Opracowanie traktuje o małoznanych dwóch epizodach amerykańskiego parlamentaryzmu. Od ponad 200 lat w USA istnieje systemem dwupartyjny, który powoduje, że dwie największe partie odgrywają na scenie politycznej duże znaczenie. Walka o miejsca w Kongresie czy w czasie wyborów prezydenckich była przeważnie dwu-biegunowa. Do momentu, kiedy na amerykańskiej scenie politycznej nie pojawiły się partie mniejsze, które wykorzystując chwiejne nastroje społeczne wchodziły do walki o głosy. Partie trzecie i ich kandydaci w wyborach prezydenckich, dążyli do uzyskania jak największego poparcia społeczeństwa amerykańskiego. Koniec XX i początek XXI w. pokazał, że Amerykanie są coraz bardziej gotowi na zmiany na scenie politycznej. Sylwetki ubiegających się o fotel prezydencki, Rossa Perota i Ralpha Nadera dokładnie pokazują, jak amerykańskiego systemowi potrzebna są zmiany.
EN
This Article is based on two, the most famous episodes from American Parliamentarian and Presidential Election History. For 200 years in USA we have a two-party system, which caused that two major parties had played a main role in political system. During the elections (Congressional or Presidential) only two main parties were taken into consideration by electors and society. When third parties have appeared at American political scene it was also a sign for politicians that American Society were demanded changes. Third parties and their candidates were encouraged to take a part in elections and fight for large amount of American voters. Profiles of presidential candidates, Ross Perot and Ralph Nader show what kind of changes American system need.
10 kwietnia 2010 r. minęło 100 dni rządów Dilmy Rousseff, pierwszej kobiety, która objęła najwyższy urząd w Federacyjnej Republice Brazylii. W pierwszym oficjalnym przemówieniu adresowanym do brazylijskich obywateli w dniu objęcia stanowiska, 1 stycznia 2011 roku, pani prezydent zadeklarowała gotowość kontynuowania polityki prowadzonej przez swego poprzednika, Luiza Inácia Lulę da Silvę, cieszącego się szczególną popularnością wśród mieszkańców największego państwa Ameryki Łacińskiej.
Artykuł analizuje kontekst, przebieg i skutki wyborów prezydenckich w Turkmenistanie w lutym 2012. Stwierdza, że pomimo innowacji formalno-prawnych oraz uczestnictwa siedmiu nominalnych rywali ubiegającego się o reelekcję prezydenta Berdymuchamedowa, wybory miały czysto rytualny charakter oraz wyjaśnia ich funkcje. W końcowej części przeanalizowano rosyjski dyskurs ekspercki nad dokonaniami rządów Berdymuchamedowa. Krytyka nikłości reform nie zmierza jednak do ich pogłębienia, lecz wywarcia presji na Turkmenistan, by pozostał w rosyjskiej orbicie w zamian za gwarancje bezpieczeństwa pozostawania u władzy niezależnie od wszystkich wyimaginowanych bądź rzeczywistych zagrożeń.
EN
This article presents a context, the course and results of presidential elections ’2012 in Turkmenistan. Despite of some improvement of legal basis of the elections and participation of seven nominal rivals of Gurbanguly Berdymukhammedov, the incubent, the February elections were mostly a ritual exercise. The article explains the functions of such elections on the background of “Arab Spring” and regional practices. Last part of the article is focused on the discourse of Russian experts on the scope of internal changes in Turkmenistan under Berdymukhammedov and the consequences of his multivector energy policy. Suprisingly, a very critical assessment of his presidency is not followed by the pressure for deepening of reform. It is rather used to compel Turkmen leadership into following a pro-Russian orbit in exchange for guarantees of remaining in power in spite all of imaginary or real challenges and threats.
