Punktem wyjścia artykułu jest stwierdzenie, że w Polsce – podobnie jak w innych krajach na wschód od granicy polsko-niemieckiej – pamięć o I wojnie światowej ukonstytuowała się inaczej niż w Europie Zachodniej, gdzie po dziś wojna ta jest uważana za katastrofę dziejową. Dla Polski koniec wojny oznaczał odzyskanie niepodległości po 123 latach niewoli. Wojna z Rosją, która wkrótce potem nastąpiła, zapisała się w zbiorowej świadomości Polaków znacznie mocniej. Autorka analizuje zachowane polskie filmy okresu niemego poświęcone Wielkiej Wojnie i wojnie polsko-bolszewickiej z punktu widzenia realizacji celów politycznych młodego państwa i umacniania mitu legionowego z Marszałkiem Piłsudskim jako bohaterem narodowym, w kontekście sporów o funkcje kulturowe kina.
EN
The starting point of the article is that in Poland – as in other countries in the east of the Polish-German border – the memory of World War I is constituted differently than in Western Europe, where the war is still considered to be a historical disaster. For Poland the end of the war meant the restoration of independence after 123 years of occupation. The war with Russia, which followed soon after, made a much greater mark in the collective consciousness of Polish society. The author analyses surviving Polish films from the silent film era depicting the Great War and the Polish-Soviet war from the point of view of the political objectives of the young state and strengthening the myth of Marshal Piłsudski as a national hero, in the context of disputes over cultural functions of cinema.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.