Celem niniejszego artykułu jest opis kompetencji interkulturowej jako kompetencji bazowej w dydaktyce przekładu na poziomie uniwersyteckim. Kompetencja interkulturowa składa się na ogólną kompetencję tłumaczeniową. Jest definiowana jako zespół wiedzy, umiejętności i nawyków w komunikacji w zakresie przynajmniej dwóch kultur, świadomie wykorzystywanych przez tłumacza w różnych środowiskach pracy. Kompetencja interkulturowa poprzez taką propozycję nominacyjną podkreśla relacyjny charakter kultur uczestniczących w komunikacji za pośrednictwem przekładu (kultury oryginału, kultury przekładu oraz często kultury trzeciej). W artykule podjęta została próba opisu sposobów nabywania takiej kompetencji poprzez analizę konkretnych przypadków problemów przekładowych w procesie tłumaczenia w warunkach dydaktyki akademickiej.
EN
The purpose of this paper is to provide a description of intercultural competence as basic competence in translation teaching at a university level. Intercultural competence is part of general translation competence. It is defined as a combination of knowledge, skills and habits in communication with regard to at least two cultures, consciously used by the translator in different work environments. Intercultural competence through such a definition proposal emphasizes a relational character of cultures participating in communication via translation (the culture of the original, the culture of the translation and frequently the third culture). The paper aims to describe ways of acquiring this competence through the analysis of concrete examples of translation problems in the course of translation in translation teaching.
The antinomy of future contingents is here understood as a trilemma whose horns are (a) the thesis of the closed past, (b) the thesis of the open future, and (c) the thesis that all events can be represented at any time. The latter thesis can take different forms, like the principle of bivalence or the thesis of divine foreknowledge. Different versions of (c) lead to different versions of the antinomy itself. The antinomy has been formalized. It hasbeen proven that the theses (a), (b), and (c) make up an inconsistent set but are consistent with each other. Possible solutions have been considered. It has been argued that there are only two global solutions to the antinomy: radical determinism (fatalism) and retroactive causality. The latter solution has been recommend-ed and developed.
PL
Antynomia przyszłych zdarzeń przygodnych jest tutaj pojmowana jako trylemat i składa się z (a) tezy o zamkniętej przeszłości, (b) tezy o otwartej przyszłości oraz przyjmującej różną post-ać (c) tezy o możliwości reprezentowania wszystkich zdarzeń w dowolnym czasie. Ta ostatnia teza może przyjąć postać zasady dwuwartościowości, tezy o wiedzy uprzedniej Boga lub inną postać. Różne wersje trzeciej tezy wyznaczają różne wersje antynomii przyszłych zdarzeń przygodnych. Anty¬nomia została sformalizowana. Wykazano, że tezy (a), (b) oraz (c) tworzą zbiór sprzeczny, ale parami są niesprzeczne. Przedyskutowano możliwe rozwiązania antynomii. Pokazano, że są tylko dwa globalne rozwiązania: skrajny determinizm (fatalizm) oraz akceptacja retroaktywnych związ¬ków przyczynowych. To drugie rozwiązanie zostało zarekomendowane i opracowane.
In this paper I account for some of the topics raised by the Authors of the papers included in the debate I focus mainly on the following topics: the concept of representation and reliability of my formal analysis of the future contingent antinomy, the concept of causation with an emphasis put on backword causation, the idea of timeless eternity and the position of religious beliefs in philosophical theories. Furthermore I shortly address topics of Ockhamism, Molinism, soft and hard facts, fragmentism and the concept of necessity.
PL
W artykule odnoszę się do wybranych uwag, zawartych w dyskusji nad moją wcześniejszą pracą, która otwiera niniejszy tom. Koncentruję się na następujących zagadnieniach: pojęcie re-pre¬zentacji stanu rzeczy, trafność mojej formalnej analizy antynomii przyszłych zdarzeń przygod¬nych, pojęcie przyczyny za szczególnym uwzględnieniem przyczyny działającej wstecz, kon¬cep¬cja bezczasowej wieczności, relacja tez religijnych w teoriach filozoficznych. Ponadto odnoszę się krótko do zagadnień ockhamizmu, molinizmu, rozróżnienia miękkich i twardych faktów, fragmentalizmu i pojęcie konieczności.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.