able tourism is not considered as a form of tourism. The category „sustainable tourism” is an axiological category. The concept of „sustainable tourism” has the status of a universal idea. In the sustainable tourism model, social, economic and aesthetic needs are emphasized. They are not distributed symmetrically between groups of tourism subjects. Sustainable tourism, considered as a model for the whole tourism, must include the right to limit development and forms of tourism in the name of preserving exceptional and universal human goods. Essential for the problem of sustainable tourism seems to be the question: Is sustainable tourism adapted to the principles of modern civilization, or is it a model of action that will bring about change in the social space of the present? Keywords relating to the fair and equitable sharing of income from tourism have an overtone both social and political, in the discovery of many revolutionary ideologies. The idea of sustainable tourism indicates the link between the possibilities of meeting the universal need for travel and the need to preserve the world these travels take place. The concept of sustainable tourism seems to be a social ethos that accentuates the kind of solidarity of a man who takes responsibility for his social order and the acquired cultural and natural heritage. An important issue for the tourism development seems to be the nature of orthodoxy sustainability.
PL
Turystyka zrównoważona nie jest uznawana za formę turystyki. Kategoria „turystyki zrównoważonej” jest zatem kategorią aksjologiczną. Wyraża pewien ideał odnoszący się do obrazu społeczeństwa idealnego. Pojęcie „turystyki zrównoważonej” ma status idei uniwersalnej. W modelu turystyki zrównoważonej akcentuje się potrzeby społeczne, ekonomiczne i estetyczne. Nie są one symetrycznie rozłożone między tymi grupami podmiotów. Turystyka zrównoważona traktowana jako model odnoszący się do całej praktyki turystycznej człowieka musi zawierać w sobie przyzwolenie dla ograniczania rozwoju i form turystyki w imię zachowania dóbr wyjątkowych i dla człowieka uniwersalnych. Istotowym dla problematyki turystyki zrównoważonej wydaje sie byc pytanie: Czy turystyka zrównoważona ma dostosować sie do zasad działania obowiązujących we współczesnej cywilizacji czy ma być wzorem działania, który przyniesie zamiany w całej społecznej przestrzeni współczesności? Hasła odnoszące się do sprawiedliwego i równego podziału dochodu z turystyki mają wydźwięk tak społeczny jak i polityczny, odnajdowany w wielu ideologiach rewolucyjnych. Idea turystyki zrównoważonej wskazuje na związek między możliwościami zaspokojenia powszechnej potrzeby podróżowania a konieczności ochrony i zachowania świata, w którym owe podróże się urzeczywistniają. Koncepcja turystyki zrównoważonej wydaje się mieć charakter etosu społecznego akcentującego gatunkową solidarność człowieka biorącego odpowiedzialność za tworzony przez siebie porządek społeczny i otrzymane dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze. Istotną kwestią wydaje się być natura owej ortodoksji zrównoważenia.
W ostatnich latach, wskutek burzliwych kryzysowych doświadczeń, badacze zaczęli dostrzegać konieczność dążenia nie tylko do poprawy konkurencyjności gospodarek rozumianej przez pryzmat poprawy produktywności, ale również do osiągnięcia tzw. zrównoważonej konkurencyjności. Ta nowa koncepcja koncentruje się nie tylko na poprawie produktywności wykorzystania posiadanych zasobów materialnych i niematerialnych, ale akcentuje też dążenie do zapewnienia równowagi społecznej oraz zrównoważonego wykorzystania środowiska naturalnego. Kluczowe miejsce w tej koncepcji zajmują innowacje. Celem artykułu jest określenie czy i w jakim stopniu innowacje społeczne oraz ekoinnowacje, przyczyniają się do kształtowania przewag konkurencyjnych polskiej gospodarki ujmując konkurencyjność w jej zrównoważonym wymiarze. Za pomocą indeksu ujawnionych przewag technologicznych (RTCA) obliczonego na podstawie statystyki patentowej określona została specjalizacja technologiczna Polski i dla całej UE 28 w zakresie podstawowych potrzeb ludzkich oraz technologii zarządzania ochroną środowiska i zmiany tej specjalizacji w latach 2000–2011. W kolejnym etapie analizy wykorzystano indeksy RTCA w obu tych obszarach patentowania jako miernik odpowiednio: innowacji społecznych i innowacji ekologicznych. Z analizy przeprowadzonej w artykule wynika, iż w okresie 2000–2011 te dwie nowe formy innowacji odgrywały ważną rolę w kształtowaniu zrównoważonej konkurencyjności polskiej gospodarki.
EN
This paper focuses on competitiveness seen from macroeconomic perspective, but understood in a new, non-traditional, expanded way. It is the concept of sustainable competitiveness, which refers not only to improvements productivity, but also includes some additional aspects related to the environmental and social issues. Innovation remains the key element of this concept, however, apart from technological innovation, new forms of innovation, such as eco-innovations and social innovations play a significant role in it. The main objective of this paper is to find out to what extent these two new forms of innovation are correlated with Poland’s competitiveness. Using a revealed technological advantage (RTCA) index based on patent statistics changes in technological specialization have been identified for Poland and for the whole EU 28 in the fields of environmental management technologies and human necessities in the period of 2000–2011. In the next step of the analysis RTCA indices in both fields have been used as proxies for eco-innovations and social innovations respectively. This paper shows that in the period of 2000–2011 these two new forms of innovation played an important role in shaping sustainable competitiveness of the Polish economy.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.