Search results - CEJSH

1

Sprawozdanie z seminarium naukowego Splendor veritatis a postprawdy w dzisiejszym świecie, Lublin, 24 marca 2018 roku

100%

Ptak R.

Sympozjum

|

2018

|

issue 1(34)

301-304

2

Sprawozdanie z seminarium naukowego Splendor veritatis a postprawdy w dzisiejszym świecie, Lublin, 24 marca 2018 roku

100%

Ptak R.

Sympozjum

|

2018

|

vol. 22

|

issue 1 (34)

301-304

3

Prawda pośród prawd. Benedykta XVI dialog ze współczesnością

80%

Niemczewski W.

Studia Pelplińskie

|

2014

|

vol. 47

261-270

PL

Niniejszy artykuł poświęcony jest pojęciu prawdy – jego funkcjonowaniu w zrelatywizowanym świecie postmodernizmu. Relatywizm jest jedną z najbardziej fundamentalnych teorii, na których wznosi się gmach filozofii postmodernistycznej. Doprowadza on do postawienia pytań o istotę prawdy – samą możliwość istnienia jednej, uniwersalnej prawdy. Problem ten zaznaczony został w pierwszej części naszej pracy – pozwala na ukazanie, w części kolejnej, osobowego charakteru prawdy. Nie można bowiem ograniczyć prawdy do sfery wyłącznie intelektualnej, Prawda jest Osobą – aby Ją poznać konieczna jest również miłość. Stwierdzenie, że Druga Osoba Trójcy, Prawda-Logos jest miłością – daje możliwość uczestniczenia w swoim Bóstwie każdemu człowiekowi, prowadzi do trzeciej części artykułu, w której podjęte zostało ujawnienie się Prawdy w świadectwie tych, którzy Ją poznają. Na świadectwo to – czerpane z przykładu – nauczania Benedykta XVI – składają się trzy elementy: wyrozumiała łagodność, nauczanie integralne prawdy oraz cierpliwe znoszenie przeciwności.

4

Jaka prawda? Jaka wolność? Propozycje do dyskusji z kulturą współczesną

80%

Królikowski J.

Sympozjum

|

1998

|

issue 2(3)

117-129

PL

Jaka prawda? Jaka wolność? Propozycje do dyskusji z kulturą współczesną

5

Jaka prawda? Jaka wolność? Propozycje do dyskusji z kulturą współczesną

80%

Królikowski J.

Sympozjum

|

1998

|

issue 2(3)

117-129

PL

Jaka prawda? Jaka wolność? Propozycje do dyskusji z kulturą współczesną

6

Descriptions of Culture in the Media as a Search for its True Image

71%

Maciaszek P.

Perspektywy Kultury

|

2020

|

vol. 28

|

issue 1

101-114

PL

Niniejsze opracowanie potwierdza tezę o zróżnicowanym pojmowaniu kultury. Są ludzie, którzy jej nie znają, i tacy, którzy chcą poznawać ją coraz dokładniej. Pragnienie takie spowodowane jest chęcią rozwiązania problemu, który powstaje przez różne rozumienie kultury oraz przez fakt, że to, co jedni określają terminem kultury, inni nazywają antykulturą. Na podstawie analizy zaprezentowanego przekazu medialnego pokazany został fakt wykorzystywania środków społecznego przekazu do poszukiwania prawdziwego oblicza kultury. Jeśli środki te mają pomagać człowiekowi w docieraniu do prawdy – omawiając aktualne dla ludzkiego życia kwestie – to w temacie kultury rzeczywiście podejmują się takiego zadania. W umieszczanych w mass mediach treściach dotyczących kultury podkreślany jest fakt obecnych w niej wartości, takich jak prawda, dobro i piękno. Wszystkie one pochodzą od Boga i do Niego prowadzą. One sprawiają, że człowiek nieustannie potrzebuje i poszukuje kultury. Dzięki nim może bowiem doświadczać integralnego rozwoju i coraz dokładniej rozumieć, na czym polega prawdziwe człowieczeństwo. Z kolei życie człowieka bez tych Bożych wartości, naznaczone fałszywym antropocentryzmem, zawsze wypełnione będzie działaniami, które określić można terminem „antykultura”. Na podstawie zaprezentowanych medialnych treści wskazana została zależność rozpoznawania prawdziwej kultury od przyjmowania za nią odpowiedzialności. Odpowiedzialność ta wyraża się w nieustannym podejmowaniu trudu poszerzania horyzontów myślowych, angażowania się w różne dziedziny życia, tworzenia – przez prawdziwe powszechne braterstwo – różnorodnych wspólnot. W ten sposób realizować się może właściwy rozwój nie tylko kultury, lecz także człowieka. Jest to również droga, na której dokonuje się skuteczna obrona przed wrogim religii laickim humanizmem.

