Problem of risky behaviours is closely related to the period of adolescence. From the point of view of the current state of research on aggression and its forms and risk in its various manifestations, it seems reasonable to give the following research problem: Is there a relationship between the level of aggression and the risk-taking behaviour of young people during adolescence? The research used the Questionnaire Moods and Humors by Arnold H. Buss and Ann Durkee in the Polish adaptation of Mieczysław Choynowski, and the Multifactor Risk Behaviour Scale (WSZR) by Ryszard Studenski. 118 students of Lublin primary schools (70 girls and 48 boys) took part in the research. The age of the respondents ranged from 14 to 16 years (M = 14.89; SD = 0.71). Statistical data analysis has proved that the relationship between the level of aggression and the tendency to aggressive behaviour is positive and moderate. Sex is probably not a factor differentiating the correlation between general aggression and risk propensity, because the strength of the relationship between variables turned out to be similar in both girls and boys. It can be concluded that the representatives of both sexes, along with the increase in the level of aggression, tend to become more risky.
PL
Ryzykowne zachowania problemowe są ściśle związane z okresem adolescencji. Z punktu widzenia aktualnego stanu badań nad agresją i jej formami oraz ryzykiem w jego różnych przejawach zasadne wydaje się postawienie następującego problemu badawczego: Czy istnieje zależność pomiędzy poziomem agresji a skłonnością do podejmowania zachowań ryzykownych przez młodzież w okresie adolescencji? W badaniach wykorzystano Kwestionariusz Nastroje i Humory Arnolda H. Bussa i Ann Durkee w polskiej adaptacji Mieczysława Choynowskiego oraz Wieloczynnikową Skalę Zachowań Ryzykownych (WSZR) Ryszarda Studenskiego. W badaniach wzięło udział 118 uczniów lubelskich szkół podstawowych (70 dziewcząt i 48 chłopców). Wiek badanych wynosił od 14 do 16 lat (M = 14,89; SD = 0,71). Statystyczna analiza danych dowiodła, że związek między poziomem agresji a skłonnością do zachowań agresywnych jest dodatni i ma umiarkowane nasilenie. Płeć prawdopodobnie nie jest czynnikiem różnicującym korelację między ogólną agresją a skłonnością do ryzyka, ponieważ siła związku między zmiennymi okazała się zbliżona w grupie zarówno dziewcząt, jak i chłopców. Można wnioskować, że u przedstawicieli obu płci wraz ze wzrostem poziomu agresji zwiększa się skłonność do zachowań ryzykownych.
The issue of creative activity has been interesting for researchers for a long time, and nowadays we notice an increase in interest in this subject. School systems change; methods that were once used, are becoming obsolete, so we should look for new ones that will meet today’s expectations of children and young people. Creativity nowadays allows the child to get to know each other better, helps him or her find the right way, understand the intricacies of life. The issue of creativity in children was considered in this study in the context of adaptation to school. The research problem was formulated as follows: Is there a relationship between the level of creative abilities and the degree of school adaptation? The following diagnostic methods were used in the research: Student Behavior Sheet by B. Markowska and the Drawing of Creative Thinking by K.K. Urban and H.G. Jellen (TCT-DP). The research group consisted of 81 children aged 6–7 from two Lublin primary schools (46 boys and 35 girls). Taking into account the literature on the subject, a significant relationship was expected between the level of creative abilities in children aged 6–7 and their social adaptation. It follows from the analysis of the results of own research, such compounds do not exist in the studied group. In practice, this means that children who have high creative abilities can reveal behaviors that indicate poor social adaptation, while “non-creative” children can be assessed highly in this respect.
PL
Zagadnienie aktywności twórczej interesuje badaczy od dawna, ale obecnie zauważamy wzrost zainteresowania tą problematyką. W szkołach zmieniają się systemy kształcenia; metody, które były stosowane kiedyś, stają się przestarzałe, a więc należy szukać nowych – takich, które zaspokoją dzisiejsze oczekiwania dzieci i młodzieży. Postawa twórcza pozwala dziecku bardziej poznać siebie, pomaga mu odnaleźć właściwą drogę, zrozumieć zawiłości życia. Zagadnienie twórczości u dzieci rozpatrywano w niniejszych badaniach w kontekście przystosowania do szkoły. Sformułowano następujący problem badawczy: Czy istnieje zależność między poziomem zdolności twórczych a stopniem przystosowania szkolnego? W badaniach wykorzystano następujące metody diagnostyczne: Arkusz Zachowania się Ucznia B. Markowskiej oraz Rysunkowy Test Twórczego Myślenia K.K. Urbana i H.G. Jellena (TCT-DP). W badaniach uczestniczyło 81 dzieci z dwóch lubelskich szkół podstawowych w wieku 6–7 lat, w tym 46 chłopców i 35 dziewczynek. Uwzględniając dotychczasową literaturę przedmiotu, spodziewano się wystąpienia istotnej zależności między poziomem zdolności twórczych u dzieci w wieku 6–7 lat a ich przystosowaniem społecznym. Jak wynika z przeprowadzonych analiz wyników badań własnych, takie związki w badanej grupie nie występują. W praktyce oznacza to, że dzieci, które odznaczają się wysokimi zdolnościami twórczymi, mogą ujawniać zachowania świadczące o słabym przystosowaniu społecznym, z kolei dzieci „nietwórcze” mogą być ocenione wysoko w tym zakresie.
