The aim of the study is to review the practices and activities undertaken by local tourism organisations (LOT) to support tourism in the time of the COVID-19 pandemic, and thus the projects limiting the effects of this crisis. The article uses the items of scientific literature (the problem of the impact of the COVID-19 pandemic on the tourism sector and the essence of local tourism organisations) as well as internet sources (information on selected activities of the surveyed organisations to reduce the effects of the COVID-19 pandemic). The article is divided into two main sections. The first introductory part presents the essence of local tourism organisations, including their basic objectives and tasks. At the same time, the specificity of the tourism organisation system in Poland, based on a three-stage division, was shown. The second key part provides an overview of activities aimed at mitigating the effects of the crisis. It has been shown that these projects were quite diversified, although there are several dominant spheres characteristic of LOT, i.e. information activities, promotion and propagation actions and projects undertaken by external entities. The COVID-19 pandemic has also contributed to the intensification of the cooperation between local tourism organisations. The subject matter discussed in the study is relevant to the possibilities of mitigating the effects of crisis situations in the tourism sector. The presented activities can be possibilities treated as some kind of guidelines and 'good practices' in supporting organisational structures. Thus, they can be perceived as possible tools which can be implemented by other entities in the event of possibilities specific crisis situations. Despite the overview nature of the article, the study provides a synthetic image of the most important actions undertaken by the surveyed entities.
PL
Celem opracowania jest przegląd praktyk i działań podejmowanych przez lokalne organizacje turystyczne (LOT) na rzecz wspierania turystyki w dobie pandemii COVID-19, a tym samym przedsięwzięć ograniczających skutki tego kryzysu. W artykule wykorzystano pozycje literatury naukowej (problem wpływu pandemii COVID-19 na sektor turystyki oraz istota lokalnych organizacji turystycznych) oraz źródła internetowe (informacje nt. wybranych działań badanych organizacji na rzecz ograniczania skutków pandemii COVID-19). Artykuł został podzielony na dwie główne części. W pierwszej, mającej charakter wprowadzający, przedstawiono istotę lokalnych organizacji turystycznych, wraz z omówieniem ich podstawowych celów i zadań. Jednocześnie ukazano specyfikę systemu organizacji turystyki w Polsce, bazującego na trójstopniowym podziale. Druga, zasadnicza część, zawiera przegląd działań na rzecz ograniczania skutków kryzysu. Wykazano, że przedsięwzięcia te miały charakter dość zróżnicowany, chociaż można wyróżnić kilka dominujących sfer, charakterystycznych dla LOT, tj. działania informacyjne, promujące i propagujące akcje i przedsięwzięcia podejmowane przez podmioty zewnętrzne. Pandemia COVID-19 wpłynęła również na intensyfikację współpracy pomiędzy lokalnymi organizacjami turystycznymi. Podjęta w opracowaniu tematyka jest istotna z punktu widzenia możliwości ograniczania skutków sytuacji kryzysowych w sektorze turystyki. Przedstawione działania można traktować jako pewnego rodzaju wskazówki oraz „dobre praktyki” w zakresie wspierania struktur organizacyjnych. Tym samym można postrzegać je jako ewentualne narzędzia możliwe do wdrożenia przez inne podmioty w przypadku wystąpienia określonych sytuacji kryzysowych. Mimo przeglądowego charakteru artykułu, opracowanie zawiera syntetyczny obraz najważniejszych przedsięwzięć podejmowanych przez badane podmioty.
