The article examines the narratives of public figures about their experience of mental crisis. The goal was to apply narrative analysis to the stories of the subjects’ experiences and roles in relation to the disease. The results of the analysis have shown that in their statements both people make a revolution and transgress social taboos, exposing themselves to criticism from their professional environment, as well as from a multitude of observers, followers, fans. In their narratives, they strive to change the society’s archetypal perceptions of sick people, proving that they can adequately perform a range of professional and social functions. Both seek different ways to bring audiences closer to their experiences, appealing to feelings of alienation, entanglement, and undeserved suffering. Mental health crisis is a dark force and an invasive element against the narrator’s healthy identity. However, above all, subjects are also bound together by the difficulty of finding a handy language for talking about mental health crisis – a language that is not trapped between medical nomenclature and colloquial expressions perpetuating hurtful stereotypes.
PL
Artykuł dotyczy narracji osób publicznych na temat ich doświadczania kryzysu psychicznego. Celem była analiza narracyjna opowieści o przeżyciach i roli bohaterów w relacji z chorobą. Wyniki analizy pokazały, że oboje dokonują rewolucji i naruszają swoimi wypowiedziami społeczne tabu, narażając się na krytykę ze strony otoczenia zawodowego, a także rzeszy obserwatorów, followersów, fanów. W swoich narracjach dążą do zmiany archetypicznych wyobrażeń społecznych o osobach chorych, udowadniając, że mogą one profesjonalnie pełnić szereg funkcji zawodowych i społecznych. Oboje szukają różnych sposobów przybliżenia odbiorcom swoich doświadczeń, odwołując się do poczucia wyobcowania, uwikłania, niezawinionego cierpienia. Kryzys zdrowia psychicznego jest ciemną siłą i elementem inwazyjnym wobec zdrowej tożsamości narratora. Przede wszystkim jednak bohaterów łączą trudności w znalezieniu poręcznego języka mówienia o kryzysie psychicznym – języka, który nie byłby uwięziony między nomenklaturą medyczną a wyrażeniami potocznymi utrwalającymi krzywdzące stereotypy.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.