Search results

1

Jedna kartka z grubej księgi Wielkiego Terroru: rozkaz nr 00447 szefa NKWD (30 VII 1937)

100%

Lityński A.

Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa

|

2014

|

vol. 7

|

issue 2

PL

A page from the weighty tome of the Great Purge: order no. 00447 of the head of NKVD (30th July 1937)Today, the nature and consequences of the so-called elimination of the Kulak class and collectivization of peasantry in the 20s and 30s in the USSR are already known. Less known is the fact that another mass repression of the so-called Kulaks followed in 1937. On July of 1937, the Politburo of the communist party ordered to “arrest immediately all Kulaks […] and after an administrative examination of their cases by a troika, execute by firing squad the most hostile,” those less reluctant were to be locked up in forced-labour camps. The genocidal repressions were included in central planning – a quota for each region was established. On the basis of the above-mentioned Politburo order, the then People’s Commissar (NKVD), Nikolai Yezhov, gave order no. 00447 On repression of former kulaks, criminals, and other anti-Soviet elements, on the 30th July 1937. It was planned that 268 950 people were to be arrested, including 75 950 to be executed, but this list was incomplete and was later on supplemented; avid regions applied for increasing the quota and considerably surpassed the number of planned arrests, executions and deportations to labour camps.

2

Powracające ludobójstwo w Europie Środkowo-Wschodniej i Rosji (1894-1995)

100%

Lityński A.

Miscellanea Historico-Iuridica

|

2020

|

vol. 19

|

issue 2

267-296

EN

There have been numerous publications on genocide, which provides evidence that this topic is up-to-date, important and still insufficiently researched. The author of the legal concept of "genocide " is Rafał Lemkin, a Polish scholar of Jewish nationality: "Father of Genocide Convention". In 1948, the General Assembly of the United Nations adopted a convention on the prevention and punishment of genocide crime. During the hundred years (1894-1995), genocide repeatedly occurred in Central and Eastern Europe. The greatest genocide in human history is the extermination of the Jews (the Holocaust). The author also recalls the genocide of the Armenians (1894-1915) in the Ottoman Empire (although it goes beyond Central and Eastern Europe and Russia). There were numerous genocide cases in the Soviet Union, and it is only about them that it is possible to accumulate substantial literature. Namely, the author reminds: the Cossacks genocide following the Bolshevik revolution; genocide in the countryside in connection with the collectivization process; Great Famine in Ukraine; the extermination of entire national minorities (so-called national operations 1937-1938); the most massive such operation was the "Polish operation." The author also recalls genocide in the countries of former Yugoslavia: especially in the fascist so-called Independent Croatian State [Nezavisna Država Hrvatska - NDH). The genocide of Ukrainian nationalists on Poles (1943-1946) closes the text. The article describes the largest genocidal operations carried out in Central and Eastern Europe over the course of a century and outlines their historical and political background, the manner in which they were carried out and their relationship with the international law and individual national regulations in force at the time.

PL

Ogromna jest literatura na temat ludobójstwa. Dowodzi to jak temat jest nadal aktualny, ważny i wciąż niedostatecznie zbadany. Twórcą pojęcia prawnego „ludobójstwo-genocyd” jest Rafał Lemkin, uczony polski narodowości żydowskiej: „Father of genocide Convention”. W 1948 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. W ciągu stu lat (1894-1995) w Europie Środkowo-Wschodniej ludobójstwo miało miejsce wielokrotnie. Największe ludobójstwo w historii ludzkości to Zagłada Żydów (Holokaust). Autor przypomina także ludobójstwo Ormian (1894-1915) w Imperium Osmańskim (mimo że to wykracza poza terytorium Europy Środkowo-Wschodniej i Rosji). W Związku Radzieckim były liczne przypadki ludobójstwa, tylko w stosunku do nich można zgromadzić pokaźną literaturę. Mianowicie autor przypomina: ludobójstwo Kozaków po rewolucji bolszewickiej; ludobójstwo „kułaków” w związku z kolektywizacją rolnictwa; Wielki Głód na Ukrainie; wyniszczanie całych mniejszości narodowych (tzw. operacje narodowościowe 1937-1938); największą taką operacją była „operacja polska”. Autor przypomina także ludobójstwo w krajach byłej Jugosławii: zwłaszcza w faszystowskim tzw. Niezależnym Państwie Chorwackim [Nezavisna Država Hrvatska – NDH). Ludobójstwo nacjonalistów Ukraińskich na Polakach (1943-1946) zamyka tekst. Artykuł opisuje największe operacje ludobójcze przeprowadzone w Europie Środkowo-Wschodniej na przestrzeni wieku oraz nakreśla ich podłoże historyczno-polityczne, sposób przeprowadzenia oraz ich relacje w stosunku do obowiązującego w danych czasie prawa międzynarodowego i poszczególnych uregulowań krajowych.

