The article describes the teaching of the Primate of the Millennium on Marian piety in the context of her role in a person's way to communion with God and men. The study is divided into three parts. The first part deals with the teaching of the Primate of the Millennium on the justification of Marian piety, the second part concerns the role of Marian piety in a person's way to communion with God, and the third part discusses the statements of Cardinal Wyszyński on the meaning of Marian piety in the realization of the commandment to love one's neighbor. The topic is presented through the analysis of over 3000 statements of the Servant of God which he addressed to the members of the lay Institute of the Helpers of Mary of Jasna Góra Mother of the Church. The study leads among others to the assertion that uniting one's life with Mary is conducive to personal sanctification and active love of neighbor and in this way contributes to the building of communion between people.
PL
W artykule opisano nauczania Prymasa Tysiąclecia dotyczące pobożności maryjnej w kontekście roli Maryji w drodze człowieka do komunii z Bogiem i ludźmi. Artykół jest podzielony na trzy części. Pierwsza część dotyczy nauczaniu Prymasa Tysiąclecia w uzasadnieniu pobożności maryjnej, druga dotyczy roli pobożności maryjnej w drodze człowieka do komunii z Bogiem, a trzecia omawia wypowiedzi kardynała Wyszyńskiego na rozumieniu pobożności maryjnej w realizacji przykazania miłości bliźniego. Temat jest przedstawiony poprzez analizę ponad 3000 wypowiedzi Sługi Bożego, które skierował do członków świeckich Instytutu Pomocników Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła. Badanie prowadzi między innymi do twierdzenia, że zjednoczenie życia z Maryją sprzyja osobistemu uświęceniu i czynnej miłości bliźniego oraz ten sposób przyczynia się do budowania jedności między ludźmi.
W artykule przedstawiono w zarysie, w oparciu o dotychczas mało znane ascetyczne nauczanie Stefana kardynała Wyszyńskiego, zagadnienie realizowania powołania do świętości. Całość prac badawczych przeprowadzono analizując wypowiedzi Wyszyńskiego dotyczące powszechnego powołania do świętości oraz jej czterech wymiarów: teologalnego, moralnego, eklezjalnego oraz psychologicznego. Wyniki analizy tekstów źródłowych oceniono w świetle adhortacji Gaudete et exsultate papieża Franciszka. Okazało się, iż nauczanie Wyszyńskiego dotyczące realizowania powołania do świętości nic nie straciło ze swojej aktualności i jest w pełni zakorzenione w tradycji Kościoła.
EN
The article outlines the issue of fulfilling the call to holiness based on the hitherto little-known ascetic teachings of Stefan Cardinal Wyszyński. All the research work was carried out by analyzing Wyszyński’s statements about the universal call to holiness and its four dimensions: theological, moral, ecclesial and psychological. The results of the analysis of the source texts were assessed in the light of the exhortation Gaudete et exsultate by Pope Francis. It was found that Wyszyński’s teachings on the realization of the call to holiness lost nothing of its topicality and is fully rooted in the tradition of the Church.
The article presents the results of the analysis of Christian family life from the point of view of its role in the spouses’ striving for full participation in the life of God. First, the essential elements of participation in the life of God were pointed out, then the base and the specificity of the sanctification of the spouses in the family, also the motivations of personal sanctification and their participation in the threefold mission of Christ, and at the end the measures, practices, and attitudes helpful in the pursuit of full life of God through the life in the family were presented. The results of the conducted analysis are included at the end. It was found that there are three essential elements of the fullness of Christian life: a deep, personal relationship with Christ, caring for knowledge and fulfillment of God's will, and love of the Church. It has been shown that the spouses are obliged to strive for full participation in the divine life, mainly due to the obtained sacraments of baptism and marriage, and the specifics of their sanctification results from the life in the family, especially from the sacrament of marriage which determines their desire to participate fully in the life of God in the strict reference to the spouse. It was found that the very nature of the Christian spiritual life and the nature of family life imply the need to care for the sanctification of oneself and the spouse married sacramentally. The obligations arising from participation in the threefold mission of Christ: priestly, prophetic and kingly and their specific character in the family life have been highlighted. It has been shown that the spouses are called to undertake the religious and spiritual practices which are required by every baptized person, and because of the family life, among the particularly important attitudes or practices, ability of acceptance and forgiveness, patience, availability, servitude and humility have been mentioned.
