Full-text resources of CEJSH and other databases are now available in the new Library of Science.
Visit https://bibliotekanauki.pl

Refine search results

Journals help
Authors help
Years help

Results found: 34

first rewind previous Page / 2 next fast forward last

Search results

Search:
in the keywords:  Europejski Bank Centralny
help Sort By:

help Limit search:
first rewind previous Page / 2 next fast forward last
PL
5 maja 2020 r. Niemiecki Federalny Trybunał Konstytucyjny (FCC) orzekł o legalności programu zakupu aktywów sektora publicznego ustanowionego przez Europejski System Banków Centralnych (ESBC). Co szczególnie istotne, kwestia ta była przedmiotem orze-czenia w trybie prejudycjalnym Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), wydanego w następstwie zapytania niemieckiego sądu.Decyzja FCC ma szczególne znaczenie w kontekście planów uruchomienia Europej-skiego Funduszu Odbudowy w celu zwalczania skutków pandemii koronawirusa. Nie-miecki sąd zakwestionował traktatowe podstawy decyzji Europejskiego Banku Cen-tralnego (EBC), na podstawie których wyemitowano obligacje. Co szczególnie istotne, niemiecki sąd podkreślił nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek zbadania przez sądy kon-stytucyjne państw UE, czy działalność instytucji europejskich wykracza poza uprawnie-nia przyznane im w traktatach (ultra vires).
EN
On May 5, 2020, the German Federal Constitutional Court (FCC) ruled on the legality of the public sector asset purchase program established by the European System of Cen-tral Banks (ESCB). What is particularly important, this issue was the subject of a pre-liminary ruling by the Court of Justice of the European Union (CJEU), issued following an inquiry from a German court.The FCC’s decision is of particular importance in the context of plans to launch a Eu-ropean Reconstruction Fund to combat the effects of the coronavirus pandemic. The Ger-man court questioned the treaty bases of the decisions of the European Central Bank (ECB) on the basis of which the bonds were issued. What is particularly important, the German court emphasized not only the right, but even the obligation to examine by the constitutional courts of the EU Member States whether the activity of European institu-tions goes beyond the powers conferred on them in the treaties (ultra vires).The content of this decision and its extensive justification will certainly have a great impact on the functioning of the European Union.
PL
Ujemne nominalne stopy procentowe do czasu ostatniego globalnego kryzysu finansowego były powszechnie uznane za nierealne zjawisko ekonomiczne. W następstwie zaburzeń na światowych rynkach finansowych główne banki centralne w gospodarce światowej stopniowo obniżały swoje podstawowe stopy procentowe, w ostateczności sprowadzając je do bardzo niskiego poziomu, nawet poniżej zera. Celem artykułu jest próba usystematyzowania poglądów na ten temat uwarunkowań wdrażania i funkcjonowania polityki ujemnych stóp procentowych (NIRP). W opracowaniu podjęto również próbę oceny stopnia wpływu polityki NIRP realizowanej przez EBC na podstawowe zmienne ekonomiczne. Z analizy wynika, że wprowadzenie polityki NIRP okazało się częściowo skutecznym narzędziem. Ta akomodacyjna polityka monetarna przyczyniła się m.in. do niewielkiego podniesienia stopy inflacji w strefie euro, a rentowność europejskich banków komercyjnych kształtowała się na stabilnym, niskim poziomie.
PL
Kryzys finansowy z lat 2007-2010 stanowił duże wyzwanie dla Europejskiego Banku Centralnego (EBC). Specyfiką kryzysu finansowego w strefie euro był jego trzyetapowy przebieg przejawiający się kolejno: zawirowaniami na rynku pieniężnym w połowie 2007 r., przeniesieniem globalnego kryzysu do krajów strefy euro po upadku Lehman Brothers  w 2008 r. oraz kryzysem zadłużenia w 2010 r. Dużym utrudnieniem walki z kryzysem dla EBC było oderwanie polityki monetarnej od polityki fiskalnej i brak możliwości osiągnięcia pożądanego „policy mix”.  Celem opracowania jest przedstawienie antykryzysowych działań EBC, ich przyczyn, przebiegu i efektów w poszczególnych fazach kryzysu oraz próba oceny tych działań w świetle ich efektywności oraz zgodności z uprawnieniami EBC.