3

Narody w Rosji 1917 r. Skutki rewolucji. Uwagi na kanwie książki Richarda Pipesa Czerwone imperium. Powstanie Związku Sowieckiego, tłum. W. Jeżewski, Wyd. Magnum, Warszawa 2015, ss. 363

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2016

|

vol. 68

|

issue 1

217-242

PL

„Pierwszym skutkiem rewolucji rosyjskiej stał się upadek caratu, a jej ostateczną konsekwencją było zupełne załamanie się wszystkich form zorganizowanego życia w Rosji. Do wielu aspektów tego załamania należał rozpad imperium (…)” – napisał Richard Pipes w swojej najstarszej książce, a najpóźniej, właśnie niedawno, wydanej w Polsce. Słowa te autor odniósł tylko do okresu tworzenia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, do lat 1917-1922, ale jakże dobrze można je odnieść do całych 74 lat istnienia czerwonego imperium. Wydanie polskie to tłumaczenie drugiego wydania, znacznie późniejszego niż pierwsze, książki opublikowanej przez Harvard University Press. Autor – urodzony (1923) w Cieszynie amerykański historyk i politolog – jest dobrze znany czytelnikom polskim, zwłaszcza historykom, z licznych tłumaczonych na język polski prac na tematy rosyjskie, głównie dotyczące rewolucji 1917 r.

4

O przestępstwach i karach, ale nie tylko

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2022

|

vol. 74

|

issue 2

331-343

5

Wymiar sprawiedliwości jako wymiar represji w Polsce w latach 1944-1956

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2022

|

vol. 74

|

issue 2

319-330

6

Marek Mączyński, Organizacyjno-prawne aspekty funkcjonowania administracji bezpieczeństwa i porządku publicznego dla zajętych obszarów polskich w latach 1939-1945, ze szczgólnym uwzględnieniem Krakowa jako stolicy Generalnego Gubernatorstwa, 2012

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2013

|

vol. 65

|

issue 2

471-479

7

Jeżow – Beria – Sierow a sprawa Polaków. Na szczytach totalitarnej władzy

100%

Lityński A.

Miscellanea Historico-Iuridica

|

2022

|

vol. 21

|

issue 2

223-243

EN

Nikolai Ivanovich Yezhov was Minister (People’s Commissar) of the Interior (NKVD USSR) from 1936 to 1938. In these years falls the period of the so-called Great Terror. Using the hands of Yezhov, Stalin carried out the genocide of his own citizens. Poles – citizens of the USSR – suffered the most. Yezhov was shot. In his place there came Lavrentiy Beria (December 1938). Beria was the second person after Stalin for 15 years. His right hand man was a NKVD General – Serov. From the beginning of World War II until the Cuban Missile Crisis in 1962, State Security General Ivan Alexandrovich Serov was an active participant in all of the most important events of those years. He was the only person in the Soviet Union to be the head of both the “civilian” Committee of State Security (KGB) and the military Main Intelligence Directorate (GRU). In particular, Serov was responsible for the criminal pacification of Poland after 1944. The author of the article used mainly two priceless documents: The secrets of general Serov’s briefcase. Journals of the first Chairman of KGB. 1939–1963 (Polish: Tajemnice walizki generała Sierowa. Dzienniki pierwszego szefa KGB. 1939–1963). The Polish version was published in 2019. The second document are the memories of Beria’s son – Sergo Beria: Beria, mon pḕre. Au coeur du porvoir stalinien (Polish: Beria mój ojciec. W sercu stalinowskiej władzy, the Polish version was published in 2000). Moreover, the author used: P. Sudoplatov, Special Tasks: The Memoirs of an Unwanted Witness – A Soviet Spymaster (Polish: Wspomnienia niewygodnego świadka, the Polish version was published in 1999).

