Wstęp. Niedoczynność tarczycy jest chorobą przewlekłą, wymagającą zazwyczaj dożywotniego leczenia hormonalnego. Pomimo terapii w jej przebiegu niejednokrotnie pojawiają się dokuczliwe objawy, takie jak: zmęczenie, senność, stany depresyjne, zaparcia, ciągłe uczucie zimna, a w przypadku stosowania zbyt dużych dawek – symptomy nadczynności tarczycy. Niedoczynność tego gruczołu może być przyczyną subiektywnie obniżonej jakości życia i zmian w dotychczasowym funkcjonowaniu biopsychospołecznym. Cel pracy. Określenie wpływu niedoczynności tarczycy na jakość życia. Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 60 osób (56 kobiet i 4 mężczyzn) w wieku powyżej 18 lat z rozpoznaną niedoczynnością tarczycy, będących pod kontrolą poradni endokrynologicznej w roku 2010 i grupa 40 osób zdrowych (35 kobiet i 5 mężczyzn) bez rozpoznanej choroby tarczycy. W pracy zastosowano analizę dokumentacji medycznej oraz kwestionariusz do oceny jakości życia WHOQoL-BREF. Wyniki. Średnia jakości życia chorych jest gorsza niż grupy kontrolnej i wynosi odpowiednio (3,4 ± 0,83 vs. 3,8 ± 0,56), przy czym nie stwierdzono tutaj zależności statystycznej. Samoocena stanu zdrowia w grupie osób chorych jest zdecydowanie gorsza (2,8 ± 0,89) i jest istotna statystycznie. W każdej z domen chorzy na niedoczynność tarczycy osiągnęli gorsze wyniki niż grupa kontrolna. Różnice istotne statystycznie p < 0,05 zaobserwowano w domenie somatycznej, psychologicznej i socjalnej kwestionariusza WHOQoL-BREF. Wnioski. Badania nie wykazały zależności między subiektywną oceną jakości życia osób chorych na niedoczynność tarczycy a faktem zachorowania. Natomiast choroba oddziałuje na jakość życia zależną od zdrowia i na poszczególne dziedziny życia. Czynniki społeczno-demograficzne wpływają na wyniki jakości życia w tej grupie chorych.
EN
Background. Hypothyroidism is a chronic disease requiring lifelong treatment which is usually hormonal. Despite its progress in therapy often appear bothersome symptoms such as fatigue, sleepiness, depression, constipation, constant feeling of cold. Hypothyroidism can cause subjectively reduce in quality of life and changes in the functioning of the biopsychosocial status. Objectives. The aim of the study was to determine the effect of hypothyroidism on quality of life. Material and methods. The study involved 60 patients (56 women and 4 men) aged over 18 years diagnosed with who were under the control of the endocrine clinic. In the study we used medical data analysis and the WHOQoL-BREF questionnaire to assesa the quality of life in patients with hypothroidism. Results. The average quality of life of patients with hypothyroidism is worse than in the control group (3.4 ± 0.83 vs. 3.8 ± 0.56). Self-assessment of health status in the group of patients with: is much worse (2.8 ± 0.89) than in the control group and it is statistically significant. In each domain, patients with hypothyroidism have achieved worse results than the control group. Differences statistically significant p < 0.05 was observed in the somatic, psychological and social domain of the WHOQoL-BREF. Conclusions. The study found no relationship between subjective assessment of the quality of life of people with hypothyroidism and the fact of illness. In contrast, the disease affects the quality of life, health and dependent on individual areas of life. The socio-demogrfaic factors influence the results.
