współczesnej Ukrainy wraz z omówieniem dynamiki rozwoju tożsamości narodowej i etnicznej ukraińskiego społeczeństwa po rozpadzie Związku Radzieckiego – zjawiska określanego jako „etniczny renesans”, bądź „etniczne przebudzenie”, ujętego w kontekście zachodzących na Ukrainie procesów transformacji. Poprzez analizę struktury językowej i wyznaniowej, szkolnictwa oraz życia społeczno-kulturalnego, autor ukazuje jednocześnie przyczyny głębokiego narodowościowego i regionalnego zróżnicowania społeczeństwa Ukrainy pod względem narodowej identyfikacji.
W artykule autorka analizuje strukturę współczesnej imigracji w Stanach Zjednoczonych Ameryki, która istotnie zmieniła się w wyniku liberalizacji polityki imigracyjnej USA w drugiej połowie XX wieku. „Ustawa o imigracji” z 1965 roku doprowadziła do istotnej zmiany parametrów ilościowych i jakościowych imigracji. Istotne zmiany, w szczególności, odbyły się w strukturze etnicznej.
EN
The authoress analyzes the composition of current immigration to the United States of America that was significantly changed as a result of the US immigration policy liberalization at the second half of the 20th c. ,,1965 Immigration and Nationality Act” caused significant changes in the quantity and quality composition of the immigration, in particular in immigrants’ ethnic origin.
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie struktury etnicznej współczesnej Ukrainy wraz z omówieniem dynamiki rozwoju tożsamości narodowej i etnicznej ukraińskiego społeczeństwa po rozpadzie Związku Radzieckiego – zjawiska określanego jako „etniczny renesans”, bądź „etniczne przebudzenie”, ujętego w kontekście zachodzących na Ukrainie procesów transformacji. Poprzez analizę struktury językowej i wyznaniowej, szkolnictwa oraz życia społeczno-kulturalnego, autor ukazuje jednocześnie przyczyny głębokiego narodowościowego i regionalnego zróżnicowania społeczeństwa Ukrainy pod względem narodowej identyfi kacji.
EN
The aim of this paper is to present ethnic structure of contemporary Ukraine along with the review of national and ethnic identity of Ukrainian society evolution dynamism after decomposition of Soviet Union – the phenomenon defi ned as “ethnic renaissance” or “ethnic awakening” in context of transformation process. Through analysis of language and religious associations’ structure, educational system and social-cultural life, author simultaneously releases the reasons of deep national diversity and regional disparities of Ukrainian society in respect to national identifi cation
Artykuł stanowi próbę analizy ewolucji sytuacji geopolitycznej na świecie od czasów najdawniejszych do współczesności przez pryzmat „szoków demograficznych”. Pod pojęciem „szoków demograficznych” rozumie się niedopasowanie liczby lub dynamiki ludności na danym terytorium do jakichś innych zjawisk (cech tego terytorium). Tymi zjawiskami są możliwości wyżywienia ludności, potrzeby gospodarki, status geopolityczny (siła polityczno-militarna tego terytorium jako organizacji państwowej). Za szok demograficzny uznaje się tu też istotne z politycznego punktu widzenia zmiany struktury ludności na danym terytorium, zwłaszcza struktury narodowościowej. W szczególności analizuje się: 1) wpływ niedoboru możliwości wyżywienia ludności na migracje ludności i podboje, od starożytności poprzez imperia ostatnich stuleci a skończywszy na najnowszych emigracjach do Europy i Ameryki, 2) wpływ niedoboru siły roboczej na import siły roboczej począwszy na handlu niewolnikami a skończywszy na sprowadzaniu „gastarbeiterów” w Europie po II wojnie światowej, 3) wpływ niedoboru ludności w stosunku do statusu geopolitycznego na przykładzie upadku wielkich imperiów starożytności (Kartagina, Rzym) i współczesności (portugalskiego, hiszpańskiego, francuskiego, brytyjskiego), 4) wpływ nadwyżki ludności w stosunku do statusu geopolitycznego na przykładzie powstawania i ekspansji wielkich imperiów, 5) wpływ zmiany etnicznej struktury ludności obszarów na ich sytuację polityczną, zwłaszcza na przykładzie wpływu wzrostu udziału ludności muzułmańskiej na sytuację polityczną na Bałkanach.