PL
Strefa euro należy do najwolniej rozwijających się obszarów globalnej gospodarki. Jej problemy rozwojowe pozostają w sprzeczności z głównymi celami Unii Gospodarczej i Walutowej, sformułowanymi w Traktacie z Maastricht oraz stawiają pod znakiem zapytania korzyści z dalszego pogłębiania integracji europejskiej. Wyzwaniem dla skuteczności polityki gospodarczej prowadzonej przez instytucje europejskie, zwłaszcza Europejski Bank Centralny, był kryzys lat 2007–2008 oraz okres po kryzysie. Pokazały one, że kraje strefy euro jako całość nie potrafią pogodzić priorytetu niskiej inflacji z zapewnieniem gospodarce warunków do ożywienia; przeciwnie, wskutek niskiej skuteczności podejmowanych działań antykryzysowych, warunki te wydają się ulegać pogorszeniu. W konsekwencji gospodarka strefy euro może znajdować się w „pułapce niskiej inflacji”, niosącej ze sobą ryzyko wieloletniej stagnacji, połączonej z tendencjami deflacyjnymi. W celu uzasadnienia powyższej hipotezy dokonano oszacowania parametrów strukturalnych modeli za pomocą metody wektorowej autoregresji (Vector Autoregression Model- -VAR). Badania potwierdziły, iż wzrost podstawowej stopy procentowej EBC oraz realnej stopy procentowej prowadzi do ponadproporcjonalnego wzrostu luki PKB w strefie euro. Jeśli zatem EBC prowadzi politykę monetarną bezpośrednio zorientowaną na realizację założonego z góry i zarazem restrykcyjnego celu inflacyjnego, wówczas negatywnie wpływa to na dynamikę wzrostu gospodarczego. W przypadku utrzymywania się tej sytuacji przez dłuższy okres, gospodarce strefy euro grozi pojawienie się i utrwalenie wśród uczestników rynku oczekiwań deflacyjnych. Wówczas dążenie do ożywienia gospodarczego w strefie euro stanie się zadaniem niezwykle trudnym.
EN
The euro area is one of the slowest-growing areas of the global economy. Developmental problems of the euro area are in contradiction with the main objectives of the economic and monetary union, formulated in the Maastricht Treaty, and call into question the benefits of further deepening of European integration. The challenge for the effectiveness of economic policy conducted by the European institutions, especially the European Central Bank, was a crisis of 2007–2008 and the period after the crisis. They showed that the countries of the euro area as a whole can not reconcile the low inflation priority with maintaining conditions for the economic recovery; on the contrary, due to the low effectiveness of anti-crisis actions, these conditions seem to be getting worse. As a result, the euro area economy may be in a “low inflation trap”, carrying the risk of long-run stagnation, combined with deflationary tendencies. In order to justify the above mentioned hypothesis, it was estimated the structural parameters of the models using Vector Autoregression method (VAR). Studies have shown that an increase in the basic interest rate of the ECB and the real interest rate leads to a more than proportional increase in the output gap in the in the euro zone. Thus, if the ECB conducts monetary policy directly oriented in advance on realization of restrictive inflation target, then it negatively affects economic growth. If this situation persists for a long period of time, the euro area economy is threatened by the rise and maintenance deflation expectations among market participants. Then the pursuit of economic recovery in the euro zone becomes a very difficult task.
RU
Зона евро относится к наиболее медленно развивающимся территориям глобальной эко- номики. Ее проблемы развития вступают в противоречие с главными целями Экономи- ческого и Валютного союза, сформулированными в Маастрихтском договоре и ставят под вопрос выгоду от дальнейшего углубления европейской интеграции. Вызовом для эффективности экономической политики, проводимой европейскими институтами, осо- бенно Европейским центральным банком, был кризис 2007–2008 гг., а также период после кризиса. Оказалось, что страны зоны евро не умеют сообща примирить приоритет низкой инфляции с обеспечением экономике условий для оживления: напротив, в резуль- тате низкой эффективности антикризисных мер эти условия ухудшаются. В результате экономика зоны евро может оказаться в ловушке низкой инфляции, влекущей за собой риск многолетней стагнации вкупе с тенденцией к дефляции. С целью проверки вышеизложенной гипотезы была сделана оценка структурных па- раметров нескольких моделей с помощью метода векторной авторегрессии (VAR). Ре- зультаты показывают, что рост основной процентной ставки Европейского центрального банка и реальной процентной ставки ведет к сверхпропорциональному росту разрыва ВВП в зоне евро. Если Европейский центральный банк проводит монетарную поли- тику, прямо направленную на достижение жесткой инфляционной цели, то это отри- цательно влияет на динамику экономического роста. Если такая ситуация сохранится более длительное время, то экономика зоны евро окажется под угрозой появления среди участников рынка дефляционных ожиданий. В этом случае достижение экономического оживления в зоне евро окажется необыкновенно трудной задачей.
PL
Niekonwencjonalność polityki pieniężnej może być rozpatrywana w zależności od systemu, w jakim jest ona prowadzona. Mówienie o niekonwencjonalności polityki pieniężnej ma sens w odniesieniu do systemów, które uznają stabilność cen za priorytet, a czynniki kształtujące popyt na pieniądz za instrumenty tej polityki. W niniejszym artykule: po pierwsze, wyodrębniono zbiór wspólnych elementów polityki pieniężnej stosowanych w różnych krajach, które można uznać za czynniki wyznaczające jej konwencjonalność. Po drugie, została dokonana analiza elementów, które wprowadzają cechy niekonwencjonalności. Po trzecie, pokazane są skutki różnych form niekonwencjonalności polityki pieniężnej w odniesieniu do jej efektywności oraz możliwości powrotu do polityki konwencjonalnej. Ostatnia część poświęcona jest skutkom wyboru określonej formy niekonwencjonalności przez EBC.
