Jeśli prawdą jest, że żyjemy w czasie ponowożytnym, dającym się odpowiednio określić i wyraźnie oddzielić od czasu nowożytnego, trzeba dopuścić myśl, że podstawowe trendy postmodernistycznego myślenia są w jakiś sposób obecne w myśli chrześcijańskiej i katolickiej. Wychodząc z tego założenia spróbujemy poszukać śladów myślenia postmodernistycznego w katolickich ośrodkach pracy twórczej, takich jak uniwersytety i seminaria duchowne. Jasne uświadomienie sobie zagrożeń jest zawsze pierwszym warunkiem obrania właściwej terapii. Mam nadzieję, że wyrażony tu pogląd zostanie przyjęty jako głos w dyskusji w sprawie seminaryjnego ratio studiorum.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.