Spektakularny wynik Stanisława Tymińskiego osiągnięty w I turze wyborów prezydenckich roku 1990 nie tylko zaszokował znaczną część opinii publicznej, ale też wprawił w zakłopotanie licznych komentatorów polskiego życia politycznego, którzy zaczęli poszukiwać przyczyn sukcesu owego enigmatycznego kandydata. Wśród wyjaśnień – zaoferowanych zarówno przez publicystów, jak i naukowców – dominowała opinia, zgodnie z którą sukces Tymińskiego należy tłumaczyć demagogicznym charakterem jego programu oraz niedojrzałością polskiego społeczeństwa, uczącego się dopiero demokracji. Niniejszy artykuł stanowi tymczasem próbę wykazania, iż Stan Tymiński posiadał liczne cechy przywódcy charyzmatycznego (a przynajmniej konsekwentnie na charyzmatyka się kreował), co w konsekwencji pozwala lepiej zrozumieć wynik wyborów prezydenckich z roku 1990.
W artykule została przeanalizowana działalność mediów masowych, a szczególnie telewizji oraz mediów internetowych w okresie przedwyborczym i czasie samych wyborów prezydenckich w Federacji Rosyjskiej w 2018 roku. Zaprezentowano wyniki sondażu elektoratu, przyjrzano się warunkom, w jakich prowadzone były kampanie wyborcze kandydatów na prezydenta w mediach masowych oraz metodom współpracy ze środkami masowego komunikowania.
Political marketing tool is inherent in the business of politicians in contemporary reality. After 1989 there was a big change in the presentation of politicians. The mechanisms of the free economy has moved into the realm of politics. Created a system of competition and pluralism associated with the views, the modes of presentation, strategies action. Politicians niche (non-mainstream) try to use marketing tools to gain more social support, and ultimately achieve electoral success. This article attempts to examine the effectiveness of selected activities in the field of political marketing during election campaigns by candidates who are not counted among the favorites. The influence of marketing on the outcome of the election (a term depending on the direction and strength of these two variables). Working erected question: to what extent a successful electoral candidates niche (or failure) corresponds to the effective use of the tools of political marketing, and to what extent determine the other factors? The analysis was performed, examining ways of conducting election campaigns of candidates for presidents elected at different times (years 1990–2015). The study was based on a review of key elements of political marketing: strategy election results of surveys, image creation media, political public relations. An attempt was made to determine which of these tools (the use of) produces the best results. For better comparison and transparency of research results, all candidates were selected from among those not considered the favorite (niche, non-mainstream).
PL
Marketing polityczny stanowi nieodłączne narzędzie w działalności polityków we współczesnej rzeczywistości. Po 1989 roku nastąpiła duża zmiana w zakresie prezentacji polityków. Mechanizmy z wolnej gospodarki zostały przeniesione w sferę polityki. Wytworzył się system konkurencji i pluralizm związany z poglądami, sposobami prezentacji, strategiami działania. Politycy niszowi (spoza głównego nurtu) próbują wykorzystywać narzędzia marketingu, aby zdobyć większe poparcie społeczne, a w efekcie odnieść wyborczy sukces. Celem artykułu jest próba zbadania skuteczności wybranych działań z zakresu marketingu politycznego w trakcie prowadzenia kampanii wyborczych przez kandydatów, którzy nie są zaliczani do grona faworytów. Zbadano wpływ działań marketingowych na wynik wyborów (określenie kierunku i siły zależności wspomnianych dwóch zmiennych). Postawiono robocze pytanie: w jakim stopniu za sukces wyborczy kandydatów niszowych (lub porażkę) odpowiada skuteczne posługiwanie się narzędziami marketingu politycznego, a w jakim stopniu decydują o tym inne czynniki? Analizę wykonano, badając sposoby prowadzenia kampanii wyborczych wybranych kandydatów na prezydentów w różnym czasie (lata 1990–2015). Badanie przeprowadzono na podstawie przeglądu kluczowych elementów marketingu politycznego: strategii wyborczych, wyników sondażowych, kreacji wizerunku medialnego, politycznego public relations. Podjęto próbę określenia, które z tych narzędzi (jego wykorzystanie) przynosi najlepsze rezultaty. Dla lepszego porównania i transparentności wyników badań, wszyscy kandydaci zostali wybrani z grona osób nieuznawanych za faworytów (niszowych, spoza głównego nurtu).
