W dzisiejszych czasach bardzo łatwo wykluczyć kogoś nie tyle z własnego życia, ile z całego społeczeństwa, które zdaje się nie akceptować ludzi „zbędnych”. Takimi osobami są bez wątpienia więźniowie i osoby opuszczające zakłady karne. Autora artykułu nie interesowały badania empiryczne; miał raczej na celu zwrócenie uwagi na omawiany problem i ewentualne próby przeciwdziałania. Po omówieniu tematu wykluczenia społecznego i jego oddziaływania na omawiane grupy autor skoncentrował się na trudnościach i przeciwnościach, z którymi zmagają się oni w prawdziwym życiu. Wnioski, które podaje, świadczą o głębokim przemyśleniu podjętego tematu i dotyczą rodzajów wsparcia udzielanego osadzonym w zakładach karnych, pomocy instytucjonalnej (zarówno na etapie odbywania kary, jak również i później, po wyjściu na wolność), a także postulatów w zakresie zmian postpenitencjarnych. Konkluzją artykułu jest nawoływanie do reform, które po winny nastąpić nie tylko w strukturach państwa, ale przede wszystkim w sposobie myślenia współczesnych ludzi.
EN
Nowadays, it is very easy to exclude someone not only from our lives but also from the society. Prisoners and ex-prisoners are undoubtedly socially rejected people often treated like outcasts. The author of the article was not interested in an empirical research, but rather he aimed to point out the existing problem and eventual attempts to counteract it. After describing the issue of social exclusion and its effects on the post prison societies, the author focuses on difficulties and hardships they struggle with in the real life. The author provides us with an in-depth analysis of conclusions concerning different types of help and support for inmates, institutional support (not only for inmates in prison but also for released convicts) and lasting changes that need to be made. The conclusion of the paper is the call for reform that should take place not only in the structures of the state but first of all in the way of thinking of contemporary people.
The paper attempt to discuss the goals and methods that should characterize the Christian and responsible upbringing. The main educational task is to help the pupil to discover, understand and respect values related to certain aspects of his life. Responsible education is a holistic look at the whole person, who should learn to not only think, but also to love and work. Positive motivation, language, communication and educational content, referring to the experience and aspirations of pupils, exposing threats, which is a graduate, capturing the illusion of „easy happiness” are just some of them. All this allows us to appreciate the value and dignity of the human person who, for unknown reasons, tend to decline throughout the educational process.
PL
Podstawowym wychowawczym zadaniem jest takie pomaganie wychowankowi, by w swoim postępowaniu odkrył, zrozumiał i respektował te wartości, które odnosić się będą do poszczególnych sfer jego życia. Uczyć człowieka myśleć, kochać i pracować oznacza nie tylko formować jego określoną sylwetkę i osobowość, ale także urzeczywistniać model społecznego funkcjonowania. Kompetentny wychowawca musi więc w taki sposób oddziaływać na wychowanka, by miał on możliwość i szansę odnalezienia coraz to nowszych wartości i kształtowania w sobie coraz to bogatszego człowieczeństwa. Odpowiedzialny wychowawca powinien wskazywać wychowankom optymalną drogę życia i być świadomy, że wyznaczone cele można osiągnąć za pomocą różnych metod. Motywacja pozytywna, język przekazu treści wychowawczych (odwołujący się do doświadczenia i aspiracji podopiecznych), demaskowanie zagrożeń, którym ulega wychowanek, wyłapywanie iluzji „łatwego szczęścia” to tylko niektóre z nich. Wszystko to pozwala docenić wartość życia i godność osoby ludzkiej, które z niewiadomych powodów zdają się zanikać w całym procesie wychowawczym.
W artykule poruszono zagadnienie medytacji chrześcijańskiej skoncentrowanej wokół nauczania benedyktynów – Johna Maina oraz jego następcy Laurence’a Freemana. Przedstawiono istotę, a także zwrócono uwagę na owoce, które przynosi uważna i codzienna praktyka medytacji. Omówiono także jej cel – nieustanną miłość Boga i wypływającą z niej miłość do drugiego człowieka, jak również wprowadzenie osoby ludzkiej w świat wartości oraz pomoc w coraz to doskonalszej realizacji własnego powołania i rozwijania życiowych talentów. Zwrócono uwagę na proponowane metody oraz ich przydatność w rozumieniu i rozwoju medytacji chrześcijańskiej. Autor ma nadzieję zaciekawić tematem medytacji i jej praktycznym wykorzystaniem nie tylko dla własnej korzyści, ale i w pracy z potencjalnym pacjentem, by pomóc mu odzyskać utracone zdrowie oraz równowagę psychiczną.
EN
The article discusses the issue of Christian meditation focused on teaching of Benedictine Father John Main and his successor, Father Laurence Freeman. It presents the essence of meditation and pays attention to the fruits of its attentive and everyday practice. Its purpose is discussed, namely, the constant love of God and flowing from it love of another human being, as well as the introduction of human person into the world of values and help given in realizing one’s own vocation in a more perfect way and develop one’s life talents. Attention is also paid to the proposed methods and their usefulness in the understanding and development of Christian meditation. The author hopes awake interested in the subject of meditation and its practical use - not only for one’s own benefit, but also in working with a potential patient to help him regain his lost health and mental balance.
W artykule postawiono najpierw pytanie o zbawienie jako zasadnicze dla każdej religii, w tym dla buddyzmu, który drogę do niego widzi w unicestwieniu cierpienia. Następnie przedstawiono cztery szlachetne prawdy (o cierpieniu, o jego powstaniu, zniszczeniu oraz drodze do zniszczenia cierpienia). Zaznaczono, iż naukę o nich wyłożył Budda po doświadczeniu najwyższego i doskonałego oświecenia. W dalszej kolejności podjęto analizę nirwany – bowiem zgodnie z tym, co głosił Budda, człowiek może „uwolnić się” od cierpienia i osiągnąć zbawienie właśnie w nirwanie. Dopiero na tym tle dokonano oceny nirwany w świetle chrześcijańskiej doktryny o zbawieniu. Stwierdzono, iż dla buddystów zbawienie jawi się w pewnym sensie jako samospełnienie (osiągnięcie samego siebie), a także rezultat wewnętrznej świadomości. Ponadto w buddyzmie wyzwolenie osiąga się własnymi siłami. Z tego też względu chrześcijańska doktryna, w myśl której Jezus Chrystus jest jedynym Zbawicielem, nie może być przez buddystów uznana.
EN
The article first presents the question of salvation as essential for every religion, including Buddhism, which sees the annihilation of suffering as a way to it. Then four noble truths are presented (about suffering, about its origin, destruction and the way to the destruction of suffering). It is emphasized that Buddha was teaching about them after experiencing the supreme and perfect enlightenment. Next, the analysis of nirvana is made - in accordance with what the Buddha proclaimed, man can ”free himself” from suffering and achieve salvation in nirvana. It is only with this background that the assessment of nirvana in the light of the Christian doctrine of salvation became possible. It was found that for the Buddhists, salvation appears in a sense as self-fulfillment as well as the result of internal consciousness. Furthermore, in Buddhism liberation is achieved by one’s own strength. For this reason, the Christian doctrine of Jesus Christ as the only Savior cannot be recognized by Buddhists.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.