EN

The article confirms the thesis that culture is understood in various ways. There are people who do not know culture and those who want to know more about it. Such a desire stems from the need to solve the problem that arises from different understandings of culture and from the fact that what some people call culture, others call anti-culture. The fact that the media are used in the search for the true image of culture is presented in the article through an analysis of the messages presented in the media. If we assume that the role of the media is to help people to discover the truth by discussing issues that are relevant to people’s lives, we can say that they truly undertake such a task when it comes to culture. The media emphasize the fact that values such as truth, goodness, and beauty are present in culture. All of these values come from God and lead to him. They make mankind need and search for culture continuously. Thanks to them, we can experience holistic development and understand more deeply what the essence of true humanity is. Without these divine values, human life-marked by false anthropocentrism-will always be filled with activities that can be described as “anti-culture.” On the basis of selected texts, the article demonstrates the dependence between recognizing true culture and accepting responsibility for it. This responsibility is expressed in a constant effort to broaden one’s horizons of thought, to engage in various areas of life, and to create-through true universal fraternity-various communities. This way, the proper development of not only culture, but also of humanity can take place. It is also the path which leads to an effective defense against secular humanism, which is so hostile to religion.

7

„To jest prawda". Droga Edyty Stein do Boga w świetle teologii Hansa Ursa von Balthasara.

71%

Jędraszewski M.

Filozofia Chrześcijańska

|

2011

|

vol. 8

61-76

EN

The crucial moment in Edith Stein’s life was the reading of Therese from Avila’s autobiography in 1921. Having read it, she declared this well-known sentence: Das ist die Wahrheit – „This is truth!”. In the first part the article shows Edith Stein as a person passionately and consequently searching the truth. The second part is an attempt to interpret of what the truth itself is. There is also an analysis of the meaning for Edith Stein of her confession uttered in the moment of her conversion in the light of Hans Urs von Balthasar’s theology (truth as áëçoeaéá and truth as emeth) and in consequence what the essence of her being a theological person was.

8

Prawda jako fundament nauczania misyjnego w Protreptikos Klemensa Aleksandryjskiego

71%

Duda J.

Annales Missiologici Posnanienses

|

2015

|

issue 20

137-149

EN

Clement of Alexandria (†253), one of the most eminent early Christian writers, is the pioneer of a very interesting theological conception of the truth. According to his teaching contained in the work Protreptikos the question of the truth should be the foundation of the preaching mission. The issue of the truth is a platform for dialogue between Christianity and the pagan world. The truth has its source in God and ultimately leads back to Him. In the mystery of God is contained the truth about the universe. By getting to know the truth of God man has a chance to get to know the world of nature, his place in it, and his vocation. The truth reveals the falsity of pagan cults and exposes false philosophical views. Its fullest revelation was the incarnation of Jesus Christ. It is thanks to him, that God showed His grace and again called the "descendants of heaven" to eternal glory.

PL

Klemens Aleksandryjski (†253), jeden z najwybitniejszych pisarzy wczesnochrześcijańskich, w Protreptikosie przedstawił tematykę prawdy jako fundamentalną w przepowiadaniu kerygmatycznym. Prawda była bowiem częstym i ważnym tematem podejmowanym przez starożytną myśl grecką. Klemens uczynił z niej płaszczyznę dialogu między światem pogańskim, a chrześcijaństwem. Na bazie tej problematyki stworzył swoistą koncepcję poznania prawdy. Według niego ma ona swoje źródło w Bogu i ostatecznie do Niego prowadzi. Nie jest ona zastrzeżona jedynie dla wybranych, lecz objawia się tym, którzy jej czystym sercem szukają. W Bogu zawarta jest tajemnica prawdy o wszechświecie. To z Jego woli Logos przeobraził i zharmonizował makro- i mikrokosmos. Poznając zatem prawdę Bożą człowiek ma szansę lepiej poznać świat natury, swoje w nim miejsce oraz powołanie. Prawda ujawnia fałsz kultów pogańskich oraz błędne poglądy filozoficzne. Najpełniejszym jej objawieniem było wcielenie Jezusa Chrystusa. To dzięki Niemu Bóg ukazał swoją łaskę i „potomków nieba” na nowo wezwał do świata chwały. Prawda pomaga zwyciężyć zło, zmienić dotychczasowe życie oraz ukazuje pokutującym drogę zbawienia. Odkrycie jej związane jest zwykle z procesem nawrócenia, a więc oświeceniem, umocnieniem przez święte misteria oraz opieczętowaniem znamieniem dziecka Bożego. Przez Słowo objawiające prawdę człowiek staje się na nowo obrazem Boga oraz Jego przyjacielem na wieki.