Artykuł prezentuje zachowania wyborcze mieszkańców gminy Uniejów w wyborach z 2015 r. na prezydenta RP oraz do sejmu i senatu. W ramach zachowań wyborczych przedstawiono frekwencję wyborczą oraz wyniki głosowań w rozbiciu na każdy z obwodów wyborczych oraz w ujęciu syntetycznym miasto–wieś. W opracowaniu dokonano próby wyjaśnienia zróżnicowania frekwencji wyborczej oraz przesunięć wewnątrz elektoratów.
EN
The article presents the voting behavior in the municipality of Uniejów in the elections of 2015. The electoral behavior examined includes the turnout and voting results in each of the electoral districts and synthetically in the city-country relation. The article also attempts to explain the variation in voter turnout and transfers within the electorate.
The aim of the paper was to analyse the socio-economic platforms of the two major candidates running for Poland’s presidency in 2015. Comparative, institutional-legal and decision-based methods were used in the study to lay out different concepts of socio-economic policies for Poland in the election platforms of Bronisław Komorowski and Andrzej Duda. An attempt was made to present the possibilities of implementing the election platforms of the two candidates and to assess to what extent it affected the outcome of the election.
PL
Celem artykułu jest analiza społeczno-gospodarczych programów dwóch – o największych szansach wyborczych – kandydatów na prezydenta Polski w 2015 roku. Wykorzystując metodę porównawczą, instytucjonalno-prawną i decyzyjną, przedstawiono różne koncepcje polityki społeczno-gospodarczej Polski w programach Bronisława Komorowskiego i Andrzeja Dudy. Podjęto próbę ukazania możliwości realizacji programów wyborczych kandydatów oraz oceny, w jakim zakresie miały one wpływ na wynik wyborów.
Funkcja debat publicznych jest dziś kluczowa. Eksperci uważają, że o ostatecznym wyniku wyborów mogą zadecydować debaty prezydenckie. Liczy się tylko to, co każdy z kandydatów powie i jak się zaprezentuje. Debata publiczna jest narzędziem tworzenia wiedzy powszechnej, a więc wiedzy o wiedzy innych. Przeprowadzana zgodnie ze zrozumiałymi i przystępnymi zasadami stanowi podstawę legitymizacji działań podejmowanych w wyborach prezydenckich. Sposób organizacji debaty ma zatem fundamentalne znaczenie dla zarządzania publicznego. Ideą zarządzania publicznego jest kształtowanie warunków i upraszczanie procesów interakcji pomiędzy uczestnikami debaty publicznej. Obserwacje dyskursu publicznego mają zazwyczaj charakter dyscyplinarny, gdyż dotyczą zjawisk zachodzących w obszarze polityki, socjologii i komunikacji medialnej. Celem artykułu jest więc określenie i ocena, jakie warunki dla debaty prezydenckiej w 2020 r. zostały spełnione oraz jakie kwestie i czy zostały w niej poruszone. W artykule przyjęto następującą hipotezę: „Debata publiczna w wyborach prezydenckich w Polsce w 2020 r. nie dotyczyła spraw ważnych dla Polaków, a skupiała się jedynie na aspektach drugorzędnych, raczej nieistotnych”. W artykule sformułowano następujące pytania badawcze: jaka jest istota i zakres debaty publicznej?, jakie kwestie poruszano podczas debaty prezydenckiej 2020 w Polsce?, jak debata prezydencka przekłada się na społeczną ocenę kandydata na prezydenta? Aby osiągnąć zamierzony cel pracy wykorzystano źródła wtórne. Literaturę przedmiotu, w tym zagadnienia związane z analizą dyskursu publicznego, publikacje naukowe, raporty z badań oraz strony internetowe można zaliczyć do źródeł wtórnych. Metody, które zostaną wykorzystane do badań w artykule to: metoda badania dokumentów oraz metody opisowe. Technika badania dokumentów opiera się na badaniu istniejących już materiałów źródłowych i zwykle odbywa się w zakresie grup sformalizowanych. Zazwyczaj badania takie przeprowadza się w organizacjach lub przedsiębiorstwach, gdzie podstawą działania są akty prawne, regulaminy określające profil i sposób działania oraz dokumenty urzędowe. Technika ta znajduje szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach ze względu na swoją wszechstronność. Tak naprawdę każdy dostępny dokument może być przedmiotem badań i przynajmniej w określonej części przedstawiać daną sytuację. Artykuł składa się z trzech części. Część pierwsza pozwala zapoznać się z tematem dyskursu publicznego w ujęciu teoretycznym. Ponadto