Artykuł jest poświęcony istotnej problematyce społecznej, jaką jest diagnozowanie depresji u matek dzieci z zespołem Downa. Artykuł ma charakter badawczy, został opracowany na podstawie wywiadów z matkami w depresji, które wychowują dziecko z zespołem Downa (trzy studia przypadku). W toku badań usta-lono m.in., że zdiagnozowanie depresji u badanych kobiet spowodowało u nich więk-szą świadomość własnych problemów, pozwoliło im na dokonywanie zmian w kie-runku radzenia sobie z trudnościami, przyczyniło się do poszukiwania wewnętrznych i zewnętrznych zasobów do walki z depresją oraz do zmiany w relacjach rodzinnych. Konieczne było wypracowanie zasad współpracy pomiędzy członkami rodziny.
Diagnoza nowotworu jest zawsze traumatycznym doświadczeniem, obciążającym zarówno emocjonalnie, jak i fizycznie. Pacjentki z chorobą nowotworową piersi odczuwają silny lęk, który uniemożliwia prawidłowy proces leczenia i rehabilitacji. Często przedłużające się uczucie przygnębienia, nastrój depresyjny mogą spowodować zmiany w funkcjonowaniu psychicznym i społecznym. Mimo rozwoju medycyny często konieczna jest amputacja piersi. Mastektomia powoduje zmiany w sylwetce kobiety, przez co prowadzi do zmian w sferze psychicznej, w postaci nasilonego lęku, przygnębienia, a także powstania depresji. Celem pracy było określenie, czy kobiety, u których zdiagnozowano nowotwór piersi, różnią się poziomem nasilenia lęku, depresji oraz sposobem przystosowania się psychicznego do choroby nowotworowej w zależności od rodzaju przeprowadzonego zabiegu chirurgicznego. Uzyskane wyniki badań nie wykazały istotnych różnic między pacjentkami po mastektomii a pacjentkami po zabiegu oszczędzającym. Połowa przebadanych kobiet miała obniżony nastrój, u większości zanotowano średni i wysoki poziom lęku oraz tendencję do aktywnych form zmagania się z chorobą.
W poszukiwaniu predyktorów regulacji emocjonalnej u osób ujawniających zaburzenia psychiczne istotne znaczenie przypisuje się temperamentowi. Celem pracy była analiza temperamentalnych uwarunkowań strategii regulacji emocji negatywnych i pozytywnych w grupie pacjentów z zaburzeniami depresyjnymi i/lub lękowymi. W badaniu wzięło udział 105 osób, leczonych stacjonarnie w Klinice Psychiatrii i Psychoterapii Bethel w Bilefeldzie w Niemczech. Wykorzystano następujące metody badawcze: Krótki Wywiad Diagnostyczny Zaburzeń Psychicznych (Mini-DIPS), Inwentarz Temperamentu i Charakteru (TCI) oraz Kwestionariusz Akceptacji Emocji (FrAGe). W badanej grupie klinicznej dwa z czterech wymiarów temperamentu warunkują nasilenie wybranych strategii regulacji emocji: poziom czynnika Unikanie szkody warunkuje regulację emocji negatywnych, natomiast poziom Poszukiwania nowości jest predyktorem w odniesieniu do emocji pozytywnych. Uzyskane wyniki wskazują na znaczącą rolę temperamentu jako predyktora nasilenia wybranych strategii regulacji emocji.
Taking up the issue of depresion as a cause for declaring a marriage null and voit, the author begins his reflections with a look at psychosis. From the point of view of marriage validity, of special significance is also the analysis of depresion with very particular medical aspects. The cause of nullity of a marriage discussed here, in turn, requires a rather precise definition of depresion and the factors by which it may be triggered. The last part of the author’s reflections is devoted to the analysis of canon 1095 of the Code of Canon Law, especially to the definition of cases when this depresion is serious enough to exclude marriage validity.
The main aim of the study was to analyse the strategies of coping used by adolescents in the age group of 13–16 years and the links between the strategies and the perceived depression. The strategies were studied with the reference to adolescentsʼ age and sex. The perceived depression was measured with self-description method. According to the results, younger adolescents (13–14 years) more often used the “ignore the problem” strategy compared to older youngsters (15–16 years). Strategies: “worry” and “seek the professional help” were more often used in the group of older adolescents. Girls used more various forms of social support and worried more often than boys. They also referred to relaxing strategies such as drawing, painting or reading books. Boys more often seek professional help. Surprisingly, the strategy of concentrating on pleasure activities protected adolescents from depression.
