Search results - CEJSH

1

Film jako ikona

100%

Legan M.

Sympozjum

|

2016

|

issue 1(30)

111-122

EN

The image itself, especially the icon, represent material source of religious experience and theological reflection. It is important to prove that a similar role, the role of inspiration to pray can provide also film. Article take this very issues.

2

Film jako ikona

100%

Legan M.

Sympozjum

|

2016

|

issue 1(30)

111-122

EN

The image itself, especially the icon, represent material source of religious experience and theological reflection. It is important to prove that a similar role, the role of inspiration to pray can provide also film. Article take this very issues.

3

Słowo od Redaktor Naczelnej

89%

Ogonowska A.

Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Cultura

|

2020

|

vol. 12

|

issue 1

3-3

PL

W niniejszym tomie jego Redaktorzy i Autorzy artykułów odnoszą się do tych zagadnień – mapując i opisując różne wymiary i kategorie topograficzne. Należą do nich: przestrzeń i pejzaż; obszar i jego granice; mapa i terytorium; migracja i podróżowanie czy mediatyzacja doświadczenia topograficznego w filmie, fotografii, projektach artystycznych.

4

Kino i teatr – kulturowa kolizja mediów (1895-1914)

71%

Hendrykowski M.

Kwartalnik Filmowy

|

2014

|

issue 87-88

6-31

PL

Autor skupia się na metodologicznych problemach badania zależności między teatrem i filmem na przełomie XIX i XX w. Tezą wyjściową jest twierdzenie, że w przypadku związków teatru i filmu w najwcześniejszym okresie rozwoju kinematografii mamy do czynienia nie z prostym stykiem dwu zbliżonych do siebie dziedzin, lecz z intrygującym i bardzo złożonym zjawiskiem kulturowym. Związki między teatrem a filmem na ogół były w przeszłości traktowane jako coś oczywistego, dając z jednej strony sposobność do wywyższania teatralnego Olimpu ponad pogardzaną plebejską rozrywkę, jaką stanowiły ruchome obrazy (nieprzypadkowo zwane pogardliwie flickers, czyli „migotkami”). Z drugiej strony długo pokutowało przekonanie wywyższające kino jako dziedzinę twórczości, która stała się sobą dopiero wówczas, gdy rzekomo zerwała więzy teatralnego uwikłania. Autor dowodzi, że teatralno-filmowym powinowactwom z przełomu XIX i XX w. daleko do jednoznacznej oczywistości. Wprost przeciwnie, okazują się one bardzo złożone. Aby je rozpoznać, należy uwzględnić kilka perspektyw badawczych: filmoznawczą, teatrologiczną, medioznawczą, kulturoznawczą oraz komparatystyczną. Kino „spotykało” się w tamtym czasie nie tylko z teatrem, lecz również z innymi dziedzinami kultury: literaturą, malarstwem czy muzyką. Jednak żadne z tych spotkań nie było tak dramatyczne, pełne napięcia i zarazem owocne dla przyszłości ruchomych obrazów, jak właśnie wczesna ewolucja ich relacji ze światem teatru.

EN

The author focuses on the methodological problems of studying the relationship between theatre and film in the late 19 th and early 20 th century. His starting point is the claim that in the case of relations between theatre and film in the earliest stages of the development of the cinema, we are not dealing with a simple junction between domains similar to each other, but an intriguing and very complex cultural phenomenon. Relationships between theatre and film in general have in the past been treated as a matter of course, on the one hand giving one the opportunity to exalt the theatrical Olympus as opposed to the plebeian and despised entertainment of moving pictures (they were not contemptuously called flickers by mistake). On the other hand, a belief lingered exalting the cinema as a field of creativity, which only became itself when it allegedly broke all the bonds with the theatre. The author argues that the affinities between theatre and film of the late 19 th and early 20 th century are not obvious. On the contrary, they prove to be very complex. In order to recognise them, one needs to consider several research perspectives: film studies, theatre studies, media studies, cultural studies and the comparative perspective. The cinema of the time, touched on not only theatre, but other forms of culture such as literature, painting or music. However, none of these relationships was as dramatic, tense and fruitful for future moving images, as the early evolution of the relationship with the world of theatre.