9

Koncepcja prawdy w sprawozdawczości finansowej wobec oczekiwań współczesnej gospodarki

71%

Kałużny R., Piechocka-Kałużna A.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2018

|

issue 522

182-192

PL

Jak dotychczas nie powstała jednoznaczna ostateczna definicja pojęcia prawdy, pomimo dokonywania wielu prób jej stworzenia w przeszłości. Z konsekwencjami braku powszechnie uznanej definicji prawdy zmaga się rzesza zarówno naukowców, jak i praktyków, związanych z rachunkowością, a szczególnie ze sprawozdawczością finansową. Trudno bowiem dostarczyć sprawozdania finansowe ukazujące prawdziwą sytuację ekonomiczno- -finansową oraz wynik finansowy, skoro ciągle brakuje zgody, w jaki sposób określić ową prawdziwą kondycję przedsiębiorstwa. Celem artykułu jest próba ukazania sprawozdawczości finansowej we współczesnej gospodarce w świetle koncepcji prawdy znajdujących zastosowanie w innych niż ekonomia naukach społecznych. Tekst ten stanowić ma również próbę skłonienia do refleksji, w jakim kierunku powinny zmierzać prace nad rozwojem sprawozdawczości finansowej, aby nie zatrzymały się one, mając na horyzoncie utopijną, nieosiągalną wizję Shangri-La, lecz faktycznie pozwoliły osiągnąć stan bliski ideałowi. Zdaniem autorów stanem idealnym jest sprawozdawczość finansowa odzwierciedlająca prawdziwą kondycję podmiotu, będącą narracją historycznej rzeczywistości gospodarczej czyli jedynie „pamięcią” danego podmiotu zapewniającą, że określone zdarzenia w istocie wystąpiły.

10

Donum libertatis. O trudnym darze wolności

71%

Wolski J.

Łódzkie Studia Teologiczne

|

2009

|

vol. 18

305-319

EN

Human freedom is an extraordinary gift of God. It is intrinsically related to the truth and dignity of the human person created in God’s image. Freedom is a sign of God’s love for man and must be used properly. To understand the meaning of freedom, though requiring effort, will always bear much fruit. In fact, this understanding determines our moral life. Unfortunately, in contemporary society the essential bond between truth, the good and freedom has been largely lost or ignored. Yet, using and understanding this freedom is the primary task of every human being. Arriving at authentic freedom can be difficult because it depends upon fidelity to truth and love. The response to this nexus of freedom to truth and morality to faith is the essential form of every Christian vocation.

11

W kręgu problemów rosyjskiego „nowego realizmu”. Proza Romana Sienczyna

71%

Supa W.

Studia Wschodniosłowiańskie

|

2014

|

vol. 14

119-132

EN

The article discusses the issues (the image of contemporary Siberia, the post-Soviet village, “little man” of our time) and the poetics of Senchin’s autobiographical trilogy and novels: "The Yeltyshevs, The Information, What do You Want?" in the context of interpretation of the term “new realism”. The article focuses on the relationship between reality and fiction, reality and language, biographical fact and its literary articulation, contemporary realization of category of typicality and representativeness. The problems described by Senchin were considered with regard to the literary tradition of the 19th and 20th centuries, especially the so-called “rural prose”.

12

Dyrektywalna teoria znaczenia a możliwe użycie terminu „prawdziwy”

71%

Rosiak-Zięba E.

IDEA. Studia nad strukturą i rozwojem pojęć filozoficznych

|

2013

|

vol. 25

155-168

EN

At the time when Ajdukiewicz was developing his theory of meaning, he tried to avoid in his papers the term “truth”. This reluctance was the result of long lasting and severe diﬃculties with formulating a proper formal deﬁnition of that notion. Consequently, if the term “truth” occurs in his works from that period, the context is usually designed in such a way as to eliminate the slightest suspicion of providing any kind of a theory. Nevertheless, having no intention of formulating such a theory one might safely raise a question about the meaning of the adjective “true” within some (already formulated) theory of meaning. In fact, Ajdukiewicz poses such a question, though very cautiously, in one of his essays from that period. In this paper I discuss some consequences which his remarks may have on the rules of using this term.