PL
W artykule zamieszczono wyniki analizy chrześcijańskiego życia rodzinnego pod kątem jego roli w dążeniu małżonków do pełnego udziału w życiu Bożym. W pierwszej kolejności wskazano na istotne elementy udziału w życiu Bożym, następnie na podstawę i specyfikę uświęcenia małżonków w rodzinie, na motywacje osobistego uświęcenia i ich udział w potrójnej misji Chrystusa, a w końcu wskazano na środki, praktyki oraz postawy pomocne w dążeniu do pełni Bożego życia poprzez życie w rodzinie. Wyniki przeprowadzonych analiz zamieszczono w zakończeniu. Stwierdzono, że istnieją trzy istotne elementy, składające się na pełnię chrześcijańskiego życia: głęboka, osobista więź z Chrystusem, troszczenie się o poznanie i wypełnienie woli Bożej oraz umiłowanie Kościoła. Wykazano, że małżonkowie są zobowiązani do dążenia do pełnego udziału w życiu Bożym przede wszystkim z racji przyjęcia sakramentów chrztu i małżeństwa, a specyfika ich uświęcenia wynika z życia w rodzinie, szczególnie z sakramentu małżeństwa, który wyznacza ich dążenie do pełnego udziału w życiu Bożym w ścisłym odniesieniu do osoby poślubionej. Stwierdzono, że sam charakter chrześcijańskiego życia duchowego oraz charakter życia rodzinnego implikują konieczność troski o uświęcenie siebie i drugiej osoby poślubionej sakramentalnie. Podkreślono zobowiązania wynikające z udziału w potrójnym posłannictwie Chrystusa: kapłańskim, prorockim i królewskim oraz ich specyficzny charakter w życiu rodzinnym. Wykazano, że małżonkowie są wezwani do podejmowania praktyk religijno-duchowych, do których jest zobowiązany każdy ochrzczony, a ze względu na życie w rodzinie – wśród szczególnie ważnych postaw bądź praktyk wymieniono: umiejętność akceptacji i przebaczenia, cierpliwość, dyspozycyjność, służebność i pokorę.
The article presents the problem of Jesus’ prayer both from the theoretical and practical side. It consists of several parts: an explanation of the concept and validity of this type of prayer, a brief presentation of its history, the transformation of structure, main elements, stages, practice and me- aning for spiritual life. The elaboration of the topic was made through analysis and then the synthe- sis of selected documents of the Church and publications on the Name of Jesus and the prayer with that Name. It was stated, inter alia, that Jesus’ prayer is a Trinitarian confession of faith, expresses the love for Christ, enables the activities of the Holy Spirit; brings inner peace, joy, warmth, li- ghtness. Jesus’ Prayer eases self-control, enlightens, permits a person to penetrate into the depths of God’s mysteries, reveals the meaning of Sacred Scripture, causes the person who is praying to consciously stay in God’s presence and to open himself to the saving presence and saving action of the Resurrected Christ. The awareness of God’s presence is in itself motivating to live for Christ.
The Servant of God John Paul II beatified and canonized Juanita, or Teresa of Jesus ‘of Los Andes’ (Chile) and declared Therese of the Child Jesus Doctor of the Church. The two Carmelites lived almost concurrently and were called to eternity at a young age. They shared not only a Carmelite vocation but also a deep spiritual life. The latter defines the aim of the article: to show the place and character of ascesis in the spiritual experience of each of the two, and to bring out relevant similarities and differences. The results of the study are presented in three aspects: motivations of the ascetic effort, inner overcoming of oneself, and external practices of mortification. Both saints practiced ascesis only on account of Christ, and as demonstrated in the article, all their other motivations issued from their love for Christ, and confirmed and developed this love.
