Search results - CEJSH

1

Uwarunkowania rosyjskiego autorytaryzmu i politycznej idei imperialnej cz. I

100%

Oleksiak K.

Obronność – Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej

|

2018

|

issue 3(27)

8

EN

For centuries, the Russian state has been governed by strong rules. Absolute power has led to the primacy of policy over law, which has become an instrument for realizing the interests of the head of the state. This has given rise to the formation of authoritarianism in Russian rule, which resulted in imperialism. The paper is an attempt to identify sources of Russian authoritarianism. Also, it tries to answer the question of how the political imperial idea and authoritarianism in rule in the Russian state were developed.

2

GEOPOLITYCZNA RIPOSTA ROSJI W EUROPIE ŚRODKOWEJ I WSCHODNIEJ

100%

Urbański M.

Obronność – Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej

|

2014

|

issue 3(11)

14

PL

W niniejszym artykule autor przybliża przestrzeń Europy Środkowej i Wschodniej, a w niej zjawisko rywalizacji między Wschodem a Zachodem. Autor podkreśla specyfikę zaistniałej sytuacji i nazywa ją „wypychaniem” Rosji ze Wschodu. Federacja Rosyjska będąc w trudnym położeniu geopolitycznym, spychana jest do narożnika w gospodarczej konfrontacji z Chinami, co powoduje jej ofensywny marsz w region środkowoeuropejski. Autor przedstawia również szereg czynników, które mają wpływ na geopolityczną ripostę Rosji w omawianym regionie, cele jakie zamierza zrealizować i konsekwencje podejmowanych działań. Stara się także odpowiedzieć na pytanie, co Zachód może stracić a co Rosja zyskać w efekcie działań w Europie Środkowej i Wschodniej.

EN

The article outlines the space of Central and Eastern Europe and the rivalry between the East and the West. The author stresses the specific character of the current situation calling it “pushing Russia out” from the East. Being in a difficult geo-political position, the Russian Federation is cornered in the economic confrontation with China which results in its offensive march into the Central European region. The author also presents numerous factors which affect Russia’s geo-political response in that region, goals that it is going to carry out and consequences of actions taken. Moreover, he tries to answer the question what the West can lose and Russia can gain in effect of operations in Central and Eastern Europe.

3

Lotnictwo Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej jako instrument ochrony jej interesów w basenie Morza Bałtyckiego

100%

Dochniak M.

Obronność – Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej

|

2016

|

issue 1(17)

20

EN

The turn of the century marks a time of intensive changes occurring in the Russian Federation’s foreign policy, as well as in its Air Forces’ structures, tasks and equipment. In the light of events taking place on the international arena, it is vital, particularly from Poland’s perspective, what is Russia’s approach to the issue of protecting its interests in the Baltic Sea. Against this background, the author of the article leads a discussion aiming at determining the significance and method to employ the Russian Federation’s Air Forces to protect its interests in the Baltic Sea basing on Russian normative documents, functions that air force may perform in order to protect the interests of a given country and examples of Russian Air Forces’ activities.

4

POLITYKA ROSJI WOBEC „BLISKIEJ ZAGRANICY” – ROSYJSKI REALIZM JAKO ZAGROŻENIE DLA BEZPIECZEŃSTWA MIĘDZYNARODOWEGO

100%

Klein G.

Obronność – Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej

|

2014

|

issue 3(11)

10

PL

Celem artykułu jest identyfikacja i eksplantacja założeń polityki zagranicznej Rosji wobec tzw. bliskiej zagranicy. W części pierwszej przedstawione zostały najważniejsze teorie stosunków międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem realizmu. Kolejne części pokazują politykę Rosji wobec Czeczeni, Gruzji i Ukrainy – są to przykłady realizmu obecnego w rosyjskich działaniach. Objawił się on m.in. poprzez brak poszanowania dla uniwersalnych wartości oraz zasad prawa międzynarodowego, jak również sprowadzeniem polityki międzynarodowej do gry, w której liczą się tylko interesy realizowane za pomocą siły.

EN

The aim of the article is to identify and explain Russia’s „near abroad” policy assumptions. The first part features major international relations theories, in which realism is taken into special consideration. Further parts show Russia’s policy towards Chechnya, Georgia and Ukraine as exam-ples of realism present in Russian actions, which has been manifested in lack of respecting universal values, not complying with international law and also treating international policy as a game where only interests of force are pursued.