przedstawiono tu również podstawowe elementy dyskursu publicznego między przedstawicielami elity politycznej. Część druga opisuje debatę publiczną przed pierwszą turą wyborów prezydenckich w 2020 r. w Polsce. Omówiono główne kwestie poruszane podczas debaty oraz wypowiedzi kandydatów, ze szczególnym uwzględnieniem wypowiedzi Andrzeja Dudy i Rafała Trzaskowskiego. Starano się również przedstawić elementy i zagadnienia, których zabrakło w debacie publicznej. Część trzecia jest częścią uzupełniającą i stanowi krótki opis debaty publicznej przed drugą turą wyborów prezydenckich w Polsce w 2020 r. Całość pracy podsumowuje zakończenie, które jest podsumowaniem wniosków, jakie zostały wyciągnięte z badań własnych oraz rozważań teoretycznych zawartych w teoretycznym podziale pracy.
EN
The function of public debates is crucial these days. Experts believe that presidential debates may decide the final election results. All that matters is what each candidate will say and the way in which they will present themselves. Public debate is a tool for creating common knowledge, thus knowledge about the knowledge of others. Performed in accordance with understandable and accessible rules, it is the foundation for legitimizing actions taken in presidential elections. The method of organizing the debate has therefore fundamental value for public management. Shaping the conditions and simplifying the interaction processes between participants of the public debate is the idea of public management. Observations on public discourse are usually disciplinary in nature, as they relate to phenomena occurring in the field of politics, sociology and media communication2. The aim of the paper is therefore to define and assess what conditions for the presidential debate in 2020 have been met and what issues and whether they were rightly raised in it. The following hypothesis was adopted for the paper: „The public debate in the 2020 presidential elections in Poland did not concern important issues for Poles, but focused only on secondary, rather unimportant aspects”. The paper formulated the following research questions: what is the essence and scope of a public debate?, what issues were touched upon during the 2020 presidential debate in Poland?, how does the presidential debate translate into society’s evaluation of a presidential candidate? Secondary sources were used in order to achieve the expressed aim of the paper, The literature on the subject, including issues related to the analysis of public discourse, scientific publications, research reports and websites can be classified as secondary sources. The methods that will be used for research in the paper will be: a method of examining documents and descriptive methods. The technique of examining documents is based on examining the already existing source materials and usually takes place in the field of formalized groups. Typically, such research is carried out in organizations or enterprises, where the foundation of operation are legal acts, regulations defining the profile and method of activity, and official documents. Such a technique finds wide application in various fields due to its versatile nature. In fact, every available document can be the subject of research and, at least in a specific part, present a given situation. The paper consists of three parts. The first allows getting acquainted with the topic of public discourse in theoretical terms. In addition, the basic elements of public discourse between representatives of the political elite are also presented here. The second part describes the public debate before the first round of presidential elections in 2020 in Poland. The main issues discussed during the debate and the candidates’ statements were described, with particular emphasis on the responses of Andrzej Duda and Rafał Trzaskowski. Efforts were also made to present elements and issues that were missing from the public debate. The third part is a complementary part and is a short description of the public debate before the second round of the 2020 presidential elections in Poland. The ending summarizes the whole work, which is a summary of conclusions that have been drawn from own research and theoretical considerations included in the theoretical division of the work.