Studium przypadku trzynastolatka cierpiącego na depresję i jąkającego się. Przyczyną zaburzeń emocjonalnych, niepłynności mowy i depresji chłopca są jego przeżycia z wczesnego dzieciństwa – chłopiec w wieku trzech lat został oddzielony od matki.
Istnieje wiele badań wskazujących, że wpływ muzyki na organizm człowieka odbywa się na wielu poziomach, zaś ból jest jednym z najczęstszych dolegliwości w praktyce klinicznej i jest objawem wielu problemów fizycznych i psychicznych. Ból związany jest z negatywnymi emocjami (depresją, lękiem, frustracją, gniewem, strachem) oraz z obniżoną jakością życia. W pracy przeglądowej oceniono wpływ muzyki na odczuwanie bólu, lęku, depresji oraz na jakość życia osób z wybranymi problemami bólowymi różnego pochodzenia. W artykule wykorzystano badania, opublikowane w recenzowanych czasopismach naukowych (2010-2015), które znajdowały się w bazie PubMed. Powyższe kwestie zostały omówione w następujących układach: muzyka - ból, muzyka - ból, lęk i depresja, muzyka - ból i lęk w diagnozowaniu medycznym, muzyka - ból i leczenie przeciwbólowe, muzyka - ból i jakość życia. W większości przypadków udowodniono, że terapie muzyką były skuteczne w łagodzeniu bólu (i towarzyszących objawów) oraz miały pozytywny wpływ na funkcjonowanie i jakość życia wielu pacjentów.
Choroba nowotworowa stanowi dla chorego źródło silnego stresu. Efektywność radzenia sobie z tym stresem zależy od licznych czynników, wśród których znaczącą rolę odgrywać może wsparcie społeczne. Celem prezentowanych badań było zweryfikowanie, czy poziom spostrzeganego wsparcia społecznego wiąże się z jakością funkcjonowania psychospołecznego u kobiet po mastektomii oraz czy typy wsparcia społecznego są specyficznie powiązane ze wskaźnikami funkcjonowania. Zbadano 70 kobiet po zabiegu mastektomii za pomocą Skali Wsparcia w Chorobie, Inwentarza Depresji Becka, Skali Oceny Własnej Choroby oraz Skali Akceptacji Życia z Chorobą. Kobiety, które deklarowały wyższe wsparcie społeczne, miały istotnie niższy poziom symptomów depresyjnych, wyższe wartości oceny choroby w kategoriach wyzwania i wartości, a niższe jako przeszkody/straty, a także ujawniły wyższą akceptację życia z chorobą. Analiza regresji wykazała, że wsparcie duchowe najlepiej tłumaczyło wariancję w większości wskaźników funkcjonowania. Można stwierdzić, że wsparcie społeczne jest istotnym czynnikiem zmniejszającym ryzyko objawów depresyjnych i zwiększającym szanse optymalnego funkcjonowania psychospołecznego u kobiet po mastektomii.
Celem przeprowadzonych badań było określenie roli stygmatyzacji oraz przekonań na temat wyglądu w rozwoju depresji u chorych na łuszczycę, uwzględniając wiek wystąpienia łuszczycy oraz poziom spostrzeganego wsparcia społecznego. Badaniem objęto 193 chorych na łuszczycę. Przeprowadzone analizy ujawniły dwa mechanizmy moderowanej mediacji. Okazało się, że wyłącznie u osób, które zachorowały we wczesnym wieku, przekonania na temat wyglądu pełnią rolę mediatora w relacji między występowaniem zmian skórnych a poziomem depresji. Wykazano również, że w grupie chorych, którzy charakteryzują się niskim poziomem wsparcia ze strony rodziny, przyjaciół i innych osób bliskich, stygmatyzacja pełni rolę mediatora w relacji między występowaniem zmian skórnych a objawami depresji. W artykule zostały omówione teoretyczne i praktyczne implikacje prezentowanych wyników.
