This paper makes an effort to specify the notion of cultureme which has circulated in the humanities for a quite long time. Since the introduction of this notion some 30 years ago, researchers have been consistently conducted studies on culturemes, however with the possible side effect of overloading and inflating the category in question. Despite that, it is worth a try to capitalise on the heterogenity of the cultureme notion and to enhance the handling of this seemingly omnipotent category through conceptual fusions or synergies. Such an attempt will be made here, and it will be founded on linking culture to collective memory and identity. In this trialistic attraction field there will be made a kind of conceptual deep drilling, taking its point of departure in the notion of identity. One of the most important identity poles for EU citizens can be seen in national identity (Fukuyama 2019: 182), therefore it will serve as a continuation point for the specification of the cultureme notion, which will certainly not get around an empirically hedged operationalisation of the targeted reference point (i.e. national identity). It is for instance possible in this context to base the required operationalisation on the sociologically established category of national pride, which is as well referred back in the article. As a final outcome a realignment of the cultureme notion is offered for discussion.
The main goal of the paper is to show, empirically, what is the minimum monthly gross salary that would encourage unemployed to take up employment and indicate some determinants of this. In particular we try to examine the impact of unemployment benefits on the level of threshold salary. The studies demonstrated that persons who receive benefits usually have higher salary expectations than the unemployed without the right to benefits. This may – on one hand – indicate that the benefit system puts a higher pressure on salary increases. On the other hand, this may also indicate that persons who receive benefits search for a “better” job.
The article briefly presents the notions of invariance and variance as used with regard to the transfer of three essential codes which we can discern in a literary work, i.e. aesthetic code, lexical-semantic code and cultural code (cf. Krysztofiak 1999). The analysis is provided on the basis of four novels by the Austrian author Wolf Haas, whose unique writing style can be demanding for any translator.
Modele poszukiwań na rynku pracy traktują proces poszukiwania pracy jako inwestycję w zdobywanie informacji o możliwościach uzyskania zatrudnienia. Podejmowane działania wymagają ponoszenia określonych kosztów i nakładów w celu znalezienia najlepszych warunków zatrudnienia. W artykule podejmuję próbę identyfikacji czynników mających wpływ na prawdopodobieństwo znalezienia pracy przez osoby bezrobotne. Badanie przeprowadzam w oparciu o dane jednostkowe pochodzące z BAEL. Tworzę panel, w którym każda jednostka obserwowana jest w czterech momentach. Zabieg taki pozwala określić wpływ wybranych czynników na poszukiwania pracy oraz ustalić, jak zmienia się ich znaczenie wraz z wydłużaniem się okresu poszukiwań. Wyniki badań wskazują, że takie cechy respondentów, jak płeć, wiek, stan cywilny, wykształcenie, posiadane doświadczenie zawodowe aproksymowane stażem pracy i zawodem wykonywanym w przeszłości, miejsce zamieszkania oraz podejmowane działania w celu znalezienia zatrudnienia istotnie różnicują prawdopodobieństwo znalezienia pracy przez osoby bezrobotne, a siła ich oddziaływania zmienia się wraz z wydłużaniem się okresu poszukiwań.
EN
The job search models treat the search process as the way to collect information about the job offers. The search process is time and resource consuming. The agents bear theses costs to find the most suitable job postings. In this study, I try to identify factors that determine the probability of the job offer encountering by the unemployed individuals. I use individual LFS data and create a panel in which each individual is observed 4 times. I analyse the impact of particular factor and test whether their importance is time varying. The results prove that sex, age, marital status, place of residence and applied search methods diversify likelihood of a job match. Moreover, the impact of particular factors changes long the unemployment duration.
In the article we try to identify facors that increase the likelihood of labour market inactivity in the light of the discouraged worker effect. We approximate this effect by the outflow from unemployment to inactivity in the quarterly perspective. We apply stock and flow approaches to the labour market and base the quantitative research on individual LFS data for the time period 2000–2010. The results show that females, younger workers and older workers are more likely to be either unemployed or inactive. Higher educational level attained decreases chances of staying out of the labour force. The impact of the level and unemployment rate changes is ambiguous. Higher level of the unemployment rate increases risk of unemployment, the increase in the unemployment rate increases the risk of exiting the unemployment pool to inactivity. These results may imply the discouraged worker effect. On the other hand, decrease in the risk of inactivity due to increase in the unemployment rate may indicate the added worker effect.
PL
W artykule autorzy podjęli próbę identyfikacji czynników sprzyjających bierności zawodowej przez pryzmat efektu zniechęcenia bezskutecznym poszukiwaniem zatrudnienia. Efekt ten aproksymuje się przez strumień z bezrobocia do bierności zawodowej w ujęciu kwartalnym. Analizy dokonano w ujęciu zasobowym i strumieniowym, korzystając z kwartalnych danych jednostkowych BAEL za okres 2000–2010. Wyniki wskazują, iż kobiety i osoby młodsze oraz starsze mają większe prawdopodobieństwo bycia bezrobotnym lub biernym zawodowo. Wyższy poziom wykształcenia zmniejsza prawdopodobieństwo bezrobocia lub bierności zawodowej. Zależność statusu na rynku pracy lub odpływu z bezrobocia do bierności zawodowej od poziomu lub zmian stopy bezrobocia jest niejednoznaczna. Wyższa stopa bezrobocia zwiększa ryzyko bezrobocia, a jej przyrost – ryzyko odpływu z bezrobocia do bierności zawodowej. Może to sugerować występowanie efektu osób zniechęconych bezskutecznym poszukiwaniem zatrudnienia. Z drugiej strony zmniejszenie ryzyka bierności zawodowej przy dodatniej zmianie stopy bezrobocia może sugerować występowanie efektu dodatkowych pracowników.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.