In 2011, direct presidential elections were introduced in the Czech Republic. The Author examines how this changed the position of the President of the Republic. The prevailing opinion among constitutionalists is that direct elections are an element of creating a strong position of the president in a democratic system, and the president elected in this way should have broad powers and play an important role in the political system of the country. Analyzing the provisions of the constitution and the political activity of the presidents of the Czech Republic, the Author concludes that, contrary to this thesis, the Czech legislator decided to balance the strong legitimacy of direct elections with a limited catalog of competences. This happened because the change in the way the president was elected was a political project, and not the result of a substantive debate on the constitutional order.
PL
W 2011 r. w Republice Czeskiej wprowadzono bezpośrednie wybory prezydenckie. Autor bada jak zmieniło to pozycję prezydenta Republiki. Wśród konstytucjonalistów przeważa teza, że wybory bezpośrednie są elementem budowy silnej pozycji prezydenta w ustroju demokratycznym, a wybrany w ten sposób prezydent powinien mieć szerokie kompetencje i odgrywać istotną rolę w systemie politycznym danego państwa. Analizując przepisy konstytucji oraz aktywność polityczną prezydentów Republiki Czeskiej, autor uznaje, że wbrew tej tezie, czeski ustawodawca zdecydował się zrównoważyć silną legitymację wyborów powszechnych ograniczonym katalogiem kompetencji. Stało się tak, ponieważ zmiana sposobu wyboru prezydenta była projektem politycznym, a nie efektem merytorycznej debaty nad porządkiem konstytucyjnym.
Celem niniejszego artykułu jest empiryczne sprawdzenie przydatności modelu dziennikarstwa pokojowego i wojennego Galtunga w analizie relacjonowania amerykańskich wyborów prezydenckich z 2020 roku przez polskie telewizyjne programy informacyjne. Praca ma również na celu zbadanie, czy w relacjonowaniu wyborów mogą być stosowane mechanizmy podobne do tych wykorzystywanych przy relacjach wojennych. W artykule badamy, za pomocą jakiej perspektywy – dziennikarstwa pokojowego czy dziennikarstwa wojennego – były relacjonowane wybory i jakich specyficznych mechanizmów z tych modeli użyto. Dyskutujemy również, czy na perspektywę relacjonowania wydarzenia przez pryzmat dziennikarstwa wojennego lub dziennikarstwa pokojowego wpłynęła polaryzacja i polityczna przynależność polskich mediów i jak te czynniki warunkowały sposób ukazywania kandydatów na prezydenta USA.
EN
This paper aims at empirically testing the usefulness of Galtung’s model of peace and war journalism in the analysis of the coverage of the 2020 US presidential election by Polish television news programs. The work also aims to investigate whether similar mechanisms can be used in the coverage of elections as in the coverage of wars. We explore through what perspective – peace or war journalism – the election was covered and what specific mechanisms of these models were used. We also discuss whether the war journalism or peace journalism coverage perspective of the event was influenced by polarization and the political affiliation of the Polish media and how these factors influenced the way the US presidential candidates were presented.
The article concerns the Polish regulation and practice concerning postal voting. After presenting some background information on postal voting in Poland, such as the circumstances of its introduction in 2011 and changes it has undergone since then, the author focuses on the latest amendments related to postal voting in the presidential election that were ordered for 10 May 2020. The issue has recently become extremely topical as the ruling party wanted to use postal voting for a large scale as a remedy for problems with holding the traditional election due to the COVID-19 pandemic. That idea was followed by the adoption of a specific law which, however, has aroused many controversies and great doubts about its constitutionality, mainly related to the way it was proceeded.
