The voice is an important element of human life. Nowadays, the object of interest is both the material, formal and symbolic layer of voice. The inability to define the concept explicitly and fully and the identification of various voice functions in relation to the subject and Others proves the need for sensitivity to the voice – not only in its more linguistic form during direct communication, but also as the expression or exchange of vocal signals and signs or a significant component of the identity of the communicating entity. The voice conceptualizations cited in the article confirm that the areas of voice research in the individual and social dimension are closely related.
PL
Głos jest istotnym elementem życia człowieka. Współcześnie przedmiot zainteresowania stanowi zarówno materialna, formalna, jak i symboliczna warstwa głosu. Niemożność jednoznacznego i pełnego zdefiniowania pojęcia oraz identyfikacja różnych funkcji głosu w relacji z podmiotem i Innymi dowodzi konieczności uwrażliwienia na głos – nie tylko w jego bardziej ujęzykowionej formie, podczas komunikacji bezpośredniej, ale również jako ekspresji bądź wymiany wokalnych sygnałów i znaków czy istotnej składowej tożsamości komunikującego się podmiotu. Przytoczone w artykule konceptualizacje głosu potwierdzają, że obszary jego badania w wymiarze indywidualnym i społecznym są ze sobą ściśle związane.
Matthew Lipman’s P4C (Philosophy for Children) method, which in Poland took the names: philosophising with children, philosophical investigations with children, workshops in philosophy, workshop classes in philosophy, workshops on philosophical research, is based on a discussion in which children are the active participants and creators of the classes. In the course of the investigations, one can observe children’s communication behaviour in the dialogue, the level of language and communication skills, the specificity of the child’s thinking and the ability to negotiate or interpret meanings in a peer group. The conducted research on communication shows that for five- and six-year-old children ‘communication’ is primarily about building relationships and reciprocity of linguistic actions.
The article points out that the problem of the main binary relation in speech-language therapist (therapist-patient) and the interrelated relationship (speech-language therapist-patient-family/carer) should be addressed with respect to dialogue personalization, respecting the autonomy of each participant in speech-language therapy as well as the specificity of the primary group (family) and secondary (organizational, contractual). The sequence of appropriate interactions, that is, the interactions of the main actors of the diagnostic and therapeutic process, can transform into a lasting relationship and thereby influence the progress in speech-language therapy and the quality of the patient's life, if personal contacts and language announcements are reciprocated with kindness, respect and willingness partner collaboration.
The aim of this article is to present a different understanding of cluttering: not in the category of ‘fluency disorders’, but as a complex language and communication dis-order. A complementary approach to the phenomena of order and disorder was proposed in relation to the non‑antagonistic mythical and religious concept of the cosmos and chaos, linguistic adaptations of the theory of chaos, and considerations on the idea of chaosmos. Polish‑language speech therapy literature shows the examples of perceiving chaos and order in cluttering as mutually conditioning, non‑antagonistic forces. The article closes with postulates of opening to (neuro)diversity, bridging gaps between different language and communication orders as well as respecting by the recipients a sufficiently structured way of speaking, a way in which a clutterer communicates.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie innego niż w kategorii „zaburzenia płynności” rozumienia giełkotu, tj. jako złożonego bezładu językowo‑komunikacyjnego. Zaproponowano komplementarne ujęcie zjawisk ładu i bezładu, nawiązując do nieantagonistycznej mityczno‑religijnej koncepcji kosmosu i chaosu, humanistycznych, w tym lingwistycznych adaptacji teorii chaosu oraz rozważań na temat idei chaosmosu. W polskojęzycznych publikacjach logopedycznych wskazano przykłady ujmowania chaosu i porządku w giełkocie jako sił wzajemnie się warunkujących, nieantagonistycznych. Artykuł wieńczą postulaty otwarcia na (neuro)różnorodność, budowania pomostów pomiędzy różnymi porządkami językowo‑komunikacyjnymi oraz respektowania przez odbiorców wystarczająco uporządkowanego sposobu mówienia, sposobu porozumiewania się osoby z giełkotem.