5

Film jako medium edukacyjne

55%

Jakubowski W.

Studia Edukacyjne

|

2018

|

issue 47

95-113

EN

Traditional thinking about applying films in educational activities was based on treating them as “didactic vehicles”. Thanks to that approach, it was possible to “smuggle” desirable values, create attitudes or to model pro-social behavior among students. That approach of using art as an education tool (not only films but other forms of art, too) should be understood and associated with the dominance of a communication model in education that is seen through the prism of three basic elements: sender – medium – recipient. Such a view neglects the recipient’s activity in constructing the sense of the work, assuming that the recipient has to “read and acquire” what the sender has offered him. The article, by referring not only to theoretical pedagogical positions, but also to media studies, film studies and cultural studies, considers the possibility of pedagogical application of film from the hermeneutic perspective.

6

Czas nie mija, czas nie stoi… Krótkie filmy Wojciecha Hasa w perspektywie autobiograficznej

55%

Grodź I.

Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne

|

2020

|

vol. 10

|

issue 1

238-249

EN

The paper describes short films made by Wojciech Has, for example Harmonia (1947), Moje Miasto (1950), and searches for traces of (auto)biography in them. The purpose was to show their semantic potential and to draw attention to the richness of possible interpretations. Only an attitude of scientific openness enables the avoidance of the burden of all fundamentalisms, certainties, and holistic approaches. The educational perspective was revealed in the update of research tools related to hermeneutics and thematic perspective.

PL

Tematem tekstu są krótkie filmy Wojciecha Hasa, przede wszystkim, takie jak Harmonia (1947), Moje miasto (1950) i poszukiwanie w nich śladów (auto)biografizmu. Celem było pokazanie ich potencjału semantycznego, zwrócenie uwagi na bogactwo możliwych interpretacji. Tylko postawa badawczej otwartości pozwala uniknąć ciężaru wszelkich fundamentalizmów, pewników, całościowych ujęć. Perspektywa edukacyjna ujawniała się w aktualizacji narzędzi badawczych z zakresu tematologii i hermeneutyki.

7

„Klatka bez drzwi i bez klucza”. Analiza aspektów poznawczych i etycznych wybranych przedstawień artystycznych niepełnosprawności i osób z niepełnosprawnościami

55%

Zamojska E.

Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej

|

2017

|

issue 16

143-162

EN

The aim of my paper is to analyse the cognitive and ethical aspects of selected literary and film depictions of disabilities. Based on theoretical and methodological assumptions of sociology of literature and critical discourse analysis, I set out to demonstrate how selected literary and film works depict situations and problems related to social inclusion of people with disabilities. I focus on two questions: 1) How do artistic creations build able people’s knowledge of the social situation and position of people with disabilities? 2) What ethical problems can such depictions involve?

PL

The aim of my paper is to analyze cognitive and ethical aspects of selected literary and film depictions of disabilities. Based on theoretical and methodological assumptions of sociology of literature and critical discourse analysis I set out to demonstrate how selected literary and film works depict situations and problems with social inclusion of people with disabilities. I concentrate on two questions: 1) How do artistic creations build non-disabled people's knowledge of the social situation and position of people with disabilities? 2) What ethical problems can such depictions involve?

8

Iluzje obecności. Cielesność w Bez końca Krzysztofa Kieślowskiego

55%

Kulessa K.

Przestrzenie Teorii

|

2018

|

issue 30

315-328

EN

This paper aims at providing an analysis of Krzysztof Kieślowski’s film No end (1984), focused mainly on representations of corporality. The article attempts to interpret possible meanings of the phantasmatic dimension of existence and its impact on the reality constructed in the film. It also examines issues related to identification and the articulation of sensuous presence in cinematic images.

9

Edukacja i film – punkty styczne. Refleksja o filmie w edukacji i w badaniach edukacyjnych

55%

Zamojska E.