The aim of this paper is to present the „Polish Deal” program in the context of its influence on budget management of local government units. The paper puts forward a thesis that changes in the tax system, as specified in the „Polish Deal” programme, will have a negative impact on the finances of local government units. The study was based on selected literature, documents on the financial perspective for 2021–2027, the „Polish Deal” programme, financial information on the state of finances of local government units in 2018–2020 and opinions of the Union of Polish Metropolises and the Association of Polish Cities to the draft Polish Deal programme. The period of the SARS-CoV-2 pandemic coincided with the beginning of the next financial perspective in the European Union for the years 2021–2027. EU institutions have prepared a number of instruments relevant to the post-pandemic era, including the Next Generation EU. At the same time, they imposed on Member States the obligation to prepare their own post-pandemic plans. Poland prepared the National Recovery Plan. This was followed by the government’s presentation of the „Polish Deal” program, which is a promise of socio-economic reforms. The projects included in the „Polish Deal”, in many areas will require the activity and involvement of local authorities. The effects of these activities will be not only financial but also organizational, which will translate into increased spending. Changes in the tax system, especially in the personal income tax, will considerably affect revenues from PIT shares, which will disturb the stability of territorial self-government units’ financial system. Therefore, it is necessary that the government and self-government representatives jointly work out solutions, which will guarantee the compensation of losses for the self-governments in a long-term, and a stable way to restore the principle of adequacy.
Pojawienie się pandemii koronawirusa znacząco wpłynęło na wszystkie aspekty życia ludzkiego, w tym na codzienną działalność instytucji kultury. W okresie zamknięcia dla publiczności, muzea podjęły różnorakie inicjatywy mające na celu utrzymanie uwagi dotychczasowego odbiorcy, jak również przyciągnięcie nowych odwiedzających - tyle że tym razem w formie wirtualnej. Działania ta w dużej mierze opierały się na już wcześniej zdigitalizowancych zbiorach, które niemalże z dnia na dzień (jeśli wcześniej nie były one jeszcze udostępnione) pojawiły się w przestrzeni cyfrowej. Zaproponowano różne formy wirtualnego zwiedzania (czy to samodzielnie, czy z przewodnikami), jak również prowadzono aktywności wokół cyfrowych artefaktów, takie jak wywiady z kuratorami, analizy dzieł, czy warsztaty dla dzieci. Ważnym były także inicjatywy ze strony samych odbiorców - jak chociażby home art challenge, polegające na odtworzeniu wybranego dzieła sztuki z pomocą przedmiotów znajdujących się pod ręką. Tego typu zaangażowanie dało spore szanse na przeniesienie go w świecie po pandemicznym na grunt relacji w fizycznej przestrzeni muzeum - jednak nie oznacza automatycznego zjednoczenia odwiedzących wokół instytucji, które niejako samo o siebie zadba. Należałoby bez względu na zewnętrzne okoliczności podejmować szeroko zakrojone działania łączące aktywność offline i online w nowoczesnych muzeach.
Nasze życie w czasach zarazy. Kilka słów o projekcie to sprawozdanie z działań badawczych podjętych przez Muzeum Etnograficzne w Krakowie po ogłoszeniu przez Światową Organizację Zdrowia pandemii koronawirusa COVID-19 w marcu 2020 roku. Wtedy to w środowisku Muzeum powstała inicjatywa pn. „Nasze życie w czasach zarazy” jako odpowiedź na potrzebę dokumentowania szybko zmieniającej się rzeczywistości w dobie pandemii. W ramach tej inicjatywy stworzono internetowy kwestionariusz, składający się z 45 pytań otwartych i zamkniętych, dotyczących m.in. rytmu i organizacji codzienności, pracy, nauki, życia społecznego. Pytania o to, czy w trakcie pandemii zmieniło się postrzeganie domu i relacji z innymi ludźmi, o sposoby radzenia sobie ze stresem, a także pytanie o obrazy z pandemii, które na długo zostaną w pamięci. Na podstawie ponad półtora tysiąca zebranych kwestionariuszy powstały tzw. „Wycinki” z badań – kilka z nich zamieszczono również w niniejszym sprawozdaniu.