In a speech disorder like cluttering, we need to consider the client’s perspective. This article presents the assumptions of evidence‑based speech therapy, with particular emphasis on the third pillar of Evidence Based Practice – EBP and the subjectivity of the client. The quoted statements of adult respondents to the survey are an example of considerations on the self‑awareness and meta‑consciousness of clutterers. They were confronted with speech therapy publications about six popular statements about people who clutter. Many of the popular a priori statements so far can be considered either myths about cluttering or judgments raising reasonable doubts and requiring further analysis. This indicates the need to undertake research in Poland to verify the previous statements about cluttering.
PL
W giełkocie, tj. wielowymiarowym i jeszcze nie do końca poznanym zaburzeniu płynności mowy, uwzględnianie perspektywy klienta wydaje się koniecznością. W niniejszym artykule na tle teorii podmiotowości i dialogiki zostały zaprezentowane założenia logopedii opartej na dowodach, ze szczególnym uwzględnieniem trzeciego filaru Evidence‑Based Practice – EBP. Wypowiedzi dorosłych klientów stanowią egzemplifikację rozważań na temat samoświadomości i metaświadomości osób z mową bezładną, dodatkowo zostały one skonfrontowane z fragmentami publikacji logopedycznych o sześciu popularnych stwierdzeniach na temat osób z doświadczeniem giełkotu. Wiele ze znanych apriorycznych twierdzeń obecnie może zostać uznanych za mity o mowie bezładnej albo konkluzje budzące uzasadnioną wątpliwość i wymagające dalszej pogłębionej analizy. Wskazuje to na konieczność podjęcia w Polsce badań weryfikujących dotychczasowe sądy na temat mowy bezładnej.
It is a common assumption that the speech therapist specializes in speech disorders, including articulation. However, patients often visit their offices with the demand of voice disorders before, during, or after phoniatric treatment. The main motivation is to improve the quality of communication at work or with the immediate environment, and ultimately also to enhance the quality and comfort of life. Among the causes of voice disorders we can name physical stress, regardless of age and psychosocial burden, which especially affect adults who use the voice professionally. Often voice disorders are diagnosed with children already in preschool and in early school age, among youths and students, as well as with mature people or in senior age. Therefore, patients with voice disorders may be any family member. The aim of the comprehensive treatment of voice disorders is to restore the patient’s voice organ to a state which will enable him possibility to realize his social, emotional and professional needs. This objective is in line with world standards, determined by the definition of health, which also takes into account changes in the mental and social life of the patient, improving the quality of human life (Quality of Life – QoL). Therefore, during the elimination of voice disorders it is essential to be aware of voice hygiene (including a good atmosphere at home and at work, dealing with stress, proper conditions in the environment, as appropriate humidity, temperature and air quality) as well as logopedics-phoniatrics rehabilitation, including both exercise techniques of the voice (relaxation, breathing, phonation and articulation exercises), as well as breathing- -phonation-articulating coordination. The effectiveness of therapy largely depends on the patient's daily activity, including the awareness and involvement of the entire family – which significantly affect patient’s positive motivation to participate in treatment and their willingness to make the necessary changes in their lives.