EN
The unconventionality of monetary policy can be considered depending on the system in which it is functioning. Talking about unconventionality monetary policy makes sense for systems that recognize price stability, priority, and factors shaping demand for money for instruments of this policy. In this article: firstely a set of common elements of monetary policy applied in different countries was distinguished, which can be considered as factors that determined its conventionality. Secondely, the elements responsible for the introduction the unconventionality are analyzed. Thirdly, the effects of the different forms of political unconventionality in relation to its effectiveness and the possibility of returning to politics conventional is analyzed. The last part is devoted the results of choosing a particular form unconventionality by the ECB.
EN
The combination of the legal documents including the 2021-2027 EU long-term budget, NextGenerationEU, and the Own Resources Decision (3) (Decision of 14 December 2020 on the system of own resources of the European Union, repealing Council Decision 2014/335/EU, Euratom of 26 May 2014 on the system of own resources of the European Union) has been praised as a groundbreaking achievement and political success of the EU authorities, one whose importance is no lesser than that of the establishment of the EU’s common market. The package has marked a powerful turn in EU’s politics, in that it helps move the debts of the countries receiving funds from NextGenerationEU as well as within National Recovery and Resilience Plans (NRRPs) outside their national budgetary systems. As is emphasised in a number of EU documents, the increases in EU Member States’ deficits and debts have been due to the financial and health crisis. However, how or in what ways the new own resources and new outside-Treaty financial engineering might contribute to the funding and eventual repayment of NextGenerationEU debt, has not been explained. In parallel, the aforementioned success has given the basis for further action in view of in-EU integration, as expressed in the project to amend EU Treaties. Work on the amendment will continue during the present European Parliament’s term. Analysis of the directions of change in the Treaty provisions covering EU fiscal and monetary policies and the gradually remoulded model of EU funding form the core of this present paper.
PL
Połączenie dokumentów prawnych: wieloletnich ram finansowych na lata 2021-20271, NextGenerationEU2 oraz decyzji w sprawie systemu zasobów własnych3 oceniono jako przełomowe osiągnięcie, sukces polityczny władz Unii Europejskiej (dalej: UE), równie ważny jak wprowadzenie w UE wspólnego rynku. Pakiet stanowił silny zwrot w polityce UE, pomagający przesunąć zadłużenie krajów otrzymujących środki z NextGenerationEU i w ramach krajowych planów na rzecz odbudowy i zwiększania odporności (dalej: KPO) poza krajowy system budżetowy. W wielu unijnych dokumentach podkreślano, że wzrost poziomów deficytu i długu w krajach członkowskich UE wynika z kryzysu finansowego i zdrowotnego. Nie wyjaśniono jednak, w jaki sposób nowe zasoby własne i nowa pozatraktatowa inżynieria finansowa przyczynią się do finansowania i spłaty długu NextGenerationEU. Jednocześnie sukces ten stanowił podstawę do dalszych działań w kierunku integracji europejskiej w ramach UE, wyrażonych w projekcie zmian traktatów unijnych. Prace nad ich kształtem będą kontynuowane w obecnej kadencji Parlamentu Europejskiego (dalej: PE). Analiza kierunków zmian przepisów traktatów w obszarze polityki fiskalnej i monetarnej UE oraz stopniowo przekształcany model finansowania UE stanowią główną treść niniejszego opracowania
PL
Wstrząs gospodarczy spowodowany pandemią COVID-19 ma charakter szoku podażowopopytowego, który dotknął gospodarkę strefy euro oraz Polski. W odpowiedzi na negatywne skutki pandemii, Europejski Bank Centralny oraz Narodowy Bank Polski podjęły decyzje, które były ukierunkowane na dostarczenie płynności w sektorze bankowym. W niniejszym artykule, na podstawie analizy informacji, komunikatów i aktów prawnych, porównano działania obu banków centralnych (w okresie od 12 marca do 23 listopada 2020r.), przy uwzględnieniu odmiennych uwarunkowań prowadzonej polityki pieniężnej. Zawarta w artykule analiza porównawcza działań EBC i NBP jest szczególnie ważna obecnie, kiedy zerowe stopy procentowe są powszechnie stosowane, a wśród badaczy jest toczona dyskusja dotycząca efektywności konwencjonalnej i niekonwencjonalnej polityki pieniężnej. W części pierwszej artykułu przedstawiono instrumenty polityki monetarnej wykorzystane przez EBC. W części drugiej zawarto omówienie działań podjętych przez NBP. W części trzeciej zaprezentowano podsumowanie porównujące reakcje obu banków na kryzys wywołany pandemią COVID-19.