5

Federacja Rosyjska w rywalizacji o Arktykę

100%

Urbański M.

Obronność – Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej

|

2016

|

issue 2(18)

14

EN

The article features the area of the Arctic which is the place of rivalry of countries. It occupies a special place in the Russian Federation’s energy and security policies. Moreover, the author draws a particular attention to features that today attract a growing interest in the Arctic area by the states claiming the right to it, and which include the United States, Canada, Den-mark, Norway and the Russian Federation. The most significant factors proving the importance of the Arctic include a large number of energy resources, which because of climate warming, are becoming more available, the size of the Arctic area and new transport routes. All these features make the Arctic an essential area of international engagement.

6

DAY OF NATIONAL UNITY IN HISTORICAL POLITICS OF RUSSIAN FEDERATION.

100%

Moskwa D.

Res Gestae. Czasopismo Historyczne

|

2015

|

vol. 1

225-237

PL

W świadomości Rosjan nie istnieje jednolita Rosja, lecz jej wiele rodzajów. Zasadne wydaje się więc pytanie o to, z którym z nich Rosjanin powinien się utożsamić? Władze doskonale zdają sobie sprawę z „rozbicia” rosyjskiej świadomości i wyciągają „pomocną dłoń” w postaci kreowania jedynie słusznej wizji przeszłości, zlepiając wielowymiarową Rosję w całość. Fundamenty pamięci historycznej Rosjan stanowią państwowotwórcze postacie a w tym Dymitr Pożarski i Kuźma Minin. Symboliczne znaczenie w kształtowaniu tożsamości historycznej Rosjan mają też epokowe wydarzenia takie jak chociażby okres Wielkiej Smuty. Do niedawna jeszcze wydawać by się mogło, że współcześni Rosjanie swe nadzieje wiążą wciąż z potężnym państwem, a dusze ich wręcz chcą być „karmione” takimi wartościami, jak patriotyzm, bohaterstwo i walka za Ojczyznę. Podkreślając zjednoczenie narodu rosyjskiego w potrzebie oraz bohaterską walkę o wolność Dzień Jedności Narodowej miał wpisać się w potrzeby rosyjskiego społeczeństwa. Dlaczego jednak tak się nie stało? Wynikać może to zarówno z nostalgii za Związkiem Radzieckim (Rosjanie zapytani o to, jakie święto obchodzone jest 4 listopada nadal wskazują na Święto Rewolucji Październikowej), jak i z „przereklamowaniem” mitu Rosji jako potężnego, zjednoczonego mocarstwa zamieszkałego przez bohaterskich obywateli gotowych w każdej chwili oddać swoje życie za Ojczyznę. Być może święto to jest po prostu jeszcze zbyt młode, by stało się powszechnie kojarzone. Niemniej jednak, pamiętać należy o tym, że święto jest momentem aktywizacji oraz intensykacji życia społeczno–kulturalnego społeczeństwa: to wówczas bowiem – w czasie wolnym od obowiązków – aktualizują się oraz ujawniają ważne dla danej grupy wartości, które nadają sens życiu danego społeczeństwa. Z czasem Dzień Jedności Narodowej albo będzie coraz lepiej kojarzony i świętowany przez większą rzeszę obywateli, albo też zostanie całkowicie zmonopolizowany przez nacjonalistów. Wydaje się jednak, że obie opcje są wygodne dla rosyjskich elit rządzących. Społeczeństwo bowiem i tak będzie się koncentrowało wokół władzy, która jako jedyna zapewnia bezpieczeństwo i porządek społeczny (konsolidacja wokół ośrodka władzy jedynie słusznym rozwiązaniem w walce z ekstremizmem) i kreuje Rosję jako silne mocarstwo zamieszkane przez zjednoczony naród (symbolika wydarzeń roku 1612).

7

Reforma konstytucyjna w Federacji Rosyjskiej w 2020 r.

100%

Czachor R.

