Autoreklama, pozwalająca partiom politycznym zaprezentować się jako ugrupowania ludzi odpowiedzialnych, doświadczonych i ambitnych, odgrywa w propagandzie przedwyborczej kluczową rolę. W kampanii wyborczej do parlamentu w 2007 roku, by zaskarbić sobie sympatię wyborców, politycy głównych ugrupowań – PO i PiS-u – wykorzystywali zarówno jawne, jak i ukryte sposoby autoprezentacji. W pierwszej grupie znalazły się m.in. formy czasownika w pierwszej osobie liczby mnogiej, w drugiej – zabiegi ingracjacyjne i środki językowe takie jak metafory i presupozycje. Podstawowym zadaniem artykułu jest wykazanie, że PO i PiS w przedwyborczej autoprezentacji wykorzystują te same mechanizmy (głównie manipulacyjne) werbalnego oddziaływania na wyborców, choć sposób wypowiedzi polityków należących do tych ugrupowań, ich poglądy czy partyjne programy znacznie się różnią.
EN
Self-promotion, which allows political parties to present themselves as a group of people who are reliable, experienced and ambitious, plays a key role in pre-election propaganda. In the parliamentary election campaign in 2007, politicians of the two leading rival parties — PO and PiS — used both explicit and implicit ways of self-presentation with the aim of winning the sympathy of voters. The explicit means included the first person plural verb forms; the implicit means- a much larger group- encompassed various ingratiation techniques and linguistic means such as metaphors or presuppositions. The main goal of the following article is to demonstrate that the pre-election self-presentation of PO and PiS uses the same (mostly manipulative) mechanisms of verbal influence on voters, although the rhetoric, views, or agendas of both parties vary considerably.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.