Kultura-Społeczeństwo-Edukacja

|

2016

|

vol. 9

|

issue 1

43-55

EN

The paper reflects on the use of film in education and in education research. The author sets out to answer questions on legitimization and specific nature of pedagogical interpretation of films and audiovisual materials. She searches for answers to these questions in two ways: on the one hand, by broadening the research field in connection with a constructivist methodology and using interpretive approaches in social sciences and humanities; on the other hand, by following the postulates of contemporary pedagogy promoting empowering students in the education process.

10

Historie równoległe, zbieżne, przeciwstawne. Teatr dramatyczny w filmie jako alternatywa i dopełnienie fabuły

54%

Dobrowolski P.

Kwartalnik Filmowy

|

2014

|

issue 87-88

32-43

PL

Równoległe, zbieżne i przeciwstawne widzenie opowieści filmowej i teatralnej, która stanowi jej cześć, to trzy wersje – zawsze dialogicznej – intertekstualności typu „teatr w filmie”. Często samo wspomnienie tytułu, cytat czy fragment sceny wprowadzają ważny ładunek znaczeniowy, który przez dyfuzję sensów modyfikuje i uzupełnia treść pierwszoplanowej akcji w świecie przedstawionym na ekranie. Spektakl teatralny, włączany w film jako „wyrażenie cudzysłowowe”, uruchamia – zależnie od kompetencji odbiorcy – całość swoich znaczeń. Osadzone w konkretnych kontekstach fabuły filmowe, w których pojawiają się inscenizacje Szekspira, Goethego czy Wyspiańskiego, dowodzą aktualności klasycznych tekstów kultury, wariantywnie konfrontując ich wymowę z rzeczywistością polityczną i społeczną. Obserwacja ta okazuje się szczególnie interesująca w połączeniu z historycznymi realiami opresyjnej władzy i cenzury PRL, w których powstała większość filmów stanowiących materiał źródłowy tego tekstu.

EN

Parallel, convergent and opposing vision of the story in theatre and the story in film, which forms its part, are the three, always dialogical versions, of intertextuality of the kind “theatre in film”. Often, the mere mention of the title, a quote or excerpt introduce an important semantic load, which through the diffusion of the senses modifies and complements the meaning of the main action on the screen. A theatrical spectacle, that is included in the film as a “quoted expression”, brings about – depending on the competences of the viewer – a full set of its meaning. Embedded in specific contexts, movie plots in which there are productions of Shakespeare, Goethe or Wyspiański, show how current are the classic texts in our culture, and their message is confronted with the political and social reality. This observation is particularly interesting in conjunction with the historical realities of oppressive power and censorship of the communist period during which most of the films constituting the source material of this text was made.

11

O WARTOŚCIACH I WARTOŚCIOWANIU W KINIEO WARTOŚCIACH I WARTOŚCIOWANIU W KINIE

54%

Citko K.

Ars inter Culturas

|

2016

|

issue 5

49-60

EN

Talking about the axiological rule in relation to the art of film, should be taking into account the fact that the values appearing in the film can be seen on several different levels. The film is a work of art, and so realizes and embodies the values artistic and aes-thetic. At the same time its plot carries a variety of moral values. There are in the movie, mixed with each other, values associated with the pleasures of the spectators, the values of vital, spiritual, values ethic and aesthetic, as well as the values of sacrum and pro-fanum. In this case, it should be noted that the values occurring in the world of the screen, and represented by the team of filmmakers and the viewers, can generally distin-guish. Because the films also have the value of commercial objects, it is better talking about values in the cinema than in the film; such approach allows for the inclusion in the discussion of issues related to the film as a work of art, with film production, distribution and the processes of its reception. The article discusses the various types of values oc-curring in the cinema, as well as concrete examples of their corresponding films.

12

Edukacja przez wykorzystanie filmu w kontekście poznawania tematyki niepełnosprawności - szkic problematyki

54%

Rogowska D.

Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Gospodarki, seria Edukacja - Rodzina - Społeczeństwo

|

2021

|

issue 5

141-150

EN

This article introduces the subject of education through the use of film in the context of learning about the subject of disability. The test is a sketch of the problem. Addressing the issue of disability in films seems to be important due to the specificity of difficult disease dysfunctions and its familiarization in the educational context, as well as due to the huge range of films. The article focuses on the issue of disability. The educational dimension of the film was also introduced. The examples of films in which the subject of disability were discussed in relation to its types were presented. The report on the research on the implementation of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities and on the environment of people with physical disabilities was presented in relation to how the examined people with disabilities perceive their presence in the media and films. The most common images of disabled people in the film were indicated.