Wizerunek jest jednym z najcenniejszych zasobów pozwalających bankom wyróżnić się na rynku oraz osiągać szereg korzyści. Jego kształt uzależniony jest od rozmaitych czynników, które mogą wywierać nań pozytywny bądź negatywny wpływ. Głównym celem artykułu jest ukazanie znaczenia wizerunku w kontekście funkcjonowania podmiotów bankowych oraz zbadanie wpływu pandemii COVID-19 na postrzeganie banków w Polsce przez ich klientów. Artykuł ma charakter teoretyczno-empiryczny. Część teoretyczna powstała w oparciu o dane wtórne i wykorzystanie metody studiów literaturowych oraz metody konceptualnej. Część empiryczna bazuje natomiast na danych pierwotnych, czyli wynikach badań metodą ankietową. W metodzie tej posłużono się narzędziem w postaci elektronicznego kwestionariusza ankiety. Zgromadzone dane poddano następnie analizie i interpretacji. Uzyskane na drodze przeprowadzonego badania rezultaty pozwalają twierdzić, iż pandemia COVID-19 nie wywarła znaczącego wpływu na zmianę sposobu postrzegania banków w Polsce przez ich klientów.
Turystyka stanowi przykład sektora, który w największym stopniu ucierpiał z powodu obostrzeń wdrażanych w warunkach kryzysu wywołanego koronawirusem. Celem artykułu jest analiza funkcjonowania podmiotów turystycznych Dolnego Śląska i Małopolski w trakcie pandemii COVID-19 i ocena roli państwa w przeciwdziałaniu skutkom epidemii w turystyce w świetle opinii przedstawicieli sektora turystycznego. Artykuł opiera się na danych zebranych w trakcie badania jakościowego przeprowadzonego wśród ekspertów specjalizujących się w problematyce turystycznej. Zastosowano technikę zogniskowanych wywiadów grupowych i indywidualny wywiad pogłębiony. Otrzymane wyniki wskazują, że respondenci ocenili dość krytycznie podjęte działania państwa w zakresie przeciwdziałaniu skutkom kryzysu gospodarczego. Uczestnicy wywiadów zaznaczali, że oferowana przez państwo pomoc była niewystarczająca w stosunku do zgłaszanych potrzeb. Występowały także trudności z otrzymaniem wsparcia, a część podmiotów turystycznych ze względu na status prawny lub rodzaj prowadzonej działalności była nawet go pozbawiana. Negatywne wypowiedzi ekspertów dotyczyły także sposobów i szybkości przekazywania istotnych z punktu widzenia działalności gospodarczej informacji dotyczących wprowadzania restrykcji i obostrzeń. Wszystkie biorące udział w badaniach podmioty turystyczne uprawnione do otrzymania pomocy publicznej skorzystały z takiego wsparcia. Pomoc do nich kierowana pochodziła z rządowych tarcz antykryzysowych, realizowanych przez wojewódzkie urzędy pracy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych czy Polski Fundusz Rozwoju oraz z funduszy regionalnych (urzędów marszałkowskich, urzędów miejskich). Głównym sposobem wydatkowania otrzymanego wsparcia było dofinansowanie wynagrodzeń zatrudnionych pracowników. W toku prowadzonych wywiadów odnotowywano, że analizowana tematyka wzbudziła silne emocje wśród uczestników, co znalazło odzwierciedlenie w zaprezentowanych wypowiedziach.
The subject of the article is the stability of the financial system in Poland. The main purpose of this work is to present the financial system and its stability in Poland until 2019. The specific goal is to present and classify financial institutions. For the purposes of the study, the following hypothesis was formulated: There is a threat to the stability of the financial system in Poland until 2019. The first part presents the financial system and its theoretical aspects, taking into account the financial system, the functions of the banking system, the institutions of the financial sector, as well as the goals of the country's monetary policy. Conditions for the operation of financial institutions before the outbreak of the pandemic in 2020 are presented.