Przegląd Prawa Konstytucyjnego

|

2021

|

issue 3 (61)

261-276

PL

W 2020 r. miała miejsce najpoważniejsza jak do tej pory nowelizacja ustawy zasadniczej Federacji Rosyjskiej. Doprowadziła ona do wzmocnienia pozycji prezydenta w systemie władzy publicznej, umożliwiła W. Putinowi rządzenie do 2034 r. oraz wprowadziła sze-reg innych istotnych zmian. Celem poniższego artykułu jest omówienie okoliczności no-welizacji, treści zmian oraz dokonanie ich wstępnej oceny. Charakterystyki nowelizacji dokonano w ujęciu tematycznym, skupiając się na: relacjach wzajemnych organów wła-dzy publicznej, miejscu prawa międzynarodowego w systemie źródeł prawa Rosji oraz innych poprawkach o charakterze tożsamościowym i aksjologicznym. Skutkiem refor-my jest wzmocnienie pozycji ustrojowej prezydenta, nawet przy formalnym utrzymaniu modelu semiprezydenckiego, ograniczenie roli parlamentu, samorządu lokalnego, a tak-że pozbawienie autonomii władzy sądowniczej.

EN

In 2020 took place the most serious constitutional reform in the Russian Federation. The amendments result in the strengthening of the President in the political system, enable V. Putin to maintain power until 2034 and introduce some other significant changes. The aim of the following paper is to present the circumstances of the reform, the contents of the amendments, and their overall summary. Particular attention was paid to the follow-ing issues: relations among main institutions of state power, the place of international law in the sources of Russia’s law and other amendments related to constitutional identity and axiology. The reform results in strengthening the position of the President, even though still within the semi-presidential model of the political system, the diminished role of the Parliament, local self-government and deprivation of the autonomy of the judiciary.

8

Bezpieczeństwo kręgów pogranicza polsko-rosyjskiego. Spojrzenie społeczno=prawne

100%

Jurczak D. J.

Civitas et Lex

|

2020

|

vol. 27

|

issue 3

7-24

EN

This article is an attempt to show the socio-legal context of security of the circles of the Polish-Russian border. The author draws attention to the theoretical approach to social circles. He considers the security of social circles in the local environment. It shows the legal relations of social circles on the Polish-Russian border and legal conditions for the functioning of the Polish-Russian border. A small border movement has become an important link in the Polish-Russian border. Another issue raised in the material is migration and security of borderland communities. The presented material ends with considerations on public administration and the security of the migrating Polish-Russian border community.

PL

Artykuł jest próbą ukazania społeczno – prawnego kontekstu bezpieczeństwa kręgów pogranicza polsko – rosyjskiego. Autor zwraca uwagę na teoretyczne ujęcie kręgów społecznych. Rozpatruje owo bezpieczeństwo kręgów społecznych w środowisku lokalnym. Pokazuje relacje prawne kręgów społecznych na pograniczu polsko – rosyjskim i prawne uwarunkowania funkcjonowania pogranicza polsko – rosyjskiego. Ważnym ogniwem kontaktów na pograniczu polsko – rosyjskim stał się mały ruch graniczny. Kolejnym poruszanym zagadnieniem jest w materiale migracja a bezpieczeństwo społeczności pogranicza. Prezentowany materiał kończą rozważania na temat administracji publicznej, a bezpieczeństwa migrującej społeczności pogranicza polsko – rosyjskiego.

9

Zróżnicowanie zadań jednostek odpowiedzialnych za zwalczanie terroryzmu na terytorium Federacji Rosyjskiej

100%

Duraj N.

Władza sądzenia

|

2015

|

issue 5. Bezpieczeństwo Między sądzeniem a stanem rzeczy

PL

Zasadniczym celem opracowania jest zaprezentowanie zróż - nicowania zadań jednostek odpowiedzialnych za zwalczanie terroryzmu na terytorium Federacji Rosyjskiej, w aspekcie zmian o charakterze społecznym, politycznym, ekono - micznym i militarnym, jakie miały miejsce od momentu rozpadu Związku Radzieckiego po ostatnie wydarzenia, związane z destabilizacją sytuacji na Ukrainie. Analiza tych zróżnico - wań przedstawiona została w ogólnym kontekście bezpieczeństwa narodowego Federacji Rosyjskiej.

10

PRZESTĘPSTWA NADUŻYCIA WŁADZY I KORUPCJI W PRAWIE KARNYM FEDERACJI ROSYJSKIEJ

88%

Duraj N.