PL
Artykuł poświęcony jest regulacjom prawnym i praktyce związanej z głosowaniem korespondencyjnym w Polsce. Autorka krótko przedstawia genezę tej instytucji w Polsce oraz zmiany, jakim po 2011 roku instytucja ta ulegała, a następnie skupia się na regulacjach zawartych w specustawie dotyczącej przeprowadzenia wyborów prezydenckich zarządzonych na dzień 10 maja 2020 r. Problematyka wyborów korespondencyjnych jako alternatywnej metody głosowania stała się ostatnio niezwykle aktualna. Wobec problemów z przeprowadzeniem tradycyjnych wyborów z okresie pandemii COVID-19, rządzący planowali je przeprowadzić wyłącznie za pośrednictwem poczty. Konsekwencją tego było przyjęcie odpowiednich regulacji prawnych, które wzbudziły jednakże wiele kontrowersji i wątpliwości co do zgodności z Konstytucją, głównie z uwagi na sposób ich procedowania.
This essay examines three arguments made by anti-Trump evangelical Christians in the 2016 U.S. presidential election. By explicating the arguments from character, policy, and evangelical witness, I show how this group of minority rhetors – a minority both within American evangelicalism and within the American electorate at large – used their minority status to project a prophetic warning against the Trump candidacy and in so doing developed a rhetoric that was politically potent while remaining faithful to evangelical theology and history. Paradoxically, it was by losing the election that these anti-Trump rhetors won the opportunity to articulate clearly and forcefully an evangelical political rhetoric and an implicit policy agenda.
PL
Esej analizuje trzy argumenty formułowane przez Ewangelików, którzy sprzeciwiali się kandydaturze Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich w USA w 2016 roku. Poprzez wyjaśnienie argumentów z charakteru, polityki i świadectw ewangelicznych, autor pokazuje, jak ta grupa retorów, będąca w mniejszości zarówno w amerykańskim ewangelizmie, jak i w amerykańskim elektoracie, wykorzystywała swój status mniejszości do formułowania profetycznej przestrogi przeciwko kandydaturze Trumpa. W ten sposób rozwinęli oni retorykę silną politycznie, pozostając wiernymi ewangelickiej teologii i historii. Paradoksalnie, to dzięki przegranej w wyborach retorzy będący w opozycji do Donalda Trumpa wywalczyli okazję do zamanifestowania swojej ewangelicznej retoryki politycznej i planu politycznych działań.
The election of the head of state in Austria in 2016 was in many ways a breakthrough and its course was surprising. Norbert Hofer, a right-wing populist candidate of the Freedom Party of Austria, made it to the second round of presidential election. Technical problems related to the organisation of the presidential election postponed the final decision until December 2016. The aim of this article is to present the main elements of the populist narrative propagated by the FPÖ during the election campaign. The party reached for a well-known arsenal of means, trying to convince voters to their candidate. It underlined the protection of national identity, the defence of the interests of Austria in the European Union, declarations of strengthening the position of president and the inclusion of the people in the governing through direct democracy. The populist rhetoric recurred as well to its permanent elements: criticism of the establishment and the conspiracy theory of the Austrian elite aiming to prevent or postpone the victory of a FPÖ candidate.
PL
Wybory głowy państwa w Austrii w 2016 r. były pod wieloma względami przełomowe, a ich przebieg zaskakujący. Do II tury wyborów prezydenckich przeszedł Norbert Hofer kandydat prawicowo populistycznej Wolnościowej Partii Austrii. Techniczne problemy z przeprowadzeniem wyborów prezydenckich sprawiły, że ich ostateczne rozstrzygnięcie nastąpiło dopiero w grudniu 2016 r. Celem artykułu jest ukazanie głównych elementów populistycznej narracji głoszonej przez FPÖ w okresie kampanii wyborczej. Ugrupowanie sięgnęło po dobrze znany arsenał środków, chcąc przekonać wyborców do swojego kandydata. Pojawiły się zarówno hasła ochrony tożsamości narodowej, obrony interesów Austrii w Unii Europejskiej, deklaracje wzmocnienia pozycji urzędu prezydenta oraz włączenia ludu do rządzenia poprzez formy demokracji bezpośredniej. Wykorzystany został także stały element populistycznej retoryki: krytyka establishmentu oraz teoria spisku austriackich elit, zmierzających do tego, aby uniemożliwić lub też odwlec w czasie zwycięstwo kandydata FPÖ.