PL
Umowa dotycząca aktywów finansowych netto (Agreement on Net Financial Assets, ANFA) jest najprawdopodobniej jednym z najważniejszych (ale jak dotąd niezbyt szczegółowo omówionych) czynników regulujących funkcjonowanie europejskiej unii gospodarczej i walutowej (UGW). Umowa nie tylko przyznaje dużą autonomię krajowym bankom centralnym wchodzącym w skład Eurosystemu, lecz także reguluje, w jakim stopniu mogą one korzystać z tej autonomii przy okazji zarządzania wybranymi aktywami i pasywami znajdującymi się poza prerogatywą EBC, wpływając swoimi działaniami na płynność sektora bankowego. Wbrew obiegowej opinii rola tych banków centralnych jest istotna, co zostanie wykazane w niniejszym opracowaniu. Trudno jest analizować umowę ANFA bez przedstawienia jej krótkiego rysu historycznego. Jeszcze na przełomie lat 2015 i 2016 niewiele było wiadomo zarówno na temat samej umowy, jak i tego, jak wpływa ona na zarządzanie płynnością w strefie euro. Jedynie sam fakt istnienia takiej umowy był powszechnie znany. Nieznajomość jej szczegółów dawała natomiast podstawy do (często nieprawdziwych) spekulacji na temat jej oddziaływania na funkcjonowanie Eurosystemu. Zwłaszcza wybuch ostatniej fazy greckiego kryzysu w 2015 r. (w ramach kryzysu zadłużeniowego, który dotknął strefę euro w pierwszej połowie drugiej dekady obecnego stulecia) zaczął potęgować pogłoski, że umowa mogła stać się instrumentem łagodzenia występujących wówczas napięć fiskalnych w strefie euro. Do takich właśnie konkluzji doszedł jeden z niemieckich doktorantów (Daniel Hoffman), który w swojej pracy dyplomowej usiłował dowieść prawdziwości hipotezy, że aktywa finansowe netto (będące przedmiotem tej umowy) generują impuls fiskalny dla całej strefy euro. Tego rodzaju twierdzenia (podchwytywane przez eurosceptyczne środowiska niemieckie) zaczęły stanowić zagrożenie dla wiarygodności Europejskiego Banku Centralnego (EBC), tym bardziej że wspomniana praca dyplomowa wskazywała na Włochy jako największego beneficjenta omawianego tu impulsu fiskalnego. W czasie, kiedy prezesem EBC od listopada 2011 do listopada 2019 r. był Włoch Mario Draghi, tego rodzaju pogłoski jedynie potęgowały głosy krytyki pod adresem Eurosystemu ze strony niektórych niemieckich ośrodków akademickich. Ta sytuacja spowodowała, że w lutym 2016 r. kierownictwo EBC ujawniło treść porozumienia ANFA. Było to jak najbardziej właściwe posunięcie, w efekcie którego wszystkie głosy wskazujące na możliwości generowania bodźca fiskalnego utraciły swoją merytoryczną argumentację. Dodatkowo opublikowanie postanowień umowy pozwoliło osobom analizującym politykę operacyjną Eurosystemu lepiej zrozumieć zakres autonomii, którą otrzymały krajowe banki centralne w chwili wejścia do Eurosystemu. Jak się okazało po opublikowaniu ANFA, de facto daje ona wszystkim krajowym bankom centralnym strefy euro znacznie większą swobodę w zarządzaniu płynnością sektora bankowego, niż w powszechnie sądzono. Rola tych banków centralnych na pewno nie uległa więc znaczącej marginalizacji. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie, jakie znaczenie dla Eurosystemu mają aktywa finansowe netto (AFN) objęte analizowaną tutaj umową (ANFA). Dokonano tego z dwóch różnych perspektyw: gospodarki finansowej banków centralnych oraz zarządzania przez nie płynnością sektora bankowego. W analizie z perspektywy gospodarki finansowej banków centralnych skoncentrowano się na postrzeganiu aktywów finansowych netto z punktu widzenia wolumenu i struktury bilansu wybranych krajowych banków centralnych wchodzących w skład Eurosystemu. Analiza polega na szczegółowym omówieniu wybranych części składowych tych sum bilansowych oraz ich znaczenia z punktu widzenia umowy ANFA. Jeśli chodzi o drugą perspektywę, analizie poddano powiązania pomiędzy aktywami finansowymi netto a zarządzaniem płynnością w Eurosystemie. W tym celu posłużono się analizą historyczną ukazującą specyfikę procesu zarządzania płynnością w strefie euro w ostatnim ćwierćwieczu. Wykazano i szczegółowo opisano również różnicę między aktywami finansowymi netto a czynnikami autonomicznymi (a zwłaszcza efektem płynnościowym netto generowanym przez te czynniki). Wnioski płynące z niniejszego opracowania wskazują między innymi na to, że dzięki porozumieniu ANFA krajowe banki centralne cieszą się dużą autonomią w ramach Eurosystemu, a odwoływanie się do postanowień ANFA przyczynia się wręcz do zachowania integralności UGW. Dodatkowo, dzięki antycyklicznemu charakterowi opisywanych aktywów (wykazanemu w artykule) postanowienia ANFA ułatwiają EBC, a nie – jak sądzili jej krytycy – utrudniają, realizację zadań płynących z jego mandatu.