Przegląd Policyjny

|

2019

|

vol. 134(2)

42-57

PL

Zasadniczym celem artykułu jest przedstawienie przestępstw związanych z nadużyciem władzy przez urzędników oraz z korupcją urzędniczą zawartych w rozdziale 30 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej zatytułowanym — „Przestępstwa przeciwko władzy państwowej, interesom służby państwowej i służby w organach samorządu terytorialnego”. W artykule przeanalizowano trzy artykuły rosyjskiego kodeksu karnego odnoszące się do przestępstw związanych z korupcją urzędniczą — mianowicie art. 285 „Nadużycie władzy”, art. 290 „Przyjęcie łapówki” oraz art. 291 „Wręczenie łapówki”. W opracowaniu przeanalizowane także skalę i dynamikę wymienionych przestępstw dzięki wykorzystaniu materiałów zgromadzonych przez Prokuraturę Generalną Federacji Rosyjskiej w latach 2009–2017 w odniesieniu do poszczególnych podmiotów Federacji Rosyjskiej, w których popełnionych zostało najwięcej przestępstw związanych z nadużyciem władzy, przyjęciem łapówki oraz wręczeniem łapówki.

11

Polityka Federacji Rosyjskiej wobec Kurdów w konflikcie syryjskim

88%

Bielicki P.

Securitologia

|

2018

|

issue 1 (27)

29-46

PL

Głównym celem artykułu jest przedstawienie uwarunkowań i zależności, charakteryzujących relacje rosyjsko-kurdyjskie od początku konfliktu syryjskiego. Autor podkreśla rolę Kurdów w świecie arabskim oraz w globalnej strategii Rosji. Na wstępie śledzi historię relację pomiędzy Rosją a Kurdami od kryzysu perskiego w 1946 r. do 1991 r. i wstrzemięźliwej reakcji Kremla na nieudane powstanie kurdyjskie w Iraku w tymże roku. Porusza kwestię powrotu Rosji na Bliski Wschód i jej ograniczonego wsparcia dla strony kurdyjskiej w walce z ISIS na terenie Syrii. Opisuje stanowisko Moskwy wobec referendum w irackim Kurdystanie, które także wpływa na wydarzenia w Syrii i przyczynia się do dodatkowego podgrzania napięcia. Analizuje też zagadnienia związane z ostatnią ofensywą sił tureckich w regionie Afrin w Syrii przeciwko Kurdom. W podsumowaniu autor sygnalizuje prognozy na przyszłość we wzajemnych kontaktach i podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, czy Moskwa będzie chcieć wzmocnienia kurdyjskiej pozycji w ramach rokowań dotyczących zakończenia syryjskiego konfliktu.

12

Zakres konstytucyjnych uprawnień Prezydenta Federacji Rosyjskiej

88%

Alkowska A., Wilczewska-Furmanek E.

Przegląd Prawa Konstytucyjnego

|

2019

|

issue 3(49)

41-62

EN

The aim of the article is to determine the scope of constitutional rights of the President of the Russian Federation and to bring issues related to the competences held by the head of the state in relation to the legislative, executive, and judiciary authorities, including the nation and those that are considered by the Constitution as so-called “other”. An-other goal is to investigate whether all competences granted to the President are used as intended and whether there is a need to change the scope of the rights granted, and if so, whether they should be extended or narrowed. The content of the article answers questions related to the above issues and allows to draw conclusions that the President’s wide range of powers undoubtedly determines his superior position in relation to other authorities, and the number and rank of powers held by the head of the state go beyond the classical model of the semipresidential system.

PL

Celem artykułu jest ustalenie zakresu konstytucyjnych uprawnień Prezydenta Federa-cji Rosyjskiej oraz przybliżenie zagadnień odnoszących się do posiadanych przez gło-wę państwa kompetencji względem władzy ustawodawczej, wykonawczej, sądowniczej, także względem narodu oraz tych, które według ustawy zasadniczej uznawane są jako tzw. „inne”. Kolejnym celem jest potrzeba zbadania, czy wszelkie przyznane Prezyden-towi kompetencje są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem oraz czy istnieje po-trzeba zmiany zakresu przyznanych uprawnień, a jeśli tak to czy należy je poszerzyć czy zawęzić. Treść artykułu odpowiada na pytania związane z powyższymi kwestiami oraz pozwala wyciągnąć wnioski, iż szeroki zakres kompetencji Prezydenta wskazuje niewąt-pliwe na jego nadrzędną pozycję względem pozostałych władz, a ilość oraz ranga posia-danych przez głowę państwa uprawnień wykraczają poza klasyczny model systemu se-miprezydenckiego.

13

Federacji Rosyjska a mniejszość rosyjska na Ukrainie. Nowe narzędzie kontroli przestrzeni postradzieckiej?