The problem of elderly people and old age is an issue that has been given more and more attention in recent times. This is due to the fact that Poland belongs to aging societies, where the elderly population is more and more represented. This work tries to get an answer to the question: Is there a relationship between the satisfaction of older people living in Social Welfare Homes and their level of acceptance of the disease? The results show that life satisfaction presented by elderly people can be considered as one of the predictors of how they function in a disease situation. In the light of research, adaptation to experienced ailments and the attitude of acceptance of illness by seniors are related to how much they perceive their own life as satisfying. High acceptance of the disease is conducive, as the research results show, above all life in the family, local environment. Perhaps it is influenced by the fact that the existence of older people in such an environment is not so marked by the disease, as it happens in Social Welfare Homes. It also seems that such assistance institutions can strengthen in the elderly people the conviction that they are a different group, defined by such features as infirmity, suffering, and loneliness. Thus, to some extent, they exclude seniors from social life making it impossible to fulfill their social roles.
PL
Problematyka ludzi starych i starości to zagadnienie, któremu ostatnio poświęca się coraz więcej uwagi. Wynika to m.in. z faktu, że Polska należy do starzejących się społeczeństw, gdzie populacja ludzi w podeszłym wieku jest coraz liczniej reprezentowana. W pracy starano się uzyskać odpowiedź na pytanie: Czy istnieje zależność pomiędzy satysfakcją z życia osób starszych przebywających w domach pomocy społecznej a ich poziomem akceptacji choroby? Uzyskane wyniki wskazują, że satysfakcja z życia prezentowana przez osoby starsze może zostać uznana za jeden z predyktorów tego, w jaki sposób funkcjonują one w sytuacji choroby. W świetle badań należy stwierdzić, że przystosowanie do doświadczanych dolegliwości oraz postawa akceptacji choroby przez seniorów są związane z tym, na ile postrzegają oni własne życie jako satysfakcjonujące. Wysokiej akceptacji choroby sprzyja, jak pokazują wyniki badań, przede wszystkim życie w rodzinie, środowisku lokalnym. Być może wpływ na to ma fakt, że egzystencja ludzi starszych w takim otoczeniu nie jest tak naznaczona chorobą, także tą obserwowaną, jak ma to miejsce w DPS. Wydaje się również, iż instytucje pomocowe typu DPS mogą wzmacniać w ludziach starszych przekonanie o tym, że stanowią grupę odmienną, określaną przez takie cechy, jak: niedołężność, cierpienie i samotność. Tym samym w pewnym stopniu wykluczają seniorów z życia społecznego, uniemożliwiając pełnienie właściwych im ról społecznych.
Theoreticians and researchers often compare the feminine and masculine styles of management. There are only few studies focused on women alone, without comparing them to men, especially women who hold high positions and are leaders in the area in which they operate. The purpose of this research was to attempt to answer the question, what are the female leaders’ personality traits and the sense of location of control. The research involved Robert R. McCrae and Paul T. Costa’s NEO-Five Factor Inventory (NEO-FFI) and the Man in Work Questionnaire, 70 women aged 35–55 participated in them. The research group was 35 women working in corporate companies and public institutions that occupy higher positions, and the comparison group included 35 women in lower positions, such as a salesperson, nurse, medical caregiver and teacher. Interesting results were observed in relation to differences in personality traits between the two groups of women surveyed. It turned out that female leaders differ from women working in basic positions only the level of extraversion and neuroticism. However, no significant differences were found in terms of conscientiousness, agreeableness and openness to experience. They also show an internal sense of location of control at work, which undoubtedly helps them in fulfilling their professional roles, requiring full commitment, faith in their own abilities and responsibility for themselves and others.
PL
Teoretycy i badacze często porównują kobiecy i męski styl zarządzania. Mało jest jednak badań skupionych na samych kobietach, zwłaszcza tych, które piastują wysokie stanowiska i są liderami w danym obszarze. Celem niniejszych badań była próba uzyskania odpowiedzi na pytanie o to, jakimi cechami osobowości i poczuciem umiejscowienia kontroli w pracy charakteryzują się kobiety liderki. Zastosowano Inwentarz Osobowości NEO-FFI Roberta R. McCrae i Paula T. Costy oraz Kwestionariusz Człowiek w Pracy. W badaniach wzięło udział 70 kobiet w wieku 35–55 lat. Grupa badawcza to 35 kobiet pracujących w firmach korporacyjnych i instytucjach publicznych na wyższych stanowiskach, a grupa porównawcza – 35 kobiet zajmujących niższe stanowiska, takie jak sprzedawca, pielęgniarka, opiekun medyczny i nauczyciel. Ciekawe wyniki zaobserwowano w odniesieniu do różnic dotyczących cech osobowości między dwiema grupami badanych kobiet. Okazało się, że kobiety liderki różnią się od kobiet pracujących na podstawowych stanowiskach jedynie poziomem ekstrawersji i neurotyczności. Nie stwierdzono istotnych różnic w zakresie sumienności, ugodowości i otwartości na doświadczenie. Ponadto przejawiają wewnętrzne poczucie umiejscowienia kontroli w pracy, co niewątpliwie pomaga im w pełnieniu ról zawodowych wymagających pełnego zaangażowania, wiary we własne możliwości i odpowiedzialności za siebie i innych, jak również odróżnia od kobiet pełniących swe obowiązki na stanowiskach podstawowych.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.