EN
The article is an attempt of analysis of the evolution of the geopolitical situation of the world from the earliest times to modern times through the lens of “demographic shocks”. By demographic shocks inadequacy of the number and dynamics of the population on a given territory in relation to some other phenomena of this territory is understood. These phenomena are capacities of sustenance of the population, needs of the economy, geopolitical status of political organisations (states, empires). As demographic shock also relevant from the political point of view changes in the composition of the population, especially ethnic composition, are considered. In particular the following developments are analysed: 1) impact of insufficiency of sustenance capacities of the population on migrations and conquests, from the ancient times to empires of the last centuries, to recent migration to Europe and America, 2) impact of shortage of labour force on import of labour force starting from the slave trade and ending by bringing of “guest workers” to Western Europe after the Second World War, 3) impact of deficit of population in relation to geopolitical status, based on examples of falls of empires of ancient times (Carthage, Rome) and modern times (Portuguese, Spanish, French, British), 4) impact of the “surplus” of population in relation to the geopolitical status based on examples of rise and expansion of big empires, 5) impact of the change of ethnic composition of the population of an area on the political situation of this area as illustrated by the impact of the increase in the share of Muslin population on the political situation in the Balkans.
The article characterizes statistical population of Lviv in 1919-1939, particularly referring to the Jews. It describes quantity, ethnic, religious and socio-professional structure of Jewish population, their age and the level of education. Lviv was particularly important center of political and educational life in the Second Polish Re-public. According the results of state censuses, one may conclude that three dominant nations in Lviv used to be the following: Poles, Jews and Ukrainians. Germans, Czechs and Russians constituted smaller percentage. Minorities accounted for abo-ut 50% of the total population of Lviv. Almost 50% of the population constituted Roman Catholics – Poles, 31,5-35% – followers of Judaism – Jews, and 9,2-12% – Greek Catholics – Ukrainians. The characteristic feature of social and professional structure of Lviv was the dominance of Poles. In second place, in the social hierarchy were Jews, dealing mainly with trade. Ukrainians occupied the last place in the social and professional structure. Lviv in the interwar period was a multicultural city and the center of Polish, Ukrainian and Jewish political and cultural life in the south-eastern part of Poland.
PL
Artykuł charakteryzuje statystyczną ludność Lwowa w latach 1919-1939, ze szczególnym uwzględnieniem Żydów. Opisano strukturę ilościową, etniczną, wyznaniową i społeczno-zawodową ludności żydowskiej, jej wiek i poziom wykształcenia. Lwów był szczególnie ważnym ośrodkiem życia politycznego i oświatowego w II Rzeczypospolitej. Na podstawie wyników spisów powszechnych można stwierdzić, że we Lwowie dominowały trzy następujące nacje: Polacy, Żydzi i Ukraińcy. Mniejszy odsetek stanowili Niemcy, Czesi i Rosjanie. Mniejszości narodowe stanowiły ok. 50% ogółu mieszkańców Lwowa. Prawie 50% ludności stanowili Polacy wyznania rzymskokatolickiego, 31,5-35% – wyznawcy judaizmu – Żydzi, a 9,2-12% – Ukraińcy wyznania greckokatolickiego. Cechą charakterystyczną struktury społecznej i zawodowej Lwowa była dominacja Polaków. Na drugim miejscu w hierarchii społecznej znajdowali się Żydzi, zajmujący się głównie handlem. Ostatnie miejsce w strukturze społeczno-zawodowej zajmowali Ukraińcy. Lwów w okresie międzywojennym był miastem wielokulturowym oraz centrum polskiego, ukraińskiego i żydowskiego życia politycznego i kulturalnego w południowo-wschodniej części Polski.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.