The text analyzes the image of Andrzej Duda on the Tvp.info portal before the first round of the presidential elections in 2020. The author referred to the theory of social influence formulated by Robert Cialdini, which states that in some situations people act in a simplified manner and automatically react to specific stimulus. In the texts analyzed was found one example of the rule of involvement and consistency. Not once did the analyzed texts contain the principles of liking and inaccessibility. In seven of the studied publications was found none of the rules of exerting social influence. In the vast majority of texts which stated the existence of rules of exerting social influence, was observed agitation in favor of the president seeking re-election.
Wybory prezydenckie na Białorusi w 2015 roku posiadały niedemokratyczny charakter. Ponownie na prezydenta wybrano Aleksandra Łukaszenkę. Opozycja polityczna nie potrafiła wypracować spójnej strategii wyborczej. Nie powiodły się również próby konsolidacji środowisk demokratycznych oraz wystawienia wspólnego kandydata. Wybory prezydenckie przebiegały pod pełną kontrolą reżimu i według wcześniej sprawdzonego schematu. W odróżnieniu od poprzednich wyborów prezydenckich w 2010 roku, reżim nie zdecydował się na masowe represje powyborcze. Spokojny przebieg wyborów prezydenckich w 2015 roku ułatwił Białorusi podjęcie dialogu politycznego ze strukturami zachodnimi (UE, RE, OBWE).
EN
Presidential elections in Belarus in 2015 did not follow democratic standards. Once again Aleksandr Lukashenko was elected a president. The political opposition was not able to develop a consistent election strategy. Attempts to consolidate the democratic circles and put forward one candidate also failed. The presidential elections were fully controlled by the regime and went according to the previously proved scheme. Contrary to the previous presidential elections in 2010, the regime did not decide to launch a campaign of mass post-election repressions. The quiet presidentialelections in 2015 facilitated for Belarus an initiation of a political dialogue with Western structures (EU, EC and OSCE).
Rozpowszechnianie się wirusa SARS-CoV-2 w Polsce i w konsekwencji wprowadzenie 20 marca 2020 r. stanu epidemii wpłynęło na podjęcie decyzji o nieprzeprowadzeniu zaplanowanych na 10 maja 2020 r. wyborów Prezydenta RP. W związku z tym, w obliczu obiektywnych trudności w organizacji wyborów, wyznaczono nowy termin przeprowadzenia głosowania, przypadający na 28 czerwca 2020 r. W związku z panującą globalną pandemią wybory Prezydenta RP zarządzone w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego, zostały przeprowadzone i przygotowane w wyjątkowych okolicznościach. Mając to na uwadze, w niniejszym artykule przedstawiono szereg różnych problemów, a nawet ograniczeń praw wyborczych przyznawanych każdemu wyborcy, które stały się konsekwencją wprowadzonych bez pogłębionej analizy, często w pośpiechu, rozwiązań prawnych.
EN
The spread of the SARS-CoV-2 virus in Poland and, consequently, the introduction of the epidemic on March 20, 2020, influenced the decision not to hold the election of the President of the Republic of Poland scheduled for May 10, 2020. Therefore, in the face of objective difficulties in the organization of elections, a new voting deadline was set on June 28, 2020. Due to the prevailing global pandemic, the elections for the President of the Republic of Poland, ordered in 2020 with the possibility of postal voting, were conducted and prepared in exceptional circumstances. With this in mind, this article presents a number of various problems, and even limitations, of the electoral rights granted to each voter, which have become a consequence of the legal solutions introduced without in-depth analysis, often in a hurry. 1
Wybory prezydenckie w Polsce zawsze przyciągały więcej wyborców niż parlamentarne. Pomimo pandemii COVID-19 frekwencja w 2020 r. była niemal najwyższa od 1989 r. Może się wydawać, że wyborcy zwyczajnie skorzystali z okazji, żeby wyjść z domu, ponieważ restrykcje wprowadzone z powodu pandemii znacznie ograniczyły swobodę poruszania się. Paradoksalnie, bardziej prawdopodobne może być jednak wyjaśnienie, że zwiększone zainteresowanie wyborców wynikało z postępującej autokratyzacji systemu – kolejnego wyzwania, z jakim Polacy mierzą się od 2015 r. Wybory zakończyły się reelekcją Andrzeja Dudy, który zawdzięczał swe zwycięstwo między innymi poparciu wśród słabiej wykształconych i starszych mieszkańców obszarów wiejskich. W rezultacie rządząca partia Prawo i Sprawiedliwość, która wsparła Dudę w kampanii wyborczej, ponownie zdołała uniknąć problemów wynikających z kohabitacji.