PL

Niniejszy artykuł przybliża tematykę edukacji poprzez wykorzystanie filmu w kontekście poznawania tematyki niepełnosprawności. Tekst stanowi szkic problematyki. Poruszanie zagadnienia niepełnosprawności w filmach wydaje się być istotne ze względu na specyfikę trudnego tematu dysfunkcji chorobowych i jego oswajanie w kontekście edukacyjnym, a także ze względu na ogromny zasięg filmów. W artykule poświęcono uwagę zagadnieniu niepełnosprawności, przybliżono również edukacyjny wymiar filmu. Podano przykłady filmów, w których poruszona została tematyka niepełnosprawności w odniesieniu do jej typów. Wskazano najczęściej spotykane wizerunki osób niepełnosprawnych w filmie. Zaprezentowano raport z badań odnoszących się do wdrażania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, analizujący, jak badane osoby niepełnosprawne ruchowo postrzegają swoją obecność w mediach i filmach.

13

Książka o Zjeździe Filmowym w Wiśle ’49. Edycja źródeł wraz z opracowaniami

54%

Skotarczak D.

Historia Slavorum Occidentis

|

2024

|

issue 3(42)

263-275

EN

In 2024, the Polish Film Archive – Audiovisual Institute (FINA) has published an impressive volume entitled „The Film Convention in Wisła 1949. Sources – Comments – Studies”. The authors of the academic studies and compilation are Barbara Giza and Adam Wyżyński. It is the first book entirely devoted to the Filmmakers’ Convention in Wisła which took place from 17–20 November. As a result, full convention transcripts have been published for the first time. Part one of the book, entitled „Introduction”, contains three articles by Rafał Habielski, Grzegorz Wołowiec and Piotr Zwierzchowski, presenting the political context of the Convention. The second, main part of the publication contains a transcript of the Convention in Wisła. The great merit of this edition is the thorough editing of the source text and the inclusion of numerous footnotes containing explanations, biographical and film notes, etc. Part three of the book contains „Other source material” relating to the Convention. Also of great value is a set of photographs from the Convention included in the volume; they are an important source material in themselves. The last part contains four articles (by Barbara Giza and Adam Wyżyński, Mariusz Mazur, Piotr Śmiałowski and Jarosław Grzechowiak) which provide commentary on the source batch. The volume devoted to the Convention in Wisła is a well and carefully published, superbly researched item. There is no doubt that the publication will become a must for anyone interested in Polish cinematography, post-war Polish history, or Polish culture.

14

“Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo” – Tożsamość sieciowa w filmie Atlas chmur

54%

Front S.

ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura

|

2018

|

issue 37

EN

Sonia FrontInstitute of English Cultures and LiteraturesFaculty of PhilologyUniversity of Silesia in KatowicePoland“Souls Cross Ages Like Clouds Cross Skies” Network Identity in Cloud Atlas Abstract: In 21st-century science fiction narratives, the figure of the cyborg has been replaced by a new group of liminal characters: avatars, clones, sentient AI, genetically modified humans and time- -displaced individuals. Through these characters, the narratives explore philosophical questions about the unity of personal identity. One of the films that investigate this question is Tom Tykwer’s and Lilly and Lana Wachowski’s film Cloud Atlas (2012), as it proposes the notion of network identity, divorced from time. Network identity – in the form of transmigration of souls – is enacted in the film by the concept of eternal recurrence which is the film’s overriding framework. This identity is what connects the six juggled stories, spanning through various historical eras from the nineteenth century to the distant future. The paper analyses the film’s concept of twenty-first century subjectivity, singular and manifold, separated and connected simultaneously, and how it taps into the theme of global interconnectedness and co-temporality brought about by the media and globalization. Keywords: film, network identity, Cloud Atlas

