Based on a properly conducted medical evaluation and physical examination, it is possible to determine the type of dizziness such as systemic associated with the damage of peripheral vestibular system or non‑systemic associated with a central vestibular dysfunction. This is essential as it determines the order of consultations and determines specific indications for hospitalisation in the department of otolaryngology or neurology. The article presents a case of a patient admitted to the Clinic as planned to complete otoneurological and audiological diagnostics. On the grounds of comprehensive medical evaluation and available medical documentation it was concluded that acute ailments in the form of dizziness and balance disorders first appeared about a month beforehand during cleaning work. Meanwhile, the concerned family called the emergency medical team, who based on the symptoms and suspecting poisoning from household cleaning chemicals referred and transported her to the Nofer Institute of Occupational Medicine in Łódź.After performing an otorhinolaryngology physical examination and diagnostic tests, including laboratory, audiological, otoneurological and imaging tests, the following disorders were diagnosed: dizziness of mixed origin with decreased excitability of the middle ear labyrinth (affecting the left ear), moderate bilateral sensorineural hearing loss and unilateral tinnitus in the left ear.
PL
Na podstawie prawidłowo zebranego wywiadu i badania przedmiotowego można określić charakter zawrotów głowy jako układowe, związane z uszkodzeniem części obwodowej układu równowagi lub nieukładowe, związane z dysfunkcją części ośrodkowej układu przedsionkowego. Jest to istotne, gdyż ukierunkowuje kolejność konsultacji oraz determinuje określone wskazania do hospitalizacji w oddziale otolaryngologii lub neurologii.W artykule przedstawiono przypadek pacjentki przyjętej do kliniki w trybie planowym w celu uzupełnienia diagnostyki otoneurologicznej i audiologicznej. Z wywiadu oraz dostępnej dokumentacji medycznej wynikało, że ostre dolegliwości pod postacią zawrotów głowy i zaburzeń równowagi pojawiły się po raz pierwszy w życiu mniej więcej miesiąc wcześniej, w trakcie wykonywania prac porządkowych. Wówczas zaniepokojona rodzina wezwała zespół ratownictwa medycznego, który na podstawie zaistniałych objawów, podejrzewając zatrucie domowymi chemicznymi środkami czystości, skierował i przewiózł pacjentkę do Oddziału Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi. Po wykonaniu badania przedmiotowego otorynolaryngologicznego oraz badań diagnostycznych, w tym laboratoryjnych, audiologicznych, otoneurologicznych oraz obrazowych, rozpoznano: zawroty głowy pochodzenia mieszanego ze skompensowanym zmniejszeniem pobudliwości lewego błędnika, obustronne odbiorcze uszkodzenie słuchu stopnia umiarkowanego, szumy uszne lewostronne.
Sudden dizziness attacks need to be diagnosed by multidisciplinary team of health professionals, including neurologist, otolaryngologist but also internist, cardiologist, and ophthalmologist. This is the case of a thirty‑two‑year‑old patient, who was admitted to the Otolaryngology Clinic through emergency department due to dizziness described as visualized spinning of the environment towards the right. In addition, he was suffering from nausea without vomiting at all. The ailments appeared for the first time in his life and it was in the night of hospital admission. During the medical evaluation, the patient confessed to get hit on his lower‑back of the cranium about a week ago, without losing consciousness. After performing an otorhinolaryngology physical examination and diagnostic tests, including laboratory, otoneurological and imaging tests (CT scan of the head) as well as neurological consultation, the following disorders were diagnosed: sudden dizziness of peripheral origin after a head injury and unilateral vestibular loss (affects left side). In this case, pharmacological treatment and habitual exercises were applied and recommended to continue for the next 3 months.
PL
Nagłe wystąpienie zawrotów głowy wymaga diagnostyki kilku specjalistów, w tym neurologa, otolaryngologa, a często też internisty, kardiologa czy okulisty. W artykule przedstawiono przypadek trzydziestodwuletniego pacjenta przyjętego do Kliniki Otolaryngologii w trybie pilnym z powodu zawrotów głowy o charakterze wirowania otoczenia w stronę prawą. Poza tym podawał nudności, bez wymiotów. Dolegliwości pojawiły się w godzinach nocnych w dniu przyjęcia do szpitala, po raz pierwszy w życiu. W wywiadzie podał uderzenie w głowę w okolicę potyliczną około tygodnia wcześniej, bez utraty przytomności. Po wykonaniu badania przedmiotowego otorynolaryngologicznego, badań diagnostycznych, w tym laboratoryjnych, otoneurologicznych i obrazowych (TK głowy) oraz konsultacji neurologicznej, rozpoznano nagłe zawroty głowy pochodzenia obwodowego po doznanym urazie głowy, a także deficyt narządu przedsionkowego lewego. Zastosowano leczenie farmakologiczne naczyniowe oraz ćwiczenia habituacyjne z zaleceniem ich kontynuowania przez trzy miesiące.
