Opierając się na podejściu do polityki społecznej zorientowanym na koszty, dyskutujemy o tym jak podejmować decyzje dotyczące wdrażania praw mniejszości językowych. Dokonuje się przeglądu formalnego modelu działań politycznych i scharakteryzowana zostaje polityka efektywna kosztowo. Przedstawione zostają skutki – w wielu przypadkach absurdalne – zasady procentowej, zgodnie z którą prawa są wdrażane, jeżeli względna wielkość społeczności mniejszościowej osiągnie pewien poziom. Należy zatem zadać pytanie, w jaki sposób można zracjonalizować zasadę procentową. To znaczy, biorąc pod uwagę strukturę kosztów działań politycznych, czy reguła procentowa może być wyprowadzona z preferencji społeczeństwa? Autor dowodzi, że reguła procentowa jest „racjonalna” tylko wtedy, gdy większość populacji wykazuje preferencje dyskryminujące członków mniejszości. Ponadto należy narzucić wymóg, aby działania polityczne prowadziły do powstania konkurencyjnych, nieprzestrzennych dóbr. Oznacza to, że oprócz niechęci większości populacji do praw członków mniejszości, nie może być mowy o korzyściach skali w działaniach politycznych. W przeciwnym wypadku zasada procentowa jest bezużyteczna jako instrument ukierunkowujący wybór działań politycznych dotyczących mniejszości.
EN
Based on a cost-oriented approach to public policy, we discuss how to decide about the implementation of linguistic minority rights. A formal model of policy measures is reviewed and a costefficient policy is characterized. The effects of the percentage rule that rights be implemented if the relative size of a minority community reaches a certain level, which in many cases are absurd, are demonstrated. The question to be asked is then how the percentage rule can be rationalized. That is, given the cost structures of policy measures, can the percentage rule be derived from people’s preferences in society? It is argued that the percentage rule is “rational” only if the majority population displays preferences for discrimination against the members of the minority. Further, one has to require that the policy measures result in rival, non-spatial goods. That is, in addition to the aversion of the majority population against the rights of the members of the minority, there can be no economies of scale in the policy measures; else the percentage rule is useless as an instrument for guiding the choice of minority-policy measures.
In this note, we outline various possible long-run effects of an English-only acquisition policy in the European Union. The point of departure is how individual behaviour adapts to constraints in the environment. This leads to changes in collective behaviour, which becomes part of the environment, again influencing individual behaviour. Possible equilibria of this feedback mechanism are discussed. It is argued that domain loss and diglossia may result. The process is further characterized by external effects. Looking at language knowledge as a merit good, path dependencies and multiple stable equilibria can be explained.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.