The article presents the pursuit of the fullness of life in God by the saint patrons of the Archdiocese of Poznan, namely the saint bishop and martyr Stanislaw of Szczepanow, the blessed bishop and hermit Bogumil and the saint sister Urszula Ledochowska. The presentation is done according to the scheme: determinants of spiritual life - the most important elements and manifestations of sanctity. The inferences and assertions resulting from the conducted analyses are included in the conclusion. The study is preceded by a recapitulation of the basic truths regarding Christian spir- itual life and the role of saints in the lives of Christians. Studies have shown, among other things, that each of the patrons came into the world in a family with a deep faith and received a vocation to dedicate their life to God. In saint Stanislaus and saint Urszula you can see great organizational talents, a very friendly and gentle reference to others, concern for those in need of help and support, and the greatness of their dedication to others. In blessed Bogumil, the most noticeable feature is his love for hidden life and the practice of severe penance. All three share a commitment to evan- gelization. Each of them reveals a passion for prayer, a concern for being in deep communion with Christ, living with Christ and for Him the experience of suffering and awareness of responsibility for the salvation of others, as well as distance to material goods.
The study on the virtues of faith in life and ministry of Mother Teresa entitle to formulate the following statements: Teresa through the mystical experience of darkness has been turned on, as she stated in the sufferings of Christ, who lived her agony in it; Teresa by everything that she did try to show God His love, to choose what will make him more joy. An unusual manifestation of this attitude it was a private wedding in 1942, which committed the mortal sin to give God all that he asks, do not refuse him anything; Teresa lived in intimacy with God in 1946, had ascended to the grace of a special, mystical encounter with Christ which resulted in her departure from the Sisters of Loreto congregation and the foundation of the Missionaries of Charity, Teresa everything she did for others, undertook the sake of Christ and love for Him.
Juanita Fernandes Solar, im Kloster Teresa von Jesus genannt, erreichte schon ais Jungendliche die Hohe des mystischen Lebens. Das Leiden war eine grundlegende Dimension ihres geistigen, zur Vereinigung mit Gott fuhrenden Weges. In dem Artikel wird dieser Aspekt ihres geistigen Lebens, seine Rolle und sein Wert auf der Grundlage der Analyse des Tagebuches und der Schriften der Heiligen Teresa gezeigt. Die durchgefiihrten Untersuchungen zeigen, daB das von der Heiligen erlebte Leiden einen positiven, vieldimensionalen EinfluB auf ihr geistiges Leben und seine Entwicklung hatte. Teresa de Los Andes sah das Leiden ais eine groBe Gnade und ais ein Zeichen einer besonderen Gottesliebe, woraus folgte, daB sie sich in der Erfahrung des Kreuzes von Christus geliebt fühlte. Sie war sich dessen bewuflt, daB das Leiden eine besondere Gnade und gleichzeitig eine Chance fur die geistige Entwicklung darstellt. Dies zeigt sich im Leben der Heiligen, wo das Leiden zur Entwicklung der theologalen Tugenden beitrug. Das Leiden vereinigte Teresa mit dem leidenden Christus, sowohl wàhrend der mystischen Erfahrungen, ais auch im tàglichen Leben. Teresa de Los Andes verband mit ihrer grenzenlosen Hingabe an den Heiland auch die Nachstenliebe, die ihren Ausdruck insbesondere im Unterstiitzen der Sünder, Priester und derer, die ihr am nàchsten waren, mit ihren Opfem fand. Die besondere Verbindung der Liebe zu Gott und der Nachstenliebe fand ihren Ausdruck darin, daB sich Teresa fìir die Sünder ganzlich dem Christus selbst aufopferte. Die Heilige war ebenso tief davon überzeugt, daB sie, indem sie leidet, den Willen Gottes ihr gegeniiber erfiillt. Die besondere Gegenwartigkeit des Leidens in ihrem Leben half ihr nicht nur auf dem Weg zur Vereinigung mit Gott, sondem enthiillte auch ihren inneren Zustand. Diese Verifizierung ihres geistigen Lebens bewies, daB die heilige Teresa de Los Andes tatsàchlich auBerst tief in Christus verwurzelt war und die in ihrem Leben auftretenden mystischen Phanomene authentisch waren.