75%

Kaczyńska K. J.

Przegląd Geopolityczny

|

2014

|

vol. 8

175-185

PL

Ukraina jest największym państwem Europy Wschodniej. Relacje z Ukrainą odgrywają kluczową rolę dla mającej ambicje mocarstwowe Rosji. Rosja stara się na bieżąco definiować swoje interesy wobec Ukrainy i państw Europy Wschodniej a tzw. „bliska zagranica” jest od początku strefą jej żywotnych interesów mimo, że dawne republiki radzieckie odzyskały niepodległość. W celu reintegracji oraz odbudowy pozycji protektora i dominanta w tej części świata, Rosja podejmuje działania w trzech wymiarach: politycznym, gospodarczym i społeczno-kulturowym a także militarnym. Ukraina jest doskonałym przykładem zastosowania tzw. „czynnika rosyjskiego”. Rosja ma możliwość wpływania na sytuację wewnętrzną poprzez obecność Rosjan w życiu politycznym, gospodarczym i kulturalnym. Przykładem użycia mniejszości rosyjskiej jako narzędzia kontroli przestrzeni postsowieckiej jest kryzys ukraiński przełomu 2013-2014 roku, którego skutkiem stało się włącznie Półwyspu Krymskiego w skład Federacji Rosyjskiej. Rosja wmieszała się w wewnętrzne sprawy Ukrainy, posługując się argumentem ochrony mniejszości rosyjskiej na terytorium Autonomicznej Republiki Krym. Czy nie jest to nowa forma kontroli przestrzeni postsowieckiej? Czy ów precedens stanie się narzędziem przywoływania do porządku krajów, próbujących wyjść z rosyjskiej strefy wpływów? Rosyjska gra neoimperialna w praktyce oznacza dążenie do utrzymania rosyjskiej przestrzeni kulturowej i językowej oraz podtrzymanie poczucia odrębności narodowej Rosjan, co na trwałe pozwoli Rosji wpływać na procesy polityczne zachodzące w krajach z mniejszością rosyjską, zarówno za jej pośrednictwem jak i w obronie jej praw.

EN

Ukraine is the largest country in Eastern Europe. Relations with Ukraine are important for Russia. Russia is trying to define its interests towards Ukraine and Eastern European countries. “Near abroad” is from the beginning the zone of its interests. In order to reintegrate and reconstruct dominant position in this part of the world, Russia undertakes political, economic, socio-cultural and military activities. Ukraine is an excellent example of the use of the Russians, because Russia has the ability to influence the internal situation by the presence of the Russians in the political, economic and cultural life. An example of the use of the Russian minority as a tool to control post-soviet space is a crisis in the Ukraine 2013 – 2014. Its effect has become the inclusion of the Crimean peninsula into the Russian Federation. Russia interfered in the internal affairs of Ukraine, using the argument of protection of Russian minority in the territory of the Autonomous Republic of Crimea. The questions arise. Is this a new form of control of the post-soviet space? Does this a precedent become a tool to recall order countries which are trying to get out of the Russian zone of influence? In practice Russian neo-imperialist game means striving to keep the Russian space and maintain a sense of national identity of Russians, what will allow Russia to influence the political processes taking place in the countries of the Russian minority, both through it and in defense of its rights.

14

W poszukiwaniu scenariuszy "wyjścia z kryzysu" – międzynarodowa konferencja naukowa pt. "Unia Europejska – Rosja. Drogi wyjścia z kryzysu. Punkt widzenia Niemiec, Rosji i Polski"

75%

mickiewicz p.

Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego

|

2016

|

vol. 10

|

issue 2

343-344

15

Wybrane problemy polityki imigracyjnej Federacji Rosyjskiej

75%

Szabaciuk A.

Roczniki Nauk Społecznych

|

2014

|

vol. 6(42)

|

issue 3

81-106

EN

The article is intended to acquaint the reader with the primary issues regarding the present migration policy of the Russian Federation in a broader context of its long-term domestic and foreign policy. It focuses, amongst other aspects, on factors which influence a specific configuration of the migration policy, characteristics of the regional streams of migration, as well as the magnitude and consequences of mass migration into the Russian Federation. One of the key research tasks will be an evaluation of efficiency of the Russian authorities’ actions, their adequacy, consistency and outcome. We will also try to answer the question of the biggest challenges that the Russian migration policy faces today.