13

Mordecai Roshwald – filozofia troski: spojrzenie na problem demokracji w kontekście prawdy

71%

Bartoszewski J.

Społeczeństwo. Edukacja. Język

|

2016

|

vol. 2

229-235

PL

W artykule podjęto zagadnienie demokracji w kontekście koncepcji filozoficznejprof. Roshwalda. W części pierwszej zdefiniowano, czym jest w myśl filozofii troski,realizm i jak należy je odnosić do problematyki współczesnego spojrzenia na zagadnienieprawdy. Zabieg ten pozwala przejść do drugiej części, w której omówiono kwestiezwiązane z powszechną zgodą. Oczywiście dokonano tego w ujęciu nośnych elementówfilozoficznych prof. Roshwalda. Konkluzja zaś pozwala na ponownie spojrzenie na podejmowanytemat.

14

Drogi nadziei

61%

Chudy W.

Verbum Vitae

|

2006

|

vol. 9

151-164

PL

L'autore percepisce il pesimismo e la delusione dell'umanita della seconda meta del ventesimo secolo. All'idea della disperazione lui contrapone l'atteggiamento e l'insegnamento di Giovanni Paolo II, presenti nel suo libro "Varcare la soglia della speranza". Nel ricco insegnamento del Papa Wojtyła vengono scoperte tre vie della speranza - la verita, il bene e l'amore - manifestate nella loro pienezza nella persona di Gesu. Proprio in Lui esse conducono alla salvezza, cioe alla vita in un'altro mondo, rinnovato da Cristo Risorto, in cui regnano: Amore, Bene e Verita, viste in modo personale. In questa prospettiva la morte puo essere vista come la soglia di questo nuovo mondo e la piena realizzazione delle speranze umane.

15

Modlitwa Jezusa-Kapłana o uświęcenie Dwunastu (J 17,17-19)

61%

Witczyk H.

Verbum Vitae

|

2010

|

vol. 17

135-149

PL

Autor analizuje tekst J 17,17-19, by znaleźć odpowiedź na pytanie, jak należy rozumieć wyrażenie: „Ja poświęcam siebie w ofierze”. Czy Jezus mówi o uświęceniu w sensie bycia odseparowanym od świata, by pozostać w sferze Bożej świętości? Autor dowodzi, iż Jezus myśli raczej o swojej „ofierze”, to znaczy całkowitym poddaniu się Jego woli Ojcu w ofiarniczej śmierci poniesionej w imię miłości „do końca” (13,1) i wypełnienia posłania otrzymanego od Ojca (17,18). Z tym wiąże się inny problem, mianowicie uczniów, którzy przez czyn Jezusa zostaną „uświęceni w prawdzie”. Czy jest to właściwy przekład greckiego hegiazmenoi en aletheia? Chodzi o separację od świata, czy też o uświęcenie rozumiane jako „konsekrację” w sensie poświęcenia się misji wobec świata podobnej do Jezusowego posłania? Wreszcie autor bada znaczenie i relację między procesem „uświęcenia” dotyczącym Jezusa i Dwunastu.

16

Obiektywność i prawdziwość sumienia

61%

Krokos J.

Studia Philosophiae Christianae

|

2012

|

vol. 48

|

issue 3

39-53

EN

The issue of objectivity and validity of conscience is of great importance in understanding the functioning of conscience and man’s moral actions. Conscience is the axiological consciousness of the human act, which is co-constituted by intellect and will. Conscience accompanies the human act, witnesses it and, after reflection, assesses the act as either good or bad. Conscience is always subjective, because it is “my” conscience and “mine” is the judgement of conscience. However, when one thoroughly asserts their own actions, the kind of act it is, and whether it had good or bad intentions, then one’s conscience is objective. The objectivity of cognition of an act, in conscience and through conscience, relates to its validity. The objectivity of conscience is a condition sine qua non of its validity, which is traditionally understood as adaequatio intellectus et rei. In this case: as correspondence between a judgement of conscience and an act as the object of conscience. The objectivity and validity of judgement of conscience follows from its peculiarity and the peculiarity of its object, i.e. an act. Conscience is the axiological consciousness of one’s own (or someone else’s) act, which operates in the interior horizon of moral knowledge comprising norms of acting, of which the most significant is the principle: good needs to be cultivated, whereas evil needs to be avoided. Conscience is a subtle cognitive tool given to man in order for man to live humanely – a tool that is under man’s control.