The most unpleasant consequence of laryngectomy is the inability to communicate with a sonorous voice. One way to overcome these depressing feelings is to focus on the most important problem at the moment: learning replacement speech. The mechanism of creating the esophageal voice is as follows: the role of the vibration generator is taken over by the upper part of the esophagus, the so‑called mouth of the esophagus, forming a pseudoglossus, and the esophagus is the reservoir of air. The air expelled from the esophagus with an antiperistaltic movement vibrates the pseudo‑loudspeaker, creating a basic sound, which is then appropriately modulated in slightly altered resonance and articulation cavities. It is advisable to start the introductory exercises for learning voice and substitute speech before the surgery. The actual rehabilitation begins after the wound has healed, preferably during hospitalisation. The first exercises should be conducted by a doctor to prevent developing abnormal habits that make it difficult to master the substitute speech. The quality of esophageal speech and the speed of mastering it depends not only on the persistence and regularity of the practitioner. The effectiveness of rehabilitation is delayed by high tension of the esophageal mouth sphincter, the extent of surgery, radiotherapy, hearing loss, poor dental condition, and coexisting diseases. Voice prosthesis implantation is one of the two currently considered equivalent methods of voice rehabilitation in patients after complete removal of the larynx due to cancer. It is a method of surgical voice rehabilitation. The pioneer of this method in Poland was a well‑known and recognised otolaryngologist, prof. Erwin Mozolewski, who first applied voice rehabilitation using a voice prosthesis in Szczecin in 1972. The method of surgical rehabilitation of speech in patients after laryngectomy consists in creating a tracheo‑esophageal fistula and implanting a simple, unidirectional air valve, the so‑called voice prosthesis. This allows the patient, when closing the tracheostomy with a finger, to direct the exhaled air from the lungs to the esophagus and the lower pharynx to produce a substitute basic tone in the same place as in the case of esophageal speech (in the so‑called pharyngeal segment).
PL
Najbardziej przykrą konsekwencją operacji usunięcia krtani jest niemożność porozumiewania się dźwięcznym głosem. Sposobem na pokonanie przygnębiających uczuć jest skoncentrowanie się na najważniejszym w danej chwili problemie: uczeniu mowy zastępczej. Mechanizm tworzenia głosu przełykowego jest następujący: rolę generatora drgań przejmuje górny odcinek przełyku, tzw. usta przełyku, tworzące pseudogłośnię, a zbiornikiem powietrza jest przełyk. Powietrze usuwane z przełyku ruchem antyperystaltycznym wprowadza w drgania pseudogłośnię, tworząc dźwięk podstawowy, który następnie jest odpowiednio modulowany w nieznacznie zmienionych jamach rezonacyjnych i artykulacyjnych. Ćwiczenia wprowadzające do uczenia się głosu i mowy zastępczej korzystnie jest zacząć jeszcze przed operacją. Właściwą rehabilitację rozpoczyna się po wygojeniu rany, najlepiej jeszcze podczas pobytu w szpitalu. Pierwsze ćwiczenia powinny być prowadzone przez lekarza, by nie powstawały nieprawidłowe nawyki, utrudniające opanowanie mowy zastępczej. Jakość mowy przełykowej oraz szybkość jej opanowania zależą nie tylko od wytrwałości i systematyczności ćwiczącego. Skuteczność rehabilitacji opóźniają: wysokie napięcie zwieracza ust przełyku, rozległość zabiegu operacyjnego, radioterapia, ubytek słuchu, zły stan uzębienia, choroby współistniejące. Implantacja protez głosowych stanowi jeden z dwóch, obecnie uznanych za równoważne sposobów rehabilitacji głosu u pacjentów po całkowitym usunięciu krtani z powodu raka. Jest metodą chirurgicznej rehabilitacji głosu. Pionierem tej metody w Polsce był znany i uznany otolaryngolog – prof. Erwin Mozolewski, który w 1972 roku w Szczecinie jako pierwszy zastosował rehabilitację głosu przy użyciu protezy głosowej. Metoda chirurgicznej rehabilitacji mowy u chorych po usunięciu krtani polega na wytworzeniu przetoki tchawiczo‑przełykowej i wszczepieniu prostej, jednokierunkowej zastawki powietrznej – tzw. protezy głosowej. Pozwala to, przy zamknięciu otworu tracheostomy palcem, kierować powietrze wydechowe z płuc do przełyku i gardła dolnego w celu wytworzenia zastępczego tonu podstawowego w tym samym miejscu co w przypadku mowy przełykowej (w tzw. segmencie gardłowo‑przełykowym).