EN
The Agreement on Net Financial Assets (ANFA) is an important element of the European Economic and Monetary Union (EMU) and is supposed to grant national central banks a large degree of autonomy in the management of some of its assets and liabilities. Until the turn of 2015 and 2016, very little was known about both this agreement and the way it works. It was not until the eruption of the last phase of the Greek crisis in 2015 when certain rumours started to circulate, according to which the ANFA was to become an instrument aimed to alleviate fiscal tensions. This kind of claims incentivized the ECB in February 2016 to disclose the content of the ANFA. If all the rumours concerning the possibilities of financing debt proved to be unfounded, the ANFA seems not only to grant autonomy in the management of a given national central bank’s assets and liabilities, it also offers room for these banks to manage their liquidity needs. This paper is aimed at presenting the importance of the net financial assets (NFAs which are the subject of the ANFA) for the Eurosystem from two different perspectives. The first one focuses on the NFA perception from the point of view of the balance sheet of different national central banks which are part of the Eurosystem. The second scrutinises the link involving net financial assets and liquidity management. The conclusions drawn upon the content of this paper indicate that thanks to the ANFA, national central banks enjoy a large degree of autonomy within the Eurosystem, and its use helps to preserve integrity of the EMU.
PL
The economic crisis showed the weaknesses of the institutional system of the European Union, raising questions about its shape. The article aims to determine whether internal structures of the EU institutions and their modes of operation are chances or barriers for effective treaty implementation and the ability of institutions to face unexpected, difficult situations. The article focuses both on the formal structure of the institutions and their human resources. The article aims to conclude if the crisis may give impetus to a significant improvement in the EU institutional system. Kryzys uwypuklił szereg słabości systemu instytucjonalnego Unii, stając się okazją do ponownej refleksji nad jego kształtem. Artykuł jest próbą zmierzenia się z pytaniem, na ile sposób organizacji wewnętrznej i tryb działania instytucji unijnych stanowi szansę, a na ile – barierę dla efektywnego realizowania celów sformułowanych w traktatach oraz reagowania na bieżące, często trudne i zaskakujące wyzwania. W artykule, oprócz analizy formalnych układów wewnątrzinstytucjonalnych, uwzględniona jest również płaszczyzna personalna. Ważnym pytaniem jest, czy kryzys może przyczynić się do gruntownej naprawy systemu instytucjonalnego UE.
PL
The global financial crisis in 2007–2009 began a period of high volatility on the financial markets. Specifically, it caused an increased amplitude of fluctuations of the level of gross domestic products, the level of investment and consumption and exchange rates in particular countries. To address the adverse market circumstances, governments and central banks took actions in order to bolster the weakening global economy. The aim of this article is to present the anti-crisis actions in the United States and selected member states of the European Union, including Poland, and an assessment of their efficiency. The analysis conducted indicates that generally the actions taken in the United States in response to the crisis were faster and more adequate to the existing circumstances than in the European Union. Wydarzenia związane z kryzysem finansowym w latach 2007–2009 zapoczątkowały okres dużej zmienności na rynkach finansowych. Kryzys ujawnił się w szczególności w zakresie znacznie zwiększonej amplitudy wahań poziomu PKB, inwestycji, konsumpcji a także kursów walutowych. W odpowiedzi na niekorzystne zjawiska gospodarcze, rządy oraz banki centralne poszczególnych państw podejmowały działania, aby ożywić słabnącą koniunkturę. Artykuł ma na celu przedstawienie działań antykryzysowych zastosowanych w Stanach Zjednoczonych i niektórych państwach Unii Europejskiej, w tym w Polsce, oraz oceny ich skuteczności. Analiza zaprezentowana w artykule wskazuje, że działania podejmowane w USA były na ogół szybsze i trafniejsze niż te zastosowane w Unii Europejskiej.
PL
The global financial crisis in 2007–2009 began a period of high volatility on the financial markets. Specifically, it caused an increased amplitude of fluctuations of the level of gross domestic products, the level of investment and consumption and exchange rates in particular countries. To address the adverse market circumstances, governments and central banks took actions in order to bolster the weakening global economy. The aim of this article is to present the anti-crisis actions in the United States and selected member states of the European Union, including Poland, and an assessment of their efficiency. The analysis conducted indicates that generally the actions taken in the United States in response to the crisis were faster and more adequate to the existing circumstances than in the European Union. Wydarzenia związane z kryzysem finansowym w latach 2007–2009 zapoczątkowały okres dużej zmienności na rynkach finansowych. Kryzys ujawnił się w szczególności w zakresie znacznie zwiększonej amplitudy wahań poziomu PKB, inwestycji, konsumpcji a także kursów walutowych. W odpowiedzi na niekorzystne zjawiska gospodarcze, rządy oraz banki centralne poszczególnych państw podejmowały działania, aby ożywić słabnącą koniunkturę. Artykuł ma na celu przedstawienie działań antykryzysowych zastosowanych w Stanach Zjednoczonych i niektórych państwach Unii Europejskiej, w tym w Polsce, oraz oceny ich skuteczności. Analiza zaprezentowana w artykule wskazuje, że działania podejmowane w USA były na ogół szybsze i trafniejsze niż te zastosowane w Unii Europejskiej.