PL
W powszechnym mniemaniu logopeda jest specjalistą od zaburzeń mowy, w tym artykulacji. Jednak do gabinetów często trafiają pacjenci z zaburzeniami głosu przed, w trakcie bądź już po leczeniu foniatrycznym. Główną motywacją jest poprawa jakości komunikacji w pracy bądź z najbliższym otoczeniem, a w efekcie również podniesienie jakości i komfortu życia. Wśród przyczyn zaburzeń głosu wymienia się obciążenia fizyczne, bez względu na wiek oraz psychospołeczne, które w szczególności dotykają osób dorosłych zawodowo posługujących się głosem. Nierzadko zaburzenia głosu diagnozuje się u dzieci już w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, młodzieży, studentów, jak również osób dojrzałych czy w wieku senioralnym. Zatem pacjentem z zaburzeniami głosu może być każdy członek rodziny. Celem całościowego leczenia zaburzeń głosu jest przywrócenie takiego stanu na rządu głosu, który pozwoli realizować potrzeby socjalne, emocjonalne oraz zawodowe pacjenta. Cel ten zgodny jest ze standardami światowymi, które wyznacza definicja zdrowia, uwzględniająca także zmiany psychiczne i społeczne w życiu pacjenta, pod niesienie jakości życia człowieka. Dlatego też w eliminowaniu zaburzeń głosu istotna jest świadomość dotycząca higieny głosu (m.in. dobra atmosfera w domu i w pracy, umiejętność radzenia sobie ze stresem, właściwe warunki panujące w otoczeniu, jak optymalna wilgotność, temperatura i czystość powietrza) oraz rehabilitacja logopedyczno-foniatryczna, obejmująca zarówno ćwiczenia technik emisji głosu (relaksacja, ćwiczenia oddechowe, fonacyjne, artykulacyjne), jak też koordynacji oddechowo-fonacyjno-artykulacyjnej. Skuteczność terapii w dużej mierze zależy od codziennego funkcjonowania pacjenta, w tym świadomości, odpowiedniego i oczekiwanego przez pacjenta wsparcia oraz zaangażowania całej rodziny – które znacząco wpływają na pozytywną motywację do udziału w terapii czy wprowadzenia koniecznych zmian w życiu.
Komunikacja werbalna stanowi sprawność językową niezbędną człowiekowi do pełnego i właściwego funkcjonowania w społeczeństwie. Nabywanie języka przez dziecko, rozwój mowy w aspektach percepcyjnym i ekspresywnym oraz interakcyjnym w pierwszych latach życia odbywa się głównie w rodzinie, jest oparte na właściwych dla tej wspólnoty interakcjach językowo-komunikacyjnych. W artykule dokonano analizy interakcji werbalnych trzyletniego chłopca w środowisku domowym w celu ustalenia ich rodzaju, częstotliwości i jakości. Oceniono też poziom opanowania umiejętności komunikowania się w mowie na tle ogólnego rozwoju dziecka.
EN
Verbal communication represents a language skill which is necessary for the individual to function fully and properly in the society. Language acquisition by the child as well as speech development in its perceptive, expressive and interactive aspects tends to take place in the family in the first years of life and is based on linguistic and communicative interactions distinctive of the given community. The paper analyzes verbal interactions of a 3-year-old boy in his home environment in order to establish their kind, frequency and quality. The article also assesses the level of his communication skills in speech against the background of general development of the child.
Kaźmierczak Monika, Wichurska Karina, The specificity and determinants of speech-language therapy with a patient after ischemic stroke. Case study. Culture – Society – Education no 2(16) 2019, Poznań 2019, pp. 133–147, Adam Mickiewicz University Press. ISSN 2300-0422. DOI 10.14746/kse.2019.16.9. Patients with ischemic brain injury may be affected by damage of brain centers responsible for speech, which is the cause of aphasia. Because the disintegration of linguistic and communication skills makes it difficult or even impossible to communicate with the environment effectively, every patient with aphasia requires speech therapy. In diagnosing aphasia, a qualitative approach is desirable. Presented case proves that the main goal of reeducation of a patient who has lost the ability to communicate with the environment is first to restore this contact in the simplest form, and then gradually rebuild various types of competences and improve implementation, using adequate methods, techniques and tools. All activities, taking into account the possibilitiesand limitations of the patient and adapted to the dynamics of her speech disorder, were aimed at improving the quality of patient’s life and becoming more independent, so that she could successfully participate in social life.
Vocal hygiene is extremely important for professional actors and amateurs since their voice is one of the basic tools which they use in the theatre. This article presents the most important principles regarding vocal hygiene and the results of a two‑stage study showing to what extent and in what way actors take these guidelines into account in their lives. The obtained data confirmed that adherence to the main principles of vocal hygiene has an impact on the quality of communication in everyday life and during performances on the stage.
