Background Of many diseases and disorders of the nervous system Parkinson’s disease (PD) deserves a particular attention for its specific effects having an impact on the ability to undertake different forms of professional and economic activities. Due to the constantly growing incidence rate and the lowering age of patients, PD is becoming more and more serious social problem. The aim of this study was to determine the effects of professional work and physiotherapy on the quality of live in people with Parkinson’s disease. Material and Methods The research was carried out on 109 people with diagnosed PD of stage II according to the Hoehn and Yahr classification. They were divided into professionally working and non-working subjects and those participating and not participating in physiotherapy programs. The Unified Parkinson’s Disease Rating Scale (UPDRS), was used to estimate the patients’ clinical status. The Parkinson’s Disease Questionnaire (PDQ-39), the Quality of Life Short Form (SF-36) Questionnaire and the Parkinson’s Disease Quality of Life Questionnaire (PDQL) were used to estimate the quality of life. Results In all groups statistically significant differences were observed in each of the used scale. The PDQ-39 (F = 5.278, p = 0.04), SF physical component (F = 4.24, p = 0.005), SF mental component (F = 3.45, p = 0.021), PDQL (F = 6.57, p = 0.003). The highest quality of life was noticed in people working professionally and participating in physiotherapy programs. Conclusions Professional activity and participation in properly planned physiotherapy help reduce the symptoms and improve the quality of life of people with Parkinson’s disease. The study showed that the quality of life of people with PD is determined by professional work and participation in the process of rehabilitation. Med Pr 2017;68(6):725–734
PL
Wstęp Z wielu schorzeń i zaburzeń układu nerwowego, których swoiste skutki wpływają na możliwość podejmowania różnych form aktywności zawodowej, na szczególną uwagę zasługuje choroba Parkinsona (Parkinson’s disease – PD). Stanowi ona coraz większy problem społeczny ze względu na rosnącą liczbę zachorowań i coraz niższy wiek pacjentów. Celem badań było określenie wpływu pracy zawodowej i rehabilitacji ruchowej na jakość życia osób z PD. Materiał i metody W badaniach uczestniczyło 109 osób z rozpoznaną PD w II stopniu zaawansowania według skali Hoehn i Yahr. Badani zostali podzieleni na osoby pracujące i niepracujące oraz uczestniczące i nieuczestniczące w procesie rehabilitacji. Do określenia stanu klinicznego zastosowano Ujednoliconą Skalę Oceny Choroby Parkinsona (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – UPDRS). Do określenia jakości życia wykorzystano skale: Kwestionariusz Choroby Parkinsona (Parkinson’s Disease Questionnaire – PDQ-39), Kwestionariusz Oceny Jakości Życia SF-36 (SF-36 – short form, wersja skrócona) i Kwestionariusz Jakości Życia Osób z Chorobą Parkinsona (Parkinson’s Disease Quality of Life Questionnaire – PDQL). Wyniki Uzyskane wyniki wykazały istotne statystycznie różnice międzygrupowe w ocenie jakości życia we wszystkich badanych skalach: PDQ-39 (F = 5,278, p = 0,04), SF komponent fizyczny (F = 4,24, p = 0,005), SF komponent psychiczny (F = 3,45, p = 0,021) i PDQL (F = 6,57, p = 0,003). Wnioski Aktywność zawodowa oraz udział w odpowiednio zaplanowanych zajęciach fizjoterapeutycznych wpływają na zmniejszenie stopnia nasilenia objawów i poprawę jakości życia osób cierpiących na PD. Badania wykazały, że jakość życia osób z PD jest uwarunkowana pracą zawodową i udziałem w procesie rehabilitacji ruchowej. Med. Pr. 2017;68(6):725–734
Background: The role of physical activity (PA) in the prevention and treatment of civilization diseases has been recognized by the medical society. Despite extensive knowledge and well-documented evidence of health aspects of PA, the identification and assessment of the PA level in various social and professional groups are still needed. The main goal of this research was to work out a preliminary assessment of possible relationship between recreational physical activity and reduced common musculoskeletal disorders in nurses. Material and Methods: The study included 93 nurses, aged 41.4±7.31, with body height of 164.4±7.04 and body weight of 64.5±10.8. The Nordic Musculoskeletal Questionnaire (NMQ) was applied to assess pain and the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) (long version) to assess the level of physical activity. The intergroup differences, due to the occurrence of pain and physical activity levels, were determined using the Mann Whitney test and the Kruskal Wallis test. To evaluate the significance of individual factors potentially influencing the onset of musculoskeletal pains, the Chi² test for independence was performed. Results: Over 70% of the examined nurses reported musculoskeletal complaints, mostly related with lower back pain. Taking up recreational activity, of at least moderate to vigorous physical activity (MVPA), reduces the risk of musculoskeletal disorders. Conclusion: It is most likely that recreational physical activity at appropriate parameters may prevent musculoskeletal disorders, especially in nurses with long work experience. However, this hypothesis needs to be verified by experimental studies with use of objective tools for the assessment of physical activity. Med Pr 2014;65(2):181–188
PL
Wstęp: Środowisko medyczne dostrzega rolę aktywności fizycznej (AF) w profilaktyce i leczeniu chorób cywilizacyjnych. Mimo jednak bogatej i dobrze udokumentowanej wiedzy o zdrowotnych aspektach AF pilną potrzebą jest diagnoza i ocena poziomu AF w różnych grupach społecznych i zawodowych. Głównym celem pracy jest wstępna ocena domniemanego związku rekreacyjnej aktywności fizycznej z występowaniem typowych dolegliwości mięśniowo-szkieletowych u pielęgniarek. Materiał i metody: Badaniami objęto 93 pielęgniarki w wieku 41,4±7,31 lat, o wysokości ciała - 164,4±7,04 cm i masie ciała - 64,5±10,8 kg. Do oceny dolegliwości bólowych w różnych częściach narządu ruchu wykorzystano kwestionariusz „Nordic Musculoskeletal Questionnaire" (NMQ). Do oceny poziomu aktywności fizycznej zastosowano Międzynarodowy Kwestionariusz Aktywności Fizycznej w wersji długiej (IPAQ long). Do określenia zróżnicowania międzygrupowego ze względu na występowanie dolegliwości bólowych oraz poziom aktywności fizycznej zastosowano test U Manna-Whitneya oraz Kruskala-Wallisa. W ocenie znaczenia poszczególnych czynników potencjalnie wpływających na występowanie dolegliwości mięśniowo-szkieletowych zastosowano analizę regresji logistycznej jednowymiarowej. Wyniki: Ponad 70% badanych zgłaszało dolegliwości mięśniowo-szkieletowe. Najczęściej dotyczyły one dolnego odcinka kręgosłupa. U kobiet podejmujących co najmniej umiarkowaną aktywność fizyczną (moderate to vigorous physical activity - MVPA) dolegliwości mięśniowo-szkieletowe występowały rzadziej. Wnioski: Prawdopodobnie rekreacyjna aktywność fizyczna o prozdrowotnych parametrach może stanowić skuteczną formę profilaktyki dolegliwości mięśniowo-szkieletowych, zwłaszcza u pielęgniarek. Hipoteza ta wymaga jednak weryfikacji w toku eksperymentalnych badań z wykorzystaniem m.in. obiektywnych narzędzi oceny aktywności fizycznej. Med. Pr. 2014;65(2):181–188
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.