Wstęp. Pierwszą soczewkę kontaktową stworzył P.A. Muller w 1887 roku. Obecnie soczewki kontaktowe są najpopularniejszą metodą korekcji wad wzroku, dostępną dla każdej grupy wiekowej. Stosowanie soczewek jednodniowych jest rekomendowane przez okulistów jako jeden z najbardziej wygodnych i najzdrowszych typów korekcji kontaktowej. Stworzono je, by poprawić jakość życia osób z wadami wzroku. Identyfikacja czynników, które mogą przyczyniać się do uczucia dyskomfortu w trakcie użytkowania soczewek kontaktowych, a także ich modyfikowanie jest istotne z punktu widzenia jakości życia, ale również z uwagi na aspekt ekonomiczny. Cel pracy. Ocena satysfakcji osób użytkujących soczewki kontaktowe w życiu codziennym. Materiał i metody. Do badania włączono 102 osoby zgłaszające się na konsultację medyczną w ośrodku okulistycznym. Do zebrania danych wykorzystano kwestionariusz własnego autorstwa, składający się z 4 pytań socjodemograficznych oraz 20 pytań odnoszących się do poczucia zadowolenia, a także użytkowania soczewek w życiu codziennym. Za istotne statystycznie w wynikach przyjęto wartości p < 0,05. Wyniki. W badaniu wzięły udział 102 osoby, w tym 63 kobiety i 39 mężczyzn. Najwięcej osób (47%) było w przedziale wiekowym 18–25 lat. 65% badanej grupy zadeklarowało zadowolenie z użytkowania soczewek kontaktowych. Największa liczba pacjentów stosuje soczewki miesięczne (41%). Większość uważa, że użytkowane soczewki są odpowiednio dobrane (61%). Odnotowano, że wysoki poziom satysfakcji związany jest z materiałem, z którego wykonane są soczewki kontaktowe (r = 0,518295; p < 0,05), odpowiednim doborem soczewek (r = 0,795047; p < 0,05), doborem soczewek przez lekarza okulistę (r = 0,775176; p < 0,05), z przestrzeganiem zaleceń producenta dotyczących czasu noszenia soczewek (r = 0,750783; p < 0,05), z posiadaniem informacji na temat stosowania soczewek, które były udzielone przez lekarza lub pielęgniarkę (r = 0,561181; p < 0,05). Wnioski. 1. Pacjenci odczuwają satysfakcję ze stosowania soczewek kontaktowych. 2. Czynnikami pozytywnie wpływającymi na satysfakcje są: materiał soczewek, dobór przez lekarza okulistę, przestrzeganie zaleceń producenta, edukacja prowadzona przez pielęgniarkę lub lekarza. 3. Czynnikami negatywnie wpływającymi są: utrzymywanie soczewek w nocy, konieczność codziennego zakładania/ściągania soczewek oraz potrzeba okresowego zakładania okularów.
EN
Background. The first contact lens was created by P.A. Muller in 1887. Currently, contact lenses are the most popular method of correcting vision defects, available for every age group. The use of one-day lenses is recommended by ophthalmologists as one of the most comfortable and healthiest types of contact correction. They were created to improve the quality of life of people with visual impairments. Identification of factors that may contribute to the feeling of discomfort in the use of contact lenses, as well as their modification is important from the point of view of quality of life but also due to the economic aspect. Objectives. Evaluation of the satisfaction of people using contact lenses in everyday life. Material and methods. 102 people were enrolled in the study for a medical consultation in an eye center. To collect the data, a questionnaire of its own was used, consisting of four socio-demographic questions and 20 questions referring to the sense of contentment and the use of lenses in everyday life. The p values < 0.05 were assumed to be statistically significant in the results. Results. 102 people participated in the study, including 63 women and 39 men. Most people (47%) were between 18 and 25 years of age. 65% of the study group declared satisfaction with the use of contact lenses. The largest number of patients use monthly lenses (41%). The majority declared that the lenses used are properly selected (61%). It has been noted that the high level of satisfaction is related to the material from which the contact lenses are made (r = 0.518295, p < 0.05), the appropriate choice of lenses (r = 0.795047; p < 0.05), the choice of lenses by ophthalmologist (r = 0.775176; p < 0.05), observing the manufacturer's instructions regarding the wearing time of the lenses (r = 0.750783; p < 0.05), with information on the use of lenses that were provided by doctor or nurse (r = 0.561181; p < 0.05). Conclusions. 1. Patients feel satisfaction with the use of contact lenses. 2. Factors that positively influence the satisfaction are: the material of the lenses, the choice of the ophthalmologist, compliance with the manufacturer's instructions, education by a nurse or a doctor. 3. Negative influencing factors are: keeping the lenses at night, the necessity of the daily putting on/removing of the lenses and the need for periodic attaching of the glasses.