PL
The economic crisis showed the weaknesses of the institutional system of the European Union, raising questions about its shape. The article aims to determine whether internal structures of the EU institutions and their modes of operation are chances or barriers for effective treaty implementation and the ability of institutions to face unexpected, difficult situations. The article focuses both on the formal structure of the institutions and their human resources. The article aims to conclude if the crisis may give impetus to a significant improvement in the EU institutional system. Kryzys uwypuklił szereg słabości systemu instytucjonalnego Unii, stając się okazją do ponownej refleksji nad jego kształtem. Artykuł jest próbą zmierzenia się z pytaniem, na ile sposób organizacji wewnętrznej i tryb działania instytucji unijnych stanowi szansę, a na ile – barierę dla efektywnego realizowania celów sformułowanych w traktatach oraz reagowania na bieżące, często trudne i zaskakujące wyzwania. W artykule, oprócz analizy formalnych układów wewnątrzinstytucjonalnych, uwzględniona jest również płaszczyzna personalna. Ważnym pytaniem jest, czy kryzys może przyczynić się do gruntownej naprawy systemu instytucjonalnego UE.
EN
The article describes the concept of creating a banking union. It analyses the structure of each of its pillars as well as their evolution during the negotiations amongst Member States. The author also describes the attitude of Poland towards the project of a banking union.
PL
Celem artykułu jest analiza ewolucji koncepcji unii bankowej od momentu jej powstania do czasu przedstawienia ostatecznej formy jej wprowadzenia w życie, tj. do sierpnia 2014 r. W poszczególnych punktach omówione zostały trzy filary unii bankowej, a także poruszono kwestię Polski i jej stanowiska wobec nowego systemu nadzoru.
PL
W artykule zaprezentowano zmiany aktywności banków centralnych krajów rozwiniętych na rynku złota w ramach porozumień banków centralnych w sprawie złota (Central Banks Gold Agreements) ze szczególnym uwzględnieniem motywów tych decyzji. Szczególny nacisk położono na analizę wpływu omawianych porozumień na zmiany wysokości rezerw złota w krajach rozwiniętych i rozwijających się zarówno w ujęciu nominalnym (ilość ton), jak i jako procent aktywów rezerwowych. Porozumienia spowodowały spadek rezerw złota w bankach centralnych krajów rozwiniętych, jednak ze względu na wzrost cen złota jego udział w sumie aktywów rezerwowych w przypadku wielu krajów wzrósł. Podstawowe metody badawcze wykorzystane w artykule to studia literatury światowej oraz analiza danych statystycznych. Podstawowymi źródłami danych statystycznych były publikacje Światowej Rady Złota i Europejskiego Banku Centralnego.
EN
The article presents changes in the activity of central banks of developed countries on the gold market under the Central Banks Gold Agreements, with special emphasis on the motives for these decisions. Particular stress was put on analyzing the impact of the discussed agreements on changes in the amount of gold reserves in developed and developing countries, both in nominal terms (the number of tonnes) and as a percentage of reserve assets. The agreements caused a decrease in gold reserves in the central banks of developed countries, however, due to the increase in gold prices, its share in the total reserve assets increased in many countries. The main research methods used in the article are studies of world literature and statistical data analysis. The basic sources of statistical data were the publications of the World Gold Council and the European Central Bank.
15
63%
PL
W międzynarodowej ocenie shadow banking było wskazane jako zjawisko powstałe poza systemem bankowym, które w swoich rozmiarach znacząco przekracza bankowość uregulowaną, a tym samym stanowi zagrożenie dla stabilności systemu finansowego. Aktywa shadow bankingu w USA dwukrotnie przekroczyły aktywa sektora bankowego, a w Europie stanowiły 30% rynku. Ze względu na rozmiar, ale też brak unormowania prawnego, shadow banking uznano za jedną z podstawowych przyczyn ostatniego kryzysu finansowego, a regulatorzy wskazywali na konieczność jego ograniczania. W niniejszym opracowaniu podjęto się próby wykazania, w przeciwieństwie do głównego nurtu debaty dotyczącej shadow bankingu, że jest to integralna i potrzebna część systemu bankowego. Na podstawie analizy działań EBC w celu przeciwdziałania kryzysowi starano się także wykazać, że to właśnie narzędzia i instytucje shadow bankingu będą w przyszłości wspierać rozwój akcji kredytowej w Europie, a tym samym przyczynią się do rozwoju gospodarczego.
EN
In international debate shadow banking is assessed as a non-bank phenomenon outside the regulated banking system which threatens the stability of the financial system. The biggest concern of regulators is the size of shadow banking, which is twice as big as visible banking in the USA and consists of 30% of the banking system in Europe. Therefore, the shadow banking system was announced as one of the most important reasons of the last crisis. In response, the world’s regulators and central banks have focused on constraining shadow banking. This article on the contrary main stream, tries to explain that shadow banking is an integral part of the modern financial system. It analyses the European economy’s conditions and credit market and shows that shadow banking is necessary to support the supply of credit in real economy.
EN
In recent years, the European Central Bank has conducted – in response to the financial crisis – monetary policy with the aid of some non-standard instruments. In connection with the anti-crisis operation of the EU’s Central Bank there appeared some voices speaking out against it in Europe. As a consequence of the ECB's commitment to the fight against the financial crisis, a group of German politicians appealed to the Federal Constitutional Court to examine the compliance of the German stabilization laws with the constitution. During the proceedings, the FCC put the preliminary questions in terms of the compliance of the ECB's actions with the Treaty.
