Zmieniająca się rzeczywistość gospodarcza, rosnące oczekiwania w zakresie kwalifikacji zawodowych oraz założenia do ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym implikują poszukiwanie metod nauczania, które uatrakcyjnią model kształcenia w szkołach wyższych, zwiększą jego efektywność i będą odpowiedzią na wzrost aspiracji edukacyjnych młodzieży w Polsce. Celem artykułu jest zaprezentowanie przesłanek i zakresu wykorzystania tutoringu akademickiego w edukacji w obszarze rachunkowości. Podstawowe metody badawcze wykorzystane do realizacji tego celu to badania własne, w których wykorzystano kwestionariusz ankiety oraz studia literaturowe, a przy formułowaniu wniosków – metody dedukcji i syntezy. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że nie powinniśmy już pytać, czy należy wykorzystywać tutoring w nauczaniu rachunkowości na poziomie akademickim, ale w jakim zakresie i w jaki sposób, przy uwzględnieniu ograniczeń prawnych, organizacyjnych i finansowych, należy przejść od rozważań teoretycznych do praktycznych wdrożeń tej metody.
Celem artykułu jest weryfikacja, czy sprawozdawczość zintegrowana, stanowiąca formę raportowania niefinansowego, może wpływać na wyniki i wizerunek jednostki gospodarczej. Cel badawczy ukierunkowany został na analizę formy i zawartości raportów zintegrowanych, a następnie prezentację i odbiór przez interesariuszy. Podstawową metodę badawczą stanowi rozpoznanie procesu ewolucji sprawozdawczości finansowej, ze szczególnym naciskiem na relację raportowania z marketingiem, a także przegląd literatury, oraz analiza empiryczna ujawnionych raportów spółek giełdowych. Na podstawie przeprowadzonych badań można wnioskować, że polityka kształtowania wizerunku przy wykorzystaniu danych niefinansowych ma wpływ na wyniki i postrzeganie jednostek gospodarczych przez odbiorców. Implikuje to potrzebę interdyscyplinarnego podejścia do sprawozdawczości niefinansowej oraz umożliwia pozytywną weryfikację postawionej hipotezy o wpływie raportowania zintegrowanego na kształtowanie wyników i wizerunku jednostki gospodarczej.
Raportowanie zintegrowane to złożony proces tworzenia i prezentacji informacji o działalności jednostki gospodarczej znacznie przekraczający tradycyjne ramy sprawozdawczości finansowej. Trudności w przygotowywaniu informacji niefinansowych oraz zapewnienie wysokiej ich jakości implikują zmiany w modelu nauczania. Celem niniejszego artykułu jest zbadanie opinii nauczycieli akademickich na temat treści i stosowanych metod nauczania w kontekście ich dostosowania do wymogów raportowania zintegrowanego. Zdaniem autorów tylko połączenie umiejętności twardych i miękkich w nauczaniu rachunkowości umożliwi dalszy rozwój sprawozdawczości zintegrowanej. Podstawowe metody badawcze użyte do weryfikacji tej hipotezy to ankietowe badania własne oraz studia literaturowe oraz przy formułowaniu wniosków metody dedukcji i syntezy. Przeprowadzone badania wskazują na konieczną modyfikację nauczania rachunkowości dla dostosowania się do wymogów rynkowych.
EN
Integrated reporting is a complex process of creating and presenting information about an enterprise's activities that significantly exceeds the traditional financial reporting framework. Difficulties in the preparation of non-financial information and ensuring its high quality imply changes in the teaching model. The aim of this study is to examine the opinion of academic teachers on the content and teaching methods used in the context of their adaptation to integrated reporting requirements. According to the authors, only the combination of hard and soft skills in accounting teaching will allow further development of integrated reporting. The basic research methods used to verify this hypothesis are surveys and literature studies, as well as formulating conclusions on the basis of the deduction and synthesis methods. The conducted research indicates the need for modification of accounting education to adapt it to market requirements.
Cel: Celem artykułu jest określenie roli samooceny na poczucie indywidualnej sprawczości w obszarze zrównoważonego rozwoju oraz raportowania ESG wśród przedstawicieli zawodów związanych z rachunkowością. Metodyka/podejście badawcze: Badanie opiera się na krytycznej analizie literatury, metodzie analizy i konstrukcji logicznej, a także wykorzystuje metody i narzędzia statystyczne, w tym korelację liniową Pearsona oraz test t-Studenta w celu szczegółowej analizy związku między samooceną a zaangażowaniem społecznym w kontekście zrównoważonego rozwoju wśród osób związanych z rachunkowością. Wyniki: Wyniki badania sugerują istnienie związku między poziomem samooceny a zaangażowaniem w obszarze zrównoważonego rozwoju. Przedstawione w artykule wnioski mogą zostać wykorzystane do projektowania programów szkoleniowych, ukierowanych na rozwijanie umiejętności związanych ze zrównoważonym rozwojem. Ograniczenia/ implikacje badawcze: Uproszczony sposób pomiaru zmiennych oraz ich szeroki kontekst może nie stanowić zbioru zamkniętego czynników wpływających na zaangażowanie społeczne w zrównoważony rozwój. Oryginalność/wartość: Artykuł przyczynia się do rozszerzenia wiedzy na temat czynników wpływających na zaangażowanie społeczne w obszarze zrównoważonego rozwoju. Ponadto podkreśla możliwość zastosowania narzędzi służących wzmacnianiu samooceny w celu zwiększenia zaangażowania społecznego, zwłaszcza w kontekście zrównoważonego rozwoju i ESG.
EN
Purpose: The aim of the article is to determine the role of self-esteem in the sense of individual agency in terms of sustainable development and Environmental, Social, and Governance (ESG) reporting among professionals associated with accounting. Methodology/approach: The study is based on a critical analysis of the literature, the methods of analysis and logical construction, and the application of statistical tools. It utilizes statistical methods, including Pearson’s linear correlation and the t-Student test, for a detailed analysis of the relationship between self-esteem and social engagement in the context of sustainable development among individuals associated with accounting. Findings: The study results suggest a connection between the level of self-esteem and engagement in sustainable development. The conclusions can be utilized for designing training programs to develop sustainable development skills. Research limitations/implications: The simplified measurement method of variables and their broad context may not encompass the full range of factors that influence social engagement in sustainable development. Originality/value: The article expands knowledge of the factors that influence social engagement in sustainable development. Furthermore, it emphasizes the potential application of tools for enhancing self-esteem to increase social engagement, especially in the context of sustainable development and ESG. 93
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.