Wstęp. Niewydolność serca (NS) dotyczy niemal 2% populacji europejskiej i uznaje się ją za epidemię XXI wieku. Mimo postępu medycyny NS stanowi istotny problem kliniczny i społeczno-ekonomiczny, gdyż wiąże się ze wzrastającym rozpowszechnieniem, wysokimi kosztami leczenia i hospitalizacji oraz niekorzystnym rokowaniem. Cel pracy. Ocena wpływu wartości skali NYHA i akceptacji choroby na jakość życia w przewlekłej niewydolności serca. Materiał i metody. Badaniem objęto 100 chorych na niewydolność serca (64 mężczyzn, 36 kobiet). Do zgromadzenia materiału badawczego wykorzystano kwestionariusz socjodemograficzny własnego autorstwa oraz dwa standaryzowane narzędzia badawcze: kwestionariusz SF-36 oraz skalę AIS. Pacjentów zakwalifikowano do określonej klasy czynnościowej według NYHA na podstawie danych zebranych z dokumentacji medycznej. Za istotne statystycznie przyjęto p < 0,05. Wyniki. Stwierdzono znamienną dodatnią korelację między wartościami skali NYHA a wymiarem fizycznym (R = 0,406; p < 0,001) i mentalnym jakości życia (R = 0,370; p < 0,001) oraz indeksem jakości życia (R = 0,410; p < 0,001) oraz znamienną odwrotną korelację między wartościami skali akceptacji choroby a wymiarem fizycznym (R = -0,292; p = 0,003) i mentalnym jakości życia (R = -0,400; p < 0,001) oraz indeksem jakości życia (R = -0,323; p = 0,001). Analiza regresji wielorakiej wykazała, że wyższe wartości skali NYHA i niższy poziom AIS są niezależnymi czynnikami warunkującymi obniżenie jakości życia. Wnioski. Wyższe wartości skali NYHA i niższy poziom akceptacji choroby są niezależnymi czynnikami determinującymi niższy poziom jakości życia. Wartości skali NYHA wywierają silniejszy wpływ na wymiar fizyczny jakości życia i globalną jakość życia, a stopień akceptacji choroby – na wymiar mentalny jakości życia.
EN
Background. Heart failure (HF) applies to almost 2% of the European population and is considered the epidemic of the XXI century. Despite advances in medicine HF is an important clinical problem and socioeconomical because it is linked with increasing prevalence, high costs of treatment and hospitalization and poor prognosis. Objectives. The aim of the study was to show an influence of the NYHA scale and acceptance of illness on quality of life in chronic heart failure. Material and methods. The study included 100 patients with HF (64 men, 36 women). To gather research material used the socio-demographic questionnaire and two standardized research tools: questionnaire SF-36 and the AIS scale. Patients were enrolled in a NYHA functional class based on data gathered from medical records. Considered statistically significant at p < 0.05 Resluts. There was a significant positive correlation between the NYHA scale, and the physical dimension (R = 0.406; p < 0.001) mental quality of life (R = 0.370; p < 0.001), and an index of quality of life (R = 0.410; p < 0.001) and significant inverse correlation between the scale values of acceptance of the disease and the physical dimension (R = -0.292; p = 0.003) and mental quality of life (R = -0.400; p < 0.001), and an index of quality of life (R = -0.323; p = 0.001). Multiple regression analysis showed that higher NYHA class and lower levels of AIS are independent determinants of decreased quality of life. Conclusions. Higher values NYHA scale and lower level of acceptance of the disease are independent determinants of lower quality of life. NYHA scale value exert a stronger influence on the physical dimension of quality of life and overall quality of life, and the degree of acceptance of the disease on the mental dimension of quality of life.
Pojęcie jakości życia uwarunkowanej stanem zdrowia (HRQoL) zostało wprowadzone w 1900 r. przez Schippera i wsp. Jest to koncepcja wielowymiarowa, która ściśle wiąże się w holistycznym podejściu do człowieka z definicją zdrowia sformułowaną przez WHO, mówiącą o zdrowiu jako pełnym dobrostanie fizycznym, psychicznym i społecznym. Od lat 90. ubiegłego wieku obserwuje się nieustanny rozwój badań nad jakością życia osób dotkniętych chorobami. Wśród metod stosowanych do badania i analizy jakości życia znajdują się metody jakościowe i ilościowe. Do technik ilościowych zalicza się badanie kwestionariuszowe umożliwiające samoocenę jakości życia. Istnieje możliwość zastosowania kwestionariuszy ogólnych i specyficznych. W pracy omówiono najczęściej stosowane kwestionariusze ogólne do badania jakości życia zależnej od zdrowia.
EN
The concept of quality of life in the conditioned state of health, HRQoL was introduced in 1900 by Schipper et al. as a multidimensional concept that is closely related to the holistic approach to human health with the definition formulated by the WHO as saying about health welfare full physical, mental and social. Since the 90 observed a continuous development of research on the quality of life of people affected by the disease. Among the methods used for testing and analyzing the quality of life includes qualitative and quantitative methods. In the study its is possible to use the general and/or specific questionnaires. The paper discusses the most commonly used questionnaires to survey the halth related quality of life.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.