PL
Tematyką artykułu jest stabilność systemu finansowego w Polsce. Głównym celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie systemu finansowego oraz jego stabilności w Polsce do 2019 roku. Celem szczegółowym zaś jest przedstawienie oraz sklasyfikowanie instytucji finansowych. Na potrzeby pracy sformułowano następującą hipotezę: Istnieje zagrożenie dla utrzymania stabilności systemu finansowego w Polsce do 2019 roku. W pierwszej części przedstawiono system finansowy i jego aspekty teoretyczne z uwzględnieniem systemu finansowego, funkcji systemu bankowego, wyróżniono instytucje sektora finansowego, a także cele polityki monetarnej kraju. Przedstawiono uwarunkowania działalności instytucji finansowych przed wybuchem pandemii w 2020 roku. Pracę zakończono ogólnymi wnioskami wynikającymi z przeglądu zaprezentowanych badań w opublikowanych raportach i opracowaniach.
Wprowadzenie: Główną kategorią, wokół której skonstruowano problematykę badawczą jest kategoria zmiany, która nastąpiła w przedszkolnej praktyce edukacyjnej w czasie pandemii Covid- 19. Cel badań: Celem niniejszego opracowania jest zaprezentowanie wyników badań opartych na triangulacji analiz ilościowo- jakościowych. W artykule poruszono zagadnienie percepcji zmian przez nauczycieli wychowania przedszkolnego jakie dokonały się w trzech kategoriach: • funkcjonowania i organizacji przedszkola jako instytucji, • zachowania dzieci i aktywności zabawowej przedszkolaków, • relacji dzieci w grupie przedszkolnej i relacji nauczyciela z dziećmi oraz rodzicami. W badaniach poddano również analizę obszarów, w których nauczyciele wychowania przedszkolnego angażowali się i aktywnie współtworzyli przestrzeń edukacyjną w stale zmieniającej się rzeczywistości. Przyjęto założenie, że nauczyciele będący z jednej strony odbiorcami a z drugiej kreatorami zmian w edukacji przedszkolnej zaprezentują przemyślenia, spostrzeżenia, przekonania, doświadczenia, opinie, oceny zgromadzone w czasach zmiany wywołanej pandemią i aktywnej adaptacji do nowej rzeczywistości edukacyjnej. Materiał badawczy został zebrany z wykorzystaniem ankiety do nauczycieli i poddany analizie. Pozwoliło to na „oddanie głosu” kadrze pedagogicznej, która na co dzień zmagała się z problemami i zadaniami pojawiającymi się w czasie pandemii i zdalnej edukacji na poziomie małego dziecka. Stan wiedzy: Nauczyciele refleksyjnie podchodzili do analizy zastanej rzeczywistości funkcjonowania przedszkoli jako instytucji i wszystkich podmiotów. Dostrzegali zmiany w: organizacji placówek, działaniach na rzecz ochrony zdrowia dzieci i pracowników, relacjach społecznych, sposobie pracy nauczycieli, dzieci i rodziców, rozwoju i doskonaleniu zawodowym nauczycieli, obciążeniu pracą i niepewnością jutra. Nauczyciele wskazywali na obszary, w których udało się kreatywnie wypracować rozwiązania i aktywnie dostosować się do nowych pandemicznych obostrzeń prawnych i wyzwań społecznych, zdrowotnych oraz technologiczno- metodycznych.