PL

For an abstract in English, scroll down Sonia FrontInstytut Kultur i Literatur AnglojęzycznychWydział FilologicznyUniwersytet Śląski w Katowicach “Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo” – Tożsamość sieciowa w filmie Atlas chmur Abstrakt: W narracjach science fiction XXI wieku figura cyborga została zastąpiona przez nową grupę bohaterów liminalnych: awatary, klony, świadomą sztuczną inteligencję, jednostkę genetycznie zmodyfikowaną oraz człowieka oderwanego od właściwej mu temporalności. Poprzez tych bohaterów narracje te ilustrują pytania filozoficzne dotyczące spójności tożsamości osobowej. Jednym z filmów, który eksploruję tę kwestię jest Atlas chmur (2012) Toma Tykwera oraz Lany i Lilli Wachowskich, gdyż proponuje on koncept tożsamości sieciowej, oderwanej od czasu. Tożsamość sieciowa – w formie transmigracji dusz – pokazana jest za pomocą doktryny Wiecznego powrotu Nietzschego, która stanowi nadrzędną zasadę strukturyzującą film. Tożsamość sieciowa łączy sześć niechronologicznie przedstawionych historii, rozpościerających się poprzez różne ery historyczne, od XIX wieku po postapokaliptyczną przyszłość. Niniejszy esej analizuje ten koncept tożsamości – indywidualnej i mnogiej, oddzielnej i połączonej jednocześnie – i sposób, w jaki wpisuje się ona w doświadczenie czasu i współzależności pomiędzy jednostkami w globalnej erze cyfrowej. “Souls Cross Ages Like Clouds Cross Skies.” Network Identity in Cloud Atlas Abstract: In 21 century science fiction narratives, the figure of the cyborg has been replaced by a new group of liminal characters: avatars, clones, sentient AI, genetically modified humans and time-displaced individuals. Through these characters the narratives explore philosophical questions about the unity of personal identity. One of the films that investigate this question is Tom Tykwer’s and Lilly and Lana Wachowski’s film Cloud Atlas (2012) as it proposes the notion of networked identity, divorced from time. Networked identity – in the form of transmigration of souls – is enacted in the film by the concept of eternal recurrence which is the film’s overriding framework. This identity is what connects the six juggled stories, spanning through various historical eras from the nineteenth century to the distant future. The paper analyses the film’s concept of twenty-first century subjectivity, singular and manifold, separated and connected simultaneously, and how it taps into the theme of global interconnectedness and co-temporality brought about by the media and globalization.

15

Tina Welke/Renate Faistauer (red.) Eintauchen in andere Welten. Vielfalt ästhetischer Texte im Kontext Deutsch als Fremdsprache und deutsch als Zweitsprache, Wien: Praesens Verlag, 2019, 303 s.

54%

Chudak S.

Neofilolog

|

2021

|

issue 56/1

153-156

16

Film jako przestrzeń uczenia się (na przykładzie „filmowych biografii edukacyjnych”)

54%

Jakubowski W.

Dyskursy Młodych Andragogów

|

2023

|

vol. 24

207-220

EN

The article addresses the possibility of using biographical film as a space for pedagogical action. In the humanities and social research, various perspectives of interest in biography can be seen. In historical research, the subject of analysis are the actions and activities performed by people that make it possible to “reconstruct the past”. What is interesting in historical research are the reasons why certain facts occurred, enabling an explanation of past realities, thus reaching the “historical truth”. In the sociological and psychological research, biography is used as a means of learning about personality development and the process of socialisation. However, biography is understood differently in andragogical reflection, where it is treated as a subjective construction of a lived life. In some simplification, it can be said that when studying biographies, historians are interested in facts, while educators are interested in people. This dichotomy of facts vs. people can illustrate the different perspective on the educational potential of biographical film. Biographical films cannot be treated as sources but can be a starting point for critical reflection on one’s own biography, thus building an individual’s “mediated experience”. According to the author, the concept of learning from the biography of the other can be used as a strategy of learning “through film”.