Pandemia wirusa SARS-CoV-2 ciągnie za sobą istotne konsekwencje w wielu dziedzinach życia, wpływając bezsprzecznie także na zdrowie psychiczne. Badanie przeprowadzono w okresie najbardziej restrykcyjnych ograniczeń w funkcjonowaniu społecznym, jakie wprowadzono w konsekwencji pojawienia się w Polsce wirusa SARS-CoV-2. Udział w badaniu drogą elektroniczną wzięły 423 osoby. W celu sprawdzenia poziomu objawów lęku oraz depresji w okresie izolacji społecznej wykorzystano Szpitalną Skalę Lęku i Depresji – HADS. Przeprowadzone analizy pokazują przewagę objawów lęku na początkowym etapie izolacji społecznej w badanej grupie. Istotną zmienną związaną z poziomem wyników skali HADS był wiek, najwyższe wyniki zaobserwowano wśród uczniów i studentów. Ponadto wysokie wyniki zarówno na skali lęku, jak i depresji zaobserwowano także wśród osób z najniższym wykształceniem, w grupie osób, których praca w tym czasie została wstrzymana, wśród badanych, którzy rzadziej wychodzili z domu, oraz wśród kobiet.
W rosnącej liczbie badań naukowych odnotowuje się, że dokonanie autoafirmacji w obliczu zagrożenia dla jakiegoś aspektu Ja może sprzyjać przyjęciu szerszej perspektywy, z uwzględnieniem zasobów psychospołecznych, umożliwiając bardziej skuteczne radzenie sobie. W ramach prezentowanych badań poddano ocenie, czy i w jaki sposób tendencja do autoafirmacji wiąże się z dobrostanem i poziomem nasilenia depresji i lęku u pacjentów z łuszczycą. Badaniem objęto 51 chorych w wieku 19–67 lat. W badaniach wykorzystano metody samoopisowe do pomiaru negatywnych emocji związanych z ciałem, nasilenia lęku i depresji, oceny dobrostanu, tendencji do autoafirmacji, nasilenia choroby oraz poznawczej strategii regulacji emocji – stwarzania perspektywy. Wyniki analiz wykazały, że tendencja do autoafirmacji związana jest z niższym nasileniem depresji i lęku oraz wyższym poziomem dobrostanu. W kolejnych analizach testowaniu poddano modele mediacji, uwzględniające sekwencyjne działanie dwóch mediatorów. Wyniki tych analiz sugerują, że relacje między tendencją do autoafirmacji a niższym nasileniem depresji i lęku oraz wyższym poziomem dobrostanu można tłumaczyć mechanizmami, które obejmują procesy sprzyjające zdolności do spoglądania na negatywne wydarzenia z szerszej perspektywy i utrzymaniu bardziej pozytywnych emocji do własnego ciała. Prezentowane wyniki wskazują na adaptacyjną rolę autoafirmacji w kontekście chorób przewlekłych, takich jak łuszczyca, oraz potrzebę dalszych badań w tym obszarze.
The adolescent period is indicated as one of the risk factors responsible for depression symptoms. In Poland the attention has been drawn to this problem relatively rarely as it was hitherto stereotypically perceived as the disease of the elderly. However, school psychologists and counselors more and more frequently suggest that their students exhibit different symptoms characteristic of, among others, youth depression. Thus, authors’ objective consisted in conducting a pilot study in order to check if there are any reasons for distress as to the psychophysical state of primary school students. The study was carried out in the group of one hundred and forty (140) students from the fourth and seventh grades where the biggest teaching changes occurred and one hundred and forty (140) parents and class teachers. Children’s Depression Inventory (CDI) by Maria Kovacs was employed in research. Based on the obtained research results one may put forward the thesis that there is a necessity to conduct in-depth diagnostic studies oriented towards revealing children’s and school youth’s depression symptoms.