Badanie miało na celu sprawdzenie, jak osoby z niepełnosprawnościami postrzegały pandemię COVID-19 oraz czy wiązało się to z doświadczanym przez nie poziomem wzrostu potraumatycznego. Zostało przeprowadzone online w pierwszym roku pandemii z udziałem 165 osób z niepełnosprawnościami oraz 164 osób bez niepełnosprawności (grupa porównawcza). Wykorzystano w nim kwestionariusze do pomiaru rodzaju oceny poznawczej sytuacji pandemii oraz poziomu doświadczonego wzrostu potraumatycznego. Nie stwierdzono różnic między grupami pod względem oceny poznawczej sytuacji pandemii jako wyzwania, zagrożenia i krzywdy/straty, ani w poziomie deklarowanego wzrostu potraumatycznego. Predyktorem dla poziomu wzrostu potraumatycznego była ocena sytuacji pandemii jako wyzwania. Pozostałe rodzaje oceny poznawczej, płeć i wiek nie umożliwiały przewidywania poziomu wzrostu potraumatycznego. Badanie wskazuje na podobieństwo oceny poznawczej sytuacji pandemii oraz poziomu wzrostu potraumatycznego u osób z niepełnosprawnościami i w grupie porównawczej, a także na znaczenie oceny sytuacji pandemii w kategoriach wyzwania w kontekście doświadczanego wzrostu potraumatycznego. Ze względu na ograniczenia badania wyniki te należy traktować jako wstępne, stanowiące inspirację do dalszych prac badawczych.
Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na wyzwania i zagrożenia, przed którymi stanęły instytucje pomocy społecznej w obliczu trwającej już drugi miesiąc pandemii COVID-19 w Polsce, ze szczególnym uwypukleniem niepokojących zjawisk i zachowań będących udziałem pracowników tych instytucji. Tekst, z jednej strony poparty przykładami pochodzącymi z doświadczeń osobistych i doniesień samych pracowników socjalnych, z drugiej zaś obserwacjami i refleksją autorki, może służyć przestrodze przed działaniami pochopnymi, chaotycznymi oraz godzącymi w morale i dobre imię instytucji pomocy społecznej. W obecnym bowiem szczególnie trudnym dla wszystkich czasie powinna zdać egzamin dojrzałości w zakresie odpowiedzialnego zarządzania, spójnej współpracy, wypracowywania efektywnych rozwiązań oraz swego misyjnego charakteru – służbie osobom potrzebującym.
The aim of the study is to try to identify the impact of restrictions related to the COVID-19 pandemic on the activities of cultural institutions. In order to achieve the adopted goal, the method of critical analysis of the literature was used, using secondary data from the Central Statistical Office concerning the cultural sector since the announcement of the pandemic in Poland. The discussed issue is of significant importance in relation to the consequences of the pandemic and the search for solutions mitigating its negative impact. The topic of the work is topical due to the continuity of the pandemic, the uncertainty of the functioning of cultural institutions despite the restoration of their activities, the need to adapt to the new reality and the possibility of applying measures to counteract the crisis. The suspension of activities by cultural institutions was the basic organisational factor that caused, inter alia, redundancies and remote work. This form of work contributed to maintaining relations with recipients. When comparing the first and second quarters of 2020, it should be noted that the increase in the “significant” effects of the pandemic in all units of cultural institutions was distinguished by their legal form. The greatest impact of the effects of the pandemic concerned voivodeship self-government organisational units. And in the structure of the CAC, these were institutions that provided activities related to the production of films, video recordings and television programs. The largest decrease in revenues – above 90% – was recorded for these voivodeship self-government organisational units. The activities undertaken by the Ministry of Culture and National Heritage, which include preserving culture, involve support under grants and scholarship programs, but a long-term policy and a radical revision of the activities are needed so that cultural institutions start to generate income.
