The subject of the art/craft distinction continues to occupy a marginalized position in the history of modern and contemporary art and remains almost invisible as an object of critical inquiry. The marginalization of craft will be pointed out here, yet the article does not aim at a unilateral defense of craft as art, since reversing the hierarchy of art and craft or dismissing it outright seems to be a mistake. Rather, it will focus on the changing dynamics of the hierarchy of art and craft and will present the marginalization of craft as an illuminating example of power and authority at work in the art world. The article aims to show how craft – typically marginalized or even invisible as a force shaping the art scene under modernism – was implicitly central to modernism’s constitution and has explicitly become one of the most prolific spheres of artistic activity today. The article primarily aims to present the moment of the emergence and perpetuation of the historical distinction between art and craft. Then, it goes on to shed some critical light on one particular medium that was traditionally associated with craft, namely fiber and the way this material was showcased in American art in the 1960s and 1970s. The article demonstrates how three different groups of artists negotiated the boundaries between art and craft. Finally, it goes on to present how contemporary artists embrace craft and how craft continues to act as a touchstone of what is designated as art, aesthetics, their centers and margins.
PL
Rozważania dotyczące relacji pomiędzy sztuką a rzemiosłem nie są często podejmowane przez historyków sztuki, estetyków czy filozofów. Z tego względu nadrzędnym celem artykułu jest ukazanie historycznej marginalizacji rzemiosła. Nie ucieka się on jednak do jednostronnej obrony rzemiosła jako prawowicie należącego do dziedziny sztuk pięknych, a raczej ukazuje zmienną dynamikę konstruowanych hierarchii oraz przedstawia marginalizację rzemiosła jako przykład działania władzy i autorytetu w świecie sztuki. Artykuł, ukazując szersze tło relacji pomiędzy sztuką a rzemiosłem, opisuje związki istniejące pomiędzy sztuką a rzemiosłem w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Praca analizuje trzy odmienne grupy artystów tworzących w tym czasie prace z filcu i w efekcie trzy odmienne sposoby rozumienia relacji sztuka–rzemiosło będące rezultatem marginalizacji rze-miosła. Ostatnia część artykułu ukazuje liczne punkty przecięcia istniejące pomiędzy rzemio-słem a współczesnymi praktykami artystycznymi. Ich analiza umożliwia rewizję naszych po-glądów dotyczących tego, co uważamy za sztukę, estetykę, ich centrum oraz marginesy.
This paper presents some of the critical stages in the evolution of the concept of wilderness in American thought and its revisions. First, it shows the transformation of the idea of wilderness in American culture from something to be feared, to something to be conquered, to something to be cherished by modern environmentalism and demonstrates how nature discourse may perpetuate dualistic relations with wilderness. Than it analyzes some criticisms and responses to the traditional idea of wilderness known as the great new wilderness debate and attempts to put the concept of wilderness not only into American but also a more global perspective.
This article discusses the role of context in arts and aesthetic theory and demonstrates that contextual analysis broadens our understanding of these two realms. It demonstrates a codification of an important controversy in aesthetic theory and arts between formalist and contextualist theories. It serves as a means to highlighting some moments in the development of aesthetics and arts that contributed to the rejection of old paradigms (disinterest theory, formalism) and instigated a move towards a more context-focused analyses of art and aesthetics.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.