PL

Celem artykułu jest wskazanie możliwości wykorzystania filmu biograficznego jako przestrzeni dla pedagogicznego działania. W humanistyce i badaniach społecznych można dostrzec różne perspektywy zainteresowania biografią. W badaniach historycznych przedmiotem analizy są czyny dokonywane przez ludzi pozwalające na „odtworzenie przeszłości”. Interesujące są tu przyczyny zaistnienia określonych faktów, umożliwiające tłumaczenie minionej rzeczywistości, co pozwala na dotarcie do „prawdy historycznej”. W badaniach socjologicznych i psychologicznych biografia wykorzystywana jest jako środek poznania rozwoju osobowości i procesu socjalizacji. Inaczej rozumiana jest biografia w refleksji andragogicznej, gdzie traktowana jest jako subiektywna konstrukcja przeżytego życia. W pewnym uproszczeniu można stwierdzić, że badając biografie, historyków interesują fakty, natomiast pedagogów interesują ludzie. Owa dychotomia fakty vs. ludzie ilustruje odmienność spojrzenia na edukacyjny potencjał filmu biograficznego. Filmy biograficzne nie mogą być traktowane jako „źródła”, mogą natomiast stanowić punkt wyjścia do krytycznej refleksji nad własną biografią, budując tym samym „doświadczenie zapośredniczone” jednostki. Zdaniem autora koncepcja uczenia się z biografii Innego może być wykorzystana w strategii uczenia się „przez film”.

17

Marcin Giżycki, filmowiec / filmmaker

54%

Margolis H.

Konteksty - Polska Sztuka Ludowa

|

2025

|

vol. 348

|

issue 1

148-153

EN

The text, based on the methodology of production studies (including credits analysis) and in-depth interviews, analyzes the genesis and artistic strategies of Marcin Giżycki seen primarily as a filmmaker. It was developed at the intersection of the author’s professional practices (including a long-standing collaboration with Giżycki himself) and, above all, as a reaction to the activities of the reconstruction and archiving group organized after Giżycki’s death by his wife Agnieszka Taborska, which archived and made available more than 50 films by him or directed by him (short, medium and long films) – including many hitherto completely unknown. This fact undoubtedly warrants a review of Marcin Giżycki’s life achievements, for which the text is a research introduction.

PL

Tekst, opierając się na metodologii studiów produkcyjnych (w tym analizie credits) oraz wywiadach pogłębionych analizuje genezę i strategie artystyczne Marcina Giżyckiego widzianego przede wszystkim jako wykonującego pracę filmowca. Powstał on na przecięciu praktyk zawodowych autorki (w tym wieloletniej współpracy z samym Giżyckim), a przede wszystkim jego reakcja na działania grupy rekonstrukcyjno-archiwizacyjnej zorganizowanej po śmierci Giżyckiego przez jego żonę Agnieszkę Taborską, która zarchiwizowała i udostępniła ponad 50 filmów jego autorstwa, bądź w jego reżyserii (krótko-, średnio- i długometrażowych) – w tym wiele dotychczas nieznanych. Fakt ten bez wątpienia wskazuje na konieczność dokonania rewizji dorobku życiowego Marcina Giżyckiego, do czego tekst jest badawczą introdukcją.

18

Archeologia i film. Od filmowej archeologii do archeologii mediów

54%

Woźny J.

Tabularium Historiae

|

2024

|

vol. 15

53-67

EN

The article on the relations between archeology and film is an attempt to show various aspects of this issue using historical, comparative and anthropological methods. In addition to film archaeological fantasies, there are examples of reliable imaging of archeology in feature films. They are even more exquisite in documentaries. The visualization of archaeological monuments exceeds the framework of a classic film. It falls within the scope of digital technologies and three-dimensional digitization of archaeological objects. The most advanced is the (not) obvious archaeological metaphor of the past of the media and film. Comparing all the analyzed situations, we come to the conclusion that our procedure was based on the formula of the hermeneutic circle, leading from a pre-understanding of the relationship between archeology and film in popularculture, explaining the importance of these relationships in archaeological documentaries and digital imaging of archaeological monuments, to a proper understanding of the relationship between archeology and film in the contemporary concepts of media archaeology.