The article shows 2 cases of unusual presentation of acute acoustic trauma and blast injury due to occupational exposure. In the case of both patients the range of impaired frequencies in pure tone audiograms was atypical for this kind of causative factor. Both patients had symmetrical hearing before the accident (which was confirmed by provided results of hearing controls during their employment). A history of noise/blast exposure, the onset of symptoms directly after harmful exposure, symmetrical hearing before the trauma documented with audiograms, directed initial diagnosis towards acoustic/blast trauma, however, of atypical course. Acute acoustic and blast trauma and coexisting acoustic neuroma (AN) contributed to, and mutually modified, the course of sudden hearing loss. In the literature there are some reports pointing to a higher sensitivity to acoustic trauma in the case of patients with AN and, on the other hand, indicating noise as one of the causative factors in AN. Int J Occup Med Environ Health 2018;31(3):361–369
Celem pracy było przedstawienie nowych metod diagnostycznych oceny czynności głosu dla potrzeb foniatry i logopedy. Czynność tworzenia głosu zależy nie tylko od prawidłowego zwarcia i drgań fałdów głosowych wzmacniających energię akustyczną tonu podstawowego, ale również od funkcji jam rezonacyjnych oraz narządów artykulacyjnych wpływających na barwę głosu i wytwarzanie dźwiękowych elementów mowy, czyli głosek. Europejskie Towarzystwo Laryngologiczne z 2001 roku zaproponowało protokół diagnostyczny, który zaleca, poza wywiadem i badaniem przedmiotowym, przeprowadzenie oceny odsłuchowej głosu, badania wideolaryngostroboskopowego (VLS), badań akustycznych oraz samooceny jakości głosu. Badanie parametrów akustycznych głosu pozwala na obiektywną analizę tonu krtaniowego. Jest to ważna zaleta tej metody. Kompleksowa analiza głosu, obejmująca zarówno badania obiektywne, jak i subiektywne dotyczące oceny charakteru tworzonego głosu za pomocą skali GRBAS, oraz różne modyfikacje testów niesprawności głosowej określające stan funkcjonalny, emocjonalny i fizyczny badanej osoby, pozwalają na stwierdzenie, w jakim stopniu zaburzenie głosu może wpływać na jakość życia. W codziennej praktyce foniatry i logopedy umożliwiają rzetelne określenie etiologii, postawienie rozpoznania, zaplanowanie leczenia oraz monitorowanie efektów leczenia zaburzeń głosu.
EN
The aim of the study was to present new diagnostic methods of evaluation of voice activity for phoniatrists’ and speech therapists’ needs. The voice formation depends not only on the correct contraction and vibration of the vocal cords, which reinforce the acoustic Energy of the fundamental tone, but also on the function of the resonant cavities and articulatory organs, affecting the timbre and the production of sound elements of speech, that is sounds. The European Society of Laryngology has proposed a diagnostic protocol since 2001. It recommends: videolaryngostroboscopy (VLS), acoustic examination and voice self‑assessment, except for interview and physical examination. Examination of acoustic parameters allows for objective analysis of the larynx tone. This is an important and only advantage of this method. Comprehensive voice analysis includes subjective and objective examinations, evaluating, based on GRBAS scale, the voice character and different modifications of voice malfunction, that specify functional, emotional and physical condition of examined person, may determine how the extent of the voice disorder may affect quality of life. They allow to determine proper etiology, make a diagnosis, plan the treatment schedule and follow up voice disorder effects of treatment.
Paradoxical vocal fold movements is a complex and heterogenic syndrome. It is a functional disorder manifesting itself as a pathological adduction of vocal folds in the inspiratory and/ or expiratory phase, resulting in airway obstruction and dyspnoea. This pathology may appear as an extreme form of psychosomatization involving otolaryngological organs, leading to dyspnoea and stridor. The paper presents the case of a young woman who was admitted to hospital due to dyspnoea, stridor and hoarseness. The paper presents the clinical picture, diagnostics and therapeutic procedures which were used.
