The crisis of citizens’ participation in the elections is the feature of many European states, and also Poland. The main thesis of the article is that the voting absence is the problem, which could be solved using different solutions, and one of them is the institutional convenience to facilitate the voting process. The analysis of the use of alternative voting procedures in Polish electoral practice demonstrates, however, that they are not very popular. This fact raises questions about the reasons for this state of affairs and the forms of corrective actions in this regard. To clarify the research problems, the Author used the institutional-legal method and analysed the normative acts, which regulate alternative voting procedures. The comparative method allowed to indicate the existing gaps in the adopted institutional solutions and the practice of their application, as well as to find possible ways to achieve the optimal scheme. The application of the system approach gave the opportunity to make a comprehensive overview of the examined institutions and related phenomena, and to draw conclusions regarding necessary actions to increase their effectiveness. Kryzys uczestnictwa obywateli w wyborach jest zjawiskiem dotykającym wiele państw europejskich, w tym Polskę. Główną tezą artykułu jest założenie, że absencja wyborcza jest problemem, którego rozwiązanie wymaga różnych narzędzi, jednym z których są udogodnienia instytucjonalne, mające ułatwić proces oddawania głosu. Analiza stosowania w polskiej praktyce wyborczej tzw. alternatywnych procedur głosowania wykazuje jednak nikły stopień ich wykorzystania. Rodzi to pytania o przyczyny tego stanu rzeczy oraz formy pożądanych działań naprawczych w tym zakresie. Do wyjaśnienia problemów badawczych zastosowano metodę instytucjonalno-prawną, poddając analizie akty normatywne regulujące alternatywne procedury głosowania. Metoda komparatywna pozwoliła na wskazanie występujących luk w przyjętych rozwiązaniach instytucjonalnych i praktyce ich stosowania, jak też na znalezienie możliwych dróg dochodzenia do optymalnego wzorca. Zastosowanie podejścia systemowego dało możliwość kompleksowego spojrzenia na badane instytucje i zjawiska z nimi powiązane oraz wyprowadzenia wniosków w zakresie koniecznych działań w kierunku zwiększenia ich efektywności.
Celem badawczym opracowania jest przegląd rozwiązań normatywnych w zakresie głosowania korespondencyjnego w Austrii oraz analiza zastosowania alternatywnej formy głosowania (w kraju i za granicą) w wyborach federalnych w latach 2008–2019. W artykule będzie poszukiwana odpowiedź na następujące pytania: 1) jaki odsetek wyborców w Austrii decyduje się na oddanie głosu poza lokalem wyborczym podczas federalnych elekcji? oraz 2) jak od czasu zwiększenia dostępności głosowania korespondencyjnego w 2007 r. w Austrii kształtuje się frekwencja wyborcza? Hipoteza badawcza zakłada, że z możliwości głosowania korespondencyjnego w Austrii korzysta znaczący odsetek elektoratu i to pomimo obowiązujących proceduralnych ograniczeń zawężających krąg uprawnionych wyborców. Analiza wyborów z lat 2008–2019 dowodzi, że oddawanie głosu poza lokalem wyborczym staje się coraz bardziej popularne, a to uzasadnia dalszą liberalizację procedury za sprawą zlikwidowania obowiązku uzasadniania przez wyborcę sięgania po alternatywne formy głosowania.
EN
The research objective is to review the regulatory arrangements for postal voting available in Austria and to analyse how this alternative voting method was used in the 2008–2019 federal elections. The article seeks to answer the following questions: 1) what percentage of Austrian voters chooses to vote outside polling stations in the federal election? and 2) since the postal voting was made more accessible to a larger group of voters in 2007, how has the turnout changed in Austria? The hypothesis assumes that a considerable portion of the Austrian electorate takes advantage of the chance to vote by post, despite the procedural limitations which curb the number of eligible voters. The analysis proves that casting a vote outside the polling station is becoming more and more popular, which warrants further liberalisation of the procedure by abolishing the requirement to provide a reason for choosing an alternative voting method.
Kryzys uczestnictwa obywateli w wyborach jest zjawiskiem dotykającym wiele państw europejskich, w tym Polskę. Główną tezą artykułu jest założenie, że absencja wyborcza jest problemem, którego rozwiązanie wymaga różnych narzędzi, jednym z których są udogodnienia instytucjonalne, mające ułatwić proces oddawania głosu. Analiza stosowania w polskiej praktyce wyborczej tzw. alternatywnych procedur głosowania wykazuje jednak nikły stopień ich wykorzystania. Rodzi to pytania o przyczyny tego stanu rzeczy oraz formy pożądanych działań naprawczych w tym zakresie. Do wyjaśnienia problemów badawczych zastosowano metodę instytucjonalno-prawną, poddając analizie akty normatywne regulujące alternatywne procedury głosowania. Metoda komparatywna pozwoliła na wskazanie występujących luk w przyjętych rozwiązaniach instytucjonalnych i praktyce ich stosowania, jak też na znalezienie możliwych dróg dochodzenia do optymalnego wzorca. Zastosowanie podejścia systemowego dało możliwość kompleksowego spojrzenia na badane instytucje i zjawiska z nimi powiązane oraz wyprowadzenia wniosków w zakresie koniecznych działań w kierunku zwiększenia ich efektywności.
EN
The crisis of citizens’ participation in the elections is the feature of many European states, and also Poland. The main thesis of the article is that the voting absence is the problem, which could be solved using different solutions, and one of them is the institutional convenience to facilitate the voting process. The analysis of the use of alternative voting procedures in Polish electoral practice demonstrates, however, that they are not very popular. This fact raises questions about the reasons for this state of affairs and the forms of corrective actions in this regard. To clarify the research problems, the Author used the institutional-legal method and analysed the normative acts, which regulate alternative voting procedures. The comparative method allowed to indicate the existing gaps in the adopted institutional solutions and the practice of their application, as well as to find possible ways to achieve the optimal scheme. The application of the system approach gave the opportunity to make a comprehensive overview of the examined institutions and related phenomena, and to draw conclusions regarding necessary actions to increase their effectiveness.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.