The paper deals with the capacity fee, which covers the costs of maintaining the capacity market in Poland. The paper analyses the definition of the total cost of the capacity market. Presents the cost allocation method for individual groups of end users on the capacity market, the rules for calculating capacity fee rates for end users are presented taking into account a distinction between end users who use electricity in households and other end consumers. The obligation to publish capacity fee rates in the Bulletin of the Energy Regulatory Office is underlined. The next part deals with the system for the collection of the capacity fee and the scope of information provided to the President of the Energy Regulatory Office. The final part addresses the fact that the capacity fee is tax deductible pursuant to the Capacity Market Act, and that the operator of a transmission system is obliged to create a reserve. The paper ends with final remarks, which summarise previous deliberations and answer the key questions presented in the article.
PL
Artykuł dotyczy opłaty mocowej, która pokrywa koszty utrzymania rynku mocy w Polsce. Podjęto się analizy definicji całkowitego kosztu rynku mocy. Przedstawiono sposób alokacji kosztów rynku mocy na poszczególne grupy odbiorców końcowych. Omówiono zasady kalkulacji stawek opłaty mocowej dla obiorców końcowych z podziałem na odbiorców końcowych zużywających energię elektryczną w gospodarstwach domowych oraz pozostałych odbiorców końcowych. Zwrócono również uwagę na obowiązek publikacji stawek opłaty mocowej w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki, a także zaprezentowano system poboru opłaty mocowej oraz zakres informacji przekazywanych Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki. W końcowej części wskazano na przewidziane w ustawie o rynku mocy zwolnienie podatkowe opłaty mocowej oraz obowiązek tworzenia przez operatora systemu przesyłowego rezerwy. Całość zamykają uwagi końcowe, w których dokonano podsumowania poczynionych rozważań oraz udzielono odpowiedzi na kluczowe pytania postawione w tekście.
Przedmiotem niniejszego opracowania jest wniosek o certyfikację jednostki rynku mocy do aukcji głównej i aukcji dodatkowych, o którym mowa w ustawie o rynku mocy. W pierwszej kolejności omówiono zakres podmiotowy wniosku, a następnie przedstawiono zakres przedmiotowy. W ramach tej części pracy dokonano analizy natury prawnej „Regulaminu Rynku Mocy” i jego miejsca w hierarchii aktów prawnych, a także zaprezentowano poszczególne elementy treści wniosku o certyfikację (zawartość). Ponadto szczególną uwagę poświecono niezależnej ekspertyzie wymaganej do wniosku oraz kryteriom niezależności ją sporządzającego. W ostatnich częściach opracowania wskazano na procedurę uzupełniania braków formalnych oraz skutki prawne, jakie wywołuje złożony wniosek dla przedsiębiorstwa energetycznego. Całość zamykają uwagi końcowe, w których dokonano podsumowania poczynionych rozważań oraz udzielono odpowiedzi na postawione pytania.
Dylemat sektora ciepła systemowego sprowadza się do zakresu ingerencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w funkcjonowanie przedsiębiorstw ciepłowniczych. Artykuł stawia tezę, że pomimo działań liberalizujących w sektorze ciepła systemowego, występuje monopol naturalny, co przesądza o prymacie Prezesa URE jako regulatora tego sektora, a jednocześnie o ograniczonym zakresie oddziaływania Prezesa UOKiK jako organu antymonopolowego. Celem artykułu jest – po pierwsze – zdefiniowanie samego pojęcia „regulacja gospodarcza”, której instytucjonalnym elementem jest Prezes URE. Po drugie, wykazanie występowania monopolu w sektorze ciepła systemowego w Polsce. Po trzecie, wreszcie, określenie zakresu kompetencji Prezesa URE i Prezesa UOKiK w sektorze ciepła systemowego.
Artykuł poświęcony jest analizie prawa unijnego i prawa krajowego w zakresie dostępu do obiektów infrastruktury usługowej. Celem artykułu jest wykazanie – po pierwsze, że w przypadku dostępu do obiektów infrastruktury usługowej stanowiącego nowy instrument regulacji gospodarczej mamy do czynienia z instrumentem tej regulacji, który nakierowany jest na wypracowanie innych celów aniżeli zapewnienie konkurencji w sektorze kolejowym. Po drugie – że w przypadku relacji pomiędzy przewoźnikiem kolejowym a operatorem obiektów infrastruktury usługowej nie występuje unbundling. Po trzecie – że dostęp do obiektów infrastruktury usługowej jest instrumentem prawnym chroniącym także operatorów obiektów infrastruktury usługowej. Po czwarte wreszcie, celem niniejszego opracowania jest przedstawienie dostępu do obiektów infrastruktury usługowej w kształtującej się praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych w Polsce.
W niniejszym opracowaniu przedstawiono dotychczasową praktykę w zakresie przyznawania wyłączeń od stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE. Zauważalna jest wzrastająca liczba pozytywnych decyzji Komisji w tym zakresie. Autorzy przyjmują, że z czasem pojedyncze wyłączenia dyrektywy sektorowej doprowadzą do wyłączenia całego sektora energetycznego lub jego znacznej części spod unijnych zasad udzielania zamówień publicznych. W artykule dokonano analizy podstaw prawnych przyznawania wyłączeń oraz wydanych na ich podstawie decyzji Komisji Europejskiej dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w sektorze energetycznym.
Rynek mocy stanowi system wsparcia dla budowy nowych elektrowni konwencjonalnych oraz modernizacji i utrzymywania istniejących, mający na celu zapewnienia długoterminowego bezpieczeństwa energetycznego kraju. Rynek wtórny jest istotnym elementem prawidłowego funkcjonowania tego mechanizmu. Wpisuje się on bowiem w przyjętą przez polskiego ustawodawcę koncepcję zagwarantowania bezpieczeństwa energetycznego przez stworzenie systemu wsparcia dla inwestycji w energetykę konwencjonalną. W niniejszej pracy podjęto się pierwszej próby naukowej analizy znaczenia rynku wtórnego dla polskiego rynku mocy. W opracowaniu omówiono przyczyny wprowadzenia rynku mocy, a także określenia istoty rynku wtórnego. W opracowaniu zostały przedstawione najważniejsze zasady funkcjonowania rynku wtórnego, a także dwa rodzaje transakcji, jakie się na nim dokonują (obrót obowiązkiem mocowym oraz realokacja wolumenu). Dalej zostały omówione warunki skuteczności transakcji na rynku wtórnym. Istotną część artykułu stanowi omówienie funkcjonowania rynku wtórnego dla rynku mocy w Wielkiej Brytanii. Takie ujęcie tematyki wydaje się być w pełni uzasadnione, albowiem ustawa o rynku mocy wzorowana jest na brytyjskich regulacjach, a sam rynek wtórny funkcjonuje od kilku lat w Wielkiej Brytanii.