Fr Joseph Łaś was born on March 19th 1907 in Stary Sącz. He joined Jesuits in 1922 and studied music in Lwów City at the Pedagogical Department of Conservatory (1933–1935). He spent most of his life time in Cracow, 26 Kopernika Street as a chaplain in a local clinic and as a conductor of students choirs. His most important work was a monograph: The tonality of Gregorian melodies – theory versus reality, edited in 1965. In it he criticized there the Middle Ages theory of modality and the hexachords theory presented by Guido of Arezzo. Fr. J. Łaś claimed that at least 1000 Gregorian melodies in the Liber ususalis Missae et Officii have not enough well designed tonality, because of lacking flat after the clefs. This simplified way of record caused a false and narrow view of the richness of Gregorian chants. As a matter of fact the tonalities of these chants reach from g-major to b-major. After the Vatican II Fr. Joseph was occupied by publishing a series of papers on the liturgical music. In 1978 he published together with Fr S. Ziemiański SJ a big songbook, for the organists: Let us praise the Lord! A collection of the more recent church songs with the organ accompaniment. The book was vehemently criticized by prof. Jerzy Pikulik, but the above authors tried to defend themselves against his criticism. Fr. J. Łaś composed some 60 original songs all by himself. Apart from that he used to harmonize a lot of existing popular church chants. Posthumously has been published in 2002 by Fr. S. Ziemiański a booklet of Fr. J. Łaś Harmonization of the modal chants.
PL
Ks. Józef Łaś urodził się 19 marca 1907 r. w Starym Sączu. Wstąpił do jezuitów w 1922 r. Studia muzyczne odbył we Lwowie na Wydziale Pedagogicznym przy Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego w latach 1933–1935. Większą część życia spędził w Krakowie jako kapelan kilku klinik oraz nauczyciel śpiewu w Kolegium Księży Jezuitów przy ul. Kopernika 26. Owocem studium nad chorałem gregoriańskim była jego książka pt. Tonalność melodii gregoriańskich – teoria a rzeczywistość, wydana przez Wydawnictwo WAM w Krakowie w 1965 r. Praca ta zawiera krytykę średniowiecznej teorii modalności oraz teorii heksachordalnej Guidona z Arezzo. Ks. J. Łaś stwierdził, że około 1000 melodii gregoriańskich posiada nieścisłe oznaczenie tonalności w Liber usualis Missae et Officii, polegające na braku bemola przy kluczu; że dźwięk b-molle, pisany przygodnie, ma znaczenie stopnia diatonicznego w skali transponowanej; że wachlarz modulacyjny melodii gregoriańskich wykazuje przynależność do czterech skal tonalnych: od skali z jednym krzyżykiem aż do skali z dwoma bemolami. Po Soborze Watykańskim II ks. J. Łaś włączył się w dyskusję nad kształtem polskiej muzyki liturgicznej, publikując szereg artykułów w „Ruchu Biblijnym i Liturgicznym”. W 1978 r. wraz z autorem niniejszego artykułu wydał obszerny (189 stron w formacie B4) śpiewnik dla organistów pt. Wysławiajmy Pana. Zbiór nowszych pieśni kościelnych z towarzyszeniem organów. Śpiewnik ten spotkał się z krytyką ze strony ks. prof. J. Pikulika z Warszawy. Autorzy śpiewnika odpowiedzieli na tę krytykę w artykule pt. W sprawie współczesnej pieśni kościelnej. Własnych pieśni skomponował ks. J. Łaś ok. 60. W swej twórczości kompozytorskiej skupił się przede wszystkim na harmonizacji. Pośmiertnie została wydana broszurka pt. Harmonizacja melodii modalnych (red. S. Ziemiański), będąca streszczeniem jego głównego dzieła (Kraków 2002). Ks. J. Łaś zmarł w Krakowie 25 lipca 1990 r., do końca poświęcając się muzyce kościelnej.
The conception of time, presented by St. Augustine, unites within itself the physical-philosophical views of Aristotle, and its own psychological view concerning the lived experience of the flow of sensory impressions from the past towards the future. H. Majkrzak (1999) underlines, in Augustine, the existential moment of time. The time of a human life is limited: it is situated within borders stretching from the day of birth to the day of death. This faithful and precise representation of the Augustinian conception of time, nevertheless brings the reader up against a problem: What value does it have today?
The above paper presents the problem of evil according to Aristotle. It appears after all in the theodicy, where a philosopher admits the existence of all-good and all-powerful God the Creator and at the same time may state the evidence of physical and moral evil in the world. Moreover some philosophers argue and say that the existence of evil implies the nonexistence of God itself. In order to defend the idea of God against this criticism, we ought try to define precisely the concepts of God’s goodness and His omnipotence. Very important to solve the problem of evil is also its right understanding. According to Aristotle the evil is a kind of disorder or deviation from the right nature. He distinguishes the physical and moral evils. In the final point of the paper there are proposed some solutions to these problems of evil.
This article discusses the problem of movement. The meaning of the term “movement” has undergone more changes in the course of history than any other term. The main change has been the immobilizing of movement. To show this, the author briefly presents the vicissitudes of its development from antiquity to the present. The relation between force and movement is also considered. In this matter the author follows the approach of Fr. John Dorda SJ, who proves that forces are not efficient causes, but rather formal causes. The fields of forces do not influence movement generally, but only its shape and trajectory. To illustrate this, four cases are presented and the Lorentzian equation is adduced. The problem of the ontological status of movement has been discussed at some length. It is argued that movement cannot be reduced to geometrical relations alone.