PL

Nikołaj (Mikołaj) Iwanowicz Jeżow był ministrem (ludowym komisarzem) spraw wewnętrznych (NKWD ZSRR) w latach 1936–1938. Na te lata przypada okres tzw. Wielkiego Terroru. Rękami Jeżowa Stalin przeprowadził ludobójstwo własnych obywateli. Najbardziej ucierpieli Polacy – obywatele ZSRR. Jeżow został rozstrzelany. Na jego miejsce przyszedł (grudzień 1938) Ławrientij Pawłowicz Beria, który przez 15 lat był drugą osobą po Stalinie. Jego prawą ręką był generał NKWD Sierow. Od chwili wybuchu II wojny światowej aż do kryzysu kubańskiego w 1962 r. generał bezpieki Iwan Aleksandrowicz Sierow czynnie uczestniczył w absolutnie wszystkich najważniejszych wydarzeniach tych lat. Sierow był jedyną osobą w Związku Radzieckim, która stała na czele zarówno „cywilnego” Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB), jak i wojskowego Głównego Zarządu Wywiadowczego (GRU). W szczególności to Sierow po 1944 r. przeprowadził zbrodniczą pacyfikację Polski. W artykule wykorzystano głównie dwa bezcenne dokumenty. Są to: The Secrets of General Serov’s Briefcase. Journals of the First Chairman of KGB. 1939–1963 (Tajemnicze walizki generała Sierowa. Dzienniki pierwszego szefa KGB. 1939–1963, polskie wydanie 2019 r.). Drugi dokument to wspomnienia syna Ławrientija Berii – Sergo Berii: Beria, mon pḕre. Au coeur du porvoir stalinien (Beria mój ojciec. W sercu stalinowskiej władzy, polskie wydanie 2000 r.). Ponadto wykorzystano także: P. Sudoplatov, Special Tasks: The Memoirs of an Unwanted Witness – A Soviet Spymaster (Wspomnienia niewygodnego świadka, polskie wydanie 1999 r.).

8

Petlura, Piłsudski i rosyjski imperializm

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2022

|

vol. 74

|

issue 1

321-338

9

Danuta Janicka, Polska myśl prawnokarna XIX−XX wieku: autorzy i ich dzieła. Od szkoły klasycznej do socjologicznej, posłowie J. Lachowski, Wydawnictwo UMK, Toruń 2017, ss. 336.

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2018

|

vol. 70

|

issue 2

428-432

10

Juristy i revoljucija. Pro et contra, avtory i sostaviteli S.M. Šahraj, K.P. Krakovskij, Moskovskij gosudarstvennyj universitet imeni M.V. Lomonosova, Izdatelʹstvo »Kučkovo Pole«, Moskwa 2017, ss. 552.

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2018

|

vol. 70

|

issue 2

433-434

11

O Podstawach ustawodawstwa karnego ZSRR z 1958 r. oraz o kodeksie karnym RSFRR z 1960 r.

100%

Lityński A.

Miscellanea Historico-Iuridica

|

2009

|

vol. 7

175-193

EN

The destruction of Stalin’s system of penal repression has been accelerated after XX Congress of the Communist Party of Soviet Union (February 1956). Substantial works on general changes in penal law were undertaken then. On December 25th 1958 the Supreme Soviet has passed The Fundamental Principles of Criminal Law of the USSR and Soviet Republics. After that, between 1959 and 1961 new criminal codes were introduced in all Soviet republics (including Russian Federation, in 1960). These legal acts were oriented on the penal prevention of socialist political system and ownership. Repression, general and individual crime prevention, resocialization (reeducation) were declared as purposes of punishment. History of Soviet Russia and USSR shows that repeating decisions of abolishing death penalty had basicly political character and were used for propaganda purposes – especially during home war. This is one of many examples of the drastic divergence between declarations and law from one side and reality on the other. “Total lie” is one of the characteristic features of the red totalitarianism (according to Leszek Kołakowski). Penal legislation 1958–1961 can be treated as a turning point in the system of Soviet criminal law. For the first time from 1917 the legislation has approached Soviet penal law to European legal standards, by reference to neoclassical school of penal law. Despite many changes, these legal acts survived Soviet Union and created new system of Soviet penal law.

12

Adwokatura między wojnami. Uwagi o pracy Małgorzaty Materniak-Pawłowskiej, Adwokatura II Rzeczypospolitej. Zagadnienia prawno-ustrojowe, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2009, 400 stron

100%

Lityński A.

Miscellanea Historico-Iuridica

|

2011

|

vol. 10

307-316

PL

Adwokatura między wojnami. Uwagi o pracy Małgorzaty Materniak-Pawłowskiej, Adwokatura II Rzeczypospolitej. Zagadnienia prawno-ustrojowe, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2009, 400 stron

13

Ukraina a Rosja na przełomie dziejów (1917)

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2023

|

vol. 75

|

issue 1

261-275

14

Sąd Najwyższy w trudnym okresie polskich dziejów. Uwagi w związku z książką Arkadiusza Berezy, Sąd Najwyższy w latach 1945-1962. Organizacja i działalność, Warszawa 2012

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2012

|

vol. 64

|

issue 2

487-513

15

Rozważania wokół książki Tomasza Szczygła Wojskowe postępowanie karne w II Rzeczypospolitej (1918–1939), Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2017, ss. 508.

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2018

|

vol. 70

|

issue 2

411-419

16

Mirosław Szumiło, Roman Zambrowski 1909-1977. Studium z dziejów elity komunistycznej w Polsce, wyd. IPN, Warszawa 2014, ss. 527 + ilustracje.

