W naukach humanistycznych i społecznych mamy zasadniczo do czynienia albo z korpusami dokumentów, albo utworów fikcjonalnych. Celem tego artykułu jest zaprezentowanie refleksji nad możliwościami wzajemnego dostosowania – w ramach literaturoznawstwa – naszych korpusów badawczych do przedmiotów pochodzących z archiwów: listów, biografii, dokumentów, a także innych, należących do porządku fikcji. Taki gest kazałby nam stawić czoła nowym teoriom i wyzwaniom analitycznym. Za przykład obrano korespondencję kierowaną do Heinricha Schliemanna (1822–1890), archeologa-samouka, który w swojej autobiografii postulował model awansu społecznego oparty na żądzy wiedzy, oraz powieść Thomasa Hardy'ego Więzy miłości. Juda nieznany z 1895 roku.
EN
In the humanities and social sciences we deal basically either with bodies of documents or fictional works. The purpose of the article is to present reflections on the possibilities of the mutual adaptation – within literary studies – of our research bodies to objects originating from archives: letters, biographies, documents, and others belonging to the order of fiction. The chosen examples are correspondence addressed to Heinrich Schliemann (1822–1890), self-taught archaeologist, who in his autobiography postulated a model of social promotion based on the desire for knowledge, and Thomas Hardy’s novel: Jude the Obscure from 1895.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.