PL
Celem pracy jest próba identyfikacji wpływu ograniczeń związanych z pandemią COVID-19 na działalność instytucji kultury. Realizując przyjęty cel zastosowano metodę krytycznej analizy literatury wykorzystując dane wtórne GUS dotyczące instytucji kultury od chwili ogłoszenia pandemii w Polsce. Podjęte zagadnienie ma istotne znaczenie w odniesieniu do następstw pandemii i poszukiwania rozwiązań łagodzących jej negatywny wpływ. Temat pracy jest aktualny ze względu na ciągłość trwania pandemii, niepewność funkcjonowania instytucji kultury mimo przywrócenia ich działań, konieczności dostosowania się do nowej rzeczywistości oraz możliwość aplikacji o środki mające przeciwdziałać kryzysowi. Zawieszenie działania przez instytucje kultury było podstawowym czynnikiem organizacyjnym, który wywołał m.in. zwolnienia pracowników, pracę zdalną. Ta forma prezentacji efektów pracy miała przyczynić się do podtrzymania relacji z odbiorcami. Porównując I i II kwartał 2020 roku należy zauważyć, wzrost „znacznych” skutków pandemii we wszystkich jednostkach instytucji kultury wyróżnionych ze względu na formę prawną. Największy wpływ pandemii dotyczył wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Zaś w strukturze PKD były to instytucje świadczące działalność związaną z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych. Największy spadek przychodów powyżej 90% odnotowano dla wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych.Podjęte przez MKIDN działania obejmujące ratowanie kultury wiążą się ze wsparciem w ramach dotacji, programów stypendialnych, jednak potrzebna jest długofalowa polityka i radykalna rewizja działania tak, by instytucje kultury zaczęły uzyskiwać przychody.
Celem niniejszego opracowania jest ocena gotowości polskich przedsiębiorstw do przyjmowania świadczenia pracy w formie zdalnej w okresie pandemii COVID-19. Bezprecedensowe wyzwanie, jakim jest pandemia COVID-19, wymagało wdrożenia zwinnych zachowań oraz wykorzystania dynamicznych zdolności w celu dostosowania się do nowych uwarunkowań, czyli sprawnego przystosowania się do zmieniających warunków otoczenia poprzez rekonfigurację portfela zasobów. W artykule omówiono koncepcję zwinnych zachowań w kontekście wprowadzenia systemu pracy zdalnej w okresie pandemii COVID-19. Badania wykazały, że generalnie polscy pracodawcy są przygotowani na odbiór pracy świadczonej zdalnie, lecz lepiej spisały się przedsiębiorstwa prywatne niż publiczne oraz te z udziałem kapitału zagranicznego niż te z wyłącznie polskim kapitałem.
W artykule opisujemy zmiany w zakresie jakości badań jakościowych wynikające z dostosowywania praktyk badawczych do warunków pandemicznych na kolejnych etapach procesu badawczego. Analiza powstała na podstawie 32 wywiadów pogłębionych z badaczami i badaczkami społeczno-humanistycznymi. Omawiamy „drogi do jakości” i „drogi do niejakości” w badaniach jakościowych w czasie kryzysu pandemicznego. Osoby prowadzące badania cechowała ambiwalencja w ocenie wpływu warunków pandemicznych na jakość ich badań. Analiza skupień pokazała z kolei, że strategie zapewniania jakości badań jakościowych w pandemii różniły się ze względu na uważność na zmiany jakości w różnych fazach procesu badawczego. Wyróżniono strategie polegające na dążeniu do osiągania jakości głównie na etapie realizacji badań oraz strategie holistyczne, skupione na zapewnianiu jakości we wszystkich fazach badania. Uzyskane wyniki zostały zinterpretowane w odniesieniu do czterech podejść do jakości badań jakościowych wyróżnionych na podstawie analizy literatury przedmiotu.
Artykuł, oparty na wynikach analiz wywiadów pogłębionych przeprowadzonych w lipcu 2022 roku z wybraną grupą mieszkańców Polski, jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy doświadczenia okresu pandemii miały wpływ na obecne sposoby zaopatrywania się badanych w żywność, np. kupowanie żywności, zarządzanie zapasami żywności, sposób organizacji spiżarni. Wymienione czynności analizowane są jako praktyki społeczne, element praktyk jedzeniowych. Jak pokazuje analiza wywiadów, część badanych dokonała rewizji dotychczasowych sposobów zaopatrzenia w żywność (ograniczenie konsumpcji żywności, dostosowanie jej do bieżących potrzeb, zwrócenie uwagi na jej niektóre moralno-etyczne aspekty). Część badanych po pandemii deklaruje też chęć posiadania zapasów żywności na wypadek niespodziewanej sytuacji, np. choroby. Ze zdobytych w czasie pandemii doświadczeń badani korzystają obecnie, aby radzić sobie ze skutkami inflacji.