PL
W ostatnich latach Europejski Bank Centralny w odpowiedzi na kryzys finansowy prowadził politykę pieniężną przy pomocy niestandardowych instrumentów. W związku z antykryzysowym działaniem unijnego banku centralnego pojawiły się w Europie głosy krytyki pod jego adresem. W następstwie zaangażowania EBC w walkę z kryzysem finansowym grupa niemieckich polityków skierowała sprawę do Federalnego Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności niemieckich ustaw stabilizacyjnych z konstytucją. W toku postępowania FTK skierował pytania prejudycjalne w zakresie zgodności działań EBC z Traktatem. 
EN
The article examines the single monetary policy of the European Central Bank (ECB) in terms of whether it meets the stabilization needs of eurozone member states. The analysis indicates that, during the latest economic downturn in the euro area, the bank’s single monetary policy was not equally suited to the needs of individual economies. According to the author, the recent economic downturn exacerbated imbalances in euro-area member economies and raised concerns about the stability of the whole group. Due to differences in the economic situation of member states and diverse adjustment mechanisms, the ECB’s single monetary policy varied in effectiveness in terms of macroeconomic stability, the author argues. According to Urbanowicz, the eurozone crisis has demonstrated that there is a strong relationship between the stability of individual member states and the stability of the entire group. Another conclusion is that the ECB’s anti-crisis measures reduced the probability of a collapse of the eurozone. However, the ECB cannot solve all the structural economic problems in the euro zone on its own, Urbanowicz says. The key to a successful monetary union in Europe is chiefly in the hands of national governments, she adds, concluding that ultimate success depends on their economic policies and their ability to carry out difficult structural reforms.
PL
Załamanie koniunktury gospodarczej w strefie euro pogłębiło istniejącą nierównowagę na poziomie gospodarek członkowskich i wywołało obawy o stabilność całego ugrupowania. Celem artykułu jest analiza zagadnienia nieadekwatności jednolitej polityki pieniężnej do stabilizacyjnych potrzeb członków heterogenicznej unii walutowej na przykładzie polityki Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i strefy euro od początku jej funkcjonowania. Artykuł ma charakter teoretyczny. Przytoczone wyniki badań wskazały, że jednolita polityka pieniężna EBC nie była w jednakowym stopniu dopasowana do potrzeb każdego z krajów strefy euro. Niejednorodna sytuacja gospodarcza państw – członków strefy euro oraz niejednakowa sprawność funkcjonujących w nich mechanizmów dostosowawczych zdają się różnicować skuteczność jednolitej polityki pieniężnej EBC w zakresie kształtowania stabilizacji makroekonomicznej na poziomie całej strefy euro oraz na poziomie każdej z gospodarek. Wydaje się zatem, że podstawę pełnej oceny stabilizacyjnego oddziaływania jednolitej polityki pieniężnej powinna stanowić obserwacja stanu koniunktury na obu wymienionych poziomach analizy. Kryzys w strefie euro uświadomił istnienie silnego związku między stabilnością poszczególnych krajów członkowskich a stabilnością całego ugrupowania. Antykryzysowe działania EBC zmniejszyły prawdopodobieństwo rozpadu strefy euro, niemniej jednak, EBC nie jest w stanie samodzielnie rozwiązać wszystkich problemów gospodarczych o charakterze strukturalnym w strefie euro. Zagwarantowanie pomyślnego funkcjonowania strefy euro pozostaje raczej w gestii krajowych rządów i zależy od kierunku nadawanego przez ich politykę gospodarczą i zdolności do przeprowadzenia trudnych reform strukturalnych.
PL
Głównym celem niniejszego opracowania jest prezentacja możliwych rozwiązań dotyczących sposobu wyznaczania polityki gospodarczej przed przystąpieniem do UGW, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów procesu konwergencji w sferze monetarnej w okresie przed- i poakcesyjnym oraz ocena stopnia konwergencji Polski ze strefą euro w kontekście jednolitej polityki Europejskiego Banku Centralnego. Opracowanie składa się z dwóch głównych części. Pierwsza ma przede wszystkim charakter teoretyczny i dotyczy instytucjonalnych aspektów EBC w sferze jednolitej polityki pieniężnej (punkt 1) oraz mechanizmów przedakcesyjnej polityki gospodarczej do strefy euro (punkt 2). Druga część (punkt 3) ma charakter empiryczny i dokonano w niej oceny konwergencji polskiej gospodarki na tle wyzwań wynikających z jednolitej polityki pieniężnej w ramach UGW. Odniesiono się do kryteriów konwergencji z Maastricht (punkt 3.2.) oraz wielkości stanowiących wyznaczniki strategii polityki pieniężnej EBC (punkt 3.3.). Badania przeprowadzone w tekście wskazują, że zbieżność Polski ze strefą euro nie jest zadawalająca w obliczu akcesji i uczestnictwa w jednolitej, europejskiej polityce pieniężnej. Po pierwsze, występują poważne problemy z wypełnianiem samych nominalnych kryteriów z Maastricht. Co prawda w ostatnich latach pokryzysowych można doszukać się pozytywnych tendencji w tym zakresie, jednak powyborcze perspektywy mogą stanowić przeszkodę w jej utrzymaniu. Po drugie, również dokonana w tym opracowaniu ocena konwergencji pod kątem specyfiki strategii EBC nie wypada korzystnie. Badania wskazują na to, że jednolita polityka pieniężna w strefie euro nie byłaby dostosowana do naszych uwarunkowań gospodarczych zarówno w sferze nominalnej, jak i realnej oraz pieniężnej i fiskalnej.