PL

Artykuł o relacjach między archeologią i filmem stanowi próbę ukazania różnorodnych aspektów tego zagadnienia z wykorzystaniem metod historycznych, porównawczych i antropologicznych. Oprócz filmowych fantazji archeologicznych, występują przykłady rzetelnego obrazowania archeologii w filmie fabularnym. Są one jeszcze doskonalsze w filmach dokumentalnych. Najdalej posunięta jest (nie) oczywistość archeologicznej metafory przeszłości mediów i filmu. Porównując ze sobą wszystkie analizowane przykłady, dochodzimy do wniosku, że nasze postępowanie nawiązywało do formuły koła hermeneutycznego, gdyż prowadziło od wstępnego rozumienia związków archeologii i filmu w kulturze popularnej, poprzez wyjaśnianie rangi tych relacji w archeologicznych filmach dokumentalnych, aż do pogłębionego zrozumienia związku archeologii i filmu we współczesnych koncepcjach archeologii mediów.

19

O filmie jako źródle historycznym do historii PRL

54%

Skotarczak D.

Tabularium Historiae

|

2024

|

vol. 15

145-163

EN

There is no doubt today that film can be a valuable historical source. If it is used to study the history of the Peopleʼs Republic of Poland, it turns out that it can say a lot about social life or the current politics of the party. In research on film as a historical source, traditional source criticism can be successfully applied. It should be supplemented with methods used in film studies and literary studies. This is the subject of visual history. A picture has a greater impact on the imagination than a word. One should be very critical of it, yet, at the same time, the cinema of the People's Republic of Poland should not be left neglected. Even At least because of the strength of its influence. Many people imagine the past as they have seen it on the screen. The Polish Peopleʼs Republic didnʼt look just like in the so-called cinema of moral anxiety, nor just like in the films of Stanisław Bareja. A comparison of films from different genres, trends, and directors can reveal more.

PL

To, że film może być wartościowym źródłem historycznym, nie budzi już dziś jakichkolwiek wątpliwości. Jeśli wykorzystuje się go do badań historii PRL, to okazuje się, że wiele może on powiedzieć chociażby o życiu społecznym czy o bieżącej polityce partii. Do badań nad filmem jako źródłem historycznym można z powodzeniem zastosować tradycyjną krytykę źródeł. Warto ją uzupełnić metodami stosowanymi na gruncie filmoznawstwa i literaturoznawstwa. Badaniami takimi zajmuje się historia wizualna. Obraz ma dużą siłę oddziaływania na wyobraźnię, większą niż słowo. Trzeba wobec niego być bardzo krytycznym, ale jednocześnie nie sposób pozostawić kina okresu PRL odłogiem. Choćby właśnie ze względu na siłę jego oddziaływania. Wielu ludzi bowiem wyobraża sobie przeszłość tak, jak zobaczyło ją na ekranie. A PRL nie wyglądała tylko tak jak w kinie moralnego niepokoju ani tylko tak jak w filmach Stanisława Barei. Więcej powiedzieć może zestawienie filmów różnych gatunków, nurtów, reżyserów. Jednocześnie jednak ruchome obrazy są z pewnością swoistym „oknem na przeszłość”, pozwalają zobaczyć „tamtych ludzi” bardziej namacalnie, usłyszeć ich głosy, zobaczyć mimikę (która też się zmienia), gesty, stroje. Dlatego też warto, mimo metodologicznych trudności, sięgać po filmowe źródła historyczne.

20

Prasa i film II Rzeczypospolitej Polskiej wobec handlu białymi niewolnicami

51%

Suchenek R.

Studia Europaea Gnesnensia

|

2015

|

issue 11

123-146

PL

This article presents, from a historical perspective, the role that the press and film played in the fight against slave trade in 2nd Republic of Poland, in the years 1918-1939. Source material for the paper had been obtained from state archives (the Archive of New Acts in Warsaw, the State Archive in Poznań) and the Archdiocesan Archive in Poznań, as well as excerpted from magazines and films from the period. Articles and press statements which provided information on human trafficking, human traffickers, socio-political countermeasures employed in Europe and in Poland conveyed the image of Polish involvement in the fight against human trafficking, the victims of which were Polish women. Films (scientific, feature films) were the means of propaganda in the fight against human trafficking, the main goal of which was mostly raising public awarenesssłowa klucze

Refine search results