16

Demograficzne źródła konfliktu na Kaukazie Północnym

75%

Grabowski T. W.

Przegląd Geopolityczny

|

2014

|

vol. 7

85-104

PL

Konflikt na Kaukazie Północnym jest w wyraźny sposób warunkowany sytuacją demograficzną regionu. Naturalny ruch ludności i wzrost demograficzny w II połowie XX wieku był istotnym czynnikiem konfliktogennym w czasie wojen i konfliktów doby schyłku ZSRR oraz w latach 90. ubiegłego stulecia. Istotnym problemem są migracje i ich społeczno-ekonomiczne, a także psychologiczne skutki. Przemieszczenia z gór w doliny wywołuje walkę o ziemię i inne zasoby. Na konfliktach tych zyskują siły ekstremistyczne i fundamentalistyczne, które umiejętnie wykorzystują poczucie krzywdy u niektórych grup ludności. Podobne skutki ma migracja ze wsi do miast. Niepokojącym zjawiskiem z punktu widzenia interesów Moskwy jest zmiana struktury etnicznej Kaukazu Północnego. Świadczy ona o cywilizacyjno-kulturowym odwrocie Rosji z tego obszaru oraz utrudnia bieżącą kontrolę sytuacji w regionie.

XX

The article analyzes the demographic causes of the conflict in the North Caucasus. In particular, phenomena such as natural movement of the population (births, deaths) and migrations. The demographic growth in the second half of the 20th century was a key conflictogenic factor in the time of wars and conflicts at the declining stage of the USSR in the 90’s. Especially dangerous was the second stage of the demographic transition, when low death rate was accompanied by continuous high birth rate. The people of the North Caucasus, however, have almost reached (with certain exceptions such as Chechenya) the end of the demographic transition and so, the high population growth is going to play a lesser role in stirring up the conflicts. The main problem are migrations and their socioeconomic as well as psychological effects. The problem applies to movements from the mountains to the valleys, from the villages to the cities and from the Caucasus to the inland Russia. The migrants, who often meet failures in their lives and suffer from certain imbalance of their value system, become a basic “target” for islamic underground when recruiting new members.

17

Bezpieczeństwo w aspekcie zagrożeń hybrydowych

75%

Banasik M.

Obronność – Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej

|

2016

|

issue 3(19)

17

EN

The current situation in the Ukraine confirms that the European thesis on solving conflicts with peace categories and through the road of diplomacy does not work in a perfect way. The evaluation of the Russian Federation’s activity (RF) after occupying the Crimea shows that strategic objectives of Moscow spread farther. In the strategic dimension the hybrid war led by Moscow is measured up against the entire NATO as perceived being the main threat. Past experiences in the Ukraine and the theory assessment show that the new generation war run by the RF embraces multistorey efforts directed at the state’s function destabilizing, changing the internal order or/and leading to the state’s bankruptcy not even necessarily seizing its territory. The complex nature of the hybrid threats requires undertaking integrated actions by the international community. It seems it will be possible to reach it while having the common NATO and EU doctrine on the hybrid threats counteraction. States, particularly those endangered, should draw up and implement their own accustomed strategy of the national security that will let opposing both classical and hybrid threats, with as well as without the NATO aid.

18

Polityka historyczna Federacji Rosyjskiej i Związku Radzieckiego wobec Polski na przykładzie opisu agresji ZSRR na Polskę w świetle narracji podręcznikowej

75%

Boridczenko S.

Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne

|

2019

|

vol. 61

74-91

EN

The article discusses the presentation of events from September 17, 1939 in the textbooks of the Russian Federation and the Soviet Union. Thematically, the topic is related to the politics of memory in Russia. The research is based on a wide-ranging analyses of the texts of the school literature published after 1958 in the USSR and in the Russian Federation. Constant discourse on the Polish political scene creates a vision of Russia neglecting Poland. As a main thesis a problem was selected concerning the indoctrination in a Russian school, which is based on ignoring the Soviet aggression on Poland.