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2015

|

vol. 67

|

issue 2

348-354

17

Piotr Szopa, „W imieniu Rzeczypospolitej…”. Wymiar sprawiedliwości Polskiego Państwa Podziemnego na terenie Podokręgu AK Rzeszów, wyd. IPN O/Rzeszów, Rzeszów 2014, ss. 616.

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2015

|

vol. 67

|

issue 2

354-359

18

Sowiecki neokolonializm. Na kanwie polskiego tłumaczenia książki Nikity Pietrowa

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2020

|

vol. 72

|

issue 1

370-384

19

Anna Stawarska-Rippel, Elementy prywatne i publiczne w procesie cywilnym w świetle prac kodyfikacyjnych w Polsce (1918–1964). Studium historycznoprawne, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2015, ss. 429

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2017

|

vol. 69

|

issue 1

303-306

20

Cenne studium o prawie własności w Polsce W związku z monografią Anny Machnikowskiej, Prawo własności w Polsce wiatach 1944-1981. Studium historycznoprawne, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2010, ss. 626

100%

Lityński A.

Czasopismo Prawno-Historyczne

|

2012

|

vol. 64

|

issue 1

241-248

Refine search results

Jedna kartka z grubej księgi Wielkiego Terroru: rozkaz nr 00447 szefa NKWD (30 VII 1937)

Powracające ludobójstwo w Europie Środkowo-Wschodniej i Rosji (1894-1995)

Narody w Rosji 1917 r. Skutki rewolucji. Uwagi na kanwie książki Richarda Pipesa Czerwone imperium. Powstanie Związku Sowieckiego, tłum. W. Jeżewski, Wyd. Magnum, Warszawa 2015, ss. 363

O przestępstwach i karach, ale nie tylko

Wymiar sprawiedliwości jako wymiar represji w Polsce w latach 1944-1956

Marek Mączyński, Organizacyjno-prawne aspekty funkcjonowania administracji bezpieczeństwa i porządku publicznego dla zajętych obszarów polskich w latach 1939-1945, ze szczgólnym uwzględnieniem Krakowa jako stolicy Generalnego Gubernatorstwa, 2012

Jeżow – Beria – Sierow a sprawa Polaków. Na szczytach totalitarnej władzy

Petlura, Piłsudski i rosyjski imperializm

Danuta Janicka, Polska myśl prawnokarna XIX−XX wieku: autorzy i ich dzieła. Od szkoły klasycznej do socjologicznej, posłowie J. Lachowski, Wydawnictwo UMK, Toruń 2017, ss. 336.

Juristy i revoljucija. Pro et contra, avtory i sostaviteli S.M. Šahraj, K.P. Krakovskij, Moskovskij gosudarstvennyj universitet imeni M.V. Lomonosova, Izdatelʹstvo »Kučkovo Pole«, Moskwa 2017, ss. 552.

O Podstawach ustawodawstwa karnego ZSRR z 1958 r. oraz o kodeksie karnym RSFRR z 1960 r.

Adwokatura między wojnami. Uwagi o pracy Małgorzaty Materniak-Pawłowskiej, Adwokatura II Rzeczypospolitej. Zagadnienia prawno-ustrojowe, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2009, 400 stron

Ukraina a Rosja na przełomie dziejów (1917)

Sąd Najwyższy w trudnym okresie polskich dziejów. Uwagi w związku z książką Arkadiusza Berezy, Sąd Najwyższy w latach 1945-1962. Organizacja i działalność, Warszawa 2012

Rozważania wokół książki Tomasza Szczygła Wojskowe postępowanie karne w II Rzeczypospolitej (1918–1939), Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2017, ss. 508.

Mirosław Szumiło, Roman Zambrowski 1909-1977. Studium z dziejów elity komunistycznej w Polsce, wyd. IPN, Warszawa 2014, ss. 527 + ilustracje.

Piotr Szopa, „W imieniu Rzeczypospolitej…”. Wymiar sprawiedliwości Polskiego Państwa Podziemnego na terenie Podokręgu AK Rzeszów, wyd. IPN O/Rzeszów, Rzeszów 2014, ss. 616.

Sowiecki neokolonializm. Na kanwie polskiego tłumaczenia książki Nikity Pietrowa

Anna Stawarska-Rippel, Elementy prywatne i publiczne w procesie cywilnym w świetle prac kodyfikacyjnych w Polsce (1918–1964). Studium historycznoprawne, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2015, ss. 429

Cenne studium o prawie własności w Polsce W związku z monografią Anny Machnikowskiej, Prawo własności w Polsce wiatach 1944-1981. Studium historycznoprawne, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2010, ss. 626