Very significant words of God’s servant John Paul II, may constitute a summary of this presentation: A parish priest of Ars is a model of priestly zeal for all priests. The secret of his generosity lies in the love of God, lived without measure, at a regular responding to the love revealed in Christ crucified. [...] For Christ literally tried to perform radical demands, which God put in the Gospel, sending students: prayer, poverty, humility, self-denial, voluntary mortification. Like Christ, he has a deep love of the faithful, which will lead him to the extreme pastoral dedication and sacrifice of self. [...] For all these reasons, St. John Vianney did not cease to be a witness to the truth and current vocation and priestly ministry. [...] The figure of the parish priest of Ars, indeed, is not expired! (Pope John Paul II, St. John Mary Vianney – a model for all priests. Letter of Pope John Paul II to Priests for Holy Thursday 1986).
Ecological spirituality is – strongly taking into account and stressing the relationship with the world – the realization of communion of a man with God. A Christian characterized by ecological spirituality, in his pursuit of holiness, will focus on the consequences of man's encounter with Jesus in relations with the surrounding world. Pope Francis dedicated the last, sixth chapter of the Encyclical Laudato si to ecological spirituality.The author of the presentation has divided the whole issue into two parts. In the first one he pointed to the biblical, theological and practical motives for the need of ecological spirituality, in the second one he presented its fruits and consequences. In the summary of the research he emphasized the importance of ecological spirituality for the man’s sake and safety. The study carried out entitles the author to conclude that the adoption of a lifestyle that results from ecological spirituality, promotes health of both soul and body. Such a way of life has therefore not only a temporal value, but also it reaches much deeper: it opens the life of a man to a perspective of supernatural, eternal life.
PL
Duchowość ekologiczna to – mocno uwzględniająca i akcentująca relacje ze światem – realizacja komunii człowieka z Bogiem. Chrześcijanin, charakteryzujący się duchowością ekologiczną, w swoim dążeniu do świętości będzie kładł nacisk na konsekwencje spotkania człowieka z Jezusem w relacjach z otaczającym go światem. Papież Franciszek duchowości ekologicznej poświęcił ostatni, szósty rozdział encykliki Laudato si’.Autor niniejszego przedłożenia całość zagadnienia podzielił na dwie części. W pierwszej z nich wskazał na biblijne oraz teologiczno-praktyczne przesłanki i uzasadnienia potrzeby duchowości ekologicznej, w drugiej natomiast przedstawił jej owoce i konsekwencje. W posumowaniu badań podkreślił znaczenie duchowości ekologicznej dla dobra i bezpieczeństwa człowieka. Przeprowadzone badania upoważniają autora do stwierdzenia, że przyjęcie stylu życia, który wynika z duchowości ekologicznej, sprzyja zdrowiu zarówno duszy, jak i ciała. Taki sposób egzystencji ma zatem wartość nie tylko doczesną, ale sięga o wiele głębiej: otwiera człowieka na perspektywę życia nadprzyrodzonego, wiecznego.