EN
Presidential elections in Poland have always drawn more voters to the ballot box than parliamentary ones. Despite the COVID-19 pandemic, the turnout in the 2020 presidential elections was the second-highest since 1989. The glib answer might be that voters were simply availing themselves of the opportunity to leave the house, however briefly, since COVID-19 measures had largely confined people to their homes for most of the year. More likely, albeit paradoxically, heightened voter interest was triggered by political autocratisation, the other plague that Poles have been struggling with, in this case since 2015. The election was won by the incumbent, Andrzej Duda, whose advantage was credited to his appeal among less-educated and older people living in rural areas. In the end, the governing Law and Justice (PiS) party, which had backed Duda’s campaign, managed to avoid cohabitation-related inconvenience for the second time.
The article presents the voting behaviour in the municipality of Szadek in the elections of 2015. The investigation of the electoral behaviour comprises the turnout and voting results in each of the electoral districts, and a synthetic city-countryside comparison. The article is an attempt to explain the variation in voter turnout and transfers within the electorate.
PL
Artykuł prezentuje zachowania wyborcze mieszkańców gminy Szadek w wyborach z 2015 r. na prezydenta RP oraz do sejmu i senatu. W ramach zachowań wyborczych przedstawiono frekwencję wyborczą oraz wyniki głosowań w rozbiciu w każdym z obwodów wyborczych oraz w ujęciu syntetycznym miasto–wieś. W artykule została podjęta próba wyjaśnienia zróżnicowania frekwencji wyborczej oraz przesunięć wewnątrz elektoratów.
Ecological security is pivotal component of the national security of the Republic of Poland, announced by the President of the Republic of Poland. The growing awareness of citizens and the intense civilization development have made it the center of the debate on the world around us and the fate of future generations. The essence of the issue is evidenced by the fact, that in 2020 candidates for the office of the President of the Republic of Poland decided to include sozology in their original election documents. The aim of this publication is to show the differences and similarities between the postulates concerning the ecological safety of Poland, presented by the 6 contenders for the title of the head of state. The author analyzed program brochures, speeches at election conventions, social media entries, press articles and available scientific literature to verify the substantive tone of the campaign discourse in this dimension.
PL
Bezpieczeństwo ekologiczne jest kluczowym komponentem bezpieczeństwa narodowego RP, nad którym piecze piastuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Rosnąca świadomość obywateli oraz intensywny rozwój cywilizacyjny sprawiły, że znajduje się w centrum debaty nad otaczającym nas światem i losem przyszłych pokoleń. O istocie problematyki świadczy fakt, że kandydaci na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 2020 roku postanowili uwzględnić sozologię w autorskich dokumentach programowych. Celem niniejszej publikacji jest wskazanie różnic i podobieństw między postulatami dotyczącymi bezpieczeństwa ekologicznego Polski, które zaprezentowało sześciu pretendentów do miana głowy państwa. Autor poddał analizie broszury programowe, wystąpienia na konwencjach wyborczych, wpisy w social mediach, artykuły prasowe oraz dostępną literaturę naukową, by zweryfikować merytoryczny wydźwięk kampanijnego dyskursu w tym wymiarze.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.