EN
The main objective of this paper is to present possible solutions concerning the method for determining the economic policy before the EMU, with particular emphasis on the convergence process in the monetary sphere in the pre- and post-accession and the assessment of the Polish convergence with the euro area in the context of a uniform policy of the European Central Bank. The paper consists of two main parts. The first (sections 1–2) is mainly theoretical and relates to the institutional aspects of the ECB in the area of the uniform monetary policy (section 1) and the mechanisms of the pre-accession economic policy for the euro area (section 2). The second part (whole section 3) is empirical and was made in the assessment of the convergence polish economy on the background of the challenges of the uniform monetary policy within the EMU. Reference was made to the Maastricht convergence criteria (section 3.2.) and indicators of the ECB’s monetary policy strategy (section 3.3.).
EN
Current quantitative easing brought into monetary policy of central banks unprecedented influence on monetary equilibrium and monetary policy as a whole. The issue of money and establishing interest rates are the main activities of central banks. Through issuing of money, the central banks immediately influence the behaviour of households, companies, financial markets and the state with measurable impact on main economic outcomes. The monetary policy strategy of the European Central Bank requires identification of a monetary aggregates which is a stable and reliable indicator of inflation over the medium term. This is closely related to growth of real GDP and the rate of unemployment. When monitoring the issue of money, it is necessary to focus not only on its volume, but also on the attributes and functions carried by money. The objective of the paper is to analyse the indivual monetary aggregates of issued money in the eurozone, their different effect on economy with a major impact on medium term growth of real domestic outcome. The paper deals with the denomination of the aggregate to its various elements within European Central Bank, which is significant for fulfilling its monetary policy targets.
PL
Obecne łagodzenie ilościowe wprowadzone do polityki pieniężnej banków centralnych ma bezprecedensowy wpływ na równowagę monetarną i politykę monetarną jako całość. Kontrola podaży pieniądza i ustalanie stóp procentowych są to główne działania banków centralnych. Dzięki emisji pieniądza banki centralne bezpośrednio wpływają na zachowanie gospodarstw domowych, firm, rynków finansowych i państwa. Strategia polityki pieniężnej Europejskiego Banku Centralnego wymaga określenia agregatów monetarnych, które w perspektywie średnioterminowej są stabilnym i wiarygodnym wskaźnikiem inflacji. Jest to ściśle związane ze wzrostem realnego PKB i stopą bezrobocia. Podczas monitorowania kwestii pieniądza konieczne jest skupienie się nie tylko na jego wielkości, ale także na cechach i funkcjach pieniężnych. Celem pracy jest analiza indywidualnych agregatów monetarnych wyemitowanych pieniędzy w strefie euro, ich odmiennego wpływu na gospodarkę, co w istotny sposób oddziałuje na średniookresowy wzrost rzeczywistych wyników krajowych. W artykule omówiono wyliczenie agregatu do jego różnych elementów w Europejskim Banku Centralnym, co jest znaczące dla realizacji celów polityki pieniężnej.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z działaniem systemu rozliczeń międzybankowych Target2 w strefie euro. Zaprezentowano źródła i konsekwencje wysokich sald oraz sformułowano wnioski w sprawie możliwości dokonania zmian w tym zakresie. Zaproponowano wykorzystanie doświadczeń amerykańskich. W artykule przedstawiono istotę i podstawowe właściwości systemu Target2, zwrócono uwagę na znaczny wzrost tych sald i znaczącą kumulację zobowiązań, omówiono powody szybkiego wzrostu sald w ostatnich latach i konsekwencje powyższego. Część opracowania poświęcono prezentacji sposobu prowadzenia rozliczeń między bankami federalnymi. Wskazano na brak możliwości korzystania z doświadczeń amerykańskich przez Eurosystem w obecnym kształcie. Autor artykułu doszedł do wniosku, że jedyną rozsądną strategią będzie czekanie na rozwój sytuacji, co znajduje odzwierciedlenie w biernym stanowisku EBC w zakresie omawianego problemu.
EN
In his article, the author presented the issues related to operation of the system of interbank settlements Target2 in the Eurozone. He presented the sources and effects of high balances as well as formulated conclusion on the matter of possibilities to carry out changes in this respect. The author proposed use of American experience. There are presented in the article the essence and basic properties of the system called Target2, paid attention to a considerable growth of those balances and a significant cumulation of liabilities, there are discussed the reasons for a quick growth of balances in the recent years and the consequences thereof. Part of the work is devoted to the presentation of the way of carrying out settlements between federal banks. The author indicated the lack of opportunities to use of the American experience by the Eurosystem in its present shape. The author of the article concluded that the only reasonable strategy will be waiting for situation development what is reflected in a passive stance of the ECB as regards the problem in question.
first rewind previous Page / 2 next fast forward last
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.