PL

Zagadnienie obiektywności i prawdziwości ma podstawowe znaczenie dla zrozumienia funkcjonowania sumienia i postępowania moralnego człowieka. Sumienie jest aksjologiczną świadomością czynu ludzkiego, który współkonstytuuje intelekt i wola. Sumienie towarzyszy spełnianiu się czynu ludzkiego, jest tego świadkiem, a w refleksji poznaje czyn jako dobry lub zły. Sumienie jest zawsze subiektywne, bo jest „moim” sumieniem i „moim” jest sąd sumienia. Ale jeśli rzetelnie stwierdza, jak się rzecz ma z moim czynem, jakiego rodzaju jest to czyn, czy chciałem go jako dobrego lub złego, sumienie jest obiektywne. Z obiektywnością poznania czynu w sumieniu i przez sumienie wiąże się jego prawdziwość. Obiektywność sumienia jest warunkiem sine qua non jego prawdziwości, klasycznie rozumianej, jako adaequatio intellectus et rei, w tym przypadku: jako zgodności sądu sumienia z czynem jako jego przedmiotem. Obiektywność i prawdziwość osądu sumienia jest następstwem jego osobliwości i osobliwości jego przedmiotu, jakim jest czyn. Sumienie jest aksjologiczną świadomością własnego (lub cudzego) czynu, dokonującą się na wewnętrznym horyzoncie wiedzy moralnej, obejmującej normy postępowania, pośród których naczelne miejsce przysługuje zasadzie: dobro należy czynić a zła unikać. Sumienie jest subtelnym narzędziem poznawczym, jakie zostało dane człowiekowi, by żył po ludzku, narzędziem, które pozostaje we władaniu człowieka.

17

Prawda jako wartość w przekazie medialnym w świetle encykliki ojca świętego Franciszka "Lumen fidei"

61%

Kornecki T.

Studia Socialia Cracoviensia

|

2015

|

vol. 7

|

issue 1

EN

Pope Francis, in his first encyclical Lumen fidei pays attention to one of the most important values in human life which is truth. A human being develops fully thanks to this value that affects all aspects of human life. Hence, Pope’s words in the encyclical were used to relate to mass media. The truth about man and the world that surrounds him should underpin the world of media, especially these days. As a result, people would be able to develop their potential fully and pursue the objective of their lives. In order to make the road complete faith and love should coexist, because these values complement each other.

18

Nieobecność problemu rzeczy samej w sobie w filozofii Hegla w obliczu Heglowskiego rozumienia prawdy

61%

Jochlik A. J.

Folia Philosophica

|

2019

|

vol. 41

37-55

EN

The article presents a Hegelian view of Kant’s thing in itself in regard to Hegel’s understanding of truth. In it, I designate eight key fragments of The Phenomenology of Spirit, around which the analysis of the issue takes place. As a result, the boundaries have been defined in which Hegel wants to pursue his deliberations. Hegel does not want to think about what is independent of the cognizing subject, claiming that it does not concern us,philosophers because it is the task of religion. The truth for Hegel is what realizes itself among us so that it is fully available to us.

PL

Artykuł przedstawia Heglowskie spojrzenie na rzecz samą w sobie Kanta w odniesieniu do Heglowskiego rozumienia prawdy. W nim wyznaczam osiem kluczowych fragmentów Fenomenologii ducha, wokół których toczy się analiza tego zagadnienia. Dzięki temu zostały określone granice, w ramach których Hegel chce prowadzić swoje rozważanie. Hegel nie chce myśleć o tym, co niezależne od podmiotu poznającego, twierdząc, że to nas, filozofów, nie dotyczy, jest to zadaniem religii. Prawda dla Hegla jest tym, co samo się realizuje wśród nas, tak iż jest nam w pełni dostępna.

19

Czy prawda może być przemocą?

61%

Szklarska A.

