Autor charakteryzuje w swoim artykule kolejno pojęcie nowych mediów, sztuki nowych mediów oraz sztuki cybernetycznej, która jest tu postrzegana jako historycznie pierwsza postać sztuki nowych mediów, posiadająca zarazem liczne kontynuacje we współczesności. Pojęcie nowych mediów Kluszczyński ujmuje nie przez ulokowanie go na linii czasu, lecz jako paradygmat właściwości, z których nowe media korzystają. Najważniejsze z nich to: charakter techniczny, reprezentacja numeryczna, wirtualność, modularność, automatyzacja, wariacyjność, telekomunikacyjność, telematyczność, autonomiczność, cyfrowość, interaktywność, hipertekstualność, informacyjność, sieciowość, nielinearność i orientacja przestrzenna, nawigacyjność, strukturalne otwarcie, hybrydyczność, interfejs, konwergencja. W analogiczny sposób jest tu charakteryzowane pojęcie sztuki nowych mediów. W tym wypadku najważniejszymi właściwościami paradygmatycznymi okazują się techniczny i elektroniczny charakter, cyfrowość, interaktywność i sieciowość. Liczne wyodrębnione przez autora sztuki nowych mediów w zróżnicowany sposób konfigurują wskazane właściwości, łącząc je z innymi, niespecyficznymi dla nowych mediów, budując w ten sposób złożony krajobraz sztuk nowomedialnych.
EN
In his article the author analyses the concepts of new media, new media art, and cybernetic art, which is considered to be the historically the earliest form of new media art, and one that is continued in many ways in the present. Kluszczyński approaches the concept of new media not by placing it on a timeline, but by considering it to be a paradigm of properties, new media rely on. The most important of these are: technical character, a numeric representation, virtuality, modularity, automation, use of variations, telecommunication, telematics, autonomy, digitisation, interactivity, hypertextuality, providing of information, networking, non-linearity and spatial orientation, navigability, structural opening, hybridity, interface, convergence. In the same way the concept of new media art is characterised. In this case the most important paradigmatic properties are technical and electronic character, digitisation, interactivity and networking. Numerous new media arts identified by the author configure the properties in diverse ways, combining them with other properties, non-specific to new media, thereby building a complex landscape of new media art.
Przedmiotem refleksji w niniejszym artykule jest eksplikacja oddziaływania procesu cyfryzacji na kształt współczesnej sztuki. Analiza koncentruje się wokół dyskusyjności kategoryzacji do dziedzin kultury artystycznej tych rodzajów działalności artystycznej, które wykształciły się w wyniku postępującej technologizacji życia społecznego. Dociekania badawcze obejmują dialog najnowszych technologii z rynkiem sztuki. Wynikająca z niego symbioza, w społeczeństwie konsumpcyjnym skutkuje demokratyzacją sztuki poprzez wysoką dostępność jej najnowszych postaci interaktywnych. Celem rozważań jest próba określenia roli i znaczenia medium w odniesieniu do nowych form uczestnictwa w kulturze, a także problem recepcji sztuki nowych mediów, wyrażony w analizie ich przynależności do kategorii klasycznie definiowanych dziedzin kultury artystycznej. Wnioski obejmują propozycję definiowania cyfryzacji z zachowaniem odrębności znaczeniowej terminu wobec pojęcia digitalizacji, jak również analiza relacji artysta – dzieło w warunkach kultury konwergencji.
EN
The subject of reflection in the paper is the impact of digitalization process on the overall shape of contemporary art. It focuses on the controversies concerning categorization into the fields of artistic culture of those types of artistic activity that have evolved as a result of the ongoing technologicalization of social life. The analysis considers also the dialogue between the latest technologies and the art market. The resulting symbiosis in the consumer society leads to democratization of art through high availability of its latest interactive forms. The author attempts to determine the role and significance of the medium in the new forms of participation in culture, as well as to shed light on the problem of reception of new media art, as revealed through analysis of their affiliation to classically defined fields of artistic expression. The conclusions include a suggestion that digitalization should be regarded as a term distinct from digitization, as well as comprehension of the artist-work relationship within the culture of convergence.
The article presents reflections regarding creative machines which use algorithmic principles to create, such as biological algorithms, generative designs, neural networks, learning systems and deep learning as well as robotic tools. One of the most distinctive examples of an artist that constructs autonomous machines capable of creating artistic artifacts is Patrick Tresset and his Paul. The discussion focuses on the recurring question: Is the position of the artist in the times of AI still reserved strictly for humans, or can artistic and aesthetic values be also attributed to works of creative machines?
This article offers an introduction to the complex area of media art laboratories which emerged along with the development of the art of new technologies. They came as a response to the need to search for new methods of cooperation that transgresses beyond disciplines, and to explore the potential of the previously impossible encounters of the world of art with the world of science. The art of new media has developed a completely different model of functioning in the world of art, enriching traditional exhibition practices which now include new educational and research formats. The primary aim of this text is to present a critical reflection on the role of contemporary media art laboratories. While analysing selected examples from the past, the author asks questions about the current challenges faced by art as a laboratory whose main task is to study reality and social relations, also in terms of contemporary culture and its technological aspects.
The review from Ars Electronica 2021 contains information on awarded and distinguished works of new media art, which are presented at the annual Ars Electronica Festival of Art, Science and Society organized in Linz. The festival gathers thousands of artists, interdisciplinary scientists, art theorists and critics from all over the world – it is the largest exhibition of this kind with conference presentations, gathering the latest examples of such art, for example as interactive art, GPS art, bio art, art of artificial intelligence and cyborgization or electronic music. The Ars Electronica Festival is also an opportunity to meet and exchange views between people developing or creating media theory, interested in cyberculture and electronic art. The latest technical developments are also presented here.
PL
Recenzja zawiera informacje dotyczące między innymi nagrodzonych i wyróżnionych prac z zakresu sztuki nowych mediów zaprezentowanych na Ars Electronica – Festiwalu Sztuki, Nauki i Społeczeństwa corocznie organizowanym w Linzu. Festiwal gromadzi tysiące artystów i artystek, interdyscyplinarnych naukowców, teoretyków sztuki i krytyków z całego świata – jest największą tego rodzaju wystawą wraz z konferencyjnymi wystąpieniami, gromadzącą najnowsze przykłady takiej sztuki, jak na przykład sztuka interaktywna, GPS art, bio art, sztuka sztucznej inteligencji i cyborgizacji lub muzyka elektroniczna. Festiwal Ars Electronica to również okazja do spotkań i wymiany poglądów pomiędzy osobami rozwijającymi lub tworzącymi teorię mediów, zainteresowanymi cyberkulturą i sztuką elektroniczną. Prezentowane są tu również najnowsze osiągnięcia techniczne.
In this paper, new media art, which is fundamentally associated with technology and science, will be discussed as a contemporary form of artistic avant-garde. In my argument, I will focus on its connections to earlier manifestations of avant-garde mindsets and attitudes, that is, to historical avant-garde and neo-avant-garde. I will also address the role of the art world and its institutions in establishing their mutual relationships.
Next to its fundamental artistic and aesthetic properties and functions, perceived as entirely intrinsic and thus developed only through experience that it itself calls into existence, art also serves multiple social purposes. Among the latter, a set of interconnected cognitive, educational and adaptive roles seems to come to the foreground. This article discusses forms in which these functions manifest themselves along with their mutual relationships that may be observed in the field of progressive avant-garde art. It focuses on selected phenomena in the art of experimental cinema, analogue and digital synthesis, as well as contemporary artistic forms that use the techniques of augmented reality and biotechnology, producing a myriad of diversified hybrid constructs.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.