Związki pomiędzy prawem konkurencji a prawem zamówień publicznych są wielopłaszczyznowe. Jednym z problemów na styku powyższych regulacji jest kwestia wpływu naruszenia prawa konkurencji na udział w przetargach publicznych. W toku rozwoju prawa i orzecznictwa UE dotyczącego zamówień publicznych widać wyraźną tendencję do coraz szerszego przyjmowania możliwości wykluczenia naruszycieli prawa antymonopolowego z postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. W niektórych sytuacjach sankcja wykluczenia z możliwości ubiegania się o zamówienie publiczne może być o wiele poważniejsza niż ewentualne kary administracyjne nakładane przez Prezesa UOKiK czy KE. Kwestia wykluczenia naruszycieli prawa konkurencji rodzi wiele pytań dotyczących m.in. zakresu naruszeń, które mogą być podstawą do wykluczenia, a także tego, kto i na jakim etapie powinien decydować o wykluczeniu itp. Wskazana problematyka jest niezwykle istotna, 18 kwietnia 2016 r. upływa bowiem termin implementacji nowej Dyrektywy 2014/24/UE regulującej prawo zamówień publicznych. W związku z tym ważne jest zrozumienie prawa i orzecznictwa unijnego we wskazanej materii, co też będzie przedmiotem artykułu.
EN
Relations between competition law and public procurement are multi-dimensional – competition law infringements acting as a basis for exclusion from public procurement are one of the key issues here. A tendency is visible alongside legislative and jurisprudential developments in EU law concerning public procurement, to broaden the scope for the exclusion of antitrust infringers from public procurement. In some case, exclusion from public procurement may prove a more severe penalty for economic operators than administrative fines levied by the President of UOKiK or the European Commission. However, such exclusion raises many questions including: what is the scope of the substantial infringements which might lead to exclusion or who and when is able to decide on the matter. Keeping in mind that Directive 2014/24 regarding public procurement must be implemented by 18 April 2016, it is fair to say that this is a very important issue at the moment. Hence, it is essential to fully understand EU directives and jurisprudence regarding that matter as presented in the paper.
Pojęcie unii i fuzji personalnej odnosi się do sytuacji, w której określone osoby fizyczne pełnią jednocześnie funkcje w organach dwóch przedsiębiorców. Wskazana instytucja jest uregulowana niejednolicie w różnych systemach prawa ochrony konkurencji. W prawie polskim unia (fuzja) personalna stanowi element definicji „przejęcia kontroli”. Przedmiotem artykułu jest krytyczna analiza obecnych rozwiązań zawartych w uokik z 2007 r., z uwzględnieniem historycznego rozwoju regulacji, a także praktyki jej stosowania. Tezą artykułu jest stwierdzenie, że obecna regulacja unii (fuzji) personalnych jest w dużym stopniu wadliwa i powinna zostać zreformowana.
EN
Interlocking directorates (“IDs”) refers to a practice of members of a corporate board of directors serving on the boards of more than one corporation. There is no uniform approach to IDs in different legal systems. Under Polish law, ID is an element of the definition of the acquisition of control. The subject matter of the paper is critical analysis of historical development of regulation of IDs under Polish law, current rules governing IDs under Polish law and decisional practice of Polish Competition Authority in that respect. In the author’s view, current Polish antitrust rules on IDs are flawed because they consider the mere existence of ID as a measure enabling exercise of control over undertaking. The paper provides more detailed analysis on the relationship between ID and the concept of control. It also provides ideas how to properly understand IDs under the current Polish law as well as it shows how the regulation of IDs should be reformed.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.