Studia Philosophiae Christianae

|

2015

|

vol. 51

|

issue 3

139-157

PL

Tytuł artykułu ma charakter prowokacyjny. Autorka nie uważa bynajmniej, by prawda mogła działać poprzez przemoc czy przez przemoc się wyrażać. A jednak ci, którzy odwołują się do ponadczasowych, naturalnych prawd na temat człowieka, życia i kwestii moralnych, bywają oskarżani o przemoc i demagogię. Owszem, bezsprzecznie można dostrzec związki między prawdą a przemocą, ale dotyczą one zwłaszcza prób bezprecedensowych manipulacji wymierzonych w prawdę. Kwestionuje się dziś powszechnie prawdę na temat kondycji człowieka, wartości moralnych, powinności obywatelskich a nawet faktów historycznych. Przemoc może odgrywać niebagatelną rolę w procesie tworzenia czy poznania, wpływa także na przemiany wiedzy i jej przekaz w społecznym obiegu, na co w swoich pracach zwraca uwagę m.in. Andrzej Zybertowicz. Współcześnie uważa się, że zamiast o prawdzie powinniśmy mówić o wielości indywidualnych narracji, mnogości skrajnie subiektywistycznych interpretacji, z których wszystkie są równouprawnione. Sama prawda zostaje sprowadzona do dowolnie ustalanego produktu władzy – również tej, którą dzierżą środki masowego przekazu. Przeciwwagą dla takiego myślenia jest nauczanie Jana Pawła II, który w wyważony sposób przypomina nam o związkach prawdy z wolnością i o odpowiedzialności, jaką prawda generuje. Jest bowiem ściśle etyczną kwestią jaką postawę człowiek przyjmie wobec prawdy i czy gotów będzie jej służyć. To zdumiewające, iż dla wielu ludzi prawda zamiast z wyzwoleniem, kojarzy się ze zniewoleniem. Autorka podejmuje próbę wyjaśnienia jakie są przyczyny tego niepokojącego zjawiska i w jaki sposób nauczanie Jana Pawła II może pomóc nam ujrzeć właściwą perspektywę znaczenia prawdy w życiu człowieka, zarówno w wymiarze jednostkowej świadomości, jak też zbiorowego doświadczenia narodu czy całej ludzkości. W swoim artykule odwołuje się do stanowiska wyrażonego zarówno w encyklice "Veritatis Splendor", jak i w kontekście innych prac Jana Pawła II.

EN

The title of the article is obviously provocative. The author does not think that truth can indeed work or express itself though violence. And yet, those who refer to timeless, natural truths concerning mankind, life and moral issues are often accused of violence and demagogy. Indeed, connections between truth and violence can be detected, however they concern particular attempts at unprecedented manipulations aimed at the truth. Obedience to the truth requires courage and effort and is not an easy matter. Therefore, today truth about the human condition, moral values or civilian obligations is commonly questioned. Violence can play a substantial role in the processes of creation or cognition; it also influences the transformations of knowledge and its meanings in social circulation as Andrzej Zybertowicz points out in his writings. Nowadays people think that, instead of truth, we should focus on the multitudes of individual narrations and of radically subjective interpretations, of which all are equally genuine. Truth itself is reduced to an arbitrarily determined product of authority – also the one held by mass media. The counterbalance to this kind of thinking is the teaching of John Paul II, who in a calm and balanced way reminds us of the relationship between truth and freedom and about the responsibility that truth generates. It is in fact a precisely ethical matter – which attitude mankind takes in its relationship to the truth and if it is ready to serve it. It is amazing that for many people truth is associated with enslavement. The author makes an attempt at explaining what the causes for this unsettling phenomenon are and also in which way the teachings of Pope John Paul II can help us to see the right perspective of the meaning of truth in the life of each individual, both in the aspect of individual consciousness and a collective experience of a nation or the whole of humanity. The article refers to the views of the Pope, expressed both in the encyclical "Veritatis Splendor" and in the context of other texts by John Paul II.

20

O prawdzie w literaturze uwag kilka

61%

Tomaszewska W.

Studia Philosophiae Christianae

|

2020

|

vol. 56

|

issue 4

341-357

EN

This article deals with the issue of truth in literature by considering Roman Ingarden’s account. He denies that literary work as a work of art can be true in a logical sense. As a purely intentional object, a literary work of art decides nothing about a transcendent world. The truth in a literary work, however, can be understood as its revelation.

PL

Artykuł podejmuje zagadnienie prawdy w literaturze. Punktem wyjścia dla analiz jest koncepcja Romana Ingardena. Odmawia on dziełu literackiemu jako dziełu sztuki prawdziwości w sensie logicznym. Według Ingardena literackie dzieło sztuki jako przedmiot czysto intencjonalny niczego nie orzeka o świecie transcendentnym. Prawdę w dziele literackim można jednakże ujmować jako jej objawianie.

Refine search results