PL
Paradoksalne ruchy fałdów głosowych (ang. paradoxical vocal fold movements – PVFM) to kompleksowy, heterogenny zespół objawów o zróżnicowanej etiologii i manifestacji klinicznej. Jest to zaburzenie czynnościowe, które oznacza patologiczne przywiedzenie fałdów głosowych w fazie wdechowej i/lub wydechowej, co skutkuje obturacją dróg oddechowych i dusznością. Jednostka ta może być klinicznie skrajną postacią psychosomatyzacji, w zakresie laryngologicznym prowadzącą do objawów zwężenia głośni. W artykule zaprezentowano przypadek młodej kobiety, która zgłosiła się do szpitala z powodu duszności ze stridorem oraz chrypki. Przedstawiono obraz kliniczny, diagnostykę i postępowanie terapeutyczne.
Objectives: Vertigo is a very common symptom mainly caused by the lesion of vestibular system (peripheral or central) and often accompanied by some work-related diseases and occupational intoxications. The aim of this study was to assess the value of electronystagmography (ENG) and videonystagmography (VNG) for diagnosing vertigo of various origin. Materials and Methods: The study included four groups, 25 subjects each, of patients suffering from vestibular disorders of peripheral, central and mixed origin versus healthy controls. All were examined by means of ENG and VNG, using the bithermal caloric test with 30°C and 44°C air irrigations of the ears. The findings (frequency of induced nystagmus FRQ, its slow phase velocity SPV, canal paresis CP, directional preponderance DP, vestibular excitability VE) were analysed and compared. Results: In all patients with vertigo due to vestibular neuritis, barotrauma and kinetosis, significant CP, the important sign of peripheral site of vestibular lesion was identified both in ENG and VNG. None of the patients with central origin disorders showed CP in VNG; in the majority of cases DP was observed. However, in ENG we found CP in 5 patients with central origin disorders. There were no essential differences between ENG and VNG in measurements of FRQ and SPV except for higher values in VNG in controls and patients with mixed vertigo. Conclusions: The results suggest that the VNG should be recommended in preference as the valuable method to assess vertigo and to discriminate between the peripheral and the central vestibular lesions.
Objectives: The aim of the study was to assess the function of semicircular canal in videonystagmography head impulse test (VHIT) in the patients with vertigo and balance disorders. Material and Methods: The study was performed in 135 patients (86 women and 49 men) aged 22–79 years, who were divided into 2 groups: I (study group) – 73 patients with vertigo of peripheral, central or mixed origin, II (control group) – 62 patients without vertigo (healthy individuals). The function of canal was determined on the basis of GAIN and expressed as DG/RH×100% (where DG is deviation of gaze and RH is rotation of head). Results: In the study group the semicircular canal injuries were found in 37 (50.69%) patients, including 24 (32.87%) patients with 1 injury and 13 (17.8%) patients with 2 or more injuries in semicircular canal. The injured anterior semicircular canal was reported 13 times; the lateral – 9 times and the posterior – 31 times. Conclusions: In the study group, in the VHIT, injuries in semicircular canals were reported in peripheral vertigo, mixed vertigo with non-compensated and compensated function of the labyrinth in 50.68% cases, whereas in the caloric test dysfunction of the labyrinth was found in 58.49% cases.
Objectives: The aim of this study was to compare the parameters of vocal acoustic and vocal efficiency analyses in medical students and academic teachers with use of the IRIS and DiagnoScope Specialist software and to evaluate their usefulness in prevention and certification of occupational disease. Material and Methods: The study group comprised 40 women, including students and employees of the Military Medical Faculty, Medical University of Łódź. After informed consent had been obtained from the participant women, the primary medical history was taken, videolaryngoscopic and stroboscopic examinations were performed and diagnostic vocal acoustic analysis was carried out with the use of the IRIS and Diagno- Scope Specialist software. Results: Based on the results of the performed measurements, the statistical analysis evidenced the compatibility between two software programs, IRIS and DiagnoScope Specialist, with the only exception of the F4 formant. The mean values of vocal acoustic parameters in medical students and academic teachers, obtained by means of the IRIS software, can be used as standards for the female population not yet developed by the producer. When using the DiagnoScope Specialist software, some mean values were higher and some lower than the standards specified by the producer. Conclusions: The study evidenced the compatibility between two measurement software programs, IRIS and DiagnoScope Specialist, except for the F4 formant. It should be noted that the later has advantage over the former since the standard values of vocal acoustic parameters have been worked out by the producer. Moreover, they only slightly departed from the values obtained in our study and may be useful in diagnostics of occupational voice disorders.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.