Niniejszy artykuł jest próbą refleksji nad metodologicznymi wyzwaniami, jakie pojawiły się w czasie pandemii COVID-19 podczas realizacji jakościowej części projektu badawczego poświęconego feminizacji pandemii. W ramach badań prowadziłyśmy indywidualne wywiady online z kobietami pracującymi na uczelni wyższej. W niniejszym tekście bazując na doświadczeniach własnych z badania przeprowadzonego online oraz odwołując się do dyskusji w kręgu polskich badaczek i badaczy jakościowych aktualizujemy popularne mity z obszaru metodologii badań jakościowych dotyczące wywiadów zdalnych. Ponadto, w związku z tym, że zespół badawczy pracował tylko i wyłącznie w formie zdalnej, podejmujemy także refleksję nad wpływem pracy online na prowadzenie badań i naszą postawę badawczą.
Izba Obrachunkowa Federacji Rosyjskiej, która od półtora roku przewodniczy Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli (INTOSAI), zorganizowała zdalną konferencję z udziałem przedstawicieli ponad 100 najwyższych organów kontroli (NOK), poświęconą sposobom realizacji uchwały ostatniego kongresu, będącego naczelnym organem INTOSAI. Nową praktyką było, że obok delegacji NOK w obradach mógł uczestniczyć każdy.
W artykule dokonano analizy działań mających na celu ochronę konsumenta na rynku pożyczek pozabankowych w czasie pandemii COVID-19 w Polsce. Przedstawiono również, jak zaostrzenie regulacji antylichwiarskich dotyczących kredytu konsumenckiego na wniosek Prezesa UOKiK wpłynęło negatywnie na rynek pożyczkowy. Jednocześnie w tym samym czasie zaobserwowano dynamiczny wzrost zainteresowania usługami lombardów. Pojawia się pytanie, czy konsumenci zostali w rzeczywistości ochronieni przed zubożeniem w czasie pandemii COVID-19? W ostatniej części artykułu przedstawiono propozycje dalszej regulacji sektora pożyczkowego w Polsce z próbą oceny ich wpływu na ten sektor.
Celem artykułu jest przedstawienie przykładu zastosowania okresowej restrukturyzacji jako metody szybkiej adaptacji do pojawiających się szans. Opisano, jak jej zastosowanie może przyczynić się do zwielokrotnienia zysków, nawet w okresie tak trudnym, jakim był czas pandemii. We wstępie przedstawiono sytuację przedsiębiorstw z sektora MŚP podczas pandemii COVID-19 i wskazano na konieczność ich adaptacji do zmieniającego się otoczenia. W celu zaprezentowania zdolności małych przedsiębiorstw do szybkiej adaptacji do nowych warunków podczas pandemii COVID-19 i jej wpływu na podniesienie konkurencyjności wykorzystano analizę literatury oraz dostępne raporty. Wskazany obszar teoretyczny był podstawą do wyznaczenia ram badawczych dla omawianego problemu. W celu zobrazowania potencjału wykorzystania czasowej restrukturyzacji wykorzystano metodę studium przypadku, która jest odpowiednia dla zrozumienia rozwoju zjawisk w pewnym kontekście. Z wykorzystaniem metody wywiadu i obserwacji stworzone zostało studium przypadku. W prezentowanym jego fragmencie przedstawiono, jak odpowiednio zaadaptowana zmiana wpłynęła nie tylko na poprawę pozycji przedsiębiorstwa, ale również na zwiększenie zysków z pojawiającej się okazji. W podsumowaniu podkreślono konieczność nieustannej obserwacji otoczenia, wykorzystywania pojawiających się szans i rolę dużej elastyczności w procesie adaptacji do zmian, szczególnie w firmach z sektora MŚP. Firmy, które cechuje taka elastyczność, lepiej poradziły sobie w czasie pandemii i mają również większą szansę na obronę przed nadchodzącym kryzysem gospodarczym, co może stanowić przedmiot dalszych badań i dyskusji.