W artykule podjęto problematykę samobójstw osób starszych, a cel analizy został sprowadzony do dwóch pytań: jakie są czynniki ryzyka samobójstw osób starszych? oraz jakie są możliwości zapobiegania zachowaniom suicydalnym seniorów? Wykorzystano metodę desk research i poddano analizie 40 artykułów z takich państw, jak: Korea Południowa, Chiny, Tajwan, Stany Zjednoczone, Kanada, Ghana, Nowa Zelandia, Iran, Izrael, Rumunia, Grecja, Wielka Brytania, Niemcy, Austria, Polska oraz Hiszpania. Badania wskazują, że najczęściej występującymi czynnikami ryzyka są zaburzenia psychiczne (głównie depresja), choroby fizyczne obniżające jakość życia oraz czynniki społeczne (utrata bliskich osób i zanikające więzi z rodziną). Możliwości zapobiegania sprowadzają się przede wszystkim do leczenia zaburzeń psychicznych i chorób fizycznych oraz tworzenia krajowych, kompleksowych strategii zapobiegania samobójstwom seniorów. Artykuł zawiera także wskazówki dla pracowników socjalnych pracujących z osobami starszymi.
Istnieje wiele doniesień na temat zaburzeń rytmów dobowych w przebiegu chorób afektywnych. Rytmy okołodobowe dotyczą wydzielania wielu neuroprzekaźników (w tym noradrenaliny, serotoniny, dopaminy) oraz hormonów, które są istotne z punktu widzenia leczenia farmakologicznego w psychiatrii. Chronoterapia polega na kontrolowanej ekspozycji na bodźce środowiskowe, które wpływają na rytmy biologiczne i dają zamierzony efekt terapeutyczny. Najlepiej poznaną metodą chronoterapii jest deprywacja snu (sleep deprivation, SD), która posiada wielokierunkowy mechanizm działania, przynosi szybki efekt przeciwdepresyjny, jest metodą skuteczną, posiada niewiele przeciwwskazań i skutków ubocznych. Niestety bardzo często obserwuje się gwałtowne pogorszenie po epizodzie snu, gdy nie stosuje się metod podtrzymujących efektu terapeutycznego SD. Obecnie najbardziej zalecanym schematem jest łączenie całkowitej deprywacji snu (total sleep deprivation, TSD) z przesunięciem fazy snu (sleep phase advance, SPA), terapią jasnym światłem (bright light therapy, BL, LT) oraz farmakoterapią. Takie postępowanie ma udowodnioną skuteczność krótko- i długoterminową, może mieć korzystny efekt w leczeniu depresji lekoopornej.
EN
There are many reports on the disturbances of circadian rhythms in the course of affective disorders. Circadian rhythms influence secretion of many neurotransmitters (including norepinephrine, serotonin, dopamine) and hormones, which are important from the point of view of pharmacological treatment in psychiatry. Chronotherapy involves controlled exposure to environmental stimuli that affect biological rhythms and produce an intended therapeutic effect. Best known method of chronotherapy is sleep deprivation (SD), which has a multidirectional mechanism of action and provides a fast antidepressant effect. It is an effective method, has few contraindications and side effects. Unfortunately, very often observed rapid deterioration after an episode of sleep when it is not used methods of supporting SD therapeutic effect. Currently, the most recommended schedule is to combine total sleep deprivation (TSD), sleep phase advance (SPA), bright light therapy (BL, LT) and pharmacotherapy. Such a procedure has proven the effectiveness of short-term and long-term, can have a beneficial effect in the treatment of drug-resistant depression
The present work provide an overview of the various concepts of treatment for depressive disorders ranging from antiquity up to the present day. In the early days depression was perceived as a punishment from the gods, the result of bad behavior, guilt or sin. Treatment methods were signifi cantly different from those used today and did not produce the expected results, and the patients them selves were often stigmatized and excluded from society. Searching an effective remedy for depression has led to the discovery of the fi rst drug known as antidepressant – isoniazid and introduction into pharmacotherapy. Over the years, new therapeutic substances with different chemical structures and mechanisms of action have emerged. Studies on an effective drug with few undesirable side effects continues to this day. It has been proved turns out that the drugs used today are not as perfect as they might seem, and modern pharmacotherapy can not be evaluated as satisfactory for both professionals and their patients. Actually, new therapeutic substances are still in clinical trials. Moreover, many professionals begins to be more attentive to non-pharmacological methods in the treatment of depression. Some doctors consider that new neuromodulation techniques are the future of treatment of such disorders. However, most of them, apart from electroshock, still belong to experimental methods.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.