PL

W niniejszym artykule omówiono rosyjską narrację historyczną w rodzimym szkolnictwie. Poruszony temat polega na badaniu polityki historycznej Federacji Rosyjskiej i Związku Radzieckiego. Uwagę skupiono na zawartym w podręcznikach Federacji Rosyjskiej oraz Związku Radzieckiego opisie 17 września 1939 roku. Podstawą analizy stała się szeroko zakrojona kwerenda, w trakcie której zanalizowano teksty obowiązujących od 1954 roku podręczników szkolnych. Główne uzasadnienie podjętej tematyki stanowi cieszący się popularnością w polskiej publicystyce dyskurs nawiązujący do polityki historycznej Rosji. Zgodnie z założeniem artykułu historyczna wiedza przekazywana w szkołach Rosji cechuje się starannym pomijaniem wątków związanych z radziecką agresją na Polskę.

19

Wpływ kooperacji gospodarczej z Federacją Rosyjską na kształt niemieckiej polityki bałtyckiej

75%

mickiewicz p.

Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego

|

2015

|

vol. 9

|

issue 1

53-71

EN

The Federal Republic of Germany is, without doubt, a regional power. However, in its policies for the Baltic sub-region it has for years opted not to use its status to achieve strategic goals on its own. Rather, Germany has skilfully integrated its national interests into the pursuits of regional organisations and the European Union as such. This principle is still vital in shaping the German Baltic policy, but at the same time the Federal Republic tends to increasingly rely on a poly-strategic instrumental apparatus in its policies for the Baltic region. Distinct and crucial to them is engagement in close cooperation with the Russian Federation, which is, however, restricted to organising the freight traffic system and ensuring the security and continuity of energy resources supply from Russia.

PL

Republika Federalna Niemiec jest mocarstwem regionalnym, które w swojej koncepcji oddziaływania w subregionie bałtyckim przez lata nie wykorzystywało posiadanego statusu do samodzielnego osiągania celów strategicznych. Niemcy swoje interesy narodowe umiejętnie wkomponowywali w poszczególne działania organizacji regionalnych oraz samej Unii Europejskiej. Ta zasada nadal w sposób istotny wpływa na kształt niemieckiej polityki bałtyckiej, ale w coraz większym stopniu Republika Federalna w polityce bałtyckiej wykorzystuje instrumentarium polistrategiczne. Najważniejszą cechą tej polityki jest podjęcie ścisłej współpracy z Federacją Rosyjską, ale przy jej równoczesnym ograniczeniu do kwestii organizacji systemu przewozów towarowych i zapewnienia bezpieczeństwa oraz stałości dostaw surowców energetycznych z Rosji.

20

Przyszłość Rosji w publicystyce czasopisma „Arka” (1991–1996)

75%

Borowik B.

Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio F – Historia

|

2015

|

vol. 70

EN

The subject of the article are the opinions of the USSR and Russia experts published in the magazine “The Ark” in the years 1991–1995 and concerning the future of Russian Federation. The authors of those publications attempted to answer the question which direction will the internal development of Russia take, when it comes to its politics, economy and social relations. Also they discussed about the tactics that the Russian state will choose for its relations with neighbors, and particularly Ukraine, Belarus and the Baltic States. Most of the publicists expressed an opinion that Russia will not develop in the direction of liberal democracy and will become a formally democratic, but actually authoritarian rule state instead, with a strong position of the officials-business class. As far foreign policy is concerned there will be attempts at rebuilding the position of a superpower that was forfeited as the results of loss in the Cold War conflict with the United States and Western Europe.

PL

Tematem artykułu są opinie znawców ZSRR i Rosji zamieszczane na łamach czasopisma „Arka” w latach 1991–1995, dotyczące przyszłości Federacji Rosyjskiej. Autorzy publikacji próbowali odpowiedzieć na pytanie, w jakim kierunku będzie zmierzał rozwój wewnętrzny Rosji zarówno w dziedzinie polityki, gospodarki, jak i stosunków społecznych. Zastanawiano się także nad taktyką, jaką podejmie państwo rosyjskie w stosunkach z sąsiadami, szczególnie z Ukrainą, Białorusią i państwami nadbałtyckimi. Większość publicystów wyrażało opinię, że Rosja nie będzie się rozwijać w kierunku zachodniego modelu demokracji liberalnej, lecz stanie się państwem formalnie demokratycznym, ale faktycznie rządzonym w sposób autorytarny z silną pozycją warstwy urzędniczo-biznesowej. W wymiarze polityki zagranicznej będą natomiast podejmowane próby odbudowy pozycji mocarstwowej utraconej w wyniku porażki w konflikcie zimnowojennym ze Stanami Zjednoczonymi i z Europą Zachodnią.

Refine search results