W części teoretycznej niniejszego artykułu przedstawiono najważniejsze założenia teorii konektywizmu oraz zaprezentowano udział nowych technologii w nowoczesnej edukacji. W części praktycznej natomiast został opisany przebieg projektu – przygotowania skryptu do nauczania języka polskiego jako obcego w Centrum Języka i Kultury Polskiej dla Polonii i Cudzoziemców Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (dalej: CJKP UMCS) w Lublinie na poziomie średnim B2.
EN
In the theoretical part, the article discusses the foundations of the theory of connetivism and presents the use of new technologies in modern education. In the practical part, it presents the process of preparing a summary of course lectures at the B2 level in the Polish Language and Culture Centre for Polish People from Abroad and Foreigners UMCS in Lublin.
At the end of the twentieth century due to the so-called cultural turn in the development of the theory of translation, the translator started to be seen as a mediator in the intercultural communication. In the translation process, he interprets and transfers experiences from the source culture to the target culture. The greatest difficulty in the process of translation is translating of the untranslatable elements, for which one searches for the best equivalents . In such a situation, each translator selects appropriate strategies and techniques of translation. Many problems arise, among others, in translation of terminology and cultural phenomena in different legal systems, such as the names of companies, governing bodies or the articles of association. The role of the teacher is to provide information about contemporary life and history of culture, present the genre patterns of relevant documents, show how to solve difficulties in the process of translation, create sensitivity to the phenomena seemingly identical in different cultures, and to indicate valuable sources of information on cultural and sociocultural background (bibliography).
PL
Pod koniec XX wieku w związku z tzw. zwrotem kulturowym w rozwoju teorii przekładoznawczych tłumacz zaczął być postrzegany jako mediator w komunikacji międzykulturowej. W procesie tłumaczenia dokonuje on interpretacji i przeniesienia doświadczeń z kultury źródłowej do kultury docelowej. Największą trudnością w działalności translatorskiej jest tłumaczenie elementów nieprzekładalnych, dla których poszukuje się najlepszych ekwiwalentów translacyjnych. W takiej sytuacji każdorazowo tłumacz dokonuje wyboru odpowiednich strategii i technik translacyjnych. Wiele problemów powstaje m.in. przy tłumaczeniu terminologii i zjawisk kulturowych funkcjonujących w różnych systemach prawnych, np. nazw spółek kapitałowych, organów zarządzających, umowy spółki. Rolą nauczyciela tłumaczy jest przekazanie informacji realioznawczych i historycznokulturowych, prezentacja wzorców gatunkowych stosownych dokumentów, pokazanie sposobu rozwiązywania trudności translatorskich, kształtowanie wrażliwości w stosunku do zjawisk pozornie identycznych i wskazanie odpowiednich źródeł informacji na temat kultury i socjokultury omawianych kręgów kulturowych.
Cel artykułu stanowi prezentacja funkcjonowania kategorii wiedzy, władzy i ładu w dyskursie publicznym na przykładzie dyskursu sądowego i medialnego. Źródłem ich rozumienia jest twórczość filozofa Michela Foucaulta. Immanentny ład przejawia się poprzez kategorię wiedzy i władzy, a kategorie te konstytuują i kreują dyskurs, który pełni istotną funkcję instytucjonalnego narzędzia utrzymania porządku wewnętrznego, gwaranta spójnych relacji podmiotowych, sytuacyjnych, kontekstowych, tematycznych, a także ideologicznych, aksjologicznych, społecznych. Kategoria ładu przejawia się w trzech wymiarach: symbolicznym, niewerbalnym i werbalnym. Wiedza rozumiana jest jako: poznawanie, dochodzenie do prawdy oraz interpretowanie, ujawnianie prawdy. Kategoria władzy natomiast przybiera wymiar instytucjonalny – rzeczywisty i/ lub językowy – symboliczny.
EN
The aim of this article is to present how the categories of knowledge, power, and order function in the public discourse on the basis of the judicial and media discourse. The source of their understanding are the works of the philosopher Michel Foucault. The immanent order manifests itself through the category of knowledge and power and these categories constitute and create a discourse which plays a significant role of the institutional tool to maintain internal order. It guarantees consistent relationships between subjects, situational, contextual, thematic as well as ideological, axiological, social. The category of order is manifested in three areas: symbolic, non-verbal, and verbal. Knowledge is understood as: looking for, searching for the truth and the interpretation of the truth, revealing the truth. In contrast, the category of power gains institutional meaning – real and/or linguistic – symbolic.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.