Celem niniejszego opracowania jest przeprowadzenie krytycznej analizy stosowania dwóch rodzajów pomocy państwa, a mianowicie pomocy nadzwyczajnej (art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE) oraz pomocy antykryzysowej (art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE), które odgrywają kluczową rolę w procesie wspierania przewoźników lotniczych w dobie pandemii COVID-19. Pozwoli to na porównanie obu rodzajów pomocy oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie o ich znaczenie i użyteczność w kontekście wspierania przewoźników lotniczych, a także szerzej innych przedsiębiorców, w trakcie zdarzeń nadzwyczajnych, takich jak COVID-19. Przesłanki każdego z tych wyłączeń zostaną omówione osobno, a rozważaniom teoretycznym będą towarzyszyć przykłady z praktyki decyzyjnej Komisji Europejskiej oraz orzecznictwa sądów unijnych. W zakresie pomocy nadzwyczajnej przeanalizowane zostaną trzy kwestie zdające się mieć szczególne znaczenie. Po pierwsze, zostanie zbadane czy pandemia COVID-19 może być uznana za zjawisko objęte zakresem zastosowania art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE. Po drugie, zostanie przeanalizowane jakiego rodzaju szkody mogą podlegać rekompensacie na tej podstawie. Po trzecie, omówione zostaną metody ustalania wysokości należnej rekompensaty, tak by spełniała ona warunek proporcjonalności. Analiza wyłączenia dotyczącego pomocy antykryzysowej rozpocznie się od omówienia najważniejszych warunków jej dopuszczalności. Następnie szczegółowo zostanie przeanalizowana kwestia czy, oraz ewentualnie w jakich przypadkach, środek krajowy mający postać pomocy indywidualnej może zostać uznany za odpowiedni do zaradzenia poważnym zaburzeniom w gospodarce danego państwa członkowskiego. Na koniec zbadane zostaną wymogi, jakie musi spełniać dane wsparcie, by mogło zostać uznane za proporcjonalne. Przeprowadzona analiza pozwoli na ukazanie najważniejszych różnic oraz podobieństw między pomocą nadzwyczajną oraz pomocą antykryzysową. Zaprezentowane zostaną w szczególności odmienne cele, jakim te dwa rodzaje pomocy służą. Wykazane zostanie, że pomoce zarówno pomoc nadzwyczajna, jak i antykryzysowa pełnią ważną funkcję w procesie wychodzenia z trwającego obecnie kryzysu, a przyznawane w ich ramach środki wzajemnie się uzupełniają. Omówione wyłączenia od ogólnego zakazu udzielania pomocy państwa zapewniają zatem niezbędną elastyczność unijnego systemu pomocy państwa, umożliwiając państwom członkowskim dostosowywanie prowadzonej polityki gospodarczej do występujących czasami poważnych zaburzeń lub kryzysów.
Public health has always sought to use scientific findings in health-enhancing activities. At the end of the twentieth century, a program to use scientifically validated evidence in public health – evidence based public health (EBPH) – was formulated. Rigorous application of evidence was supposed to guarantee effective and efficient interventions. When the global threats of Covid 19 pandemic appeared, it seemed to be a great opportunity for EBPH to reaffirm its value. Societies, as well as governments, could have hoped that scientifically equipped public health would be able to cope well with the threat. However, reality has brought disappointment. It turned out that public health does not have enough confirmed evidence to support policymakers. In many situations, both politicians and medical doctors had to make quick and inevitably intuitive decisions, without documented evidence. The pandemic has forced the need to search for evidence more quickly, but it has raised the question of whether the procedure for validating evidence must be as rigorous as it had been recommended in the past. Under pressure emerging needs, a number of evidence-based recommendations have been prepared and offered to decisionmakers to be used.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.