PL
Higiena głosu jest niezwykle ważna dla aktorów zawodowych i amatorów, gdyż głos jest jednym z podstawowych narzędzi, jakimi posługują się w teatrze. W niniejszym artykule przedstawiono najważniejsze zasady dotyczące higieny głosu oraz wyniki dwuetapowego badania, które miało wykazać, w jakim stopniu i w jaki sposób aktorzy uwzględniają te wytyczne w swoim życiu. Uzyskane dane potwierdziły, że stosowanie się do głównych zasad higieny głosu wpływa na jakość komunikacji w życiu codziennym oraz podczas występów na scenie.
Speech disorders occurring in schizophrenia (schizophasia) and intellectual disability (oligophasia) are very complex issues, because of symptoms, which depend on the degree and type of disability or the severity of the disease. The article presents a case study of an adult woman with oligophasia and schizophasia, the history of her treatment and therapy, as well as the current social functioning. Different types of linguistic behavior were analyzed during the diagnosis.The following tools were used to assess the current state of speech i.a.: KSOS, the original picture questionnaire and MoCA. In the exemplification function were presented the transcriptions of the respondent’s statement and the graphomotoric products. The speech therapy diagnosis showed that the linguistic and communicative behaviors of the woman with the intellectual disability and mental illness are at a relatively good level. This woman is a highly functioning person thanks to appropriate pharmacological treatment, therapy and family support.
PL
Zaburzenia mowy występujące w schizofrenii (schizofazja) oraz niepełnosprawności intelektualnej (oligofazja) są to zagadnienia bardzo złożone ze względu na mnogość objawów, które zależą od stopnia i rodzaju niepełnosprawności czy nasilenia choroby. W artykule zaprezentowano studium przypadku dorosłej kobiety z oligofazją i schizofazją, z uwzględnieniem historii jej leczenia oraz terapii, jak również aktualnego funkcjonowania społecznego. Analizie poddano różne rodzaje zachowań językowych, by zdiagnozować aktualny stan mowy Badanej. Do oceny użyto między innymi: KSOS, autorskiego kwestionariusza obrazkowego, oraz MoCA. W funkcji egzemplifikacyjnej, podczas prezentacji wyników badań, zostały przedstawione transkrypcje wypowiedzi oraz wytwory czynności grafomotorycznych. Diagnoza logopedyczna wykazała, że mimo niepełnosprawności i choroby psychicznej zachowania językowo-komunikacyjne kobiety pozostają na stosunkowo dobrym poziomie, Badana jest osobą wysoko funkcjonującą dzięki właściwemu leczeniu farmakologicznemu, terapii oraz wsparciu rodziny.
Profilaktyka logopedyczna polega na zapobieganiu, a także wczesnym wykrywaniu zaburzeń mowy, by wprowadzić adekwatne działania terapeutyczne, ograniczające lub eliminujące negatywne skutki nieprawidłowości w zakresie komunikacji językowej. W ramach profilaktyki logopedycznej prowadzi się badania przesiewowe mowy, których celem jest wytypowanie osób wymagających pogłębionej diagnozy logopedycznej. W artykule zaprezentowano wyniki badań przesiewowych mowy uczniów klas I–III jednej ze szkół podstawowych w Łodzi. Jednocześnie przedstawiono praktyczne wnioski wypływające z przeprowadzonych badań.
EN
Logopaedics prevention consists in the prevention and early detection of speech disorders to provide adequate therapeutic action, limiting or eliminating the negative effects of language‑related abnormalities. As a part of speech‑language prophylaxis the speech‑language screening is provided. It aims at identifying persons requiring in‑depth speech diagnosis. The article presents the results of speech screening of pupils of grades I–III in one of primary schools in Łódź. Some practical conclusions drawn from the research are also presented.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.