The objective of the article is to present marriage as a way leading toward communion with God. Therefore, the contents of the exhortation of John Paul II entitled Familiaris consortio has been submitted to analysis. The entire reflection has been divided into several parts modeled on the respective parts of the exhortation. Firstly, vocation to marriage in God's plan has been presented followed subsequently by particular tasks of marriage together with the realization of these tasks. The findings of the conducted research are given in the conclusions. It has been revealed, among others, that God's intention for marriage can be recognized as a basis to acknowledge marriage and the family as a sure way leading the spouses toward communion with God. Moreover, it has been stated that John Paul II, unfolding God's intention for marriage together with the tasks standing before marriage and the realization of these tasks, concurrently pointed out that without love the fulfillment of God's plans towards marriage and the family would be impossible. Thereby it can be considered that undertaking the vocation to marriage is synonymous with entering on a definite and, at the same time, specific way leading to full communion with God.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie małżeństwa jako drogi prowadzącej do komunii z Bogiem. Dlatego treść adhortacji Jana Pawła II „Familiaris consortio” została poddana analizie. Cała refleksja został podzielony na kilka części wzorowanych na odpowiednich częściach adhortacji. Na początku zostało przedstawione powołanie do małżeństwa w Bożym planie, następnie zaprezentowano poszczególne zadania małżeństwa oraz realizację tych zadań. Wyniki przeprowadzonych badań zostały podane we wnioskach.
Szczególnym skutkiem przyjęcia sakramentu chrztu jest udział w potrójnym posłannictwie Chrystusa: kapłańskim, prorockim i królewskim. Refleksja na ten temat stała się celem niniejszego przedłożenia. Zagadnienie zostało podzielone na trzy części, które poświęcono kolejno udziałowi ochrzczonego: w kapłańskim, prorockim i królewskim posłannictwie Chrystusa. Problematykę ujęto z uwzględnieniem specyfiki różnych stanów w Kościele, a podsumowanie i wnioski podano w zakończeniu. W świetle przeprowadzonych badań okazało się, iż dla ochrzczonych wzorem urzeczywistniania kapłańskiej, prorockiej i królewskiej funkcji Chrystusa zawsze pozostaje sam Zbawiciel, Jego sposób pełnienia tychże funkcji. Udział w kapłańskiej misji Chrystusa dokonuje się przez przeżywanie codzienności w postawie uwielbiania Boga, które jest związane z liturgicznym kultem Kościoła oraz w postawie ofiarowania siebie Bogu. Niezależnie od stanu życia udział ten realizuje się w sprawowaniu bądź korzystaniu z sakramentów (szczególnie Eucharystii i pokuty), w modlitwie (zwłaszcza brewiarzowej) oraz składaniu duchowych ofiar. W uczestniczenie w kapłańskiej posłudze Chrystusa jest wpisane dążenie do świętości, które zakłada pogłębianie komunii z Chrystusem i czynną miłość. W prorockim posłannictwie Chrystusa ochrzczeni uczestniczą poprzez świadectwo życia zgodnego z wiarą, korzystanie z charyzmatów oraz czynne włączenie się w ewangelizacyjną i misyjną działalność Kościoła. Udział ochrzczonych w królewskim posłannictwie Chrystusa posiada charakter duchowo-moralny i polega na zapanowaniu nad grzechem w sobie i w swoim środowisku oraz codziennej służebnej miłości wobec bliźnich. W artykule wykazano również, iż realizowanie udziału w kapłańskiej, prorockiej i królewskiej funkcji Chrystusa przybiera szczególne formy w życiu małżeńskim i rodzinnym.
The aim of the article is to show the christocentric attitude of love of bl. Mother Teresa of Calcutta. The source text are Teresa's writings featured in their entirety or in part in the publication Come Be My Light. The Private Writings of the “Saint of Calcutta”. The whole presentation has been divided into four parts. The first one presents Teresa's love for Christ, the second deals with the issues of love for Christ in the poorest of the poor, the third addresses the care of the Blessed to minister among the poor in the communion with Christ, and the last one is a look at Mother Teresa’s attitude of love through Benedict XVI’s thoughts selected from his encyclical letter Deus caritas est. The summary is a meditation of the Blessed put at the end. The article shows the christocentrism of attitude of love of Mother Teresa of Calcutta.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.